denken

ik heb mijn meerdere ontmoet in een mens
mijn verdwaald eigenbeeld heeft ingeboet

het diepste inzicht is eenvoudig te bereiken
erken dat je niets weet

ik schrijf het liefst over een kleurrijke vlinder
hij is ook een lichtgewicht

ik heb groot respect voor viaducten
zij gaan tenminste ergens over en
zijn vaak stevig onderbouwd

tot het wegen van gevoelens
is niemand in staat

beklagen verliest steeds meer zijn functie
men moet vooral sterk zijn

in het geweten is vaak alleen
het verleden opgegeten

in de kerk van mijn geloof stimuleert
men prekend het ongeloof

mijn poëtische ervaringen worden vaak
gevoed door zinloze ervaringen

niets geeft zoveel ruimte als
een gedicht zonder woorden

ik besmet met het moeten?
nee, daarvoor is mijn levensgang te traag

niets heeft zoveel pit als
de vrucht van mijn pen

waarom takel ik voortdurend af
en de vrouw van mijn dromen niet

mijn eerste zin was ta ta
het is er sindsdien niet
eenvoudiger op geworden

de plank voor mijn kop wordt
door de dood niet weggenomen

kiezen voor een geliefde
is kiezen voor een lijdend voorwerp

ieder gedicht heeft zijn eigen gewicht,
heeft een eigen gezicht,
zo ook de mens

de weg naar de liefde
is een repeterende breuk