Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

De zon wandelt door het gras
vertelt niet waar ze al dagen bleef
toen ze ons ee zaam achterliet
zonder enig licht
Ze heeft ook niet minst verantwoordelijkheid
om zo maar plots weer op te dagen
dan weer te vertrekken zonder enig bericht
Ze probeert de lente aan te wakkeren
dan doet ze het goed , dan alweer minder
Wellicht wordt ze nooit volwassen
en blijft ze de grillige meester
Haar almacht bindt ons voor altijd

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:34 Reageer op dit bericht

brouwsel

Verwarrend en chaotisch
hoe je in stroomversnellingen drijft
je wil je vasthouden aan struiken
langs de oever waar je aanspoelt
maar ook dat zou je nog lossen
door de rampspoed der dingen
de golfslag van het wilde water
dat dwingt om te zwemmen
of kopje onder te gaan.

Waar blijft dan het poëtisch moment
wanneer je vecht tegen de wereld en zijn kuren
in mijn hoofd nog de overlevingsdrang
dat we verder doen
en een lange neus maken
tegen alle nukken
ondanks een partijtje snotteren.

Poëzie is de medecijn die k wil distilleren
lepel per lepel.
Daarom brouw ik ze elke dag.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:32 Reageer op dit bericht

stroming

Tegen de bergrivier op
bij het  stroomverval der vinnigheid
zwemt een forel kringelend
in het kristalheldere water

Hij buitelt als een spelend kind
hapt naar zuurstof om te korten
vervolgt dan ongestoord zijn weg
vecht als dappere vis
om zijn bestaan te bestendigen
op zijn hoede voor de visser

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 22:41 Reageer op dit bericht

ezels

De ezels van boer Prutsen
vergrauwen van eenzaamheid
in een  wei vol modder
in dit zompig voorjaar
Ze zijn met z'n vijven
spitsen hun lange oren
wanneer de treinen voorbij denderen
boven op de spoorwegberm
Ze balken zieltogend
als verroeste pompen
die aangezwengeld worden
Uit hun ezelsogen
slechts verslagenheid

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:33 Reageer op dit bericht

onderhuids

Onderhuids zit de pijn  
aan de rand bij verborgen verdriet
dat vaak komt bovendrijven
zoals olie op water
het kruipt op kousenvoeten
door je lijf
dat je verraadt als een Judas
die zijn meester verkoopt
maar je blijft vechten 
met het zwaard
der rechtvaardige engelen 
om je behoud
je recht op goede dagen.

Ingrid Lenaerts
 

Geschreven door Ingridstanella om 22:06 Reageer op dit bericht

avond

Hij roept haar de avond in
heel onverwachts kijkt zij
achterom de verleiding
wit als krijt tollend haar hoofd
als een kermismolen
een bonkend hart en hazengedachten
jaren opgeborgen emotie
ontsappen uit diepe kelders
Gejuich? Waarom?
vluchtroute naar een ander landschap.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:43 Reageer op dit bericht

schoonmaak in het bos

Hij lijkt wel de ontluikende natuur
met grasgroene gedachten
fris in de morgendauw
bij de jaarlijkse schoonmaak
in het oosterbos 

Hij ontvouwt zijn plannen
met stroken en panden
voor de schoonmaakbeurt
hij legt de lont aan ons enthousiasme
met de prikstok en de zakken
gaan we de vervuiling te lijf
die vervreemdend kleeft
aan de rulle grond
Overal staan nochtans bordjes
de vraag het bos net te houden.
Wij blijven hopen 
 op meer  nette gewoonten.

Ingrid Lenaerts





Geschreven door Ingridstanella om 21:23 Reageer op dit bericht

kringloop

Kringloop als een fenomeen
een brok natuur in een sluitende cirkel
de seizoenen die elkaar opvolgen
de jaren in een zelfde orde
warmte na koude en visce versa
lopen als gevlochten strengen
in elkaars armen
het  nooit eindigend verhaal der elementen
goden van aarde en vuur
water en lucht stoeien door de eeuwen heen
Wij zitten er middenin als passagiers op een boot
die we nooit verlaten
tussen geboorte en dood.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 18:15 Reageer op dit bericht

Als een korf vol rode vruchten
uitnodigend en verlangend
van liefde te durven dromen
liefde te mogen verwachten
diep in je hart de zaligmakende vervoering
de kriebels in de buik
licht in je ogen als de weerspiegling
van de zon in zee
me te laten wiegen in je armen
naar oneindig zweven
op de verhalen van de wind
wij samen sterk in nood en deugd
een zekere hand op mijn schouder
een wang om te strelen
een mond om te zoenen
liefde isdie wonderbare boom
met z'n lange levenscyclus
tussen geboorte en dood
waarmee wij vergroeien

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:01 Reageer op dit bericht

lente spreekt

Lente spreekt een groentaal
fors en sterk in haar groei
lacht in het wit en geel van bloemen
die ze koestert als een privilege

Ze stelt de bloei samen van bomen
die vlindert in de wind van plezier
Ze stoeit met de lammeren
dartelend in een de laarmeersen 

Ze is het uit ei na de kip die broedt
getuigend van nieuw leven alom.
Kuikens en kip verkennen het erf
wachten op het grote entrée van de haan.

Ingrid Lenaerts
 

Geschreven door Ingridstanella om 17:23 Reageer op dit bericht

vergeten tantes

Vergeten tantes tot leven gewekt
posthuum hun weldaden in kaart gebracht
bij opruiming bidprentjes
een nagedachtenis aan tante Olga en Begga
dat ze me berispten

Ja wanneer ?
bij voorbeeld als ik geen dank u wel zei
voor het muffige koekje
of wanneer ik niet met twee woorden sprak

Ik was nochtans een waterval zeiden ze
een praatvaar een babbelkous
Ik  moest stilzitten
een ongemanierde sprinkhaan
tussen twee burgervrouwen
Wat moest men met mij toch aanvagen?

Ik bleef hen het antwoord schuldig
hinkend op één been in hun aanwezigheid.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 20:20 Reageer op dit bericht

huis van vertrouwen

Nieuw huis werd ons aangebracht
huis van vertrouwen staat open
wagenwijd of op een kier
voor iedereen met interesse.
zelfs god is er van de partij
als je met hem keuvelen
zijn advies weten of gewoon een praatje

Hij staat er ook in de keuken
hij bakt echt vertrouwen
Je moet er eens langs gaan
ze zijn er heel vriendelijk
ontvangen je op de koffie
die is er lekker
en dat is mijn zwak.
en weet je, je kan er je mening kwijt
Het is maar een kwestie van " vertrouwen "


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:49 Reageer op dit bericht

spookpijn

Gemis van het linker onderbeen
sinds jaren en toch
alsof het er nog aan vast zit
aan zijn knie
die zeurende pijn die kwelt
zoals een duivel
in een gemeen spel
laat hem niet los
duizenden mieren krioelen
in zijn hoofd en been
Men gelooft hem niet
en dat maakt hem triest
en vooral boos.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:12 Reageer op dit bericht

na het trouwfeest

Na het feest de laatste bezoeker heen
bruid en bruidegom naar andere horizonten
blijft de overvolle leegte drukken
slingers en slierten boertig plezier
rijst onder de voeten die kraakt
half leeggedronken glazen bier en wijn
restanten broodjes en borden 
het banket is uitgeteld
restanten  liggen her en der
te wachten op hun verdwijning

Er zit een gat in de ziel van mama en papa
die hun dochter nu zullen missen
het legenest besef slaat om de oren 
de teloorgang van een generatie
een beetje weg dat nooit meer terugkomt.
een begin voor een nieuwe boot

Mama en papa zuchten elkaar aan
het leven van herinneringen is begonnen  

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 16:49 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten