NIEUW: Blog reclamevrij maken?

In verband met een recent dispuut over plagiaat graag wat volgt : het staat u vrij teksten van mij over te nemen of niet. Bij overname lijkt een bronvermelding mij op zijn minst gepast maar doe je het niet ik zal je niet vervolgen ( tenzij men de teksten commerciëel zou uitgeven) . Laat jouw eigen geweten scheidsrechter zijn,  dat volstaat voor mij ruimschoots. De foto's hier zijn meestal van het internet gehaald via Google-afbeeldingen en soms bewerkt door mijzelf. In het vervolg zal ik trouwens ook hiervoor een bronvermelding inlassen.    
Baron Ernst

Archief per maand
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 07-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
    Foto
    G Glorious
    H Hilarious
    O Oddish
    S Strange
    T Tempting
    W Weird
    R Realistic
    I Inspirational
    T Talented
    E Explosive
    R Relaxed

    M Magical
    I Irresistible
    L Loud
    O Overwhelming

    Hoe het werkt om van je naam een acroniem te maken.? Kijk bij Bojako !
    Foto
    Zoeken in blog

    Inhoud blog
  • E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Foto
    Foto
    Een interessant adres?
    • Hier staat wat
    • En nog wat
    Het bruidsboeket dat het beter wist
    klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
    door Ronald Milo >
    27-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.



    voor een ongeluk geboren

     

    snel  weg

    de bibliografie van deze biografie

    kan worden afgesloten

    een laatste zucht uitgestoten

    niet uitgesproken

    verdampt

    tot nederige stilte

    het broodmes  werd  ondubbelzinnig opgeborgen

    zaagsel strooit men op het bloed  

    dat verkleurt tot donkere materie

    want het universum is vlak

    en evolueert naar een koude

    dood


    voor R. [ †] en N.




    Door tijdsgebrek (gepensioneerd) werd de laatste tijd de theorie over de poëzie onderbroken maar dit wordt eerstdaags wel voortgezet althans als er belangstelling is. 

    27-01-2011 om 10:44 geschreven door Ernst-Georg


    » Reageer (8)
    15-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    drie oogopslagen van hier  

     

    de woorden gingen heen

    geruisloos

    waarheen , mijn lief , waarheen

    de kaalslag snijdt onverzadigbaar

    in het vruchtbeginsel dartel maar

    doofstom

    waarom, mijn lief, waarom

    moeten wij wegteren

    door dit ontastbaar vuur

    in dit dorado

    van korte duur

    vluchten in dampen van vergetelheid

    nadat

    ik je in al mijn onbeholpenheid

    zo schaamteloos heb lief gehad

    voor wat, mijn lief, voor wat

    15-01-2011 om 19:56 geschreven door Ernst-Georg


    » Reageer (4)
    11-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    archeologisch fragment van de dichtbundel

    “je zal nooit liefhebben in een gedicht !”

     

    vermoord mij sprak zij

    en haar woorden gleden over

    diepgevroren ledematen

    naar haar lenige kelder

    bedwelmend   

    als avondpurper van zonnestralen

    zwart op wit


    vermoord mij nu en dadelijk

    sprak zij

    en mijn lied gleed

     uitgekleed

    uit de hand

    over de blauwachtige druppels

    van  brandende borsten

    boven het hart 


    als een recht op antwoord

    gevat

    in ongeneeslijke één-tweezaamheid

    van de geest en  leden


    als je mij niet vermoordt

    verwoord mij

    sprak zij indringend

    het oog op mijn omhulsel gericht

    alvorens dit gedicht

    de  houdbaarheidsdatum overschrijdt


    raak me aan als je durft

    sprak ik

    en schrijvend zal ik

    het gebeiteld sieraad verkennen

    en je liefhebben in de schaterlach

    van je glimlach

    11-01-2011 om 10:34 geschreven door Ernst-Georg


    » Reageer (1)
    04-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Het komt er op neer dat we afbraken

    Wat anderen voor ons hadden laten staan…

     

     

    de bovengemiddeld begaafde sukkel

    die ik ben

    het bovenbemiddeld verslaafde genie

    dat zij was

    voor geen van beide

    was er gerechtvaardigde hoop

    op genezing

     

    drie vrouwen vegeteerden vroeger in ons huis

    de basis voor mijn later cultureel bewustzijn

    gelegd in leisteen met de brisantbommen

    uit boeken waar ik nog te jong voor was

    mijn jeugd in lichterlaaie

    op rupsbanden van lonely sex en lonely tunes

    het gejank van de zware motor van zelfbevrediging

     

    drie hypergetalenteerde mannen

    in de keuken van dit eigenaardige gezin

    zij werd met een geldkoffertje gedeponeerd bij

    een onthaalmoeder die zelf nooit echt

     gelukkig was geweest

    zij speelde nooit maar imiteerde

     

    onze erfenis stond lijnrecht

    op de eigen opvattingen

    maar zij kwam mij over als prettig gezelschap

    een duidelijk gezinsleven

    kan ik me echter niet herinneren

    wij waren meesters in moderne koeltechnieken

     

    verder meldt de geschiedenis alleen

    dat we gelukkig waren

    ook toen er bommen op Hiroshima en Nagasaki werden gegooid.

     

    04-01-2011 om 21:10 geschreven door Ernst-Georg


    » Reageer (2)
    23-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    want liefde is eenvoudig

     

    wanneer ik je nu bemin

    met de désuète charme van hortensia’s

    ouderling in zijn kindertijd

    blakert  de intimiteit

    van je roestlandschap

    weer tot een rotslandschap

    rept  en roert

    zich het gepijnigd lijf

    tot een inscriptie

    van vertrokken passie stijf

    strijkt de duif neer

    op het schoon en glimmend marmer

    van weleer

    deint

    het parelmoer van een glimlach

    als  liefdeskreet en stijfsel

    van dit poëtisch astma 

    kortademig maar pijnloos

    heen en weer




    (désuète = in onbruik geraakte)

    23-12-2010 om 03:24 geschreven door Ernst-Georg


    » Reageer (7)
    18-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    We hebben laatst uitgelegd dat de apostrof een beetje kunstmatig klinkt en  oubollig aanvoelt. Toch wordt de apostrof soms nog aangewend als uiting van passie, een gevoel dat opwelt en naar buiten breekt Maar een apostrof kan ook nog gebruikt worden als "manipulator ' van het universum. Het maakt levenloze voorwerpen en dingen levend. Zodra een "ding" door de apostrof rechtstreeks aangesproken wordt , veronderstelt men immers ook dat het voorwerp kan handelen of antwoorden. Een voorbeeld hiervan vinden we bij de Franse dichter Lamartine "Objets inanimés avez-vouz donc un âme ?" (Levenloze dingen hebben jullie een ziel ?) . We verwachten , in gedachten een antwoord. Het is dus de apostrof of in bredere zin de poëzie die levenloze dingen omvormt tot levende wezens.
    (wordt vervolgd")



    het maakt ons niet bang

     

     slenteren door het kreupelhout

     van  kersenboomgaarden

    op zoek naar de strandgapers

    van een lang verleden

    de bruiloft

    gevoerd met bergstroompjes

    en bergtoppen

    van een huwelijksbed met uitzaaiingen

    gedrumd in nachten

    lang en warm

    als  door vuur gefolterd struikgewas

    als getroffen door een beroerte

    zweet van ontroering

    overal

    op een ivoren dienblad

    de tondels van de poëzie

    binnen armbereik 

    sterven in een schoendoos

    in concubinaat met het woord

     




    18-12-2010 om 14:03 geschreven door Ernst-Georg


    » Reageer (5)
    11-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.



    Titern Abbey bij valavond

     

    driftige hoogmoed als kantelen

    achter gevels hoger en  trotser nog dan

    spaanse kloosters in de sierra

    nissenvol

    frazelende vleermuizen

    opgehangen aan

    het hiernamaals

    gotische schaduwen

    van geruisloos prevelende priesters

    verschanst

    in het gezalfde grasland

    men  ademt lichtschuw door de geur

    van eeuwen korstmos

    het oog smartvol als novemberlucht

    het plantsoen wildstil 

    als een blootsvoets betreden

    heksenkring

    11-12-2010 om 23:34 geschreven door Ernst-Georg


    » Reageer (6)
    04-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    inktvlek in een dagboek

     

    met stenen in de ogen

    slikt zij nog even zijn eenzaamheid door

    dag in dag

    met haar ongewerveld hart

    likt zij de voeten van de steenpuist

    die haar leven was

    wat er van haar bleef bestaan ?

    haar siliconen borsten 

    een pacemaker

    en een dorpslegende

    04-12-2010 om 23:01 geschreven door Ernst-Georg


    » Reageer (5)
    25-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    We zagen net de definitie van de apostof of aanspreking. De apostrof is eerder gênant. Het is een aanspreekvorm van de tweede persoon  die niet de lezer is en deze tot toehoorder maakt en aldus een kortsluiting veroorzaakt in de communicatie tussen lyrisch subject en de lezer. Het is een duidelijk gedateerde, kunstmatige en eerder lachwekkende aanspreekvorm, die alleen in een gebedssituatie of in poëzie nog toelaatbaar is. Maar de hedendaagse poëzie heeft het er moeilijk mee en ook in besprekingen wordt de apostrof nog nauwelijks aangehaald alhoewel hij nochtans een van de wezenlijke kenmerken van de poëzie naar voor brengt; namelijk het lyrisch subject dat de rug keert naar de lezer en deze tot afluisteraar maakt.  In de huidige poëzie zal de apostrof nog weinig gebruikt worden en dan meestal nog alleen om een humoristisch effect teweeg te brengen.

       
    O, ophelia ik zag het aan
    het moest er wel van komen
    als jij naakt in het woud gaat staan
    zie ik alleen nog bos
    en niets meer van de bomen



    Ernst 04.1999.

    Het burlesk effect van de omkering van de spreuk "door de bomen het bos niet meer zien ", en de zinspeling op  bos, (bush, schaamhaar) wordt hier nog verhoogd door de plechtige toon van de apostrof. 

    (Wordt vervolgd )

    Ondertussen nog wel dit

    een gekregen woord terug verloren

     

    de ene bloem sterft

    al wat voortreffelijker dan de andere

    fluister je

    terwijl je de kamer verlaat

    wij metselen ons lot

    in hun gladgestreken rouwlinnen 

    de handpalmen nog  verwachtend

    de tepels nog gericht naar een kindertijd

    het hoofd afwezig

    zoals altijd

    vernielde hersenen

    geschrapte  eeuwigheid


    Ernst 23.11.2010


    25-11-2010 om 17:18 geschreven door Ernst-Georg


    » Reageer (1)
    20-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    We zegden al dat één van de kenmerken van de poëzie is dat het "lyrisch subject" zich niet tot de lezer wendt maar tegen zichzelf spreekt of tegen één derde, soms zelfs tot levenloze dingen zoals bloemen of tot  het gedicht zelf. In onderstaand gedicht zijn  het bij voorbeeld de lettergrepen die het gedicht aanspreekt. Dit is wel kenmerkend voor poëzie want romans of novellen zijn vaak tot de lezer gericht. De lezer is hier geen afluisteraar maar de direct aangesprokene. En als lezer niet direct aangesproken wordt dan wordt dit in de taalsituatie van een verhaal echt wel impliciet verondersteld. De lezer wordt geacht van de gebeurtenissen op de hoogte gesteld te willen worden.

     Naast de poëtische , de verhalende en  de dramatische taalsituatie kan men nog een vierde groep teksten onderscheiden namelijk "de betogende"  taalsituatie. Deze heeft met de verhalende gemeen dat ze zich direct tot de lezer richt , maar in plaats van een opeenvolging van gebeurtenissen ( =verhaal) nu een standpunt of een theorie wil uiteenzetten. Deze tekst is een duidelijk voorbeeld van zo een betogende taalsituatie.

    In volgend gedicht richt het lyrisch subject zich tot woorden en lettergrepen. Tweemaal gebruik ik hier  de wat oubollig aandoende uitroep "o" . Deze aanspreekvorm in de tweede persoon  ( een jij, u of jullie ), wordt in de retorica's uit de klassieke oudheid tot de tropen of stijlfiguren gerekend en "apostrof" genoemd.
    (wordt vervolgd)



    naar de keel   gegrepen letters

     

    o, jullie,

    lettergrepen

    uitgestoten

    nevel

    die paart met de schors van het katern

    tot  onzichtbaar  zichtbaar wordt

    o, jullie

    medeklinkers van de nacht

    die de slaap niet kunnen vatten

    in de stroomversnelling

    van het angstig  bericht

    “ik hou niet meer

    van jou “

    nu stokt de buikademhaling 

    omhelzing  uitgebloeid

    zes woorden worstelen

    met de diepgang

    van een alleenstaande

    waterput

    waarop nog een koppelteken drijft

    tevergeefs



    Ernst 20.10.2010


    20-11-2010 om 00:00 geschreven door Ernst-Georg


    » Reageer (2)


    >

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!