Naar de inhoud

Gustaaf van Loon en ... mijn wereld !

De Poëzie van het Penseel
seniorennet.beseniorennet.be
Kleurgeworden poëzie , de weergave van een bevleugelde wereld. Uit "Kunstmonografie Gustaaf van Loon" van Anton van Wilderode en Paul van Loon - oktober 1980. Dit is een oproep tot allen die Gustaaf van Loon van dichtbij of heel ver gekend hebben ! Maak u bekend en laat u glijden in zijn wereld. Zijn wereld is ook de Uwe !!!

Herfststemming

De dag is overal. Ook in de ruiten
met onverwachte dwarse tintelingen
tedere weerlichten, weerspiegelingen
en tekeningen van de wereld buiten.

De bomen staan erin, volle linde
tegen het hek, de haag van hazelaren
het machtige gebint der notelaren
en waaiend in de wind de hagewinde.

En soms in geel en groen verrukkelijk licht
loopt er een kind die glazen hoepels binnen
en weet verward niet wat het moet beginnen
wanneer de zon schijnt in zijn klein gezicht.

Anton van Wilderode

HERFSTEMMING, 13 x 20 cm, olie op doek
  

Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Prille lente

De lente.
Het jongste veulen van de zon.

Bespringt de bomen.
Er vloeien helle klinkers licht.

Uit het wit gezicht.
Van de lucht.

Stilte spant hoorbaar.
Een glageblazen droompje.

Tussen de twijgen.
Terwijl de eerste bloesem.

Huivert om de frêle naaktheid.
Van een kind dat speelt.

Met het roze koraal.
Van lang geleden woorden.

Paul van Loon

PRILLE LENTE, 26 x 33 cm, olie op doek

 

2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

De tentatie van St-Antonius

Met bewierookte handen
tovert zij geluidloos
uit het glorende licht
de geboorte van een glimlach.

Haar lichaam,
een lome vlinder van liefde,
heeft de vreemde geur
van een omhelzing.

En voor zij zich te slapen legt
in de armen van een wolk,
blinddoekt zij neuriënd
elk geluid.

Paul van Loon

DE TENTATIE VAN ST-ANTONIUS, 66 x 45 cm, olie op doek

Reageer op dit bericht Stuur door

Opkomende maan in de duinen van De Panne

's Avonds
is het dat zijn stilte voedzaam zwijgt;
vooral wanneer de maan,
die heilig aanspoelt
als een doorzichtige oorschelp,
de zon aflost.

's Morgens
daalt hij langzaam de heuvel af,
ziet het landschap baden
in de om zich heen tastende stilte,
en maakt hij er zijn landschap,
zijn Stilte van.

Nachte en dageraad
draagt hij in zich.

Paul van Loon

OPKOMENDE MAAN IN DE DUINEN VAN DE PANNE, 35 x 47 cm, akwarel

Reageer op dit bericht Stuur door

Saamhorigheid

Alles is hier 'ontgrenzing', waardoor iets wat
een gemoedelijk tafereeltje had kunnen zijn, een
episch gebeuren wordt, een eeuwig moment van
toegenegenheid en geluk. Gustaaf van Loon heeft
vele van zulke momenten duurzaam gestalte gegeven.

Anton van Wilderode


SAAMHORIGHEID, 60 x 80 cm, olie op doek

Reageer op dit bericht Stuur door

De laatste koude

Horizontaal het land, berooid, geschoren
en aan grasgroene jagers uitgeleverd.
Een haas loopt opgewonden naar zijn leger.
Vier kraaien waden inktzwart door de voren.

Het kraken van de schoten kan men horen,
met echo's als applaus regen de bossen.
Er vallen pluimen uit de hemel, losse
veerlichte, die bij niets of niemand horen.

De huizen rood en koper in de sloten.
Een slordig spoor van laarzen dwarst de akker.
Onzichtbaar aangespoord blaffen de brakken
door hazelaars en bramen ingesloten.

Anton van Wilderode

DE LAATSTE KOUDE, 25 x 33 cm, olie op doek gemaroufleerd op paneel

1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Lentedroom (Songe Printanier)

Het is een droom van een lente die zich lichtgroen en teder blauw vanuit een pril bosje, een zachte schroom komt aanmelden.
CAVENS doopt het werkje "Songe Printanier" en schrijft in de Pages des Artistes van "La Flandre Libérale" de voor VAN LOON strelende bewoordingen:
"En ce printemps, je veux savoir q'une chose: un poète du pinceau est né..."

Paul van Loon

LENTEDROOM (SONGE PRINTANIER), olie op paneel

Reageer op dit bericht Stuur door

De gemeenschap

De gemeenschap

De gemeenschap sluimert in
als een bijna vergeten sage.

Blad voor blad ontdoen zich de bomen
van hun donkere warmte.

De avond, in vroege slaap gehuld
luistert ademloos naar nauwelijks ontloken stilte.

En, in geurende schoot van die laatste herfst
sterft eventjes de zon, een langzame dood.

Paul van Loon

DE GEMEENSCHAP, 75 x 100 cm, olie op doek

Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Gustaaf van Loon en ... mijn wereld !

↑ Terug naar de berichten