Donderdag 23 april 2009
recentelijk gebeurd in een supermarkt in Engeland
Een moslimvrouw, aangekleed met een burka, stond met haar winkelkarretje in de rij aan te schuiven aan de kassa.
Toen het haar beurt was en ze bij de kassierster stond, maakte ze een luide opmerking over de badge die de kassierster op haar blouse gespeld droeg, ter steun van de Engelse soldaten die in oorlogsgebied vechten.
De kassierster raakte de badge aan en zei : "ja mevrouw, ik draag dit heel fier. Mijn zoon verdedigt ons land in oorlogsgebied en ik draag het voor hem."
De moslimvrouw vroeg vervolgens aan de kassierster wanneer ze zou stoppen met haar mannelijke landgenoten te bombarderen, waarbij ze vermeldde dat ze van Irakese afkomst was."
Op dat moment kwam een man, die ook in de rij stond, naar voren en onderbrak de vrouw met een vriendelijke en beleefde stem : "excuseert u mij mevrouw, maar honderdduizenden mannen en vrouwen zoals deze dame haar zoon, hebben gevochten en hun levens gegeven zodat mensen als JIJ hier kunnen staan, in Engeland, wat MIJN land is, en u de kans geven om ongegeneerd een onschuldige kassierster te beschuldigen van het bombarderen van JOUW mannen. Ik geloof dat, wanneer u zo mondig zou kunnen zijn in Irak, wat u beweert UW land te zijn, dan zouden we vandaag niet moeten vechten. Maar spijtig genoeg, nu dat u hebt geleerd om uw mening te uiten en zo de Engelse mensen te bekritiseren die jou de bescherming geven van MIJN land, zal ik heel graag uw ticket bekostigen dat u terugbrengt naar UW Irak. Als je daar dan aankomt, en je kan er overleven met uw verbale uitspraken die u hier blijkbaar WEL durft te uiten, dan zou je misschien de problemen in JOUW land kunnen oplossen die ervoor gezorgd hebben dat u nu in ONS land woont omdat u daar ter plekke gelyncht zou worden.
De overige mensen in de rij applaudisseerden.
Toen het haar beurt was en ze bij de kassierster stond, maakte ze een luide opmerking over de badge die de kassierster op haar blouse gespeld droeg, ter steun van de Engelse soldaten die in oorlogsgebied vechten.
De kassierster raakte de badge aan en zei : "ja mevrouw, ik draag dit heel fier. Mijn zoon verdedigt ons land in oorlogsgebied en ik draag het voor hem."
De moslimvrouw vroeg vervolgens aan de kassierster wanneer ze zou stoppen met haar mannelijke landgenoten te bombarderen, waarbij ze vermeldde dat ze van Irakese afkomst was."
Op dat moment kwam een man, die ook in de rij stond, naar voren en onderbrak de vrouw met een vriendelijke en beleefde stem : "excuseert u mij mevrouw, maar honderdduizenden mannen en vrouwen zoals deze dame haar zoon, hebben gevochten en hun levens gegeven zodat mensen als JIJ hier kunnen staan, in Engeland, wat MIJN land is, en u de kans geven om ongegeneerd een onschuldige kassierster te beschuldigen van het bombarderen van JOUW mannen. Ik geloof dat, wanneer u zo mondig zou kunnen zijn in Irak, wat u beweert UW land te zijn, dan zouden we vandaag niet moeten vechten. Maar spijtig genoeg, nu dat u hebt geleerd om uw mening te uiten en zo de Engelse mensen te bekritiseren die jou de bescherming geven van MIJN land, zal ik heel graag uw ticket bekostigen dat u terugbrengt naar UW Irak. Als je daar dan aankomt, en je kan er overleven met uw verbale uitspraken die u hier blijkbaar WEL durft te uiten, dan zou je misschien de problemen in JOUW land kunnen oplossen die ervoor gezorgd hebben dat u nu in ONS land woont omdat u daar ter plekke gelyncht zou worden.
De overige mensen in de rij applaudisseerden.
Geschreven door Jef en Lydia om 11:04
1 reactie op dit bericht
groeten
respect en de taal leren is het minst, maar ze willen ons vertellen hoe het moet zo werkt het niet.
niemand wil oorlog maar ze blijven wel oorlogtuig maken die vele milj. kosten, een wereld zonder oorlog dat is een droom die nooit werkelijk wordt
groeten Naneke www.bloggen.be/paradijs