Berichten van 1 januari 2016 tot 31 december 2016

PUURS

KERST- en NIEUWJAARSWENSEN

2016 - 2017

Nagenieten van de mooie ervaringen in 2016 en zich reeds verheugen op boeiende belevenissen in 2017 - dat is zeker op zijn plaats in deze eindejaarsperiode.

Foto met zicht op de Noord-Friese Waddenzee vanop het eiland Föhr in het uiterste noorden van Duitsland, bij de grens met Denemarken - heerlijk voor een ontstress-vakantie.

RUMST

Bij de start kun je steeds dit soort informatie bekijken, meestal wordt ook nog de locatie van de rustpauzes meegedeeld.

Een mistige start.

BRECHT

RAVELS

... einde nadert

BROECHEM

DESSEL (Witgoor)

Deze zijn dit jaar echt goed gelukt... op heel veel plaatsen te zien!

Tussen de vijvers (overloopgeul?)





'Miezerig' weer... paraplu open, paraplu dicht...

Bekijk ook de reportage van vorig jaar:

https://blog.seniorennet.be/kajacq/archief.php?ID=1836908

Als de link niet rechtstreeks werkt,

dan kopiëren en in de adresregel 'pasten'.

OOSTMALLE

Domein de Renesse: kasteel met mooie parkomgeving.





... met eendjes!




De ritselende blaren...

... komen als snel vast en zompig te liggen door de regen.

Veel regen op het water... 

OOSTHOVEN

(Oud-Turnhout)

Zoekplaatje: vind je de fietsers en de kajakker?



'Burcht Hertog Jan', hier mochten we pauzeren!


Een extraatje tijdens onze tocht.

RAMSEL

We vertrekken over het fietspad (ex tramlijn).







Nog in bloei... kunnen de vruchten nog geoogst worden dit jaar?

Het wolkendek wordt alsmaar dreigender!









... En toen kwam de regen!

HEIST-OP-DEN-BERG

Hof van Riemen.











Toch niet buitenaards?

De Nete.

HECHTEL

Deel 1/2

HECHTEL

Deel 2/2

De eik en de berk... ze hebben elkander zo lief.

VLIMMEREN

Regen!









Bloeiende heide.

... en langs nog meer mooie paadjes naar de finish...

HELCHTEREN

Deel 1/2

Aan de rand van het bos: recreatiepark...

... maar er blijft veel boeiende natuur te genieten,

zie hieronder deel 2.

HELCHTEREN

Deel 2/2

Het kleurverschil tussen MET en ZONDER zon.

LEOPOLDSBURG

Deel 1/2

Leopoldsburg = militaire domeinen!

Gelukkig nog een pad er naast.

LEOPOLDSBURG

Deel 2/2

We vertoeven nog steeds op militair domein.

Oppassen!... Militair domein.

Een goed pad er naast.

Alweer militaire 'restanten'.

Boeiende paadjes tot bijna bij de aankomst!

KWAADMECHELEN

Al snel het bos is!

Verontreinigd?... Ik vermoed dat het natuurlijk ijzerhoudend water is.

En ja, vandaag ook slijk- en waterpassages.

Ondanks af en toe dreigende wolken zijn we toch droog gebleven.

EDEGEM

Zoals op vele plaatsen in onze provincie, ook hier ijzerhoudend water in de beek.

Een stukje van Fort 5.

... en bloemen voor de inrichters!

WESTENDE

Info volgende foto.



In de duinen.

Op het strand.

Stilleven.

Vandaag afwisselend stralende zon en bedekte lucht.



We bereiken Nieuwpoort.



Ook mooi!?


Monument Albert I aan de IJzer.

TISSELT

Start langs het kanaal en dan al snel in het groen.






Een 'verloren' kapel in het groen.



Een donker pad.


Prachtige waterpartijen!





En daar zien we de ophaalbrug weer terug. 't Is mooi geweest!

BRECHT

Juni was nat, juli geeft ons ook nog natte paden.






Het bruin van de ijzerhoudende grondlaag.

Gelukkig nog plaats langs de plassen.



Mooie waterplassen!






En zo wijzen ze ons de weg naar de finish.

ITEGEM

Goed zo! De bossen reeds in zicht.

De Grote Nete.

Mooie wandelpaden.

ZANDHOVEN

We vertrekken door het park.

En dan de natuur in.



Niet altijd makkelijk om het spiegelbeeld van het origineel te onderscheiden.

LICHTAART

In de Kempense bossen.


En het Kempens zand.

Luchtwortels?... niet echt, het 'voetzand' is weggeblazen.

Bij het 'Hofke van Bayot'.

Hier sneuvelde de enige Belgische (Waalse) soldaat in WO I in Lichtaart, tijdens eens verkenningsopdracht.


Geen wilde, maar tamme, dieren in het bos!




Ook meerdere holle wegen vind je hier.


De gekende Duivelskuil.


(Speel-)zand in overvloed.

Voor mij een onbekend monument... weet iemand meer?

We naderen het einde van onze route... een erg mooie route! Bedankt Pompoenstappers!

OUD-TURNHOUT

Heerlijk mooi in het bosgebied van de baron - foto's ontbreken.

... maar ook verder nog erg mooie domeinen,

spijtig dat ze enkel via verharde trajecten aan elkaar geknoopt konden worden...

... ook spijtig van de langdurige, druilerige regen.

Lief van deze (kerst-)boomkweker die ons over zijn terrein liet wandelen.






... en met het beekje terug naar de start.

HERENTALS

Donkere, dreigende wolken... hopelijk blijft het droog.



De Kleine Nete (van onder een brug).


Toeristentoren: De Papekelders.

Het typisch Kempense zavel-zand.

Luchtwortels, gevolg van het weggeblazen zand.


IJzerslib in de gracht.

... je moet niet persé naar het Hallerbos.


Eén van de resterende Kempense Vennen.



Kruisberg.

Kruiskesberg afdalen richting einde-wandeling.

NIEUWRODE

Een mooie start...

Kronkelende bospaden.





En ja, we zitten hier in de 'bergen'.


De kerk vertelt ons dat we de finish nabij zijn.

RIJKEVORSEL

RUPELMONDE

Dat begint al goed!

De Rietsnijders.














Staphulpen naar de finish toe.

KESSEL (Statie)

We zijn reeds ondergedompeld in de heide.








Resten van de verdedigingswal rond het fort.

Opgepast, beter niet verder... naar 'De Hel'.






... en we blijven na-genieten van dit heerlijke natuurschoon.

JABBEKE

Deze 'orangerie' wordt goed weggestoken.

Kerk in zicht... einde dichtbij!

... en niet gebibberd op deze Bibbertocht.

ZOERSEL

Een 'beetje' slijkerig!... maar je kan er (hier) nog langs!



Een insectenhotel, goed werk van de gemeente Brecht.

Die staat stevig!

Een natuur-sculptuur.

Zonder modder naar het eindpunt.

ZONHOVEN

20 februari 2016

WANDELTOCHTJES

Terwijl de werkers de Route-64-hamburgers prepareerden kon ik de nostalgische gevoelens omtrent vroegere (35 jaar geleden?) wandelingen met de kinderen niet langer negeren en ben op stap gegaan in het natuurgebied 'De Teut'.

- Deel 1: de 'gele' wandeling -

Route rechtsonder.

Holsteen, holsteenbron... herinneren de kinderen zich dat nog?

De Holsteen is een verzamelnaam voor 8 grote zandstenen. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat deze siliciumhoudende zandstenen, onder bijzondere omstandigheden, ter plaatse ontstaan zijn uit zeezand dat hier 15 miljoen jaar geleden afgezet werd. Op één steen zijn groeven te zien die ontstaan zijn door het polijsten van prehistorische werktuigen en wapens.

Geiten (of schapen ... ik ken dat niet zo goed) in de omgeving?

Even verder kom ik deze tegen... 't zal dus van de geit zijn!

... en nu komt de twijfel terug... er lopen hier ook schapen rond.

... een restant van de koolmijnen-periode?

In de verste verte is hier, midden in het bos, geen electriciteitslijn te bespeuren.

Het brede pad brengt mij terug bij het startpunt. Even een berichtje naar de 'werkers' om te vragen of er nog tijd is voor een tweede rondwandeling.

ZONHOVEN

20 februari 2016

WANDELTOCHTJES

Terwijl de werkers de Route-64-hamburgers prepareerden kon ik de nostalgische gevoelens omtrent vroegere (35 jaar geleden?) wandelingen met de kinderen niet langer negeren en ben op stap gegaan in het natuurgebied 'De Teut'.

- Deel 2: de 'blauwe' wandeling -

Route linksboven

Verrassend vele waterpartijen op deze route... kan ik me niet zo goed meer herinneren, ik denk dat Natuurbeheer hier de vroeger uitgedroogde vennen terug in ere hersteld heeft.

Boeiende heuveltjes voor de mountain-bikers.

IJzerhoudende bodem.



't Is ondertussen beginnen regenen.



Langs de 'biezen' terug naar de 'werkers'. Zo'n Amerikaanse hamburger van 'Route-64' zal nu echt wel smaken.

GEEL (BEL)

Wij kozen voor de startplaats in Meerhout.

Op de rand van het dorp: deze windmolen (zonder wieken vangt hij weinig wind!)

Snel in 't groen!


Verkocht: de watermolen van Meerhout.






Zandduinen.

... en ook hier een Kempens ven.



Nee, niet uitsluitend in Kasterlee vind je deze 'lucht-wortels'.



Wij worden uitgewuifd door deze 'veel-takker'.

ZONDEREIGEN

We kijken even achterom en zien de kerk waar we vertrokken... we lopen nu door de grote groene vlakte.

... maar hebben al snel het bos in zicht.

Restant van een echt Kempens ven? Belgisch of Nederlands?

Heidegebied.

Nee, ons pad loopt niet het ven in, wel was het plaatselijk heel erg slijkerig.

Af en toe toch ook wat zon (ondanks de weersvoorspellingen hebben we de paraplu niet nodig gehad).

Hier een Kempens ven in volle glorie!

Nog een mooi bos-traject richting aankomst.

SINT-JOB-IN-'t GOOR

Een krantenartikel van vorig jaar, datum fout maar de rest klopt vandaag nog wel.

Al heel snel stappen uit het centrum de natuur in.

En zoals steeds volgen we de pijltjes!

Hier mag je kiezen, links of rechts volgen... ik koos links.

Bunkers naast het anti-tank-kanaal.

Poes?... of iets gevaarlijker?

Kasteel in zicht.

... en van het kasteel nog even verder naar de aankomst... een mooie maar regenachtige tocht!

BALEN (HULSEN)

24 januari 2016

Tijdens de 2-de rustpauze heb ik uiteindelijk gekozen voor het 20 km.-traject i.p.v. 27. Het regende nagenoeg de hele tijd en de extra lus voor 27 km. leek op de kaart grotendeels door bebouwde kom te lopen.

Regen, regen en nog eens regen... soms zachtjes, soms stevig, heel soms ook droog.

Zo'n mooie natte bank die blijft nu natuurlijk onbezet.

ROEMENIË

9-14 januari 2016

Alweer een blitzbezoek, of beter gezegd een vervolg-bezoek (zie bericht dd. 18/12/15); de Roemeense administratie is zowaar nog ingewikkelder dan de Belgische officiële diensten.

We hadden deze keer vooraf een (nieuwe, onbekende) overnachtingsplaats geboekt, vooraan in Roemenië... en, het was echt in orde... hier de ontbijttafel.

Onderweg was er, op de hoger gelegen plaatsen, nog wat sneeuw in het landschap.

Bij onze buurvrouw.

Nadat we deze keer onze noodzakelijke administratieve aangelegenheden tot een goed einde gebracht hadden, begonnen we aan de terugweg. Uit drie onafhankelijke bronnen hadden wij vernomen dat onze normale weg over de Prislop-pas ondertussen weer behoorlijk berijdbaar zou zijn... we riskeren het dan maar, is toch enkele uren korter. Op de aanlooproute begon er echter verse sneeuw te vallen... dat belooft voor de hoger gelegen regionen!

We werden al snel enigszins gerust gesteld, er werd volop gestrooid en de (eerste) bui is over.

Deze koeien houden zich aan de 'voetgangersregel': zij lopen links op de weg.

Ondertussen komen we stilaan hoger en de volgende sneeuwbui is er.


Het wordt alsmaar donkerder...



We zitten duidelijk in een sneeuwwolk. Onze Duster met 4x4 aandrijving houdt ons behoorlijk vast op de baan. Dat was niet zo goed bij een tegenligger die ons vermoedelijk een beetje laattijdig had opgemerkt. Waarschijnlijk trapte hij te stevig op zijn rempedaal waardoor hij prompt dwars op de weg ging staan en verder naar de afgrondzijde van de weg ging. Gelukkig keerde hij tijdig om en ging in de andere richting dwars de weg op... versperde alzo onze doorgang. Peter, als ervaren 4x4-rijder wist onze wagen op een half metertje van de tegenligger tot stilstand te brengen. Nu snel enkele meter achteruit want je weet maar nooit wat die tegenligger doet als hij weer vertrekt. Dat ging verder naar wens, hij riep ons nog toe dat wij  "O masina buna"  (een goede auto) hadden - ik voeg daar aan toe dat we zeker ook een goede chauffeur hadden, ik denk niet dat ik zo goed zou gereageerd hebben in deze onvoorziene omstandigheid.

We zijn boven op de top van de Prislop-pas, op 1416 meter in de Karpaten. De afdaling verliep vlot en vanaf Borsa reden we over sneeuwvrije wegen die blijkbaar allemaal recent vernieuwd waren tot nagenoeg aan de grens met Hongarije. Bij een volgende reis naar Bucovina kunnen we dus best weer de weg over de Prislop-pas nemen. Verder over de Hongaars-Oostenrijkse grens waar we in Nickelsdorf alweer vriendelijk ontvangen werden in 'ons' pensionnetje.

GIERLE - BOERENFRIKADELLENTOCHT

Toegangsdreef tot het Grootenhoutbos, in de volksmond het 'Giels Bos'.

De 'Grote Vijver' in het bos.



Een bruggetje naar nergens.

Van winter-temperaturen was en is nog steeds geen sprake,

toch hebben de varens wijselijk besloten om hun zomerkleed af te stoten.


"In Stormen Sterk", de molen in het centrum van Gierle.

Weer snel terug de natuur in.





Op het einde brengen we nog een groet aan Louis Neefs.