Schatten op manne zolder...


Nâ pèisdegeke van de wéik dâ'k op manne zolder iet gevonnen ouë dâ wâ sènge gingk opbringe... Ik zag d'r al mè ne kiër nen oek vâ nen aa kader stéike. Gelèk azze'k dië d'r vantisse ammel diëm brol waa trèkke zagge'k d'r toch nen uëp stof opligge dâ 't ni mènsjelaik was! In alle geval 'k zag déir dâ stof datter twië koppe op die schillerèi stonte, mor ik kost ni zien wie dâ 't woëre... Ze zoëge d'r in alle geval réidelaik aat ouit! Dâ was uëk de réide worrom dâ'k pèisdege dâ'k d'r iet gevonnen ouë vâ wèirde nowô! Ik mindege goet dâ 't e portrèt was van Albrecht en Izabèl, of Flips de Goejen en Marie vam Boergonde of azuë-j-iet in diën oërt!
Alléi ik nor benèje achter ne schauteldoek een iëremke mè-j-ewwâ woëter en een stofvodde... Vrië verzichteg begoste'k dië kader d'r ewwâd' af te kouise, stikske per stikske, want ik èm attait g'uërt dâ ge d'r mè ni tevéil woëter maugd' opzitte nowô! Ik èm d'r toch miër as een ier zitte kouise on dâ spel... Wâ grouëde nâ wie datter d'r opstont...??? Ge goëge't ni geluëve!!!
(Piër van Tatjes)




















































