Nieuws

Brussels hof van beroep spreekt BHV-dienstweigeraar vrij

Jan Van de Casteele 20-05-2008

Het Brusselse hof van beroep heeft dinsdagnamiddag een BHV-dienstweigeraar vrijgesproken. De man had bij de federale verkiezingen van 10 juni 2007 geweigerd te zetelen in een stembureau in Lennik en had daar volgens het hof een wettige reden voor. Op 3 juni zal het hof uitspraak doen in 57 andere dossiers van BHV-dienstweigeraars.

De man, Gunther M., was als bijzitter opgeroepen voor een stembureau in Lennik, maar had een aangetekend schrijven gestuurd waarin hij uitlegde dat hij omwille van gewetensbezwaar en politieke redenen niet kon zetelen zolang het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde niet gesplitst was.

Voor de correctionele rechtbank werd M. daarvoor nog veroordeeld, maar het hof van beroep heeft nu anders geoordeeld. Omdat de wetgever niet omschreven heeft wat als wettige reden kan gelden om niet te zetelen, kwam het volgens de raadsheren aan het hof toe daarover te oordelen. Daarbij hielde de raadsheren rekening met het feit dat in de aanloop naar de verkiezingen verschillende Vlaamse prominenten hadden aangegeven dat de federale verkiezingen van 10 juni 2007 ongrondwettelijk waren.

Bovendien had het Vlaamse parlement in 2003 al geoordeeld dat het tegenover de Vlaamse bevolking niet meer kon verdedigen dat in Brussel-Halle-Vilvoorde Vlaamse kiezers anders behandeld werden dan Franstalige, en hadden heel wat gemeenten uit het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde beslist dat ze geen verkiezingen konden organiseren. Ten slotte wees het hof erop dat de voorzitter van het stembureau in Lennik de reden voor de weigering dan niet mocht aanvaard hebben, maar dat heel wat voorzitters van andere stembureaus dat wel hadden gedaan.

Voor het Brussel-Halle-Vilvoorde-comité betekende de uitspraak van het hof een grote opsteker. Zowel de voorzitter van het comité als hun advocaat waren opgetogen. Op 3 juni zal het Brusselse hof nog uitspraak doen in 57 andere dossiers van dienstweigeraars. Die hadden bij de behandeling verstek laten gaan omdat het openbaar ministerie weigerde een aantal documenten te laten voorleggen. Het ging onder meer om het verslag van een vergadering van het college van procureurs-generaal over de vervolging van BHV-dienstweigeraars. Ondanks het verzet hoopt het Brussel-Halle-Vilvoorde-comité ook daar op een positieve uitspraak. (info: Belga)

BHV in vijf minuutjes: kijken en (willen) weten

Jan Van de Casteele 19-05-2008

BHV te ingewikkeld voor binnen- en buitenland? Het illustreert alleen maar hoe de Belgische machinerie (niet) werkt. En dat wordt netjes duidelijk gemaakt in een korte presentatie in de bijlage: BHV in vijf minuutjes: kijken en (willen) weten.

Over Peeters en De Gucht, Reynebeau en De Roover

Jan Van de Casteele 18-05-2008

In De Zevende Dag hebben Vlaams minister-president Kris Peeters en VVB-erevoorzitter Peter De Roover zich sterker getoond dan federaal minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht en Marc Reynebeau. Laatstgenoemden schoten met plastic kogeltjes… maar dan wel in eigen voet.

Het was voorspelbaar, de nogal lachwekkende passage van afgevaardigden van een in onbekendheid uitblinkend onderdeel van de Raad van Europa zou worden gevolgd door een pro Belgica offensiefje: ons imago in het buitenland naar de vaantjes! En – kijk, Europa en de wereld zeggen het nu ook! - wat zijn wij Vlamingen toch bekrompen bezig. Racistisch zelfs.

De Gucht kwam in De Zevende Dag wat gas terugnemen na zijn overtrokken tussenkomsten in de week, waar hij zich als meneerke moeial uitsprak tegen de inspanningen die de Vlaamse regering wil doen om het door de Franstaligen besmeurde imago van Vlaanderen in het buitenland wat bij te sturen ('Vlaams voorlichtingsambtenaar geen goed idee').

De Gucht jammerde in treurnis wat over ons denken in ‘vaste categorieën’, in ‘schema’s’. En verdedigde zijn federale diplomaten die er blijkbaar niet in (willen) slagen om het Vlaamse standpunt internationaal te vertolken met de stelling dat ‘we het maar zullen kunnen uitleggen als er ‘een consensus’ zou zijn over het probleem'. Hij heeft gelijk, die consensus was er niet, is er niet en zal er binnen de in staat van ontbinding verkerende Belgische constructie nooit meer zijn. Alleen jammer dat hij als Vlaams verkozene almaar meer een objectieve bondgenoot wordt van de overkant, met zijn stelling dat wij Vlamingen ons moeten aanpassen aan de gasten in Vlaanderen (hij had het over ‘Franstalige en multiculturele elementen’) en niet omgekeerd. Meelijwekkend was zijn poging om het probleem dan maar weg te jagen met verwijzing naar ‘veel grotere problemen elders in de wereld’. Schaf de lokale, regionale en nationale politiek dus maar af?

Vlaams minister-president Kris Peeters – netjes van De Gucht gescheiden vooraf geprogrammeerd in De Zevende Dag – toont zich stilaan een voortrekker van formaat voor Vlaanderen. ‘We gaan onze communicatie versterken, onze beslissingen vertalen, meer contacten leggen en dit op een verstandige manier en niet zoals Karel De Gucht dat smalletjes interpreteert’. Bingo. ‘De Gucht zou hiermee gelukkig moeten zijn… en ook zijn indrukwekkend netwerk moeten gebruiken’. Weer raak. ‘Dat minderheden niet aan bod komen is absoluut onwaar. Heel de federale, Belgische constructie hangt aaneen van minderheidsbeschermende maatregelen (Peeters verwees naar de alarmbelprocedure). ‘In België kan een minderheid alles tegenhouden… en dat kan in geen enkel ander land’. Derde schot, nu vlak in de roos.

Marc Reynbeau hebben we zelden zo zwak gezien als in nog altijd diezelfde Zevende Dag. Ook hij had zich (in De Standaard, 16 mei) vrolijk gemaakt over ‘de grenzen aan de taalwet’… Die domme Vlamingen toch, die vasthouden aan de idee dat het Vlaamse territorium homogeen Nederlandstalig is en moet blijven en die via een splitsing van BHV ervoor willen zorgen dat de Franstaligen ‘niet langer een eigen politieke expressie (sic) krijgen’…Dat een internationale hoofdstad als Brussel, een multiculturele invloed laat gelden op zijn omgeving is voor hem ‘onoverkomelijk’ want de Brusselse agglomeratie telt sociologisch nu ‘al ruim zestig gemeenten’. Het heeft ‘geen zin om bij het oude historische trauma te blijven kamperen’. Reynebeaus heldere oplossing: ‘Nieuwe vormen van sociale cohesie’. Reynebeau stamelde ongeveer dezelfde argumenten in De Zevendedag om even mistig te eindigen met een vage verwijzing naar ‘een moderner antwoord’ op de complexe problemen. Wat dat ook moge wezen…

Peter De Roover kraakte opvallend makkelijk de kromredenering van Reynebeau. Franstaligen kunnen immers wel degelijk verkozen worden (Reynebeau noemt dat ‘politieke expressie krijgen’), want er zit zelfs een FDF’er in het Vlaams Parlement. De drie burgemeesters worden niet benoemd omdat ze de wet overtreden, en voor die wet hebben de Franstaligen mee gezorgd. Het probleem zit elders: Vlamingen passen zich aan en zorgen over de taalgrens niét voor problemen. Het zijn niet de Vlamingen, maar de Franstaligen die de taalgrens willen verleggen.

De conclusie is duidelijk: Vlaanderen moet zelfbewust doorgaan op het pad dat ook Peeters met zijn parlement stilaan met verve uittekent. Als van de 3000 tot 3500 buitenlandse journalisten er maar 1 procent vlot Nederlands spreekt, is er iets aan de knikker. Zou zoiets in Nederland denkbaar zijn? Vlaanderen heeft dus absoluut gelijk – het werd tijd – meer de Vlaamse stem te laten horen aan dat buitenland. Het zal maar ten volle respect afdwingen als het de door Peeters aangekondigde copernicaanse omwenteling realiseert. Het worden belangrijke weken. Niet Vlaanderen is slecht voor het imago van België, maar omgekeerd. Vlaanderen heeft nood aan een degelijk buitenlands beleid om zichzelf op de kaart te zetten. Dat de oude, krakende federale staat dan zoetjesweg van die kaart verdwijnt, zou geen ramp zijn. Integendeel.

Was het niet De Gucht die in 2002 schreef: 'Ik krijg steeds meer de indruk dat België - met alle moeilijkheden en vertragingen in de besluitvorming - geen meerwaarde meer te bieden heeft'. ('De toekomst is vrij', blz. 152) met aanlsuitend een pleidooi voor regionalisering van onder meer...:

MOBILITEIT
GEZONDHEIDSZORG
VOLLEDIGE WERKGELEGENHEIDSBELEID
KINDERBIJSLAGEN
HULP AAN BEJAARDEN EN GEHANDICAPTEN
FISCALITEIT
SPOOR (NMBS)

Derk Jan Eppink noemde ooit Reynders en Verhofstadt 'een achterbaks koppel' vanweg hun complot om Leterme te laten mislukken. In hun buurt opereert volgens Eppink het duo "List en Bedrog" (Dewael en De Gucht). Er zijn buitenlandse journalisten die wél scherp zien.

Van rotzooi naar duidelijkheid: kiezen voor Peeters I

Jan Van de Casteele 15-05-2008

Professor Hendrik Vuye legt in Knack nog eens uit hoe Vlaanderen zich door de Franstaligen in de zak liet zetten: via mechanismen die de Vlamingen gewoon vakkundig op politiek gebied een kopje kleiner maken. Een overzicht van de rotzooi. Een conclusie die een klein kind kan snappen.

Hoe het begon?

Bij de eerste staatshervorming (1970), toen de Franstaligen hun numerieke minderheid konden laten beschermen. De katholieken zijn daar nooit in geslaagd, de socialisten en liberalen evenmin, om absoluut te zwijgen over de nationalisten en de ecologisten. De Franstaligen dus wel.

Mechanisme 1: de bijzondere wetten Wat? Wetten die een tweederdemeerderheid én meerderheid in beide taalgroepen vereisen. Is bvb. nodig om taalgrens te wijzigen.

Mechanisme 2: pariteit in regering Wat? Ministerraad moet zeven Franstalige en Nederlandstalige leden tellen. Vuye heeft het niét over pariteit bij de staatssecretarissen. Tony Van Parys (Nbl, 24 maart): 'Dat er 2 Nederlandstalige en liefst 5 Franstalige staatssecretarissen zijn, is een uiting van de manier waarop men omgaat met staatsaangelegenheden’.

Mechanisme 3: pariteit in Grondwettelijk Hof Wat? In het vroegere Arbitragehof, dat wetgeving toetst zitten evenveel Franstaligen als Nederlandstaligen.

Mechanisme 4: De alarmbelprocedure (1970) Wat? Drievierde van een taalgroep kan met een motie een wetsvoorstel of –ontwerp opschorten en zo versluizen naar de (paritaire) ministerraad. Kan tweemaal: in Kamer en in Senaat.

Mechanisme 5: Een belangenconflict (1980) Wat? De regionale parlementen (Vlaanderen heeft er één, de Franstaligen spelen prinselijk heerser in vier andere...) kunnen zo’n conflict inleiden als ze zich benadeeld voelen. Een rem die ze viermaal kunnen hanteren en die goed is voor telkens 120 dagen “retard”. Is nu het speeltje van de Franstaligen in BHV. Die joker werd al ingezet door parlement van de Franse Gemeenschap (1, 7 nov. 2007) en door de Franse Gemeenschapscommissie in Brussel (2, mei 2008). Leuk als je zoveel speeltjes hebt... Kunnen nog volgen: de Waalse gewestregering en het Brussels Gewest. Vuye spreekt van ‘een wonderbaarlijke veelvuldigheid van regeringen en parlementen’. Toegankelijk vertaald: een institutionele rotzooi.

Mechanisme 6: paritaire Senaat (?) Wat? Een paritair samengestelde senaat is er nog niet, maar staat op het “te doen”-lijstje van de Franstaligen en sinds enkele jaren ook van draaikont Guy Verhofstadt (politiek akkoord Verhofstadt I). Als die collaboratie resulteert in een paritaire senaat als zoveelste “compensatie” voor een toegeving aan de brave jongens en meisjes uit Vlaanderen kan er NIETS meer worden beslist zonder de Franstaligen. Gaston Eyskens zei destijds dat de Vlamingen ‘sullen’ genoeg zijn om dat te doen. Rond 15 juli, op 08/08/08 of 30 augustus misschien?

Besluit

De staatshervormingen hebben van een land met twee werelden (economisch, politiek en cultureel) een onbestuurbaar conflictenland gemaakt. Bovenstaande voorbeelden – door vertraagd denkende twijfelaars in Vlaanderen ‘conflictbeheersing’ genoemd, zorgen ervoor dat de Belgische politiek zichzelf verliest in een onzinnig perpetuum mobile van tegenstellingen. De Vlaamse Volksbeweging is een van de eerste verenigingen waar een andere lijn werd getrokken: die van Vlaamse onafhankelijkheid. Recent hertaald in ‘onafhankelijkheid en (nadien) samenwerking’. Inderdaad dus, stop het communautaire gekibbel en laat ons scheiden. De Vlaamse toekomst ligt niet in Leterme I, maar in Peeters I.

Politiek

Ze kwamen, ze aanhoorden en ze zaagden!

Enkele vertegenwoordigers van de Raad van Europa kwamen "en vitesse" door een stukje Vlaanderen razen. En français, notez bien! Met groot respect dus voor onze eigenheid. Uiteraard kwamen ze tot de conclusie (daar werden ze voor gevraagd) dat de drie balorige burgemeesters uit onze Vlaamse Rand benoemd moeten worden. Ook al trekken die zich niets van de wet aan. Als u dat doet wordt u beboet. Zij mogen benoemd worden. Ten bate van de democratie. Dat ze diezelfde democratie met de voeten treden door de decreten en wetten naast zich neer te leggen, is van geen tel. Tenminste voor die clwoneske personages die nog nooit eerder in België waren en dus op één dag tijd wel weten hoe wij het moeten doen. Tenminste, dat beweren ze. Ze zeggen er wel bij dat we zelf maar moeten kijken hoe we het oplossen. Want een wit konijn hadden ze niet in hun toverhoed zitten. Oh ja, ze stelden nog dat de Belgische Staat dat moest oplossen. Verkeerd gevonden, want het is niet België, maar wel Vlaanderen dat burgemeesters benoemt. Zelfs dat stukje regionalisering kenden ze niet. Allez, allez, wat een zottigheden. Wie gaat dergelijke clowns geloven? Het FDF en andere extremisten die zich nergens willen aanpassen uiteraard wel. Die gaan weer eens victorie kraaien omdat hun stellingen werden voorgelezen. Oh ja, ik was dit nog vergeten: in een gemeenteraad moet je toch maar beter de taal van de meerderheid gebruiken, vonden de bezoekers! Anders heeft de bevolking daar niets aan. Daar zullen onze collega's van Retour dan weer niet zo gelukkig mee zijn zeker? Nog één goede raad: trek u terug in uw stellingen en verberg u van schaamte. Wij trekken ons van uw onwettige en politiek gestoorde besluiten toch niets aan.

Bron : Huub Broers.

"Elio Di Rupo zal nu snel moeten kiezen tussen het luxeprobleem van een aantal villabewoners in de Vlaamse Rand rond Brussel, die veelal voor het liberale FDF van Olivier Maingain stemmen, en de belangen van de werkloze bewoners van Le Centre, de Borinage en Charleroi en zijn eigen stad Mons die op en onder de armoedegrens leven."

Rik Van Cauwelaert in Knack, 14 mei

"De Franstaligen zijn ziende blind. Het wil maar niet tot hen doordringen dat ze het kartel niet uit elkaar gespeeld krijgen. Het wil ook maar niet tot de Franstaligen doordringen dat de CD&V een andere partij is dan de CVP, dat er duidelijk sprake is van een Vlaamse radicalisering van de CD&V-kiezers én van de CD&V-mandatarissen."

Eric Donckier in Het Belang van Limburg 9 mei

BHV: rustig en eendrachtig op onze lijn blijven Persberichten Staatshervorming Federaal 09/05/2008 Twee weken lang waren de Wetstraat en de media in de ban van Brussel-Halle-Vilvoorde. CD&V bleef al die tijd rustig op een duidelijke lijn: we staan open voor dialoog, maar de parlementaire behandeling gaat verder. Daarom hebben we gisteren BHV in de Kamer van Volksvertegenwoordigers geagendeerd. Het belette ons overigens niet om eerst de programmawet goed te keuren, die broodnodige sociaal-economische maatregelen bevat, zoals de verhoging van sociale uitkeringen en een rechtvaardige belastingvermindering. Ook als het stormt, houdt Yves Leterme het schip op koers. Ten gronde is BHV een politiek en maatschappelijk probleem. Politiek, want bij de vastlegging van de taalgrens in 1962-1963 werd de splitsing van het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde niet doorgetrokken voor de kieskring. Dat is natuurlijk niet logisch. Het is ook een maatschappelijk probleem, want het versterkt de toenemende verfransing van de rand rond Brussel. Bovendien is het sinds 2003 ook een juridisch probleem: het Grondwettelijk Hof verklaarde de huidige toestand ongrondwettelijk na de paars-groene kieshervorming van de eerste regering-Verhofstadt. Om al deze problemen op te lossen wil CD&V Halle-Vilvoorde loskoppelen van Brussel en samen met Leuven in de kieskring Vlaams-Brabant onderbrengen. Eenvoudig en logisch. De Franstaligen zien dat niet zitten, omdat ze dan niet langer vanuit Brussel stemmen kunnen ronselen in de Vlaamse rand. De paarse regering-Verhofstadt kreeg dit probleem niet opgelost. Toen de Franstaligen tijdens de regeringsonderhandelingen vorig najaar weigerden een splitsing te aanvaarden (of er buitennissige tegeneisen aan koppelden, zoals de uitbreiding van Brussel), keurden de Vlaamse partijen het splitsingsvoorstel van CD&V/N-VA goed in de kamercommissie Binnenlandse Zaken. Daarop riep de Franse Gemeenschap een belangenconflict in. Dat conflict liep recent af – zonder fundamentele oplossing – en zo kwam BHV terug op de politieke agenda. De Franstaligen eisten een onderhandelde oplossing, maar weigerden tegelijk een nieuw belangenconflict in te roepen, waardoor het politiek probleem accuut werd. Het kartel CD&V/N-VA bleef standvastig op zijn lijn: een onderhandelde oplossing kan voor ons, maar de parlementaire procedure loopt verder. Daarom hebben we ons wetsvoorstel op 8 mei opnieuw geagendeerd in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Daarop bonden de Franstaligen in: ze riepen vandaag alsnog een nieuw belangenconflict in. Voor een goed begrip: dat is hun democratisch recht, zoals het ons democratisch recht is het parlement zijn werk te laten doen. Wat nu? Alle pogingen om het kartel CD&V/N-VA uit elkaar te spelen of op te zetten tegen premier Leterme zijn mislukt. Het kartel blijft eendrachtig achter de kopman staan. Wij zetten rustig maar zelfverzekerd ons tweesporenbeleid verder. De parlementaire procedure blijft lopen (weliswaar met een nieuw belangenconflict) en we blijven open staan voor een onderhandelde oplossing. Die oplossing kan wat ons betreft deel uitmaken van een ruimer communautair akkoord, te bereiken tegen half juli. Over dat laatste mag geen enkele twijfel bestaan: tegen half juli moet er een akkoord zijn over de staatshervorming . Dat staat zo in het regeerakkoord, en dat akkoord voeren wij loyaal uit. bron :interimvoorzitter CDenV

CD&V-Voorzitter Beke vindt crisis van donderdag 'dwaas'

BRUSSEL - 'Men heeft donderdag onnodig en dwaas het Belgische model van cohabitatie op de proef gesteld. Deze kleine crisis had vermeden kunnen worden.' Dat zegt CD&V-voorzitter Wouter Beke in een interview dat dinsdag in Le Soir staat.

Wouter Beke, die donderdag de fakkel doorgeeft aan Marianne Thyssen, wijst de Franstaligen met de vinger. 'In Vlaanderen kregen we van meerdere partijen signalen die er op wezen dat een belangenconflict ingeroepen zou worden... We waren op 20 maart begonnen met het creëren van een serener klimaat via bilaterale contacten. De Franstaligen zijn van tactiek veranderd. Op een eenzijdige manier', legt hij uit.

Over de rol van Yves Leterme zegt de CD&V-voorzitter dat zijn lijn duidelijk was. 'Het accent leggen op het sociaaleconomische, ook door de programmawet. Die lijn was goedgekeurd door de meerderheid', aldus Beke die van oordeel is dat Leterme zijn rol als premier perfect heeft vervuld.

'Toen hij formateur was verweet men hem te veel de 'leider' van de CD&V te zijn. Nu hij zich profileert als eerste minister, verwacht men dat hij de leider is van de CD&V. Men moet weten wat men wil.'

Over de staatshervorming heeft de partij volgens Beke de afgelopen weken 'in alle discretie' nagedacht over de prioriteiten. 'Als er niks gebeurt, durf ik mijn hand niet in het vuur steken voor de toekomst van België', zegt hij. 'Als men echter bereid is tot een grote staatshervorming, kan België een model worden voor de samenleving van verschillende culturen'.

wle

Politiek

10/05 "Natuurlijk splitst Betty B-H-V niet in 5 minuten" Bekende Vlamingen zijn een zegen voor de politiek. Met die provocerende titel wil politicoloog Frederik De Swaef eerherstel voor de BV-politici die vaak versleten worden als domme blondjes. “Het moet maar eens gedaan zijn met alle vooroordelen”, zegt hij. “Ze zijn niet a priori beter of slechter dan de gewone politici.” BV’s een zegen? “Die conclusie is inderdaad verrassend”, geeft de kersverse politicoloog toe. “Mijn prof en ik zijn er zelf van geschrokken. Ook wij waren er immers van uitgegaan dat BV’s niet geschikt zijn om aan politiek te doen...” “BV’s zijn heel nuttig om alle lijsten te kunnen vullen. Want sinds de Tweede Wereldoorlog wordt er bij de kiescampagnes minder gefocust op partijprogramma’s en steeds meer op personen. En omdat amper 23% van de Belgen vertrouwen heeft in zijn politici, zijn bekende gezichten uit andere sectoren welkom.” Amper 0,21 procent Uit onderzoek van de Gentse politicoloog blijkt dat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 in heel Vlaanderen 75 BV’s zijn opgekomen. “Dat is een verdubbeling tegenover 2000. Maar op een totaal van 35.724 kandidaten is dat amper 0,21%.” Wat dom lachen Wie niet verkozen is geraakt - ondanks de 5.000 euro die ze heeft uitgegeven aan haar campagne - is Betty, bekend van Big Brother. Zij staat centraal in de titel en op de cover van het boek. “Het is wat provocerend bedoeld”, zegt De Swaef. “Ik zeg niet dat Betty er in vijf minuten in zou slagen om Brussel-Halle- Vilvoorde te splitsen. Maar het is ook niet omdat je blond bent en wat dom lacht op televisie, dat je niets kan doen in de politiek. Ik ben met Betty gaan praten en zij bleek duidelijk gemotiveerd om aan lokale politiek te doen.” (Bron: Eigen berichtgeving) Bron:GvA

10/05 N-VA wil akkoord over staatshervorming voor de vakantie

Voor de N-VA moet de staatshervorming in het parlement goedgekeurd zijn voor de parlementaire zomervakantie.

Bart De Wever had eerder laten weten dat er "voor het parlementair reces (...) een akkoord moet zijn. Dat kan 15 juli zijn, of 8 augustus, of zelfs 30 augustus. Voor de start van het nieuwe politieke jaar moeten we eruit zijn", aldus De Wever.

Een woordvoerder van N-VA verduidelijkt dat de partij 15 juli niet "laat schieten". Het moment van goedkeuring door het parlement is voor de Vlaams-nationalistische partij essentieel. "Dat hoeft niet precies op 15 juli te zijn, maar het is voor N-VA wel belangrijk dat het parlement pas op vakantie gaat als de staatshervorming daar is goedgekeurd", aldus de woordvoerder.

In een normaal politiek jaar gaan Kamer en Senaat rond 21 juli in zomerreces.

(Bron: VRT)