Gedicht door Ludo De Schutter.(Polderdichter)

Men deurp.
Men deurp wademme ze van aw gemaokt
D'uitbreiding van daoven is bekan tot hier geraokt
Wad is er van da rustig klonedeurp gebleven
Waor zen dej ouw boerderaaien
Van de Gutte de Kos en de Schouw
draai nief wijken zen der naw
Keutjesteeg,veldstroaot en achterstraot
Een aander bestraoting en nen aandere naom gegeven
Suske saus,de smalle, de roeffel,en nelleke mej heur
krukken.
Waor zen al dej deurpsfiguren gebleven
De grote en de kleinen dijk verdwenen mej veul
jeugdgeheimen.
De stoeren tred van de boerepeirden oep de kassaaien
Waor zen de mussen dej nao de peirden in dej hunne
stront zaoten te graoien
Waor zen de joenges en de maskes,dej da stekelbaorkes vangen in de sloot.
Ik mis het ruisende graon,waarin dagge kost gon liggen
luisteren how dat de leeuweriken zongen en hun gange gingen.
 D'hooihoppers en de graonschoven om verstopperke in
te speulen.
In da deurp zen ze naw mej heel veule
Van de krekelbaarg tot aon de wissel
Van den hoevense hoek tot aont kaarkenend was
iedereen aan mekaor bekend.
Dag fraans,dag jef,dag wis,dag merej
Of het was al eender wadagge zej
Maor naw och here
Naw zent int klonendeurp heel veul madammen en
meneeren
Deja sewijlen hun eigen zelfs veur dat hoevens taoltje
generen
De kloon vant klonendeurp.

Hoe het begon…

Alles begon met de aankoop van een meer dan twee eeuwen oude hoeve aan de St. Jansstraat. De bouw van de molen zelf, want die is totaal nieuw, begon op 4 juni 1980 met het aanbrengen van de fundering, waarop de molenromp moest opgetrokken worden. In het metselwerk, met een doormeter aan de basis van 7,40m werden meer dan 280.000 recuperatiebakstenen verwerkt. Op 6m hoogte gaf de stelling, nodig voor het kruien, reeds gestalte aan de molen. Op 17m hoogte eindigde aannemer J. Van Den Bleeken uit Nieuwmoer de bouw van de molenromp, zodat op 15 juni 1981 de kroon op het werk, of hier de kap op de molen, kon gezet worden, nogmaals 4m hoger. Alles stond nu klaar voor het aanbrengen van de roeden. Met een vlucht van 26m bereikt het hoogste topje van het draaiende wiekenkruis nagenoeg 32m.

We laten de stoom werken

In de voormalige schuur werd de met hout gestookte bakoven gebouwd. Onder datzelfde dak vindt men de bakkerij en de bakkerswinkel, zoals die er uitzag rond de eeuwisseling. In de bakkerij worden de machines aangedreven worden door een uit Engeland afkomstige Marshall stoomlocomobiel. Deze werd in 1903 gebouwd en heeft een vermogen van 25pk. In de bakkerswinkel kan je er steeds terecht voor het ‘op steen gebakken’ molenhoevebrood, de echte molenkoeken, ambachtelijke peperkoek en speculaas.

Stoomtreintje

Stoom gebruikt voor het plezier! Rond onze molen kan je een rit maken met een op kolen gestookte stoomtrein. Het stoomtreintje rijd elke zondag van 11 tot 17u en dit van 15 april tot 15 oktober.

Onze Taverne

Onze taverne heeft uiteraard een prachtig zicht op onze molen. ’s Zomers zetten we ons terras op en kan u genieten van een ruim assortiment dranken & lekkere gerechten, warm- & koud. Voor de bierdrinkers is er uiteraard ons bakkersmolenbier dat we blond of bruin schenken.

De Bakkersmolen
Sint Jansstraat 238
2910 Essen-wildert

Madonna met Kind
'Moeder Gods'

Handboogstraat

Wimpelstraat

2030 Antwerpen

In de wijk Schoonbroek kwam in 1961 een Mariamonument, dat door elf bewoners van deze toen nieuwe wijk in overleg werd ontworpen en gerealiseerd. Ze werden hierbij gestimuleerd door onderpastoor Herman Peeters.
Van de zeven verschillende ontwerpen, ingediend door drie bewoners, werd datgene van Rik De Winter weerhouden. Architect P. Michielssens uit Berendrecht, vervolmaakte het ontwerp.
Het bouwwerk zelf was een buurtaangelegenheid, Gaston Nuyts († 1984) uit de Kruisboogstraat realiseerde het samen met vriend-collega Rik Huybrechts († 1986) uit de Bedevaarstraat. Maar van de beeldhouwer van de staande Onze-Lieve-Vrouw die het Jezuskind aan de hand leidt is niets bekend.
Het overluifeld muurtje waarop het beeld werd aangebracht – bezet met lichtblauwe steentjes en voorzien van opgebrachte goudkleurige sterren – werd geïntegreerd in een groenaanplanting en kreeg rondom een gemetst bloemenperkje.
Op 1 mei 1961 kon het door E.H. Deken Emiel Van Aelst en schepen Tijsmans ingezegend en onthuld worden.

(Bron: Hermine Johnson-De Wagter, 'Liefde gaf u duizend namen: Kapelletjes en Mariabeelden in de parochiefederatie Ekeren', Ekeren, 2002).

 

Eén zwaluw maakt geen zomer,
één vis is nog geen vangst,
een schuit geen cruiseschip
en schrik is nog geen angst.
Eén vlok is nog geen sneeuwbui,
één drop geen waterplas,
zeilers zijn nog geen zeelui,
één spriet maakt nog geen gras.
Eén kamer maakt geen woning.
Eén tree is nog geen trap
en meel is nog geen pap.
Eén leugen is geen krant,
een woordentwist geen moord
en 'ja' geen erewoord.
Eén zucht is nog geen wanhoop,
één traan geen zee van leed.
Een wandeling is geen wedloop,
een 'pst' nog lang geen kreet.
Maar er is een uitzondering,alsjeblief:
als je eenmaal hebt gestolen,
noemt men je eeuwig dief.

De Eenhoorn

Johan Van de Sande-Verheyen liet in 1735 deze stenen stellingmolen oprichten te Lillo-Kruisweg ("Kleinen Vogelenzang"). Een inschrift herinnert nog aan deze gebeurtenis: JOANNES / VAN DEN SANDE / ANNA MARIA VERHEYEN 







De molen zoals hij nu is.

Deze stenen stellingmolen werd omstreeks 1735 gebouwd. Op zijn draaiende kap werd een windwijzer gezet in de vorm van een gehoornd paard. Deze molen werd onlangs volledig gerenoveerd.

David Gijsen, een van de eigenaars van de molen, was een drogist op de Antwerpse Korenmarkt, bij wie het bord 'Den Eenhoorn' uithing. Hieraan ontleent de molen zijn naam. In de volksmond wordt hij ook de witte molen genoemd, omdat hij in het wit gekalkt is.

De Eenhoorn kent een woelige geschiedenis. In mei 1831 doorstond de molen nog net de overstromingen, maar een jaar later werd hij geplunderd door het Hollandse leger. In 1943 werd De Eenhoorn beschermd als monument. Tijdens WOII beschadigden eerst Engels geschut en daarna V-bommen de molen. De molenmakers Caers uit Retie en Jansen uit Geel herstelden de molen in 1957 en hij werd terug operationeel.

Omwille van de uitbreiding van de Antwerpse haven werd de Eenhoorn in 1966 door de stad Antwerpen aangekocht en overgebracht van de Kruisweg naar zijn huidige standplaats aan de Scheldelaan. Nadien viel het wiekenkruis stil en stond de molen te verkommeren, al werd hij nog jaren op de molendagen open gehouden door Patricia Schellekens, één van de eerste vrouwelijke molenaars.

Er gebeurde een uitgebreide restauratie in 1997 door molenbouwers Peel uit Gistel, maar pas na de herstellingen van 't Gebinte Molenbouw uit Erpe-Mere in 2008 is de molen terug operationeel

Het Paleis op de Meir - een rijke geschiedenis

De Aeroscraft ML866 van Aero is een enorm luchtschip met hoovercraft eigenschappen.

Daardoor kan het verticaal opstijgen en daarna, zoals een echt airship, op een hele energiezuinige manier zijn weg door het luchtruim vervolgen. Zwevend met een snelheid van rond de 200 kilometer per uur komt u geheel relaxed op uw eindbestemming aan. Die kan maximaal 5000 kilometer verderop liggen.

Het afgebeelde model heeft gigantische afmetingen (64 meter lang, 36 meter breed en 17 meter hoog) en de immense cabine heeft een oppervlak van maar liefst 500 m2.

Hoe energiezuinig de Aeroscraft ML866 precies is, blijft onduidelijk. Dat zal in de praktijk moeten blijken.

De bouw wordt steeds waarschijnlijker nu men de eerste officiële vergunning in Amerika heeft verkregen.

Bron: Tuvie.

In het noordoosten van Ronse ligt het Muziekbos, een ideale plaats voor natuurliefhebbers. De naam Muziekbos heeft oorspronkelijk niks met muziek te maken. De "Muz" in het woord Muziekbos verwijst wel naar het Keltische "moeras" - een drassig lapje grond gelegen tussen watertjes. Het 50 ha grote beukenbos is grotendeels privaat, 13 ha zijn openbaar bezit. Het bos dekt een flink stuk van de Muziekberg in. Deze beboste "berg" maakte ooit deel uit van de natuurlijke grens tussen noord en zuid. Boshyacinten of blauwe kousjes zorgen hier rond de maanden april/mei voor een indrukwekkend bloementapijt!

 Toch heeft deze wandelroute veel noten op haar zang. Zelfs de startplaats klinkt als muziek in de oren: Louise-Marie. De naam van dit gehucht op de grens van Ronse en Maarkedal is een eerbetoon aan de eerste Belgische koningin. Zij overleed op de dag dat de nieuwe kerk van dit dorpje werd ingehuldigd. Letterlijk hoogtepunt is de top van de Muziekberg (148m), waarop een toren staat

HEDEN EN VERLEDEN.

Heden en Verleden

geketend aan elkaar,zoals jij aan mij.

Heden en Verleden

Zij binden ons tesaam,voor d’eeuwigheid.

God gaf mij jou…..

God gaf mij jou…..

Ik ben van jou altijd.

Dezelfde winters tekenen,zo,mettertijd,

Dezelfde rimpels in ons gelaat.

En dezelfde zon wekt ons iedere dag,

Voor liefde sterker dan tijd.

Heden en Verleden

Door liefd’aaneen gesmeed,

In vreugde en leed.

Heden en Verleden

Gegrift als in een steen

Voor d’eeuwigheid.

God gaf mij jouw…..

God gaf mij jouw…..

Ik ben van jouw altijd.

La Esterella.

De vliegende geit .

In het jaar 1905 gebeurde het voor de laatste maal. Op een avond tijdens de Goede Week hoorden de mensen die rond de keiberg woonden, een klagend gebaat, als van een geit. Het begon aan het Motje bij de Mareput en bereikte toen het Lindenhof, war vroeger de burcht stond die nu verzonken is. De grond galmt daar nog hol, als je er op stampt.

Het geblaat klonk nu eens dichterbij, dan weer verderaf. Je hoorde het zo van plaats veranderen. Dat duurde dagen na elkaar.

De mensen van Beselare zeiden: "Het is de Vliegende Geit die weerkeert. Het is er de tijd voor. Als van in de jaren zeventig is het geleden. Toen is ze ook gekomen".

Het nieuws verspreidde zich als een lopend vuur door heel het dorp en ook de bewoners van de omliggende dorpen werden op de hoogte gebracht. Honderden en honderden mensen van Geluveld, Zonnebeke, Passendale, Moorslede, Dadizele, Geluwe en Wervik liepen ‘avonds de velden in om naar de Vliegende Geit uit te kijken. De rijkswacht en de politie moesten erbij gehaald worden om de velden, die net bezaaid waren, te beschermen.

Enkele dagen later werd een zeldzame vogel geschoten.

Sindsdien is het uit met dat geblaat.

Uit : Vlaamse Filmpjes

  
St Lambertusbeeld in de parochiekerk St Lambertus te Ekeren.

Amerikaanse pastoor zoekt via internet beeld van patroonheilige en belandt in... Ekeren

In Amerika, althans in de Sint-Lambertusparochie van Sioux Falls in de staat South Dakota, kennen ze Ekeren nu ook. De pastoor heeft er in het plaatselijke kerkje recent een grote foto opgehangen van het Ekerse Sint-Lambertusbeeld. Na een lange speurtocht vond de man op een Ekerse website uiteindelijk wat hij zocht.

Een grote, ingekaderde foto van het beeld prijkt sinds kort nu ook in de parochiekerk van Sioux Falls, waar pastoor James Mason recent de afbeelding inzegende.

In het plaatsje Sioux Falls in de Amerikaanse staat South Dakota bestaat sinds 1958 een Sint-Lambertusparochie. In de Saint Lambert church ontbrak echter een beeld of afbeelding van Sint-Lambertus en daar wilde de Amerikaanse pastoor James Mason dringend wat aan doen.

Hij ging via internet op zoek naar afbeeldingen van de patroonheilige en kwam uiteindelijk uit op de website van Ekerenaar Leo Schrauwen. Die vergaart op http://ekeren.skynetblogs.be allerlei nieuws en wetenswaardigheden over Ekeren.

‘Omdat we geen beeld of foto extra hadden, stelde ik na wat e-mailverkeer voor om een foto te nemen van het processiebeeld dat in onze kerk naast de preekstoel staat. Pastoor Mason vond het een goed idee', vertelt Leo Schrauwen.

De klus werd geklaard door Leo's zoon Jorge. ‘Ik heb een groot aantal foto's met verschillende belichtingstijden genomen en voegde die nadien samen met speciale fotobewerkingssoftware. Zo'n HDR-foto geeft een veel gedetailleerder beeld dan een gewone foto', zegt Jorge. De foto werd digitaal doorgestuurd naar Amerika.

‘Dankzij een gift van iemand die anoniem wil blijven, werd de foto hier op canvas afgedrukt en ingekaderd', vertelt de parochiesecretaresse vanuit Sioux Falls. De foto kreeg een mooi plaatsje in de foyer van de moderne kerk en werd op 17 september, op de naamdag van Sint-Lambertus, onthuld en ingezegend door pastoor Mason.

‘Ik ben erg trots op dit initiatief en vind het heel fijn dat er over de grenzen heen interesse is voor onze kerk, terwijl Sint-Lambertus eigenlijk nog veel meer geëerd wordt in Luik', stelt de Ekerse pastoor Paul Verhulst.

De Saint-Lambertusparochie in Sioux Falls werd genoemd naar Lambert Hoch (1903 - 1990). Die was ten tijde van de stichting van de parochie bisschop. Sint-Lambertus is de patroonheilige van de textielarbeiders.

Hij wordt vaak afgebeeld met een lans. Het bewuste Ekerse processiebeeld heeft nooit in de Sint-Lambertuskerk gestaan tot het enkele jaren geleden herondekt werd in de oude sachristie en gerenoveerd werd. Sindsdien staat het naast de preekstoel. Naar verluidt was het vroeger de taak van de scouts om met het beeld in de processie te gaan.

 
De Foto van het st Lambertusbeeld in het kerkje van Sioux Falls in de staat South Dakota.

Het kerkschip is oorlogbuit uit de tweede wereldoorlog.
Het duitse leger probeerde Engeland klein te krijgen
door de afvoer langs de zee af te snijden.
Hitler besliste om betonnen tankschepen te laten bouwen die als bunker
konden dienen om in volle zee zijn onderzeeërs te bevoorraden.
Tussen 1942 en 1944 werd dit schip in gewapend beton
gebouwd in de haven van Rotterdam.
Daarna werd het naar Antwerpen gesleept voor verdere afwerking.
Na de bevrijding blijft het onbeschadigd achter als oorlogsbuit.
In 1950 werd het aartsbisdom Mechelen  eigenaar en werd het
omgebouwd tot een schipperscentrum.
Nu is het een sociaal en pastoraal centrum.

Het bezien waard zijn:
- de grote kapel (kerkdienst op zon-en feestdagen om 10.30u)
-de kleine kapel( dagelijks toegankelijk voor publiek)
-Heemkundige tentoonstelling ( voorwerpen binnenscheepvaart)
-het schipperscafe (kleinere voorwerpen en uitzicht op het kanaaldok.)

Ligging
Kerkschip
Noorderlaan 499 Haven 526
Zeker de moeite waard om eens een kijkje te nemen,en natuurlijk ook iets te drinken.
Ondertussen heeft het kerkschip ook zijn eigen website: 
http://www.kerkschip-antwerpen.be/