Archief

Hoe noem je sperma van een ambtenaar?
Kruip-olie

Wat hebben een gynaecoloog en een pizzabezorger gemeen?
Ze mogen er allebei aan ruiken maar niet aankomen.

Wat is het Russische woord voor een tangaslip?
Een "ziepoesnetnie"

Het begint met de "N", eindigt op "euken" en is heel erg lekker
Nasi uit eigen keuken

Het heeft 50 tanden en houdt een verschrikkelijk monster tegen?
Een gulp!

Hoe weet je zeker dat je te dik bent? ....
Als je op het strand ligt te zonnen en een Greenpeace-activist u probeert terug te rollen naar zee.

Waarom hebben zoveel mannen een bierbuik? .
Dan heeft die werkloze dwerg tenminste een dak boven zijn hoofd.

Wat moet je doen als je vriendin begint te roken? .
Toch maar glijmiddel gebruiken

Waarom heeft een non nooit een bh aan?
God ondersteunt alles...

Waarom bestaan mannen?
Omdat vibrators geen gras kunnen afrijden.

Vandaag vroeg ik mij af…….want ik schijn met het ouder worden met meer en meer vragen te zitten……
Vandaag dus, vroeg ik mij af of er ook zoiets bestond als ‘Oost-Indisch blind’ zijn?
Het equivalent dus van, ‘Oost-Indisch doof’ zijn.
Hoe kom je erbij, zal je vragen?.....Of net niet, en je haalt je schouders op en denkt , wat heeft ze nu weer voor flauwe kul.
Maar laat mij nu zo ééntje zijn die desondanks toch haar zegje wil doen.

Ik lees nogal veel op blogjes, “Geen tijd om te bloggen”.
En dan vraag ik mij af wat al die bloggers dan zo heel dringend te doen hebben.
Mijn fantasie gaat dan even met me aan de loop, en ik krijg de allerlei voorstellingen.
Zo zie ik de één lopen puffen voor een baas…. de ander gaat met onkruid in de clinch... en weer een ander loopt woest met de stofzuiger rond…..
Nog een ander is noest met bakstenen in de weer, kwestie van dat er na de dood nog wat leven in de brouwerij wordt gebracht achter de begrafenis…..
Van de andere voorstellingen zal ik maar geen gewag maken, kwestie van de censuurraad niet op m'n dak te krijgen!

En zo al doende en  denkende , realiseer ik mij dat ik een gelukkige persoon ben.
Ik leg mij zelf zo weinig mogelijk verplichtingen op.
En de weinige verplichtingen die ik wel heb, voer ik met plezier uit.
Omdat ik ze niet zie als een verplichting, maar als een vrijwillige keuze.

Zo hoor ik niet wat ik niet wil horen, lees niet wat ik niet wil lezen, en kijk niet naar wat ik niet wil zien.
In het eerste geval kan je dus rustig stellen dat ik ‘Oost-Indisch doof’ ben.....
Bij het tweede geval ben ik waarschijnlijk een ‘Oost-Indische’ struisvogel, wat voor beest dit dan ook moge zijn, maar dat laat ik geheel en graag over aan jullie verbeelding......
En in het derde geval zou ik dus‘Oost-Indisch’ blind zijn?!

Arm Vlaanderen, ga met zoiets naar de oorlog, hoor ik jullie al roepen in koor, al vermoed ik dat het koortje hooguit een kwartet zal zijn....
Maar bedenk toch ook even dat ik veel tijd over heb om alle dingen te doen, die ik wens te doen.

Zo kan ik steeds klaar staan voor de kinderen, voor de kleindochter....
Heb ik tijd om te wandelen met het hondje....
Om te spelen met de kat, of om hem te prijzen, naargelang zijn staart staat of hangt....
Tijd ook, om lekker lang langs winkeltjes te flaneren....
Om mijn allerliefste te verwennen, dit laatste natuurlijk ook naargelang zijn staart staat of hangt....!

Ik kan kijken hoe de zon opkomt, en erna terug naar bed als ik wil.
Kan genieten van de zonsondergang, elke dag, want ik moet er niet vroeg uit.
Voor de uitspraken, wat een luie donder, die men na het lezen van dit waarschijnlijk zal plegen te doen, ben ik ‘Oost-Indisch doof’.
Valt er dan bij jou geen stof, moet jij niet poetsen, niet wassen en strijken?
En dan zeg ik, ja natuurlijk wel.
Maar als het mij zo uitkomt ben ik ‘Oost-Indisch blind’
©

Stan Ockers, of hoe ik op trieste gedachten kom.

Wie kent Stan Ockers, wielerfanaten onder jullie alvast wel.
'Stanneke' zoals hij genoemd werd, want heel erg groot van gestalte was hij niet, op de piste evenwel des te groter.
Hij werd geboren te Borgerhout op 3 februari 1920

Op 29 september 1956 kwam hij zwaar ten val op de piste van het Antwerpse Sportpaleis. Op 1 oktober overleed hij aan de gevolgen van zijn val. Zijn dood bracht een golf van nationale rouw teweeg in België.
In 1960 besloot het Borgerhoutse schepencollege de toen pas aangelegde straat op de grens met Berchem, te noemen naar de overleden wielerkampioen Stan Ockers.
Pol Sipido zou het mooi vinden wanneer naar aanleiding van de 60ste verjaardag van Stans dood onder het straatnaambord een mooie gedenkplaat met de foto van de wielerlegende wordt opgehangen, en die komt er op 1 oktober 2006.

Laat mij nu gisteren door die straat fietsen, ik woon namelijk vlak in de buurt, en de gedenkplaat in mijn gezichtsveld krijgen.
En ik bedenk mij daarbij dat er hele biografieën geschreven zijn over Stanneke Ockers, maar wat men niet weet en nergens beschreven staat, is dat hij buiten een broer en een zus ook een pleegzus had.
En laat die pleegzus nu mijn allerliefste en zeer gemiste vriendin zijn.

Jeanne Dessaintes, geboren te Pérsonnes-lez-Binche op 14 oktober 1926 en overleden op 5 mei 2003 te Borgerhout.
Ik ga hier haar verhaal niet uit te doeken doen, het is niet relevant,  wat ik wel wil zeggen is dat zij altijd met heel veel liefde en respect sprak over de ouders van Stan Ockers.
Trouwens een nicht met de familienaam Ockers was op haar begrafenis.

Jeanneke, mijn lieve vriendin van jaren.
Altijd stond ze mij bij met raad en daad, steeds vergevensgezind voor mijn gemaakte fouten.
Jeanneke was 26 jaar ouder dan ik, maar er waren geen twee gelijkere zielen en gedachten te vinden dan wij.
Nee, ik zag geen moeder in haar, maar onze band was minstens even close.
Ik weet niet wat het is om een moeder te hebben, een vader trouwens ook niet doch dit volledig terzijde, maar ik weet wel dat ik Jeanneke even erg mis zoals je het met een liefhebbende ouder zou doen.

En door de gedenkplaat van Stan Ockers te zien zit Jeanneke vandaag weer heel de dag in mijn gedachten.
Overloop ik de vele mooie momenten die we samen deelden, maar ook haar lange en moedige gevecht tegen haar aftakelende ziekte die leidde tot haar dood.
Ik zet haar foto hier op dit blog, en niet bij 'Huismusje' omdat zij van mijn 'vranke' en 'recht voor de raap' zijnde schrijfsels zou hebben genoten.
Zij zou die schrijfsels soms hartelijk lachend hebben goedgekeurd, maar ook soms monkelend hebben afgekeurd, maar nooit zonder liefde in haar blik of stem.

Stan Ockers ligt begraven op het kerkhof van Silsburg op de grens van Deurne en Borgerhout samen met zijn moeder Liza en zus Tonia, en op datzelfde kerkhof ging ook de asverstrooing door van Jeanneke.
Ik kan mij voorstellen dat terwijl zij opgenomen werd door de zachte wind, zij even langs zijn grafsteen passeerde om hem een laatste groet te brengen.
Jeanneke Dessaintes, ook wel Jeanneke Ockers genoemd.
Ik noem haar MIJN Jeanneke, ik mis haar......heel erg.....nog elke dag!

DONKER HIER HE?......

Een vrouw bedrijft overdag de liefde met haar minnaar terwijl haar man op zijn werk is. Zonder dat ze het echter weet, bevindt haar 9 jaar oude zoon zich in de kast in de slaapkamer. Geheel onverwachts kwam haar man thuis en sloot ze haar minnaar op in de kast samen met het jochie.
Jochie: Donker hier hé?
Minnaar: Ja , dat is het zeker.
Jochie: Ik heb een voetbal.
Minnaar: Das fijn voor je.
Jochie: Kopen?
Minnaar: Nee , dank je.
Jochie: Mijn vader staat hier wel buiten hé!
Minnaar: Oké oké , hoeveel?
Jochie: 250 €
En zo kocht de minnaar de voetbal...

In de weken daarop gebeurde het weer dat het jochie en de minnaar samen in de kast zitten.
Jochie: Donker hier hé?
Minnaar: Ja , dat is het zeker.
Jochie: Ik heb een paar voetbalschoenen.
De man herinnert zich de vorige keer en vraagt: Hoeveel?
Jochie: 750€
Minnaar: Oké.
En zo werden ook de voetbalschoenen verkocht...

Een paar dagen later zegt de vader tegen zijn zoontje: Pak je voetbal en je voetbalschoenen, dan gaan we lekker een potje voetballen op het gras
Jochie: Gaat niet.
Vader: Hoezo niet?
Jochie: Ik heb ze verkocht!
Vader: Wat? Voor hoeveel heb je ze verkocht?
Jochie: Samen 1.000 €
Vader: Dat is toch veel te veel! Je hoort je vriendjes niet teveel te vragen! Dat is veel meer dan die bal en die voetbalschoenen hebben gekost! Ik neem je mee naar de kerk, dan kan je aan de pastoor opbiechten wat je hebt gedaan!

Ze gaan naar de kerk en de vader neemt zijn zoon mee naar het biechthok, laat hem naar binnen gaan en sluit de deur.
Jochie: Donker hier hé
Pastoor: BEGIN NIET HE MANNEKE!!!

ACCIDENT OF TRAGEDIE?.....

President Bush bezoekt een lagere school, vierde leerjaar.
Ze zijn aan het discussiëren over de betekenis van bepaalde woorden.
De leeraar vraagt aan Bush om de discusie te leiden over het woord 'Tragedie'.
Bush vraagt aan de klas over er iemand een voorbeeld kan geven van een tragedie.
Een jongen staat op en zegt; "Wanneer mijn beste vriend de straat oversteekt en daarbij wordt doodgereden, dat is een tragedie."
"Neen", zegt Bush, "dat is geen tragedie, dat is een accident."
Een meisje doet ook een poging en zegt; "Wanneer een schoolbus met 50 leerlingen erin,in een ravijn rijdt en iedereen is dood, dat is een tragedie."

"Neen" zegt Bush "dat is een grot verlies."
Heel de klas zit stil te kijken maar Bush dringt aan "Is er dan niemand die een voorbeeld kan geven van een tragedie?"

In de hoek van de klas zit Jantje, een wat timide en tenger kereltje.
Bedeesd zegt hij; "Als een Amerikaans Air Force One vliegtuig, met meneer en mevrouw Bush aan boord, door een raket van Osama Bin Laden wordt geraakt en daarbij totaal wordt vernietigt, dat is een tragedie."
"Fantastisch" zegt Bush "Kun je me nu ook uitleggen waarom dat een tragedie is?"
"Wel" zegt Jantje, " omdat het geen accident is en zeker ook geen groot verlies he!"

HEB EEN PRETIIGE WEEK!