Lezen is altijd mijn passie en favoriete tijdverdrijf geweest. Maar omdat lezen voor mij niet meer mogelijk is zijn het nu luisterboeken geworden die ik verslind.
Luisteren naar verhalen ipv ze te lezen is een heel aparte ervaring en is vooral erg wennen. Niet alleen is de kennis van het verhaal en de stembuiging van de voorlezer van belang, maar ook de vlotheid waarmee het verhaal wordt voorgelezen en de kennis van de taal.
Als luisteraar hoor je immers de voorlezer slikken, zijn speeksel binnen slurpen of haperen tijdens een zin of woord. En dat leidt je dan danig af zodat je even de draad kwijt bent.
Maar goed, ik ben alvast reuze blij dat het bestaat.
Het laatste boek waar ik naar luisterde was, Wit Zand, geschreven door, Kriestien Hemmerechts.
Het verhaal bevat thema’s zoals, overspel, kindermishandeling met fatale afloop, een auto ongeval met dodelijke afloop, moord.
Het boek bestaat uit drie delen met elk acht hoofdstukken met intrigerende verhalen en goede dialogen. Minpuntje is wel dat wanneer je het boek niet in één ruk leest/luistert, je dan vaak in de war raakt omdat zij nogal van de hak op de tak springt.
Nu eens volgt zij de gedachten van een dienstmeisje, dan weer van een oudere man, een vrouw, een jongen, of zijn grootvader. Of ze mengt in één fragment verschillende personen door elkaar, zodat je niet meteen weet over wie het gaat en je soms pas na een hele poos weet wie die hij of zij is.
Het verhaal speelt zich af in het hotel "Le Bateau Guizzantois" gelegen in Frans-Vlaanderen in het plaatsje Wissant. Dat betekent: Wit zand. Het plaatsje ligt tussen Cap Blanc-Nez en Cap Gris-Nez.
Het eerste hoofdpersonage is Elisabeth Appelmans, een gescheiden vrouw met een zoon van eenentwintig en een dochter van vijftien. Zij is iemand die overkomt als een vrouw die weet wat ze wil en die haar mannetje kan staan in de wereld, maar dit is echter niet altijd zo. Samen met enkele vriendinnen is ze stichter van een immobiliënkantoor. Ze heeft veel verschillende relaties gehad maar nooit de ware gevonden. Daar komt nog bij dat haar zoon een jong meisje doodrijdt in dronken toestand.
De minnaar van Elisabeth heet Paul Jordens. Deze komt over als een nogal brave man van ongeveer veertig jaar. Zijn vrouw, Maja, is al enkele jaren geleden gestorven maar hij denkt nog veel aan haar terug. Hij heeft geen kinderen.Hij denkt ook terug aan het feit dat zijn ouders voor de Duitsers waren gevlucht tijdens de oorlog, en dat dit samen met het feit dat hij enig kind is een grote invloed op hem heeft achtergelaten. Naarmate het verhaal vordert wordt hij veel minder timide en dat bevalt Elisabeth wel.
Op ’t eind van het verhaal loopt alles goed af.
En ik ben klaar voor een volgend boek....
|
50 TINTEN GRIJS
