7 maart 1980

7 maart 1980 ... toen stond de wereld even stil ten huize van van Loon

Voor de eerste maal stond mijn schoonvader in het "blauwe boekje" van de Belgische Kunstenaars en wijlen mijn echtgenote - Bertien (1950 -1990) - wou hem die dag dit boekje cadeau doen - het heeft niet mogen zijn !






In memoriam patris

Heel even hield deze lente op.
De tintelende twijgen van de witte linde
beknopten hun hartslag;
het water in de beek verstomde roerloos
in haar beweeglijke bedding
en de ijle vogels in je tuin
luisterden schichtig
naar je stille Afwezigheid.

Heel even hield deze lente op.
De zwaluw twijfelde op zijn tocht
en cirkelde hoog
om zijn eigen aarzeling.
Het gras weende overvloedig dauw:
parelmoeren droppels van verdriet.
De ogen van je kleinkind
blonken vol blind onbegrip
en het maagdelijk gloren
verbleekte in haar tederlichte weefsel.

O, hoe alleen was jij
in die peilloos gapende flits,
toen je hartslag zich ontdeed
van zijn stuwende dwang ?

Heel even hield deze lente op :
toen je witte handen zwegen
op het witte laken van het leed;
toen je kleuren op 't palet versteenden
en zich sloten onder een doorzichtig vlies
van waterdicht Zwijgen.

Paul van Loon, Hamme in de lente van 1980