Parungsari

Toen de Japanse invasie op 1 maart 1942 ten noorden van Soebang. bij Eretan Wetan, plaatsvond, kwam er meteen een grote vluchtelingenstroom op gang. De Japanse landing bij Eretan Wetan telde circa 5.000 militairen. 's Morgens op Zondag 1 maart even na 6 uur hadden vier van een kanon voorziene vrachtauto's met 200 Japanse infanteristen de landingplaats Eretan Wetan verlaten , gevolgd door enkele tanks. 's Morgens om 9 uur bevond de stoet zich in Soebang waar zij bleven wachten tot ca. 800 Japanse infanteristen die van Eretan Wetan naar Soebang waren gefietst, zich bij hen hadden gevoegd.  
Iedereen die de Japanners voor de voeten liep werd gevangen genomen of gedood.

Zo kon het gebeuren dat ongeveer 200 Nederlandse, Britse en Australische vluchtelingen, waaronder enkele Nederlandse vrouwen en mannen en veel militairen krijgsgevangen werden gemaakt. Waaronder ook 20 Britse en Australische gewonde militairen die in het in het ziekenhuis van Soebang werden verpleegd. Deze werden samen met 3 personeelsleden van het ziekenhuis gevangen genomen en met bajonetsteken om het leven gebracht.

Tussen 1 maart en 11 maart werden de krijgsgevangenen zonder pardon geëxecuteerd en in kuilen gegooid. Pas na de oorlog, in 1947, konden de lijken "geïdentificeerd" worden. De overledenen zijn na de oorlog door de Oorlogsgravenstichting overgeplaatst naar erevelden in Djakarta.

In 1952 werden ziekenhuisverpleegster C. Jansen en apotheker P.N.H.M. Goossens en zijn vrouw de verpleegster (nurse) H.J. Goossens-Haighton de Heer van het ziekenhuis in Soebang postuum onderscheiden met de Verzetsster Oost-Azië 1942-1945. Dit vanwege betoonde moed en dapperheid bij de verdediging van de ziekenhuispatiënten.   (zie www.onderscheidingen.nl/decorandi)
Hieronder volgt een alfabetische lijst van het (voormalige) massagraf Soebang.

Massgrave Subang.
Between the 1st and 11th of March1942 all the Dutch, British, and Australian Prisoners of War (POW's) that were taken prisonner after the Japanese invasion north of Subang (Java) on March 1st were masacred / executed. Their bodies were thrown into massgraves.
Only two years after the war, in 1947, the identification of the bodies could be started. Most of the bodies could be identified by their uniform. Allthough a great number of them are still unidentified.

A list of  victims in alphabetical order is published below. (English names are from the Royal Art.)
Akhurst,  Allen,  Barr,  Belloni,  Bettison,  Bown,  Braddock,  Bruinsma,  Cassels,  Covine,  van Crasbeek,  Creasey,  Dix,  Foster,  Franklin,  Freeston,  Gafney,  Garret,  Garwood,  Gissing, Godden,  Goodfellow, apotheker Goossens,  zijn echtgenote Goossens-Haighton de Heer,  Gray,  Green,  Greening,  Hands,  Hellingworth,  van Hemert, Hillier,  aalmoezenier Van Hoek,  Homer,  ziekenhuisverpleegster zuster Jansen,  Jensen,  Keogh,  Knops,  aalmoezenier La Haye,  Lakin,  Langeraar,  A. Little,  E. Little,  Littlejohn,  Maldigen,  Maltz,  Moodey,  predikant KNIL: Mostert,  Mounsdon,  Naime,  Nicholls,  van Osch,  Partridge,  Pearson,  Pennel,  Perry,  Royle,  Sargent,  Shaw,  Silk,  Spaans,  Speedie,  Staplehurst, Stewart,  Warrington,  White,  Wijler.
And also 6 unknown armymen KNIL
also 26 unknown Australian or British airmen
also 25 unknown British soldiers
and also 13 unknown British or Dutch soldiers.
The victims have been reburried in Djakarta in graves of the War Graves Society. 
 

Uitzicht vanuit de Soos in Soebang (1940). Uitzicht op de weg naar Bandoeng en op de verderop gelegen berg Tangkuban Perahu (= omgekeerde prauw). Rechts vooraan het huis van de wedana. In het midden op het terras het standbeeld van Hofland.  (Dit standbeeld staat tegenwoordig op het kerkhof).
foto: door dhr. van Veen.

In het boek "Nachtmerrie op Java" (Java Nightmare, 1942-1945) beschrijft de auteur Daphne Jackson Soebang als volgt:
'Soebang, het hoofdkwartier van de onderneming waar wij woonden, lag zo'n honderdvijftig kilometer van Batavia (nu Djakarta) en ongeveer zestig kilometer van Bandoeng, de dichtstbijgelegen grote stad in de bergen. De plantages van de maatschappij, zo'n stuk of twintig, strekten zich uit van de zee aan de noordkust van Java tot aan de hellingen van een uitgedoofde, 1800 meter hoge vulkaan. De weg naar Bandoeng liep door een pas onder de beboste hellingen van de krater langs Lembang naar de vlakte van Garoet'.

SOEBANG (JAVA) 1942


Februari 1942 ben ik geboren in het ziekenhuis van de P.& T.-landen in Soebang.  (zie de foto van het ziekenhuis hiernaast). Behalve mijn moeder, was ook aanwezig dr. Jentink en ziekenhuisverpleegster zuster Jansen.
Dat zuster Jansen drie weken later, net als ongeveer 200 andere Nederlandse, Engelse en Australische geëxecuteerden in een massagraf terecht zou komen, kon niemand toen nog vermoeden.
Tijdens de bevalling was er al de nodige oorlogsdreiging van de Japanners, die na Singapore en Sumatra op het punt stonden Java binnen te vallen.
Vanwege overvliegende oorlogsvliegtuigen moest het ziekenhuisje volldig verduisterd zijn.
Mijn moeder kreeg van de dokter het advies om 's nachts onder het bed te gaan liggen. Een vervelende situatie om dan te bevallen. Gelukkig verliep alles voorspoedig en werd ik - 7 pond zwaar - geboren.
Mijn Hollandse vader en Duitse moeder gaven mij de Franse namen Jacqueline Christine. 

Op 24 februari 1942 ben ik in Soebang gedoopt.  ##################################################################################

I was born in February 1942 in the small company hospital of the Pamanoekan and Tjiasemlanden in Soebang.
At the time of my birth, doctor Jentink, the hospitaldoctor and the hospitalnurse, sister Jansen were also present.
Little did we know what was in store for us. Three weeks later, nurse Jansen was massacred by the Japanese army. Together with some 200 Dutch, English and Australian men and women and they were all burried in a shallow massgrave in the area around Soebang.
In February 1942 the Japanese were about to conquer Java after they had seized Singapore and Sumatra. Because of the warplanes that were constantly flying over the area, the hospital had to be completely darkened. So it was a stressfull labour for my mother but fortunately my birth was without complications. I was the fourth child of my Dutch father and my German mother.