Archief

Vandaag kreeg ik plots weer zin om een boek te lezen. Twee jaar heb ik geen boek fatsoenlijk opengeslagen. Er liggen er nochthans drie op mijn nachttafel te wachten op mij. Eén van mijn min of meer favoriete schrijver Herman Brusselmans. Een boek dat ik kreeg  met kerstmis 2005 van mijn schoondochter na een duidelijke hint van mij, volgens haar,hahaha. De titel van het boek: 'Het spook van Toetegaai'. Brusselmans wordt al eens als vrouwonvriendelijk beschreven, maar ik smaak zijn humor wel en kan het relativeren, want ik voel mij niet persoonlijk aangesproken. Tot aan hoofdstuk 11 bleef ik vlot lezen, in de hoop dat het verhaal beter ging worden, maar helaas. Ik heb mij er dan maar verder door gesleurd tot aan blz 292 en toen was mijn interesse echt helemaal op. Dit verhaal is één van zijn slechtste dat ik ooit heb gelezen. Het boek wacht nu op mij om op blz 334 de laatste zin te lezen.

Het tweede boek is van Virginia Andrews. Het is het vierde deel van de 'Dollanganger-serie'.
Het eerste boek heet 'Bloemen op zolder' en dat verhaal greep mij zo danig aan dat ik prompt alle delen heb gekocht. Ik moet toegeven dat ik heb gewacht tot het boekenweek was bij 'Vroom & Dreesman'. Dan tik je daar soms boeken op de kop voor maar 5€. Dus voor 25€ had ik gelijk vijf boeken.
De eerste drie delen heb ik verslonden, echter het vierde deel ligt nu ook op mij te wachten op blz.88.
Het derde boek is een thriller van Les Standford en heet: "Over mijn Lijk."Klinkt heel vastberaden en veelbelovend, niet! Op de achterflap staat als recensie: "Snel, wreed, spannend". 'Over mijn lijk is nonstop-actie met een ijzingwekkende spannende en verrassende finale. Ik beveel deze geweldige thriller van harte aan, dixit Stephen King.
Ik ben echter nog niet verder dan blz.19. En dit dus reeds twee jaar.

Het is de schuld van mijn onvermogen om geduldig in een zetel te gaan zitten en mij volledig over te geven aan het verhaal. Het is de schuld van mijn onvermogen om mij te concentreren, mijn gedachten blijven maar dwalen naar wat ik allemaal nog wil doen in mijn huishouden.
Het is de schuld van mijn innerlijke onrust, een onrust die ik niet kan verklaren, maar die altijd aanwezig is.
Het is de schuld van de tv en mijn nieuwsgierigheid naar de gebeurtenissen in de wereld, want wanneer ik naar bed ga, gaat gelijk ook de tv aan. Dan wil ik nieuws kijken op Eén en de plaatselijke zender ATV en als het dan nog effe wil lukken, ook naar CNN.
Maar vooral is het de schuld van de pc! Er is hier op de blogs ook zoveel te lezen dat mijn ogen te moe zijn om ook nog eens in een boek te gaan liggen turen. Leuke verhalen, trieste verhalen, dagdagelijkse bedenkingen en eigen visie op de wereld. Mooie gedichten en plaatjes waarbij ik verwonderd ben over het kunnen van.
En dan het feit dat ik zelf zo graag schrijf. Dat ik in alle bescheidenheid meen dat ik een verhaal te vertellen heb. Dat er mensen zijn die mijn verhaal willen lezen. En je hebt de interactie bij de hand. Men kan reageren op het eigenste moment zelf en ik kan een tegenreactie geven, en dat is iets dat met een boek niet kan.
Telkens wanneer ik een boek uit heb gelezen ervaar ik een beetje een triest gevoel. Het verhaal was mooi, maar nu is het uit, en er blijft een leegte in mij achter. Allemaal heel heavy zou mijn dochter zeggen.

Maar vandaag was er dus, zoals gezegd, de lust om een boek te lezen. Doch geen van de drie wachtende draagt mijn voorkeur weg.
Liever zou ik een humoristisch verhaal willen lezen. Zo één waarvan je plots in een schaterlach schiet en waarbij de kat mij met een slaperig oog verwonderd aankijkt, en zich daarbij heel waarschijnlijk afvraagt of zijn dienares gek geworden is.
Zo een verhaal dat bladzijde na bladzijde urenlang puur genieten is. Een verhaal zonder moord of doodslag, zonder geweld en bloed, zonder schrijnende toestanden voor het hoofdpersonage.
Want geef toe, beste lezer, dat zie je toch elke dag in woord en beeld. Lachen met de dingen des levens, zoals Toon Hermans ooit zei, dat is er vandaag de dag niet veel meer bij.
Wie mij dus zo een onbekommerd humoristisch boek kan aanbevelen, heel graag.

Sorry aan al wie hier tevergeefs wacht op een nieuwe posting van mij.
Wie dit blogje leest weet dat ik recentelijk met enkele gezondheidsproblemen kamp.
Dit noopt mij tot een hele andere aanpak van mijn huishouding. Zo moet ik veel meer rusten en mijn huishoudelijke taken verdelen over een ganse dag. Dus niet meer zoals vroeger fullspeed alles achter elkaar, maar alles zachtjesaan, stoppen wanneer ik moe word om vervolgens wat op bed te gaan liggen.  Dit alles wil ik niet geplaagd worden door hevige spierpijnen.
Die aanpassingen gaan me nog niet gemakkelijk af, het is een heel andere benadering van mijn dagdagelijkse routine. Maar ze schijnen wel verbetering te brengen in mijn leven, de medicatie zal er natuurlijk ook wel toe bijdragen.
Er zijn momenten dat ik bergen kan verzetten, om dan plots van het één op het andere moment als een plumppudding in elkaar te zakken. Heel vreemd allemaal.
Komt bij dat mijn nieuwe poetshulp al enkele keren forfait heeft gegeven wegens ziekte, tel daarbij de feestdagen en haar vakantiedagen, en ik sta meer zelf te poetsen dan wat anders de laatste weken. Dan knuffel die met de griep geplaagd zat, dus van die kant ook geen hulp.

Dit alles om jullie te laten weten dat er voor mij weinig tijd overbleef om te schrijven op mijn beide blogjes. Men moet nu éénmaal zijn prioriteiten stellen en ik leef graag in een opgeruimd huis.
Bedankt dat jullie mij niet vergeten. Ik vergeet jullie ook niet want dagelijks komen lezen bij jullie laat ik mij niet afnemen.
Dus sorry lieve bezoeker dat ik zo weinig schrijf, maar ik beloof verbetering.

Na een beetje platte rust te hebben genomen op mijn bed, zoals beloofd dus nu het vervolg.
Nog steeds met maag- en hoofdpijn, maar er is meer voor nodig om mij in bed te houden. Trouwens de diaree is er ook nog en dan kan je maar beter uit je bed komen, liefst nog heel snel ook.
Van wat zat ik nu zo perplex op mijn stoel bij de dokter? Wel......

In 1989 krijg ik baarmoederhals kanker en onderga ik een 'Abdominale hysterectomie' ook 'Laparotomie' genoemd. Dit wil zeggen dat de baarmoeder via een kleine snede in de buikwand wordt weggenomen. Het litteken ligt onder de bikinilijn. Mijn eierstokken laat men intact.
Enkele maanden na de operatie voel ik mij ellendig, zweten als een rund, opvliegers. Mijn gynaecoloog laat me weten dat ik in de menopauze zit. Meer dan twee jaar heeft dit geduurd, maar ik spartel het moedig door zonder enig medicament te nemen, al kon je mij soms uitwringen als een natte schotelvod, en vaak leek ik ook op dat keukenattribuut, de mascara hing vaak tot onder mijn oksels. Met een eigen zaak is dat geen lachertje.
Na die tropische jaren geen spatje last meer, en ik blij natuurlijk dat ik er vanaf was, dikke oef.
Maar o wee, gisteren is gebleken dat ik een tweede keer in de menopauze zit want nu zeggen mijn eierstokken foert!!! Nu had ik wel al enkele weken last van warme opwellingen, maar ik relateerde dat aan de inspanningen die ik deed wanneer ik in feite te moe was om verder te doen met wat ik bezig was. Ik ben tevens nogal een zenuwpees, en dan krijg ik het ook makkelijk warm. Maar nee dus, ik zit wederom in de menopauze.
Veel in mijn leven is dubbel, vooral mijn twijfels en mijn visie op het leven algemeen, maar een dubbele menopauze had ik niet verwacht. Ik voel mij dubbel genaaid.

Dit keer ben ik verplicht om vrouwelijke hormonen te nemen. De dokter noemt het "dingen elimineren" vooraleer men verdere onderzoeken kan doen voor mijn lichte graad van CVS.
CVS die ik alvast heb.
Daarvoor moet ik dan weer 'L-Carnitine' nemen, want dat zit te weinig in mijn bloed.
Wie mij ooit in levendelijve ontmoet heeft, gaat nu heel erg hard beginnen lachen wanneer ik de dokter zijn volgende uitspraak doe, want ik zit dik 13 kilo boven mijn ideaal gewicht, maar volgens de dokter ben ik ondervoed. Dat blijkt uit het bloedonderzoek.
In feite klinkt dit absurd, maar het is het niet, want de oorzaak is de volgende: Ik eet zoveel mogelijk gezond, maar heel kleine porties. Ik eet nooit rood vlees en laat daar nu juist veel carnitine inzitten. In feite ben ik net geen vegetariër want ik bijna nooit vlees. Ook fruit eet ik te weinig, het fruit dat ik lekker vind is niet goed voor mijn dieet, en het andere zoals appels en sinaasappels lust ik niet graag in zijn originele vorm. Ik eet ook zo weinig mogelijk vet en dan nog plantaardige vetten.
Omdat ik kleine porties eet en te weinig vlees en fruit heb ik een te trage darmtransit, dus daarvoor kreeg ik een siroop.
Tel het allemaal maar op, met mijn andere dagelijkse medicatie kom ik op acht (8) verschillende medicamenten per dag, en daar is niet eens dat sporadisch pilletje tegen kleine kwaaltjes bij..
Geen wonder dat ik maagpijn, hoofdpijn en diaree heb, een mens zou van minder!

Hoe hard ik ook protesteerde tegen de dokter, de vrouwelijke hormonen ('Aacifeminin 2mg) moet ik alvast een volledige maand nemen.
Toen ik gisteren van de apotheek thuiskwam begon ik de bijsluiters te lezen, iets waar je al moe van wordt door de inspanning die je ogen moeten leveren om de superkleine tekst te kunnen lezen, en je verstand tilt slaat om te proberen alles te ontcijferen en te snappen Daarbovenop krijg je een hoop stress wanneer je probeert om die bijsluiters terug in hun originele gedaante op te vouwen.
Alle bijsluiters beloofden mij verbetering bij mijn ziekte, behalve de vrouwelijke hormonen.
Hier een kleine greep uit de mogelijke bijwerkingen en risico's bij het gebruik van 'Aacifemine.....
Risico's: Borstkanker???? Trombose, hartaanval (infarct)??? ?Beroerte????Symptomen van Dementie???? Longembolie????

Mogelijke bijwerkingen: misselijkheid, zwelling en gevoeligheid van de borsten, vochtretentie,, gezwollen enkels of voeten, vaginale afscheiding, beinvloeding van goedaardige en kwaadaardige gezwellen, , huiduitslag zoals; geelbruine pigmentvlekken, knobbeltjes, blaasjes of onderhuidse vochtophoping, pijnlijke blauw/rode knobbels, puntvormige bloedinkjes in de huid. ????
En we gaan verder!
Stop onmiddellijk als volgende bijwerkingen optreden: Geelzucht, hoge bloeddruk, migraine of hevige hoofdpijn, u raakt zwanger.????

Nou ja, op dat laatste is weinig kans in mijn geval. Maar ik dacht dat men mij probeerde beter te maken, en volgens mij slik ik nu een tijdbom.
Enkele bijwerken zijn er al zoals de hoofdpijn, en ik heb zelden last van hoofdpijn, de maagpijn en de misselijkheid.
De diaree zal wel voortkomen door de siroop die ik moet nemen om mijn darmtransit te bevorderen. Het werkt prima meneer doktoor!
Nu nog afwachten wat de 'Carnitine' gaat doen, en  wat de  gevolgen zijn van de combinatie van al mijn pillen samen.
Daarom ga ik voor één keer afscheid nemen met de woorden van mijn maatje 'Hotlips':

Tot de volgende, BIJ LEVEN EN WELZIJN!!!

Iemand zei me ooit "Meisje blijf zo ver en zolang mogelijk uit de buurt van dokters en ziekenhuizen want eens zij je in hun greep hebben maken ze je nog zieker dan je al bent!" En ik moet hem gaan geloven, want vandaag zit ik met hevige maagkrampen, diaree en schele hoofdpijn, iets dat ik gisteren nog niet had.
Hoe dat komt? Wel ik geef het jullie natuurlijk graag mee, of wat had je gedacht, ik zou niet willen dat jullie met talloze vragen blijven zitten, en vooral, het zou anders maar een korte posting worden, en ik ben van nature graag langdradig, hahaha.
Dus lieve bezoeker, leun rustig achterover in uw bureaustoel, lees en verwonder u met mij.

Eerst even iets over de medicatie die ik sinds enkele jaren dagelijks moet nemen;
'Aldactazine ' 1 tablet per dag = tegen mijn ietwat verhoogde bloeddruk.
'Glucopage' 1 tablet per dag = tegen mijn ietwat verhoogde bloedsuikerspiegel en in feite enkel ter preventie.
'Finistil' 2 tabletten per dag'= tegen mijn allergie voor: wol, katoen, allerlei zepen ea lekkere geursmeersels, wasmiddelen en wasverzachters en polyester, iets dat in de meeste kleding zit.
'Celebrex' = Voor mijn lamentabele rug en enkel te gebruiken bij hevige pijnen, dus gelukkig niet (nog niet) dagelijks nodig.
'Magnesium en B6 vitaminen'= tegen mijn spierkrampen waar ik te pas en te onpas dag en nacht last van heb.
Dat is dus al een hele boterham niet!
En van boterham gesproken! Als je weet dat ik héél moeilijk pillen  kan doorslikken en daarom alles vóór het eten moet doorspoelen met een groot glas water, dan kan je wel vermoeden dat mijn honger al half gestild is en ik vervolgens heel kleine porties eet.
Ik geef jullie dit laatste enkel mee omdat het belangrijk is voor het vervolg van mijn relaas.

Verder terug op dit blog konden jullie al lezen over mijn vermoedelijke CVS en het daaraan gepaarde onderzoek in het ziekenhuis.
Gisteren mocht ik het verdict van dit onderzoek gaan aanhoren bij mijn huisdokter, en ik heb inderdaad een lichte vorm van CVS. Verdere onderzoeken zullen later op het jaar plaats vinden in een daarvoor gespecialiseerd ziekenhuis. Maar alvorens die onderzoeken plaats vinden, mag ik eerst wat proefkonijn spelen: "We gaan eerst eens dit en dat uitproberen, en ik zie u na een maand graag terug."
Maar er kwam nog wat uit de bus door het bloedonderzoek.
Iets dat ik nog steeds niet kan geloven en waardoor ik danig ondersteboven van ben. Nee, geen nare ziekte, maak jullie niet ongerust, maar plezant is het ook niet.
Maar toch iets waardoor ik even perplex op mijn stoel zat bij de dokter.

Maar van stoel gesproken, ik zal dit relaas even moeten onderbreken. Ik krijg weer een acute aanval van diaree. Daarna zie ik mij genoodzaakt om even dubbelgevouwen op mijn bed te gaan liggen wegens maagkrampen.
Ondertussen hebben jullie dan de mogelijkheid om meer opbeurende blogs te gaan lezen, ik wou dat ik dat ook even kon want een gemoedsoppepper zou ik nu echt wel kunnen gebruiken.
Gisteravond liet mijn allerliefste weten dat hij dit weekend niet kon komen, hij heeft namelijk de griep.
En ik kan niet naar hem toe om hem bij te staan, en dat is echt balen. Aan een LAT relatie zijn voordelen, maar momentheel merk ik enkel de nadelen.
Enfin, straks of morgen, zoals jullie zelf verkiezen, kunnen jullie het vervolg van dit relaas verder komen lezen.
Voor nu ga ik effe plat, letterlijk en figuurlijk.
Ajuus en tot later.

Mijn blogvrienden lieten mij via een reactie weten dat mijn blog helemaal uit zijn voegen was getrokken, waarvoor dank en dikke kussen, want zelf zag ik het niet.
Ik surf namelijk met Mozilla Firefox en met die browser leek mijn blogje volkomen normaal.
Na hun melding startte ik dan maar eens Iexplorer op, en ja toen zag ik het ook, het middenstuk van mijn blog liep helemaal door in de rechterkolom van het blog. Help!

Ik heb geen flauw idee wat er kan gebeurt zijn.
Ben naar mijn paginabron gaan kijken bij "Design wijzigen" heb daar een half uurtje zitten turen op de html codes tot die begonnen te dansen voor mijn ogen. Maar helaas, geen muziek erbij, en die had ik nu net wél nodig om te kunnen volgen.
Dan maar het originele design gekozen en op 'wijzigen' geklikt, met mijn ogen stijf dichtgeknepen van de schrik. Schrik omdat ik vreesde dat ik alles kwijt zou zijn zoals al twee keer gebeurd is bij mijn maatje 'Hotlips' en vroeger een keer bij 'Labo', maar dat bleek gelukkig niet te zijn, (effe afkloppen) oef.

Vermits ik het design van sennet niet mooi vind, wel het zwart maar niet samen met het felle groen, ben ik dan maar begonnen met het terug naar mijn eigen smaak te maken.
Daar was ik dan om en nabij nóg een uur zoet mee!
Gelukkig heb ik al een beetje know how van HTML. Dat heb ik in de eerste plaats te danken aan mezelf  en mijn grijze massa, maar ook aan de bloggers die hier een blog hebben met klare en duidelijke uitleg hierover voor dummies zoals ik. Dank u wel bollebozen!
Het "akkefietje" (humhum, nek zwelt op) dat ik nu heb klaargespeeld in plus minus een uur, zou ik twee jaar geleden niet hebben aangedurft, laat staan dat ik het tot een goed eind had weten te brengen..

Enfin, eind goed, al goed.
Mijn blogje is terug in orde, en ik hoop dat dit zo blijft. Ik hou van mysteries en horror, maar dan liever op tv of in een boek, zeker niet op mijn blog.
Als nu ook nog de buttonplanters gaan beseffen dat hier niks te zaaien valt omdat ik geen html toelaat op dit blog, dan zijn we helemaal rond.
Spijtige maatregel vind ik dit wel, vooral voor mijn trouwe bezoekers en diegene die hier misschien nieuw zijn en voor de eerste keer komen, om echt te lezen, en niet enkel om reclame te maken voor hun eigen blog.
Ach, ik heb het al zo vaak geschreven, en ik lees het ook vaak op andere blogs, dat die supergrote buttons problemen veroorzaken en dat ze niet gewenst zijn, maar een mens kan vaak hardleers zijn en koppig blijven volhouden in de boosheid. Trouwens ze behalen echt niet het beoogde doel met hun actie. Je gaat misschien uit nieuwsgierigheid één keer naar zo'n blog kijken, maar wanneer de inhoud van dat blog jou niet interesseert, dan ga je geen tweede maal terug. En het is toch heel typerend dat bloggers die goed zijn in hun ding dat ze doen, geen  buttons in het wilde weg gaan plaatsen her en der, dat ook niet hoeven te doen, zij krijgen immers bezoekers genoeg zonder al dat gefoeffel (gesjoemel/geflikflooi voor Thea,hahaha.)

Ik duim dat het nu in orde blijft, want ik zou niet graag elke dag deze klus moeten overdoen.
Fijne zondag gewenst aan allen, 
troubadoerke.