Foto Ooievaar

Voordat we onze tickets voor de Hop ON Hop Of bus gaan kopen geef ik mijn vuile was van een week af aan de receptie. Voor vijf € wordt alles gestreken terug gebracht. Wat een heerlijke weelde, ik kan me echt niet met de moderne mannen vergelijken die tegenwoordig blijkbaar de helft van het huishouden doen. De Kees weet zelfs niet hoe hij een wasmachine moet aanzetten om over de strijk maar te zwijgen. Prachtig om te zien hoe de meisjes die de tickets verkopen T shirts aan hebben waarop met grote letters staat geschreven Hop On Hop Of. (we hebben er maar geen opmerkingen over gemaakt) We zitten om 10 uur op de Hop On Hop Off bus.
Er zijn drie verschillende toeren door Boedapest. Het ticket is twee dagen geldig met inbegrip van een rondvaart op de Donau ( 1 uur) en een kop Goulasch soep in het restaurant aan de Citadel van Boeda. Ticket kost 22 € per persoon wat zeker niet overdreven is.Voor de twijfelaars Pest ligt beneden aan de Donau. Boeda aan de overkant op een berg. De foto's met uitzichten zijn van uit Pest getrokken.
De bus rijdt door verschillende wijken van Boedapest. Jammer dat er veel gebouwen worden verwaarloosd buiten het stadscentrum. Het Heldenplein is behoorlijk indrukwekkend. Geen foto van genomen wegens geheugen kaart in de laptop te laten zitten. Van heel de rit tot Boeda heb ik geen foto's. In Boeda heb ik dan een nieuw geheugenkaartje gekocht. (het zoveelste want dit is natuurlijk niet de eerste keer dat dit gebeurd is) Kees weer content en gaat volop fotograferen want het uitzicht is indrukwekkend. Dat was eigenlijk de bedoeling om volop te fotograferen, na een viertal foto's was echter de batterij van het toestel leeg. Geen probleem want natuurlijk heb ik een reserve batterij bij. Alleen schiet je daar niet veel mee op als je die op je kamer laat liggen dus was ik weer snel uit gefotografeerd. Ik zal het weer maar op de leeftijd steken. Op de eerste foto is het hotel te zien waar we logeren(rechts van de tunnel)


Aangezien Kris liever door de straatjes van Boedapest wandelt beslissen we om van de bus te stappen om wandelend terug te keren naar het hotel. We komen bij een grote overdekte markt waar een gezellige drukte heerst. Op de begane grond food en op de eerste verdieping non food.  Na een paar uurtjes zijn we terug in het hotel. Kris zo monter als iets, Kees bezweet (het is hier 26 graden) en dood moe. Weer die leeftijd zeker! Kris ruilt zijn lange broek voor een short en trekt terug de stad in, Kees beslist om een paar uurtjes op de kamer te lijven om wat te rusten, zijn was op te halen en op het gemakje een sigaartje te roken. Door al het gewandel staat mijn suiker perfect en heb ik vandaag maar twee keer moeten spuiten.
Rond zes uur komen we terug bij één op de afgesproken plaats. We besluiten om onze laatste maaltijd samen van dit verlof te gebruiken op een boot die ligt aangemeerd en dienst doet als restaurant. Het is een warme mooie avond, we hebben dan ook buiten op het dek een tafel genomen. Van hier uit hebben we een mooi zicht op de scheepvaart dat hier voorbij vaart.
Er wordt geen wijn gedronken bij  het eten. Morgen moet Kris heel de dag autosnelweg rijden en het laatste dat je daar bij kunt gebruiken is een kater. (ja, moeder van Kris we blijven aan de veiligheid denken.) Rond 21u 30 stappen we terug naar het hotel. We worden tot onze verbazing geen enkele keer aan gesproken. Zouden we geseind zijn bij de meisjes van plezier. Laat die Hollander en die Belg maar links liggen, niets mee aan te vangen. Om 22 u zijn we op de kamer.
Kris kan morgen zo fris als een hoentje vertrekken.
Kees morgen alleen op verkenning In Boedapest
Benieuwd of ik terug aangesproken wordt.

geïnteresseerden aan om dit op Google uit te zoeken. In ieder geval staan er in de zaal veel borstbeelden van beroemde personen van het land zo als bijvoorbeeld Mozart.
 
Na het bezoek rijden we langs een tamelijk eentonige weg naar Passau. We wijken af van de uitgezette toer om in het centrum van Passau rond te kijken. We komen uit op een klein terras waar we een grote bak ijs met slagroom en warme chocoladesaus binnen spelen. Ondertussen de flanerende dames bewonderen.
Het tweede deel van de rit, van Passau naar Linz is prachtig. We blijven constant naast de Donau rijden en genieten met volle teugen van de uitzichten en de heerlijke bochten. Kris, die in totaal nog geen 10.000 km met een motor heeft gereden rijdt tot mijn grote opluchting vrij vlot en ontspannen met zijn BMW GS. Hij neemt geen risico's en blijft wanneer de bochten wat snediger worden wat achter zodat ik af en toe mij eens lekker kan laten gaan. OP voorstel van Kris ga ik de toer van morgen veranderen, hij zou eens een bergrit willen doen. Vol vertrouwen dus.

Rond 16 uur komen we aan in Linz, een mooie stad aan de Donau. In het mooie Austria Trend hotel worden we zeer goed ontvangen. Vrij vlug zijn we omgekleed en gaan we de stad verkennen. We beginnen eerst met het culturele gedeelte, een bezoek aan de in mens grote kermis Ik ga even jaren terug in de tijd en begin vol overgave aan het ballengooien kraam naar harte lust de blikken van het schap te gooien. (behalve 1) Dan maar in het reuzenrad, waar we op het hoogste punt een mooi zicht hebben over de Donau en de kermis.

Na een heerlijke spaghetti en ons half litertje bier is ook deze dag weer zeer geslaagd.

Vandaag weer te laat vertrokken. Het is tien uur wanneer de motoren worden gestart. Volop zon en we halen vlot 20 graden. Ideaal motorweertje. Na zeventien kilometer komen we bij de bron van de Donau. Althans dat was de bedoeling. De Duitsers dachten er echter anders over. Die hebben/hadden besloten om het monument dat aan de bron staat te gaan restaureren. Alle toegangswegen naar de bron waren dan ook afgesloten. En neem het van mij aan, als Duitsers iets afsluiten dan is het wel degelijk afgesloten. Zelfs met een motor was er geen doorkomen aan. Dus, na 687 kilometer te hebben gereden om een foto te nemen die de start van deze reis moet symboliseren is dit niet gelukt. Dit kan echter de pret niet drukken, we krijgen namelijk 200 fantastische kilometers onder onze wielen geschoven. Heerlijk asfalt, ontelbare bochten en prachtige vergezichten, we zitten regelmatig boven de duizend meter.

Als we door het mooie Donaudal rijden ligt de Donau links dan weer rechts naast ons. Ontelbare keren steken we de Donau over middels prachtige bruggen.

Tijdens de middagpauze nuttigen we een kom heerlijke aspergesoep en nemen we als afsluitertje een goed kom koffie met en dikke zwarte sigaar. Volgens mij kun je in Duitsland ook wel leven zoals God in Frankrijk.

Ondanks dat het maar een ritje was van 230 kilometer komen we na 17 uur aan in het hotel. Er wordt dan ook besloten om vanaf morgen vroeger te gaan vertrekken.

Na een dag motor rijden is het heerlijk, ik zou bijna zeggen onmisbaar om in de douche te kruipen. Wat en zalig gevoel. Na de douche staat er een echte bikers maaltijd klaar om deze dag weer op een fijne manier af te sluiten.

Morgen verlaten we Duitsland en komen we aan in Oostenrijk.

Voordat we de grens met Hongarije passeren moet er nog een probleempje opgelost worden. Kris heeft namelijk zijn identiteitskaart vergeten.