Barbekjoe...


Auvertlèst woëren ons madam en ikke ouitgenuëdegt op nem barbekjoe bè ne kammeroët van de die van ons. 'k Ouë d'r wel gië goed uëg in mor d'r was gin ontkommen oën ik moest méi!
Vrië goe wéir was't ni, mor 't was auver en ier en toër kwamp de zonne d'r isj déir. We kwampe d'r toe en 't was al derèkt een gille stoeferderèi nowô... Die twië waiven onderiën auver éir kliëke dâ's oën ouën en auver de nieve sakosje en de schoenekes... Den alven traaboek van dâd' ander vraamènsj dië was d'r nog ni, dië was nog nor de kèirek... En 't spèlleke begost nowô... De die vâ mèi présantéirdege dor derèkt dâ'k ik diëm barbekjoe wel in gangk zouë stéike. Alléi verouit, iëst nog ne gille littanie van "Past ewwâd'op vèr a schuëm broek, en mokt â nief èmmeke ni vouil" en véil vaiven en zesse... 'k Oue nog mor goet dië zak kaule vast en 't was al prais. 'k Em d'r gilzéiker mè man zwèrte puëte rèzzekes téige mam broek gewéist en kréig d'r al e gezoëg en e gekrèft dâ'k toch ne vouiloërt was en véil was ni genoeg!
Nâ stont er d'r auë em plastikke bis vèr op die kaule te spouite vèr béiter te branne. Ik èm d'r gilzéiker toch ewwâ véil opgespaute want azze'k dâ stèkske d'r oën stak gaf dâ d'r em boengk dâ 't ni mènsjelaik was... De vlamme sloëge wel ne méiter of twië bauve diëm barbekjoe... Derèkt een uëpe geroep en getier! Alléi ik was wèrral de groeitsjte stommerik vâ gil de wèirelt! Dad'ander vraamènsj kréig effenaf kompasse mè mèi... Nâ brocht dâ mènsj mè dor e pintsje en die vâ mèi d'r derèkt tisse: "Datten mor kokkâ dringkt of ne spâ, gotwètj wâ stuëte stèkt'n ier anders nog ammel ouit!".
Madam ouë gesprauke, zudus ne kokkâ nowô...
Ik ouë vanèigest van in 't begin dië ruëster vèr dâ vliës op te lègge al op diëm barbekjoe gelèit en die zag zûe zwèrt as pot. 'k Pèisdege i man èige 'k zal dië d'r mor afpakke en isj afkouise want as ons madam dâ ziet is't wèrral lagèire! Gelèk as dâ'k dië ruëster wil pakke komt dâ vraamènsj éire man zjust op den of gestapt en ik kaik d'r noër gelèk as dâ dië ne goejendag zegt. Ik ouë d'r vanèigest gin èirg nimmer in dâ dië ruëster kaukent iët was nowô... Alletwië mam puëte verbrant... De vèllen ongke d'r af! En ons madam was d'r zènne mè-j-éir klassik opmèirkingk: "Mè-j-aa kènde nâ toch nieveranst ni komme nowô"...
'k Em d'r nog ne vrië schuënen achternoen g'at... 'k Em ne gillen achternoen op ne stoel gezéite mè man puëte in 't verbant, e poër kokkâ's gedrongke en nor een uëpe gezoëg moete louistere vâ madam omdâ ze mè vliëst moest snèi. Dâ gingk ni nowô mè die doeke ô mam puëte...
















































