NIEUWJAAR 2026

Een nieuw jaar, een nieuw begin,

of beter een heropstart.

Door de gekende omstandigheden is het ondertussen 2026 geworden.

Ik doe mijn best om nu ECHT opnieuw te beginnen.

Ik ben ondertussen wel al bezig om elk weekend, als er niets anders geprogrammeerd is, 20 à 25 km. te wandelen met de 'pijltjeswandelingen'.

Dat zorgt sowieso reeds voor voldoende content om regelmatig een nieuwe blog te publiceren - ik doe mijn best.

Vooraf nog aan alle kijkers/lezers mijn, wat late, beste wensen.

Alweer een jaar voorbij...

Nog steeds dicht bij ons, op de eetafel.

WAAROM ?

Waarom heeft het zolang geduurd voor er weer eens een nieuw bericht verscheen op deze blog?

Sinds het plotse en totaal onverwachte overlijden van mijn vrouw zijn twee van mijn grote hobby's in de verdrukking gekomen.

Ik was een fervente muziek-fan (beluisteren) en spendeerde vroeger dagelijks urenlang aan mijn computer... ook om deze blog enigszins up-to-date te houden. Er was/is niet direct een aanwijsbare reden waarom dit, van de ene dag op de andere, is stilgevallen bij het overlijden. Ook nu nog, na bijna anderhalf jaar, beluister ik geen muziek en valt het mij moeilijk om geconcentreerd bezig te blijven bij het computerscherm. Dit laatste komt nu langzaam weer in orde met als gevolg dat ik beslist heb om deze blog weer te aktualiseren, vooral in het vooruitzicht dat wij kortelings weer naar Spanje vertrekken voor de inmiddels traditionele verjaardagsviering van mijn vrouw, wij willen dit in ere houden. Ook vorig jaar hebben wij dit reeds gedaan.

Hieronder vind je enkele foto's uit deze donkere periode.

Enkele beelden uit de laatste (oktober 2022) Spanje-reis.

Genietend in de strandstoel...

... en van de lunch bij 'Las Dunas'.

'Nieuwjaarsbrief' bij de jaarwisseling 2022-23.

Zo rijden we nu in de camper, met mini-urne in een Roemeense tas.

Zij vergezelt mij op al mijn camperreizen.

Ondertussen is er weer een jaar voorbij

en schreven we weer een nieuwjaarsbrief (2023-24).

Door persoonlijke omstandigheden blijft het hier voorlopig stil op deze blog - een verklaring komt er zodra de activiteit hier weer hervat... voorlopig nog niet in te schatten wanneer dit zal gebeuren.

Sorry aan mijn trouwe kijkers/lezers. Mijn advies: kijk elke maand eens om te controleren of er reeds updates te vinden zijn.

BARDENAS REALES

Een woestijn-landschap

20-23 oktober 2021

Bardenas Reales is een uitgestrekt, halfwoestijnachtig, onbewoond gebied van ruim 41.000 hectare in het zuid-oosten van Navarra (in het noorden van Spanje, ten oosten van Baskenland). Het heeft een karakteristiek landschap met een abrupt reliëf, en is vol met tafelvormige hoogten (cabezos), vlaktes, verborgen ravijnen... Het klimaat wordt gekenmerkt door hete zomers, koude winters en weinig regenval (350 l/m², over België is dat ongeveer 3 keer zoveel).

Miljoenen jaren geleden was dit gebied een binnenzee en werden de verschillende sedimentlagen gevormd.

De grillen van Moeder Natuur (erosie) leveren dit bijzondere landschap op. Uniek voor Europa. Dit werd overigens laat erkend, want pas in 1999 werd het gebied tot 'Parque Natural' uitgeroepen door de overheid. In 2000 werd het door de UNESCO erkend als biosfeerreservaat. Kunstig gestileerd door weer, wind en regen ontstonden bergen en heuvels, soms in de vorm van zandkastelen, andere in kaarsrechte tafelbergen.

deel 1/2

Voor ons bezoek aan 'Bardenas Reales' vonden we een parkeerplek - waar je ook mag overnachten - nabij grotwoningen:

Cuevas de Arguedas

ontstaan einde 19de eeuw bij gebrek aan (betaalbare) woningen... in 1940 waren er 52 bewoonde grotwoningen – in 1965 maakte de regering een einde aan deze 'schandelijke' periode en werden de (meeste) grotwoningen dichtgemetseld... ondertussen werden er een aantal weer opengemaakt en werd dit een toeristische attraktie.

Via het bezoekerscentrum 'Bardenas Reales', waar we volgens perfecte corona-maatregelen, een informatief kaartje met de nodige uitleg (in het Engels) ontvingen, rijden we dit erg boeiende landschap binnen.

Je wordt verplicht om op gemarkeerde (auto-)routes te blijven. Er zijn wel regelmatig uitstapplaatsen voorzien waar je te voet een aantal zaken van nabij kan/mag bekijken. Om de natuurlijke erosie niet nog te versnellen mag je niet overal rondlopen.

We naderen HET uithangbord van dit gebied.

Cabezo de Castildetierra

het meest imponerende monument van het gebied. Volgens wetenschappers zal onze generatie de laatste zijn die deze fel gekleurde berg zand, met bovenop enkele horizontale rotsplaten, met eigen ogen zal kunnen bewonderen.

BARDENAS REALES

Een woestijn-landschap

20-23 oktober 2021

Bardenas Reales is een uitgestrekt, halfwoestijnachtig, onbewoond gebied van ruim 41.000 hectare in het zuid-oosten van Navarra (in het noorden van Spanje, ten oosten van Baskenland). Het heeft een karakteristiek landschap met een abrupt reliëf, en is vol met tafelvormige hoogten (cabezos), vlaktes, verborgen ravijnen... Het klimaat wordt gekenmerkt door hete zomers, koude winters en weinig regenval (350 l/m², over België is dat ongeveer 3 keer zoveel).

Miljoenen jaren geleden was dit gebied een binnenzee en werden de verschillende sedimentlagen gevormd.

De grillen van Moeder Natuur (erosie) leveren dit bijzondere landschap op. Uniek voor Europa. Dit werd overigens laat erkend, want pas in 1999 werd het gebied tot 'Parque Natural' uitgeroepen door de overheid. In 2000 werd het door de UNESCO erkend als biosfeerreservaat. Kunstig gestileerd door weer, wind en regen ontstonden bergen en heuvels, soms in de vorm van zandkastelen, andere in kaarsrechte tafelbergen.

deel 2/2

De volgende dag trokken we naar het noord-oosten van het gebied, tot El Paso (bij Carcastillo) er is daar ook een toegang/uitgang.

'Pastor Bardeneros' is een monument voor de herders die in Bardenas werken. Staat bij El Paso.

Zijn blik gericht op het uitgestrekte kale gebied waar in de winter duizenden schapen grazen. 

Al honderden jaren is Bardenas Reales de overwinterplek voor herders uit de Pyreneeën. Eind september trekken ze met hun grote kuddes schapen naar Bardenas op zoek naar voedsel. Om in maart weer terug te keren naar de dan bloeiende bergweides. Enkelen leggen de honderden kilometers nog te voet af, de meeste schaapherders gebruiken inmiddels vrachtwagens, het eerste teken aan de wand dat de tijden veranderen. En snel.

We rijden nu terug naar Castildetierra voor een korte wandeling door de kloof aan de voet van het toren-monument. Op het pad er naartoe moet je wel goed uitkijken waar je loopt.

We zijn beneden... de man daarboven twijfelt nog.















Op de terugweg zie ik al snel Castildetierra verschijnen.

Met mooie herinneringen rijden we terug naar onze slaapplaats, morgen vangen we de terugreis naar huis aan.

România

22 augustus - 13 september 2021

Eindelijk toch naar Roemenië!

Vorig jaar hadden we een gedetailleerd plan voor een R-reis met 5 deelnemers. Deze is toen, omwille van de corona-maatregelen, een jaar uitgesteld. Ondertussen is corona nu wat rustiger en Roemenië kleurt al een paar maand groen op de Europa-kaart (België is nog rood, maar er is geen uitreisverbod meer). Christine en Marc kunnen door omstandigheden dit jaar niet mee - spijtig! Enkel Betty zal ons vergezellen. Betty is een fervent foto-hobbyiste, dit betekent dat ik mijn foto-apparatuur thuis kan laten en dat er eens vanuit een andere invalshoek beelden zullen gemaakt worden... en, dat de kwaliteit meer dan in orde is, dat zie je in onderstaande mini-selectie... BEDANKT BETTY!

Onderweg in Maramureș

Cimitirul Vesel din Săpânța - Het Vrolijke Kerkhof in Săpânța

Onze eerste meerdaagse verblijfplaats is Botiza, (wereld-)bekend voor zijn tapijtwevers.



Bârsana, groot kloostercomplex.

Ciocănești, opgenomen in de wereld-erfgoed-lijst van de UNESCO omwille van de prachtig beschilderde woningen.

En natuurlijk kom je ook overal de eier-cultuur tegen.

De kloosterkerk van Mănăstirea Humorului (onze 'thuis'haven) werd in 1993 opgenomen in de UNESCO-werelderfgoedlijst - typisch zijn de muurschilderingen.


Marktdag in Arbore.


De herder verzamelt onderweg de beste paddenstoelen.

De kluizenaarshut nabij Mănăstirea Putna.

Dit monument (Palma), op de Ciumârna-pas, werd opgericht ter nagedachtenis aan de noeste arbeiders die overleden tijdens de aanleg van de bochtige bergpas.

De rode floshen beschermen tegen onheil - een nog heel actuele traditie.

Het toeristen-treintje in Moldoviţa brengt ons door het mooie Bucovina-landschap.

Boven, bij het keerpunt, genieten we van de lokale specialiteiten.

HERVE – HAMME – HERSELT

van 29 okt. t/m 1 november 2020

Om uit het dagelijkse corona-ritueel te ontsnappen trokken we er drie dagen op uit met de camper.

Via “CamperStops Belgium” kozen we 3 locaties in behoorlijk verschillende natuurlandschappen.

deel 1a/3: Heusière (Julémont)

Start onmiddellijk langs dit boeiend pad.

Wat zie ik hier: een 'stiegelke' noemt men dat in de Voerstreek.

HERVE – HAMME – HERSELT

van 29 okt. t/m 1 november 2020

Om uit het dagelijkse corona-ritueel te ontsnappen trokken we er drie dagen op uit met de camper.

Via “CamperStops Belgium” kozen we 3 locaties in behoorlijk verschillende natuurlandschappen.

deel 1b/3: Heusière (Julémont)

de abdij Onze-Lieve-Vrouw van Val-Dieu (in Aubel)















Ook hier de wegkruisen zoals we die in het aangrenzende Voeren terugvinden.













Hier woont onze gast-familie die ons de gratis standplaats bezorgde...

... ik kom dus terug bij onze camper... boeiende wandeling!

HERVE – HAMME – HERSELT

van 29 okt. t/m 1 november 2020

Om uit het dagelijkse corona-ritueel te ontsnappen trokken we er drie dagen op uit met de camper.

Via “CamperStops Belgium” kozen we 3 locaties in behoorlijk verschillende natuurlandschappen.

deel 2/3: Op de Scheldedijk in Driegoten (Hamme)

Zo maakt men het de wandelaars door dit waterrijke natuurgebied wat makkelijker!

Akkershoofd (recreatiezone).













De bedoeling was om hier over te zetten naar Mariekerke,

omwille van de wachttijd van ruim een uur vaar ik dan maar mee naar Sint-Amands.

De slijkerige Scheldebodem is een gunstige habitat voor de paling.





Het Schelde-kerkje van Mariekerke.



Zij genieten op de Scheldedijk.

Klein maar fijn!



Daar komt de overzet-boot die mij terug naar Driegoten brengt.