KERSTTOCHT * WAASMUNSTER

Vertrokken in de buurt van de kerk.

Al snel zijn we bij de, voor deze streek, typische knotwilgen.






Hier wordt nog op commerciële schaal riet geoogst.

Een zogenaamd 'wiel', gevolg van een vroegere dijkbreuk.

Voor een natje en een droogje kun je hier terecht.

De getijdenwerking is hier nog duidelijk aanwezig.

Getij-gevoelig zijn ook nog vele zij-beekjes.

ROEMENIË

11-17 december 2015

Een blitzbezoek voor de Roemeense administratie!

Een rit zonder echte overnachting met 2 chauffeurs die mekaar afwisselen: vader en zoon, maar de zoon is de 'echte chauffeur' en vader neemt af en toe eens over. Ergens in Roemenië, tijdens de donkere nacht, hebben we getracht om een dutje te doen op een geïmproviseerde slaapplaats in de auto.

Regenachtig onderweg.

Op de hoogtes in Roemenië was nog behoorlijk wat sneeuw te zien. De Roemeense sneeuwruimers hebben echter zeer behoorlijk hun job gedaan.

Nee, daar gaan we niet overnachten. Onze nachtpauze hebben we trouwens reeds genomen... we rijden nu verder tot bestemming...

... waar we gastvrij ontvangen werden en genoten van een lekkere Roemeense maaltijd.

't Is zondag, dan werkt ook de Roemeense administratie niet, een wandeling naar het hoogplateau. Hier is GSM-ontvangst gegarandeerd en kan Peter een berichtje naar het thuisfront sturen.






Een nieuw(?) monument op het kerkplein in Gura Humorului, hij domineert het hele plein en heeft de kerk symbolisch in zijn hand.

Wij zetten ons even naast de weg... schapen hebben voorrang!

Oei!... De nacht voor ons vertrek heeft het gesneeuwd! Peter heeft de auto reeds sneeuwvrij gemaakt.

Je ziet ons 'afdalingsspoor' en links de weg naar het dorpscentrum.

De hoofdwegen en zelfs de secundaire wegen worden voorbeeldig sneeuwvrij gehouden.

De laatste jaren groeit het toerisme hier zienderogen. "Kom naar de ski!". We zijn hier op de Tihuta-pas tussen Vatra Dornei en Bistrita, een prachtige bergpas tot ruim 1200 meter hoogte.

Het besneeuwde landschap houdt nog aan tot we bijna Roemenië uit zijn. We rijden verder tot bij de Hongaars-Oostenrijkse grens waar we in Nickelsdorf ons gekend pensionnetje opzoeken.

KEMPISCHE ARDENNEN WANDELING * HULSHOUT

Na een (te) lang voortraject door en langs het plaatselijke industrieterrein komen we nu toch eindelijk in de natuur.

Het 'Toreke' van Hulshout.

Een mijlpaal uit 1842 (of was het 1836, er is nog steeds discussie over) die werd opgericht bij de afwerking van de verbindingsweg tussen Hulshout en Booischot. Hij werd geplaatst op de plek tot waar de gemeente Hulshout haar deel van de weg had bekostigd en verder zou onderhouden. Op de voet werden de afstanden (over de toenmalige wegen) naar enkele plaatsen in de buurt genoteerd.



Langs de Grote Nete en verder naar het eindpunt... bijna 26 km. in de benen!

GEVALLEN BLARENTOCHT * ZOERSEL

Een vrij lange 'aanlooproute' vooraleer we de volle natuur bereiken, gelukkig staan er onderweg enkele mooie hoeven en een verdoken kapel (Salphen-kapel)



Ja, we zijn waar we willen zijn!





Rhododendron in bloei - voorjaarsbloeier in november.

Frambozen in november... en nog lekker ook!

... en nog een voorjaarsbloeier...

Benieuwd of die allemaal weer klaar zijn tegen de komende lente.



Veel afwisseling op deze tocht, soms diep door 't slijk en dan weer droge grachten.

't Was mooi!

VREDESTOCHT * OOSTNIEUWKERKE

Vanuit Otegem (West-Vlaanderen), samen met Piet, deelgenomen aan deze pijltjeswandeling: 23,4 km. gestapt.

Oostnieuwkerke ligt nabij Roeselare.

Fotoapparaat vergeten, sorry, geen foto's!

CAMPINATOCHT * WITGOOR

Ja, inderdaad, 23,7 km. door prachtige natuur gestapt.

Boeiende (smalle) bos- en veldwegels. Heerlijke, al of niet natuurlijke, waterpartijen zorgen voor nog meer afwisseling.

Menselijke hand heeft hier voor nog meer kleur gezorgd.

Je zou aan de Ardennen kunnen denken... we bleven echter in de Kempen.

Je waant je in de 'Hoge Venen'.

Ooit passeerden we hier, langs het kanaal, per fiets en kochten er het lekkere notenbrood.

STERBOSTOCHTEN * WUUSTWEZEL

Waarschijnlijk de laatste keer dit seizoen... het is sowieso reeds uitzonderlijk dat er met Allerheiligen nog (veel) blote benen rondlopen.







Nog niet bevroren... geen nachtvorst aan de grond.

WINTERUURTOCHT * TREMELO

We hebben de klok weer eens een uurtje teruggedraaid, dat betekent dat we reeds volop in de herfst zijn.

Begin oktober begon ik aan mijn 77ste levensjaar... ook reeds in de herfst. Ik wou dat ik even gemakkelijk als de uren op de klok ook de (levens-)jaren kon terugdraaien... voorlopig kunnen we dat nog niet. We kunnen wel trachten (zolang de 'fysiek' het toelaat) actief te blijven, o.a. door te wandelen.

Vanaf nu wil ik hier een korte reportage brengen van alle 'pijltjeswandelingen' die ik toevoeg aan mijn reeds langdurige wandelervaringen (zie o.a. ook  http://www.bloggen.be/wandelia/ , ik loop daar echter niet elk weekend mee).

Door deze reportages hou ik mijn herinneringen levendig en krijgen jullie, mijn lezers, wat meer updates van deze BLOG te zien. Misschien stimuleert het jullie om ook wat (meer) te wandelen.

Wij worden al snel ondergedompeld in de vrije natuur!

Toch wel uitzonderlijk,

zo'n beeld bij moderne architectuur.

Een privé zonnepanelenparkje... ook voor de buren?

Kastanjedreef.

Klaar om te vallen, op de grond een overvloed om te rapen!

Moeten/mogen we daar op?

Jawel, zachtjes en soms wat steiler omhoog.

Nog een ommetje...

... de koeien goeiedag zeggen

... en dan hebben we weer bijna 22 km. in de benen!

ANDALUCIA

Mei 2015

Uiteraard zijn we ook gaan zonnen aan de Costa del Sol... véél zon maar ook, af en toe, behoorlijk veel wind... we zijn goed gebruind, van kop tot teen, teruggekeerd.

Omdat onze tijd beperkt was hebben we slechts één uitstap in het binnenland gemaakt. Via internet-informatie hadden we begrepen dat het koningspad (El caminito del Rey) door de El Chorro-kloof eindelijk weer gerestaureerd is en (beperkt) opengesteld voor het publiek, we zijn daar op verkenning geweest. De wandeling loopt door de 400 meter diepe kloof waar de Guadalhorce-rivier de bergketen doorklieft. Het pad is ofwel uitgehouwen in of bevestigd tegen de verticale zijwanden van de enge kloof... indrukwekkend! ... spijtig genoeg moet je vooraf reserveren... nu reeds volgeboekt tot eind september. Hoe het daarna verder gaat kon men ons in het start- en infocentrum nog niet vertellen.

Dat we nu de wandeling nog niet zouden maken wisten we reeds uit de internet-informatie... We wisten echter ook, van onze vroegere verkenningen, dat er in de buurt een heel goed restaurantje is met lekker eten en een prachtig uitzicht op de stuwmeren.

Na enkele 'omzwervingen' als gevolg van wegeniswerken denken we dat we nu toch wel een glimp moeten kunnen opvangen van de stuwmeren... even kijken.

... nog niet dus!

... Eindelijk...

Achteraan kun je de doorgang van de Guadalhorce vermoeden.

... en daar is ons restaurantje

... daar moeten we met de auto naartoe!

Lekker eten met prachtige uitzichten!

Karel loopt omlaag voor een wandelingetje.

Het was nu weer enkele jaren geleden,

maar het blijft hier nog steeds even mooi!

Volgend jaar wil ik toch wel graag de Caminito aflopen.

Nog een brok Kempense Natuur

Grotenhoutbos in Gierle

.

Woensdagochtend 4 februari 2015.

Stralende, laagstaande winterzon... ideaal voor de betere natuurfoto.

Op stap in het Grotenhoutbos, in de lokale volksmond 'het Giels Bos' genoemd. De hoge waterstand en een beetje vorst gaf het geheel nog wat extra charme. Het is en blijft een boeiend stukje Kempen!

Wil je meer foto's in een diareeks bekijken (met geluid),

kijk dan op

>   http://vimeo.com/119252208   <

Kempense Natuur in Oud-Turnhout

Noordoostelijk van 'De Liereman'

een verdoken pareltje.

Maandag 5 januari 2015

Weersvoorspelling: 'na ochtendnevels stralende winterzon' - dé gelegenheid om op stap te gaan voor mooie natuurfoto's.

Het lukte de zon echter niet om door het dichte wolkendek te boren... de laagstaande winter(ochtend)zon was dus niet op de afspraak... toch een aantal, zonloze, foto's genomen die het bekijken waard zijn.

Het is mij niet echt duidelijk: honden zijn niet toegelaten... ik mag er dus wel in?

































Ik vond het, ook zonder zon, wel mooi!

Onderaan dit fotobericht kun JIJ ook reageren.

Eindejaarswensen

Wij sturen jullie onze beste wensen...

… en, om je volledig in Kerstsfeer onder te dompelen

luister je naar de zeemzoete stem

van Ştefan Hruşcă,

de absolute topper in Bucovina/România:

"Crăciunul cu Hruscă”
(“Kerstmis met Hruscă”)

https://www.youtube.com/watch?v=UiHYww3gwnc

(Ruim een uur muziek – Luidsprekers aan!)

De Noorse Fjorden

14-25 mei 2014

Bij een boottocht (cruise) door de Noorse Fjorden is niet de bestemming
het reisdoel, maar wel de fantastische landschappen onderweg.

Met 'Hurtigruten' vaar je nagenoeg het hele fjordengebied door (ruim 100
fjorden met honderden grote en kleine eilanden) van Bergen in het
zuiden tot Kirkenes, aan de Russische grens, in het noorden. De
'Snelle Route' (= hurtig ruten) doet onderweg tientallen kleine en
grotere havens aan en verzorgt zo de regelmatige postdienst – er
wordt dag en nacht gevaren waarbij de planning zodanig is dat je op
de terugweg bij daglicht de trajecten doet die je op de heenroute
tijdens de duisternis gepasseerd bent.

Onderweg kan je in de havens steeds aan land gaan, voor een half uurtje of
soms voor een paar uur. Op bepaalde plaatsen kan je met een
reisbus het binnenland inrijden – je gaat dan in de volgende haven
weer terug aan boord.

Vakantie in Noorwegen was een lang gekoesterde droom van Jacqueline, uiteindelijk hebben wij er nu 12 volle dagen van kunnen genieten.

- deel 1 van 4 -

Dit is niet 'onze' boot, maar wel een zusterboot die we onderweg tegenkwamen.

Hier mag je instappen... dit is de 'onze'!

Mooie beelden volgen elkaar op... je weet niet waar eerst te kijken.

De fjorden zijn gevormd door schuivende gletsjers die gleuven uitgesleten hebben en daarbij de rotsen afgerond en zowaar gepolijst.

De nietigheid van een bootje in deze overweldigende natuur.

Vele eilanden en eilandjes zijn voorzien van een 'vuurtoren'.

Vandaag zijn er gedetailleerde kaarten beschikbaar met alle onderwater-rotsen goed gesitueerd... er wordt op radar en GPS gevaren, vroeger waren de risico's op aanvaringen veel groter... ook onze Vlaamse walvisvaarders kregen nare ervaringen.

Roald Amundsen, ontdekkingsreiziger, gekend uit onze geschiedenis-boeken... hij bereikte als eerste mens de zuidpool.

Voor het slapengaan kijken we nog even buiten, aan stuurboord... wat is dat... alles bruinrood gekleurd???

We lopen even buiten en aan bakboord zien we de zon onder gaan... of toch niet, niet helemaal...

... even later kwam ze alweer boven de bergen uit.


We zijn ondertussen de poolcirkel gepasseerd en vanaf half mei gaat de zon hier niet meer onder. Het effekt neemt toe naargelang we nog meer noordelijk komen en is het sterkst op de midzomernacht (21 juni)... daarna daalt de zon weer lager... uiteindelijk zal het een paar maand 'dag' geweest zijn. Tijdens de winter krijgt men het omgekeerde en blijft het dag en nacht (schemer-)donker.

De Noorse Fjorden

14-25 mei 2014

Bij een boottocht (cruise) door de Noorse Fjorden is niet de bestemming
het reisdoel, maar wel de fantastische landschappen onderweg.

- deel 2 van 4 -

... en ook wij varen weer verder...

Hier stappen wij uit voor een excursie naar het binnenland: 'Lapland voor beginners'...

... wij zijn te gast bij een familie Samen (zoals de Lappen nu genoemd worden).

Nee, dit is niet Rudolf van Kerstmis; wel een rendier, nog met de witte wintervacht.



's Avonds gaan we terug op de boot.



Met een volgende excursie bezoeken we de Noordkaap.

Dit is dan het meest noordelijke puntje van Europa.

Onderweg naar de noordkaap was het beginnen sneeuwen... dat hoort er eigenlijk wel bij.

De rendierkuddes keren in het voorjaar vanuit het koude Noorse binnenland terug naar deze warmere kuststroken... de sneeuw smelt hier nu snel weg en de dieren vinden voldoende eten. De vrouwtjes krijgen hier hun jongen. De vrouwelijke dieren hebben net als de mannetjes een gewei en verliezen dit na de geboorte van hun jongen... de 'mannen' hebben dit voor de winter reeds afgestoten. De duizenden rendieren die hier (vrij) rondlopen zijn het bezit van slechts enkele Samen-families... zij trekken in de winter mee het binnenland in.





Zoals op IJsland zijn er hier ook veel trollen.

In tegenstelling tot de IJslandse bevolking, die nog behoorlijk haar best doet om de Trollen niet te mishagen, behoort het Trollenverhaal hier toch wel tot de folklore.

Laaghangende wolken leveren mooi prentjes op.

De Noorse Fjorden

14-25 mei 2014

Bij een boottocht (cruise) door de Noorse Fjorden is niet de bestemming
het reisdoel, maar wel de fantastische landschappen onderweg.

- deel 3 van 4 -

Soms wordt de doorgang echt wel smal.

... en kun je, bijna, de rotswanden aanraken... een knappe prestatie van de stuurman!



De zoveelste watervallen... linksboven zie je op de foto een deel van de overkapping van de boot... echt dicht bij de rotswand... in de Trollenfjord!






Een daguitstap met de bus op de Lofoten-eilanden.


De overgrote meerderheid van de Lofotense gemeenschap leeft hier van de visvangst en visverwerking.

Droogrekken voor stokvis.

Stokvis is de naam voor gedroogde vis, meestal kabeljauw. Door het drogen wordt de houdbaarheid van de vis verlengd tot zelfs meer dan een jaar.





Naast de 'industriële' rekken heeft nagenoeg elk huis zijn privé-droogrekje.

De Noorse Fjorden

14-25 mei 2014

Bij een boottocht (cruise) door de Noorse Fjorden is niet de bestemming
het reisdoel, maar wel de fantastische landschappen onderweg.

Vakantie in Noorwegen was een lang gekoesterde droom van Jacqueline, uiteindelijk hebben wij er nu 12 volle dagen van kunnen genieten.

Familie, vrienden en kennissen die willen mee-genieten kunnen thuis, op groot scherm een multi-media-montage komen bekijken... vooraf afspreken!

- deel 4 van 4 -

Nog één van die 'midzomernachten',

de zon op haar dieptepunt... komt nu weer terug boven de bergen.

Een monument om de poolcirkel te markeren.

Wij duiken terug onder de poolcirkel.

Als herinnering aan de walvissen krijgen we een lepel levertraan.

De lepel mochten we als souvenir mee naar huis nemen.

Stilaan wordt het weer groener, het sneeuwsmeltwater loopt via hoge watervallen in de fjorden.



Weer duidelijk zichtbaar dat de gletsjers in een ver verleden de rotsen afgesleten/gepolijst hebben.

... en ook stilaan meer bewoning.



Zo'n week-end-optrekje is zalig... nagenoeg alle bewoners in de fjorden hebben wel een boot(je).



Vroeger was de boot het enige transportmiddel tussen de eilanden; alle grote eilanden zijn nu reeds met bruggen verbonden, de kleinere volgen.

Wij naderen Bergen.

Spijtig ja, het ontschepingsmoment is aangebroken.

WE HEBBEN ER ONNOEMELIJK VAN GENOTEN!!!

EEN TUSSENDOORTJE

11 juni 2014

Geen reisreportage maar een korte
reportage van een heel andere activiteit.

Gelukkig hebben we de Pinsterstormen zonder schade doorgemaakt... toch moet hij er nu aan geloven, die boom, die gevaarlijke boom die enkele zware zijtakken, hoog in de lucht, boven ons woonhuis en de veranda uitstrekt.

De Tielense Geerts-en, de vakspecialisten in het snoeien en vellen van bomen, hebben ons verzekerd dat ze die moeilijke klus kunnen klaren zonder onze woning/veranda te beschadigen... wij waren er niet echt gerust in maar willen ook niet langer ongerust zijn tijdens hevige windvlagen...het moest en zou nu gebeuren.

Rood omlijnd, de gevaarlijke armen die woning en veranda bedreigen.

Zelfs voor ons grasveld (gazon durf ik het niet noemen), worden voorzorgen genomen.

Begonnen aan de 'gemakkelijke' kant.



Nu gaat het alsmaar kritieker worden, ik hou mijn hart vast.







Tot nu toe gaat alles goed.

De 'zager' en de werper in aktie.













't Gaat nog altijd goed... ik geloof er nu ook in.

GELUKT! De familie Geerts heeft prachtig werk geleverd... Op mijn verzoek blijft dit monument staan. Bedankt mannen!!!

FUERTEVENTURA

Las Canarias - Spanje

24 februari t/m 12 maart 2014

Als voorsmaakje op de meer uitgebreide reportage krijg je hier alvast een miniselectie uit de bijna 1000 foto's en video's die gemaakt werden tijdens ons verblijf:

KLEURRIJK en BOEIEND !

Guise en Ayose, de laatste twee Guanchen-koningen.

In 1405 veroverde de Spaanse Kroon het eiland. Nagenoeg de hele oorspronkelijke bevolking stierf aan ge-importeerde ziektes waartegen de inlanders niet bestand waren.





Waar blijven onze mannen, onze vissers?



Windmolens in allerlei versies. Deze zijn wel de mooiste.

Heerlijke zandstranden, vooral aan de oostkust.

... en echte 'wandelende' zandduinen... kilometers lang en breed.

Wilde rotskusten aan de westkant.



Het binnenland doet denken aan 'hoog'-gebergte terwijl het slechts tot 800 meter reikt.







Aloë Vera... uitgestrekte plantages op het eiland. Niet de mooie bloemen maar wel de groene bladeren worden ge-oogst.

... en palmen-oases.

De grond-eekhoorn, met toeristen meegekomen uit Marokko, zo'n 40 jaar geleden, en nu overtalrijk aanwezig.

Echte bergwandelingen kan je hier maken!

Fuerteventura

Na Tenerife, Gomera, Lanzarote en Gran Canaria zullen we nu een deel van deze winter doorbrengen op Fuerteventura.

De vliegreis is geboekt en voor de eerste week hebben we reeds slaapgelegenheid in het noorden van het eiland (Corralejo). Voor de aansluitende periode zoeken we ter plaatse wel een (goedkoop) onderkomen in het zuiden, in de omgeving van Jandia.

Nog even onze Belgische winter trotseren en daarna genieten van de 'eeuwige lente' die toegeschreven wordt aan de Canarische Eilanden.

Wij kijken er naar uit!