Douive...


'k Em wèrral wâ véire... Van de wéik ouë'k mè-j-op nen oëvet ewwâ béizeg gewéist mè-j-alles geriët te moëke vèr isj te gon visse op de Forte. 'k Was nog mor goe béizeg en ons madam kwamp af mè-j-iën van éir goddelaike véirstelle. Z'ouë g'uërt van ne kammeroët van éir datter in Sinnekloës ne schuëne wingkel was vâ sakkosje, en 't was d'r ni te dier. D'r was giën aven oën en ik moest al nemiër gon visse 't sanderendogs. 'k Kost méi-j-oppaure!
Na-j-ouëk zjust manne sjappeluur azuë-j-ewwâ gepreparéirt... Ge moet dâ gin doëge loëte ligge nowô. Nâ smaite'k ik d'r nen uëp van dië sjappeluur op manne koer vèr de vaugelkes. Die biëste moeten uëk éite nowô. Nog gin tien menniete nödien zat dâ d'r vol douive! Vanèigest zitte die d'r nâ-j-alle doëge... Ik kanne'k ik ni-j-anders as d'r alle doëge ewwâ bruët smaite nowô. Ons madam kan d'r ni mè lache, mor 't is éir èige faut! At ze mè loëte gon visse, tèn ouë'k ik nuët dië sjappeluur d'r ni gesméite!















































