gezegdes

| ||||
|
|
goede middag

pc afsluiten

maandag


zondag


Na de cyclocross op tv zijn we naar het egelhof in Eeklo gereden waar Gery Wauters van seniorennet een hele tentoonstelling van zelfgemaakte kerststallen en kerstversieringen in zijn hof heeft.Het was dit weekend en volgend weekend te bezichtigen en het is echt de moeite waard.Hij maakt kerststallen van wijnkurken en verlichting van weckbokalen.Je wordt er ontvangen met een hapje en een drankje en je kan er bij een knapperend houtvuur genieten van gluhwijn of heerlijke erwtensoep tegen een zeer democratisch prijsje .Het is echt een aanrader om dit eens te bezoeken.Ik heb er gefilmd en zal later eens proberen of ik het op mijn blog kan zetten.
Het wordt stilaan tijd om ons blog af te sluiten, Ik wens jullie nog een prettige avond en voor straks

zondag


goede morgen

zaterdagavond

zaterdag


gisteren


even aandacht
donderdag


avond

mopje
Jakob, die in Tel Aviv woont, belt zijn uitgeweken zoon Samuel op in New York.
'Het spijt me je dag te verpesten, maar ik moet zeggen
dat je moeder en ik gaan scheiden. Vijfenveertig jaar leed is genoeg geweest!'
'Maar vader toch, hoe kun je zoiets zeggen?
En dan nog juist enkele dagen voor nieuwjaar', roept de zoon ontdaan.
'Dat familiefeest zit er niet meer in jongen, antwoordt de vader,
wij kunnen mekaars gezicht niet meer zien. Ik heb er genoeg van.
Je kan me wel helpen door je zuster Anna in Chicago in te lichten.'
En hij smijt de telefoon dicht.
Zeer ontgoocheld belt de zoon naar zijn zus.
Die is volledig de kluts kwijt.
'Hoe kan dat nu, scheiden op die leeftijd! Ik ga dat varkentje snel eens wassen zie!'
Meteen belt Anna haar vader.
'Jullie gaan NIET scheiden, zeg ik!
Doe niets meer tot mijn broer en ik afkomen.
Je hebt me goed verstaan: NIETS doen en op ons wachten!'
Vader Jakob haakt af, keert zich om naar zijn vrouw en zegt:
'Heel goed Rebecca, alles loopt zoals voorspeld.
De twee komen nieuwjaar bij ons doorbrengen en betalen zelfs hun vlucht zelf.'
t' is weer woensdag

dinsdag


afsluiten

mopke
toch eindelijk aan een jobke geraakt bij de Belgische Spoorwegen.
Daar beseffen ze al na een paar dagen welk vlees ze in de kuip hebben en
zoeken ze wanhopig naar een plek waar onze twee zo weinig mogelijk in de
weg lopen.
Uiteindelijk neemt een ploegbaas ze mee naar een stuk spoorlijn die al
lang niet meer in gebruik is.
Samen met de twee gaat hij midden tussen de rails staan.
"Mannen, nu moet ge eens goed kijken", zegt hij tegen de Limburgers,
"Kijk maar eens in de verte tot zover ge het spoor nog kunt zien."
Samen turen ze naar de verre horizon tot waar de rails in één punt samen
lijken te komen.
"Mannen, ge begrijpt hoe gevaarlijk zoiets is, hé", zegt die ploegbaas. "
Dus ga daar onmiddellijk naartoe en zorg ervoor dat de rails overal netjes
even breed zijn"
"Inderdaad levensgevaarlijk" zeggen de twee en gewapend met een meetlat
trekken ze richting horizon.
De twee stappen en stappen, af en toe zorgvuldig metend.
Kilometers en uren later blijft het gevaarlijke punt nog altijd
onbereikbaar.
Vermoeid en niet begrijpend drentelen ze verder, tot de ene Limburger zich
eventjes omdraait, in de verte tuurt, schrikt en roept :
"Ho nee 't is niet waar hé! We zijn er al voorbij !"
maandag







1 reactie op dit bericht
FIJNE MIDWEEK LYDIA & JEF
liefs en hugs van Ma & Mo