Verkeerd gedacht

Huilen

======

Het is een uitlating van verdriet.

Ook kun je huilen dat niemand het ziet.

Dat zijn de ongeziene tranen.

Als men geen verdriet wilt beamen.

Je kunt huilen voor als je bent in rouw.

Of voor een ander die is niet trouw.

Zoveel tranen vallen er in een leven.

Er zijn teveel tranen om te geven.

Ook van blijdschap kan men huilen.

Die zou men voor niets willen ruilen.

Velen tranen vallen ook in het kussen.

Als men het verdriet niet kan sussen.

Er is niemand die niet heeft gehuild.

Tranen kunnen ook niet woren geruild.

Zonder huilen word er niemand oud.

Ook als je veel van iemand houd.

Zijn de tranen soms niet te stelpen.

Omdat men in de liefde niet is te helpen.

Maar om de liefde tranen te laten.

Zijn de tranen die je leven baten.

Dan eens huilen dan geluk.

Dat is een leven uit een stuk.

CvdB

Eens

====

Ze was een mooi en jong meisje.

Ze had gewerkt en gespaard voor een reisje.

Naar een tropies eiland is ze gegaan

Bij de vlieghaven gaven ze haar te verstaan.

Dat ze moest openen haar tas.

Er was een surfboord in en een jas.

Was dat maar waar gebleven.

Had ze al dit niet hoeven te beleven.

Ze had een tas waar drugs in waren.

Grote angst kwam in haar gevaren.

Hoe kwam dit pakje daar in terecht?

Er werd gesproken en er werd berecht.

Het jonge meisje kon niet verklaren.

Hoe dat pakje in haar tas kon varen.

Ze werd geboeid en weg geleid.

Het eiland verloor zomaar zijn schoonheid.

Zoveel verdriet was er in haar ogen.

Want daar was totaal geen mededogen.

Zoveel leed werd haar aan gedaan.

Had ze haar tas toch niet laten staan.

Men weet nooit wat er gebeurd.

Of het jou tas is die word gekeurd.

Word je vast genomen in een vreemd land.

Wie helpt er dan of rijkt een hand?

Komt ze ooit nog vrij of hier nog uit?

Mischien als je betaalt een flinke duit?

Voorkomen is beter dan nu met nijd

Zoveel lijden voor hoe lang in tijd?

CvdB

Oplettendheid

===========

Het was een groot gezin.

Zij was in het midden er tussen in.

Nooit werd er veel notitie genomen.

Het vijfde kind zomaar gekomen.

Een zonnig kind met altijd een lach.

Toch was er iets wat niemand zag.

Er werd geen aandacht aan besteed.

Teveel kinderen niemand wist wat ieder deed.

Men moest achter zich zelf kijken.

Was er een sterker dan moest men wijken.

Voor een gezellig kind zoals haar.

Was haar jeugd toch erg zwaar.

Niemand die er aandacht aan schonk.

Tot dat ze op een dag zichzelf verdronk.

Een ieder was in een staat van schok.

Men sprak met in de keel een brok.

Wat was er toch verkeerd gegaan?

Kon niets meer worden ongedaan.

Maar het verdere leven blijven vragen.

Waarom was het toch dat we dit niet zagen?

CvdB

Na de oorlog.

==========

Het waren de na oorlogse jaren

Moeilijke tijden en zonder welvaren.

Dat je had je kleuter tijd.

Nog te jong voor te hebben nijd.

Ook tijdens de school jaren.

Trokken elkaar wel eens aan de haren.

Dan was alles vergeten en voorbij.

Liepen ze weer samen zij aan zij.

Zoveel zijn verandert de tijden.

Slaan dat mag niet meer dat is lijden.

Hebben de kinderen een gevecht.

De ouders gaan voor het gerecht.

Wat lost dit alles dan toch op?

Nog meer haat in de kop?

Denk je dan met veel plezier.,.

Was het zoveel gemakkelijker hier.

Kinderen blijven kinderen.

Ze moeten elkaar eens hinderen.

Dan hebben ze weer alles vergeten.

Maar de ouderen denken beter te weten.

Laten de kinderen niet meer zijn.

En vergeten dat kinderen denken op een lijn.

CvdB

Denken

======

Het denken dat doet iedereen.

Maar wat je denken doet weet geen.

Er zijn de positieve gedachten.

Als je veel hebt te verwachten.

Ook is er het negative denken.

Die je doet grieven en krenken.

Je kunt het vaak niet helpen.

Gedachten zijn niet te stelpen.

Ben je in een negative staat te lang.

Word je op het laatst heel bang.

Je komt er niet meer uit het lijkt.

Anders denken gaat niet zo blijkt.

Zo graag wou je een ander gevoel.

Wou je komen uit die poel.

Weer eens zijn een blij mens.

Zomaar zijn weer zonder wens.

Maar niets dat doet blijven.

Ook niet het negative stijven.

Alles kan zoveel beter zijn.

Zonder het voelen van pijn.

Laat toch het denken je vreugde geven.

Is de les te leren in je leven.

CvdB

.

Nadenken

========

Is het een tijd van nadenken?

Kun je dan jezelf krenken?

Veel is er ook om te vergeten.

Dingen die je niet meer wilt weten.

De mooie tijden in het leven.

Zijn een ieder ook gegeven.

Om als het moet heel sterk te zijn.

Als er tijden komen vol met pijn.

Ieder heeft te dragen zo zijn leed.

Soms was het iets wat je deed.

Maar de tijden van geluk.

Die gaan nooit meer stuk.

Blijven bij je voor altijd.

Daar over is ook geen nijd.

Het zijn de herinneringen die blijven.

Die je vertrouwen dan weer stijven.

Dat er voor ieder geluk is op deze aarde.

Daarom heeft het leven zijn grote waarde.

CvdB

Macht en Geld

============

Het draait niet meer om de macht.

Een ieder die denkt met kracht.

Niet dat , maar om het geld.

Dat brengt ons het meeste geweld.

Naar alles op deze aarde.

Word gekeken naar de waarde.

Is er dan geen menselijk geluk?

Helemaal weg is er dan alles stuk?

Niets is er meer van belang.

Als je verlaat deze aarde naar gelang.

Niemand vraagt je daar om geld.

Ook word er gebruikt daar geen geweld.

Maar je geestelijk rijkdom.

Daarmee ga je naar het Hemeldom.

Wat is dan waard al die macht?

Waar je voor vocht met alle kracht.

Konden we allen toch meer liefde geven.

Was het ook zoveel mooier om te leven.

Als een ieder daar naar streefde.

Wat een vreugde men dan beleefde.

Geluk geven dat pas geeft de macht.

En die heb je zonder enige kracht.

CvdB

Klokken

=======

De klokken luiden in het dorp.

Je woonde er dichtbij een steen worp.

Klokken konden vrolijk luiden.

Vooral als het was voor de bruiden.

Ook kon het geluid heel droevig zijn.

Dan was het voor verdriet en pijn.

Werd er iemand ten grave gedragen.

Sloegen de klokken droeve slagen.

Als de klokken sloegen heel blij.

Dan was men opgelucht en vrij.

Opa keek me dan lachend aan.

En zei dit keer is er niemand gegaan.

Toch hoorde opa de klokken graag luiden.

Hij wist ook wat ieder geluid deed beduiden.

Opa was een vrolijke en wijze man.

Vertellen dat deed hij dan.

Zoveel wijze woorden gesproken.

Komen dan later bij je boven gebroken..

Die wijsheid hoor je niet veel meer.

Woorden gesproken doen soms zeer.

Bij het opgroeien van toen.

Een tijd die je wou over doen.

Dan hoorde je de klokken weer luiden.

Ze klonken zo mooi daar in het zuiden.

Wat is de tijd toch vlug gegaan.

Het lijkt of hij is over geslaan.

Die mooie tijden van weleer.

Komen in dit leven niet meer.

CvdB

Lente.

=====

De lammetjes die dartelen in de wei.

Je kijkt ernaar en denkt heel blij.

Alweer een nieuwe lente is er gekomen.

Je staart in de vcrte en doet dromen.

In gedachten hoor je klokken luiden.

Eens woonde je in het zuiden.

Alles was toen ook groen en mooi.

Zo mooi is altijd de lente tooi.

Na de donkere winter dagen.

Als je veel te veel doet klagen.

De winter kan toch zo lang zijn.

En de winterhanden doen pijn.

In de lente is de lucht zo blauw.

Niet meer zo grijs en grauw.

Alles lijkt zoveel beter te dragen.

Met zon kun je ook niet meer vragen.

De lammetjes dartelen nog steeds.

Want de lente is er alreeds.

Zo verglijden de seizoenen heel snel.

Vandaar geniet en gebruik de tijd wel.

CvdB

Haaien.

======

Ze gingen varen op de zee.

Een paar vrienden gingen mee.

Samen deden ze duiken.

De zee zat vol met fuiken.

Veel haaien zwommen er rond.

Voor de duikers niet zo gezond.

Ze zwommen op de duikers aan.

Een witte haai die zag hun gaan.

Hij hapte en nam een van hun beet.

Liet niet meer los zoals dat heet.

De vrienden probeerde hem te redden.

Maar tegen een haai is niet te wedden.

Verslagen kwamen ze aan de kade.

In schok en met grote schade.

Een vriend die was niet meer.

Gegeten door een haai doet zeer.

De zee behoort aan de haaien.

Die laten zich nergens mee paaien.

Ze laten ook niet los hun prooi.

Ook kun je ze niet sluiten in een kooi.

Dit leed had kunnen worden voorkomen.

Door niet met haaien samen te stromen..

Dit is dan een lijden .

Dat men had kunnen vermijden.

CvdB

Een wens.

========

Er is nog een wens in dit leven.

Die je hoopt dat je word gegeven.

Iemand te vinden die van je houd.

Zoals je bent de rest laat hem koud.

Die van je houd zoals je bent.

Ook als hij je niet eens goed kent.

Iemand die er is alleen voor jou.

Dit is een droom die je graag wou.

Is het omdat je steeds de verkeerde had?

Ze leken allen toch zo mooi en glad.

Op de verkeerde was het dat je viel.

Ze trapte iedere keer weer op je ziel.

Maar je was jong het maakte niets uit.

Je ging steeds weer verder zonder duit.

Van je jonge jaren wou je genieten.

Geen tijd had je om te verdrieten.

Toch kwamen al vlug andere tijden.

Die had je zo graag willen mijden.

Want als je op je oude dag.

Niemand hebt die je graag mag.

Een heel speciaal iemand daar voor jou.

Dan sta je toch maar eenzaam in de kou.

CvdB

Vrijheid.

=======

De vrijheid in dit leven.

Is niet aan een ieder gegeven.

Vrijheid vooral in het denken.

Is iets wat men niet kan schenken.

Want in verschillende landen.

Ligt de vrijheid aan banden.

Om te leven zonder vrijheid.

Is te leven zonder blijheid.

Wat kan men toch gelukkig zijn.

Om te leven in vrijheid zonder pijn.

Wat een rijk gevoel is dat.

Ook al is men het wel eens zat.

Het leven is zo slecht nog niet.

Als men andere landen ziet.

Vrijheid is een heel mooi woord.

Te hopen dat het nooit word vermoord.

Want niets is voor altijd .

Zeker niet in deze tijd.

CvdB

Blij zijn

=======

Ben toch blij met kleine dingen.

Zelfs om een liedje te zingen.

Over de bloemen die bloeien.

Over kinderen die stoeien.

Weer een ander jaar getij.

Ook dat geeft je een gevoel zo blij,

Vooral als het word weer lente.

Gaat alles weer bloeien met rente.

Is de zomer aangebroken weer.

Al die bloeipracht zo mooi en teer.

De rozen ruiken in al hun pracht.

Staan te bloeien met alle kracht.

Wat kun je dan gelukkig zijn.

Dan is het leven zonder pijn.

Als je alleen het mooie ziet.

En vergeet de kleine dingen niet.

Ze zijn zo belangrijk in het leven.

Dat je toch maar zo heel even is gegeven.

CvdB

Internet.

=======

Ze leerden elkaar kennen op de internet.

Alles leek zo aardig en onbesmet.

Chatten deden ze iedere dag.

Over alles en nog wat je zoal zag.

Zo gingen er maanden voorbij.

Er kwam alweer een ander getij.

De dag kwam dat ze elkaar ontmoeten

Ze wilden elkaar zo graag begroeten.

Toch was het anders dan werd verwacht.

Het verliep heel anders dan men had gedacht.

Met mensen praten zonder te weten.

Is zo heel anders als dat ze heten.

Want praten kan een ieder heel mooi.

Niemand ziet wie er doet een gooi.

Vandaar is er voorzichtigheid geboden.

Prsten en chatten is niet verboden.

Maar om het meer intiemer te maken.

Krijg je brokken met verkeerde zaken.

Zolang je met verstand bedenkt.

Dat je er niemand mee krenkt.

Is het een genot in je huis.

En verlicht hij veler kruis.

Selecteer met wie je mailen wilt.

Dan slaat er ook niets op tilt.

CvdB

Een nacht.

========

Op een koude winternacht.

Werd ze buiten opgewacht.

Ze was zo vrolijk frank en vrij.

Iets heel ongewoons zo dacht hij.

Heel stil en rustig zoals hij was.

Niemand die in zijn ogen las.

Hij was een gestoord mens.

Die zocht naar maar een wens.

Vernietigen moest hij wat hij zag.

Waar het van kwam en aan lag?

Wie zou het kunnen weten.

De familie heeft het zeer gespeten.

Zoveel verdriet heeft hij gebracht.

Zoiets hadden hun ook niet verwacht.

Nou het te laat is gaat men werken.

Wat er gebeurt is gaat buiten de perken.

Niets kan er worden ongedaan.

Hoe heeft hij zoiets kunnen begaan.

Als het te laat is gaat men werken.

Voordien liet men nooit iets merken.

Zulke zaken moeten worden voorkomen.

Durft er niemand dan voor uitkomen?

Al stopt men ook de ogen in het zand

Eens dan valt men er toch mee door de mand.

CvdB

Mijn mooi Limburg

===============

Met heimwee en weemoed denk je terug.

Alles gaat toch zo heel erg vlug.

Met plezier denk je terug aan die tijd.

Die zo vaak door je gedachten glijd.

Een mooie tijd zonder zorgen.

Je keek altijd uit naar morgen.

Wonen in het mooie Limburgse land.

De mensen hadden er een hechte band.

Het was een gezellig volkje.

Ze dronken koffie met een wolkje.

Zo graag heb je er gewoond.

Nooit werd je daar gehoond.

In een heel ver land daar woon je nou.

Een land wat is nog steeds vreemd voor jou.

Limburg blijft toch in je dromen.

Altijd en immer weder komen.

Je geboorte grond is niet te vergeten.

Die mooie jaren raken nooit versleten.

Ook al word je nog zo oud.

Die jaren zullen blijven goud.

CvdB

Vergeten

=======

Problemen die haar nu nog raken.

Ze heeft veel spijt van gedane zaken.

Een heel grote fout heeft ze gemaakt.

Iets wat haar leven heeft gekraakt.

In haar jaren als een jonge vrouw

Heeft ze verlaten haar man heel gauw.

Ze werd verliefd op een andere man.

Met haar kinderen is ze vertrokken dan.

Nou is ze jaren verder in haar leven.

Veel geluk heeft hij haar niet gegeven.

Nou denkt ze terug met veel spijt.

Was ik bij mijn man gebleven voor altijd.

Maar dit is nou alles veel te laat.

Zo is het hoe het in hel leven gaat.

Als men houd wat men heeft.

Is er minder spijt als men leeft.

Men kan een fout niet herstellen.

Dit is wat ze mij deed vertellen.

Het is zo droevig om te zien dan.

Dat zo een leven veranderen kan.

En de rest van je leven doet treuren.

Om iets wat niet had hoeven gebeuren.

CdvB

Drankje

======

Hij luste graag een biertje.

Dat gaf hem zo zijn pleziertje.

Niemand deed hij er mee kwaad.

Nooit ging hij over de graad.

Tot dat hij zich op een dag vergat.

En naar huis toe ging ladder zat.

Dit viel niet in goede aarde.

Bedronken zijn dat had geen waarde.

Veel ruzie komt uit zoiets voort.

Dronken zijn is niet zoals het hoort.

Vandaar dat hij niet meer drinkt.

Voordat hij in de drank verdrinkt.

Van het drinken is hij genezen.

Teveel narigheid had hij gelezen.

Zoiets heeft geen waarde in het leven.

Om te verknoeien zelfs maar heel even.

Voor gelukkig op deze aarde te zijn.

Heb je niet nodig een glaasje wijn

CvdB

Engelen

======

Ze geloofde in engelen en wonderen.

Niemand kon haar bedonderen.

Ze had ook haar kruisjes gekregen.

Daar was ze niet om verlegen.

Veel liefde gaf ze om haar heen.

Kinderen die had ze zelf geen.

Ze hadden en grote plaats in haar hart.

Maar mensen gaven haar wel eens smart.

Niet een ieder was er goed en aardig.

Ook al was zij heel hulpvaardig.

Allen namen het niet aan in dank.

Heel vaak kreeg ze ervoor stank.

Als dan iemand tegen haar zei.

Waarom ben je toch altijd zo blij?

Dan zei ze ik word door engelen geholpen.

Zonder hun liefde en steun heel onbeholpen.

Hun waren haar grote toeverlaat.

De engelen waren er onverlaat.

Vandaar dat ze was een gelukkig mens.

En had ze verder ook geen wens.

Want als je door engelen word omgeven.

Lijd je een bevoorrecht leven.

CvdB