Naar de inhoud

onze hobby's

bonsais , fietsen, naar wielerwedstrijden gaan,tv opnames bijwonen
akke.beakke.be
Image and video hosting by TinyPic

Archief

zaterdag

Vandaag blijven we eens thuis, er is geen cyclocross, ook morgen niet, wel op tv want de renners rijden morgen in Igorre (Spanje).Jef kijkt straks naar de voetbal op tv en ik ga onze blogvrienden een bezoekje brengen.We wensen jullie een fijne Image and video hosting by TinyPic
Geschreven door Jef en Lydia om 15:49

gisteren

Gisteren was dus een heel drukke dag.Terwijl ik boodschappen deed, heeft Jef gekuist want wij moesten al om 12u30 vertrekken voor  3 tv opnames van Blokken.Twee waren met bekende vlamingen en de opbrengst daarvan gaan naar het glazen huis van studio Brussel.In de eerste aflevering die wij gezien hadden wan het Bart Peeters tegen Reggie van Milc inc., de 2de was een met gewone kandidaten en da derdee was Eric van Looy tegen het meisje dat topmodels presenteerd, ik ben haar naam al vergeten (alzheimer).Van daar gingen we de koer over van Videohouse want even verder waren er 2 opnames van de Pappenheimers waar o.a. Bruno Wijnendaele( inde eerste) en Caroline Gené(in de 2de) bekende vlamingen waren.Het was een lange en vermoeiende dag maar heel plezant.De opnames voor dit jaar zijn voor ons voor het ogenblik voorbij want er komen nu veel koersen aan en daar gaan we ook graag heen. Image and video hosting by TinyPic
Geschreven door Jef en Lydia om 09:38

donderdag

Het wordt vandaag een héél drukke dag, ik zal echt geen tijd hebben om op jullie blog te komen, maar ik wens je in ieder geval een Image and video hosting by TinyPic
Geschreven door Jef en Lydia om 09:26

avond

Ik wens jullie nog Image and video hosting by TinyPic

en voor straks


Image and video hosting by TinyPic
Geschreven door Jef en Lydia om 21:27

mopje

Jakob, die in Tel Aviv woont, belt zijn uitgeweken zoon Samuel op in New York.
'Het spijt me je dag te verpesten, maar ik moet zeggen
dat je moeder en ik gaan scheiden.  Vijfenveertig jaar leed is genoeg geweest!'
'Maar vader toch, hoe kun je zoiets zeggen? 
En dan nog juist enkele dagen voor nieuwjaar', roept de zoon ontdaan.
'Dat familiefeest zit er niet meer in jongen, antwoordt de vader,
wij kunnen mekaars gezicht niet meer zien.  Ik heb er genoeg van. 
Je kan me wel helpen door je zuster Anna in Chicago in te lichten.'
En hij smijt de telefoon dicht.
Zeer ontgoocheld belt de zoon naar zijn zus.
Die is volledig de kluts kwijt.
'Hoe kan dat nu, scheiden op die leeftijd!  Ik ga dat varkentje snel eens wassen zie!'
Meteen belt Anna haar vader.
'Jullie gaan NIET scheiden, zeg ik! 
Doe niets meer tot mijn broer en ik afkomen. 
Je hebt me goed verstaan: NIETS doen en op ons wachten!'
Vader Jakob haakt af, keert zich om naar zijn vrouw en zegt:
'Heel goed Rebecca, alles loopt zoals voorspeld. 
De twee komen nieuwjaar bij ons doorbrengen en betalen zelfs hun vlucht zelf.'
 



Geschreven door Jef en Lydia om 17:21

dinsdag

Vandaag zo'n drukke dag gehad dat ik niet op de pc geraakt ben, daarom wil ik al onze blogmaatjes bedanken die gisteren en vandaag een bezoekje brachten en een berichtje schreven.Straks kijken we tv en kan ik jullie niet meer op jullie blogje begroeten, daarom doe ik het maar via deze weg.Morgen kom ik zeker eens af.
Image and video hosting by TinyPic
Geschreven door Jef en Lydia om 19:40

afsluiten

We gaan nu naar een mooie film zien, ik wens jullie allemaal Image and video hosting by TinyPic
Geschreven door Jef en Lydia om 19:58

mopke

Twee Limburgers zijn na jaren werkloosheid en met wat politieke steun dan
 toch eindelijk aan een jobke geraakt bij de Belgische Spoorwegen.
 Daar beseffen ze al na een paar dagen welk vlees ze in de kuip hebben en
 zoeken ze wanhopig naar een plek waar onze twee zo weinig mogelijk in de
 weg lopen.
 Uiteindelijk neemt een ploegbaas ze mee naar een stuk spoorlijn die al
 lang niet meer in gebruik is.
 Samen met de twee gaat hij midden tussen de rails staan.
 "Mannen, nu moet ge eens goed kijken", zegt hij tegen de Limburgers,
 "Kijk maar eens in de verte tot zover ge het spoor nog kunt zien."
 Samen turen ze naar de verre horizon tot waar de rails in één punt samen
 lijken te komen.
 "Mannen, ge begrijpt hoe gevaarlijk zoiets is, hé", zegt die ploegbaas. "
 Dus ga daar onmiddellijk naartoe en zorg ervoor dat de rails overal netjes
 even breed zijn"
 "Inderdaad levensgevaarlijk" zeggen de twee en gewapend met een meetlat
 trekken ze richting horizon.
 De twee stappen en stappen, af en toe zorgvuldig metend.
 Kilometers en uren later blijft het gevaarlijke punt nog altijd
 onbereikbaar.
 Vermoeid en niet begrijpend drentelen ze verder, tot de ene Limburger zich
 eventjes omdraait, in de verte tuurt, schrikt en roept :
 "Ho nee 't is niet waar hé! We zijn er al voorbij !"
Geschreven door Jef en Lydia om 18:58

Meer van onze hobby's

↑ Terug naar de berichten