Januari is alweer voorbij,
eentje in de lange rij
de tijd hij gaat zijn weg,
alsmaar tikt de klok het wijzertje rond.

Een gelukkig nieuwjaar voor al mijn blogmaatjes!
Beste wensen voor 2011

Op weg naar de toekomst
is het maar één ogenblik
want de tijd staat niet stil
maar neemt ons mee
het nieuwe jaar binnen.

Onze zorgen en verdriet
vreugde en verwachting
hoop en verantwoordelijkheid
worden als vanzelf meegevoerd
over de drempel van tijd
het nieuwe jaar binnen.

Provinciaal groendomein rivierenhof.



Eeuwenoud: maar niet verouderd: het rivierenhof is een levend park met tal van mogelijkheden.Net buiten het centrum van Antwerpen is dit domein één van de zalige plaatsen waar je nog rustig kan wandelen,cultuur beleven,ravotten of sporten in het groen.Kom terug op adem in een magisch stukje natuur.

Magische sfeer.



Wat heeft het Rivierenhof met Koning Arthur?Zijn het de bomen in het park,bijna even oud als de legende van Camelot zelf? Of is het Merlijn de Tovenaar,die streng maar sereen waakt over het samengaan van ecologisch beheer met sport,recreatie en cultuur?
Je merkt het meteen als je het park betreed: heel het domein ademt een bijna magische sfeer van eeuwenoude rust en ontspanning, in harmonie met de natuurelementen aarde,lucht en water.

Natuur en cultuur.



Met een oppervlakte van meer dan 130 hectare is het Provinciaal Groendomein Rivierenhof dan ook één van de grote groene longen van de stad Antwerpen.
Ideaal voor joggers,wandelaars,fietsers,petanquers en vissers, en  al jarenlang de thuisbasis van allerlei sportclubs.
Het park is een uniek kader voor concerten in het openluchttheater,een bezoek aan het zilvermuseum in het sterckshof of een rustpauze aan het kasteel

Voor jong en oud.



Kom in de zomer de prachtige rozentuin eens een bezoekje brengen. Je wordt er overweldigd door een overvloed aan geuren en kleuren.En natuurlijk is het rivierenhof ook een gedroomd speelterrein voor jongeren.
Met de kinderboerderij,de sprookjesachtige speeltuin,het sprookjeshuis,de sportveldjes, de avonturenhoek en de grote grasvelden vinden jouw kinderen alles om zich uit te leven.

Uitblazen en genieten.



Dit voormalige kasteelpark,waar de rivier Het Schijn door loopt, biedt tal van mogelijkheden om even uit de stadsdrukte te ontsnappen.Je kunt er rustig wandelen langs de rozentuin,de dreven,en de vijvers.Ook de natuurliefhebber komt hier aan zijn trekken.

In het Kasteel Rivierenhof kan je terecht voor een hapje,een drankje of een bezoek aan de galerij.
http://www.provant.be/vrije_tijd/cultuur/musea/zilvermuseum/index.jsp

In het geheugen van de zomer
sluimeren beelden van een oud verhaal.
Soldaten vechtend man tegen man,
hun toekomst aan flarden geschoten
in de armen van de dood.
Namen gebeiteld in steen,
een laatste eerbetoon aan hen
die voor onze vrijheid vielen.
In het geheugen van de zomer
sluimeren droombeelden van vrede.

Jozef Vandromme.

Gedicht door Ludo De Schutter.(Polderdichter)

Men deurp.
Men deurp wademme ze van aw gemaokt
D'uitbreiding van daoven is bekan tot hier geraokt
Wad is er van da rustig klonedeurp gebleven
Waor zen dej ouw boerderaaien
Van de Gutte de Kos en de Schouw
draai nief wijken zen der naw
Keutjesteeg,veldstroaot en achterstraot
Een aander bestraoting en nen aandere naom gegeven
Suske saus,de smalle, de roeffel,en nelleke mej heur
krukken.
Waor zen al dej deurpsfiguren gebleven
De grote en de kleinen dijk verdwenen mej veul
jeugdgeheimen.
De stoeren tred van de boerepeirden oep de kassaaien
Waor zen de mussen dej nao de peirden in dej hunne
stront zaoten te graoien
Waor zen de joenges en de maskes,dej da stekelbaorkes vangen in de sloot.
Ik mis het ruisende graon,waarin dagge kost gon liggen
luisteren how dat de leeuweriken zongen en hun gange gingen.
 D'hooihoppers en de graonschoven om verstopperke in
te speulen.
In da deurp zen ze naw mej heel veule
Van de krekelbaarg tot aon de wissel
Van den hoevense hoek tot aont kaarkenend was
iedereen aan mekaor bekend.
Dag fraans,dag jef,dag wis,dag merej
Of het was al eender wadagge zej
Maor naw och here
Naw zent int klonendeurp heel veul madammen en
meneeren
Deja sewijlen hun eigen zelfs veur dat hoevens taoltje
generen
De kloon vant klonendeurp.

Hoe het begon…

Alles begon met de aankoop van een meer dan twee eeuwen oude hoeve aan de St. Jansstraat. De bouw van de molen zelf, want die is totaal nieuw, begon op 4 juni 1980 met het aanbrengen van de fundering, waarop de molenromp moest opgetrokken worden. In het metselwerk, met een doormeter aan de basis van 7,40m werden meer dan 280.000 recuperatiebakstenen verwerkt. Op 6m hoogte gaf de stelling, nodig voor het kruien, reeds gestalte aan de molen. Op 17m hoogte eindigde aannemer J. Van Den Bleeken uit Nieuwmoer de bouw van de molenromp, zodat op 15 juni 1981 de kroon op het werk, of hier de kap op de molen, kon gezet worden, nogmaals 4m hoger. Alles stond nu klaar voor het aanbrengen van de roeden. Met een vlucht van 26m bereikt het hoogste topje van het draaiende wiekenkruis nagenoeg 32m.

We laten de stoom werken

In de voormalige schuur werd de met hout gestookte bakoven gebouwd. Onder datzelfde dak vindt men de bakkerij en de bakkerswinkel, zoals die er uitzag rond de eeuwisseling. In de bakkerij worden de machines aangedreven worden door een uit Engeland afkomstige Marshall stoomlocomobiel. Deze werd in 1903 gebouwd en heeft een vermogen van 25pk. In de bakkerswinkel kan je er steeds terecht voor het ‘op steen gebakken’ molenhoevebrood, de echte molenkoeken, ambachtelijke peperkoek en speculaas.

Stoomtreintje

Stoom gebruikt voor het plezier! Rond onze molen kan je een rit maken met een op kolen gestookte stoomtrein. Het stoomtreintje rijd elke zondag van 11 tot 17u en dit van 15 april tot 15 oktober.

Onze Taverne

Onze taverne heeft uiteraard een prachtig zicht op onze molen. ’s Zomers zetten we ons terras op en kan u genieten van een ruim assortiment dranken & lekkere gerechten, warm- & koud. Voor de bierdrinkers is er uiteraard ons bakkersmolenbier dat we blond of bruin schenken.

De Bakkersmolen
Sint Jansstraat 238
2910 Essen-wildert

Madonna met Kind
'Moeder Gods'

Handboogstraat

Wimpelstraat

2030 Antwerpen

In de wijk Schoonbroek kwam in 1961 een Mariamonument, dat door elf bewoners van deze toen nieuwe wijk in overleg werd ontworpen en gerealiseerd. Ze werden hierbij gestimuleerd door onderpastoor Herman Peeters.
Van de zeven verschillende ontwerpen, ingediend door drie bewoners, werd datgene van Rik De Winter weerhouden. Architect P. Michielssens uit Berendrecht, vervolmaakte het ontwerp.
Het bouwwerk zelf was een buurtaangelegenheid, Gaston Nuyts († 1984) uit de Kruisboogstraat realiseerde het samen met vriend-collega Rik Huybrechts († 1986) uit de Bedevaarstraat. Maar van de beeldhouwer van de staande Onze-Lieve-Vrouw die het Jezuskind aan de hand leidt is niets bekend.
Het overluifeld muurtje waarop het beeld werd aangebracht – bezet met lichtblauwe steentjes en voorzien van opgebrachte goudkleurige sterren – werd geïntegreerd in een groenaanplanting en kreeg rondom een gemetst bloemenperkje.
Op 1 mei 1961 kon het door E.H. Deken Emiel Van Aelst en schepen Tijsmans ingezegend en onthuld worden.

(Bron: Hermine Johnson-De Wagter, 'Liefde gaf u duizend namen: Kapelletjes en Mariabeelden in de parochiefederatie Ekeren', Ekeren, 2002).

 

Eén zwaluw maakt geen zomer,
één vis is nog geen vangst,
een schuit geen cruiseschip
en schrik is nog geen angst.
Eén vlok is nog geen sneeuwbui,
één drop geen waterplas,
zeilers zijn nog geen zeelui,
één spriet maakt nog geen gras.
Eén kamer maakt geen woning.
Eén tree is nog geen trap
en meel is nog geen pap.
Eén leugen is geen krant,
een woordentwist geen moord
en 'ja' geen erewoord.
Eén zucht is nog geen wanhoop,
één traan geen zee van leed.
Een wandeling is geen wedloop,
een 'pst' nog lang geen kreet.
Maar er is een uitzondering,alsjeblief:
als je eenmaal hebt gestolen,
noemt men je eeuwig dief.

De Eenhoorn

Johan Van de Sande-Verheyen liet in 1735 deze stenen stellingmolen oprichten te Lillo-Kruisweg ("Kleinen Vogelenzang"). Een inschrift herinnert nog aan deze gebeurtenis: JOANNES / VAN DEN SANDE / ANNA MARIA VERHEYEN 







De molen zoals hij nu is.

Deze stenen stellingmolen werd omstreeks 1735 gebouwd. Op zijn draaiende kap werd een windwijzer gezet in de vorm van een gehoornd paard. Deze molen werd onlangs volledig gerenoveerd.

David Gijsen, een van de eigenaars van de molen, was een drogist op de Antwerpse Korenmarkt, bij wie het bord 'Den Eenhoorn' uithing. Hieraan ontleent de molen zijn naam. In de volksmond wordt hij ook de witte molen genoemd, omdat hij in het wit gekalkt is.

De Eenhoorn kent een woelige geschiedenis. In mei 1831 doorstond de molen nog net de overstromingen, maar een jaar later werd hij geplunderd door het Hollandse leger. In 1943 werd De Eenhoorn beschermd als monument. Tijdens WOII beschadigden eerst Engels geschut en daarna V-bommen de molen. De molenmakers Caers uit Retie en Jansen uit Geel herstelden de molen in 1957 en hij werd terug operationeel.

Omwille van de uitbreiding van de Antwerpse haven werd de Eenhoorn in 1966 door de stad Antwerpen aangekocht en overgebracht van de Kruisweg naar zijn huidige standplaats aan de Scheldelaan. Nadien viel het wiekenkruis stil en stond de molen te verkommeren, al werd hij nog jaren op de molendagen open gehouden door Patricia Schellekens, één van de eerste vrouwelijke molenaars.

Er gebeurde een uitgebreide restauratie in 1997 door molenbouwers Peel uit Gistel, maar pas na de herstellingen van 't Gebinte Molenbouw uit Erpe-Mere in 2008 is de molen terug operationeel

Het Paleis op de Meir - een rijke geschiedenis