Stille optocht voor de slachtoffers

Een   vrouw loopt naar de microfoon: 
'Ik heet Truus en ben 24 jaar getrouwd met Jan. Ik streek gedurende 
al die jaren trouw zijn overhemden, maar had daar geen zin meer in.
Daverend applaus uit de zaal .
Ik zei vorig jaar:'Jan, strijk jij die overhemden zelf maar. Ik heb er 
geen zin meer in.'
Weer luid geklap uit de zaal. 
De eerste dag zag ik niets veranderen. De 2de dag ook niet,maar op 
de derde dag stond Jan ineens zelf z'n overhemden te strijken'. 
De zaal staat op z'n kop van enthousiasme. 
Een tweede vrouw loopt naar de microfoon:
'Ik heet Babs en ben 10 jaar getrouwd met Pieter. Pieter heeft enorme zweetvoeten en om die lucht eruit te krijgen moeten z'n sokken op de 
hand worden gewassen met Soda. Ik had daar geen zin meer in'. 
Luid gejuich en gejoel uit de zaal .
Ik zei tegen Pieter: 'Was jij je sokken voortaan maar zelf!'
De dames staan op de banken. 
'De eerste dag zag ik niets veranderen, de 2de ook niet, maar op 
de derde dag stond Pieter mooi zelf z'n sokken te wassen.' 
De wave wordt ingezet. 
Een klein vrouwtje grijpt de microfoon: 'Iek geet Fatima en iek 5 jaar 
getraut mit Mohammed. 
Mohammed wil elke dag cous-cous eet.Iek altijd for hem gekook, 
maar gad geen sin meer en seg:
as jij wil eet cous-cous, ga maar lekker selluf maak.'
De zaal is niet meer te houden .
'De 1ste dag iek sie nix, 
de 2e dag iek sie nix,
Maar 3e dag iek sie weer klain bitje mit linkeroog.