Berichten van 1 januari 2010 tot 31 december 2010

2010   >>>   2011
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
De kalender wordt mager... 21 december, begin van de winter (???... aan de sneeuw te zien is die reeds lang bezig)... tijd om familie, vrienden en kennissen het allerbeste toe te wensen:

Een dagje fietsen in Limburg  *  29 okt. 2010
Bree, in het uiterst noord-oostelijke gebied van Vlaanderen,
namen we als vertrekpunt
voor een grensoverschrijdende (B-NL) fietstocht.
Zeker het onthouden waard!

***
Met de auto tot (bijna) bij de Zuid-Willemsvaart zodat we onmiddellijk op de knooppuntenroute kunnen vertrekken, noordelijk, richting knooppunt 07.
Reeds in de 'Spaanse Tijd' werd er begonnen aan verbindingswerken tussen Maas, Rijn en Schelde. Napoleon wou het 'Grand Canal du Nord' verwezenlijken maar zijn budget bleek al snel te klein.
Uiteindelijk heeft de Nederlandse Koning Willem I het kanaal in zijn huidige funktionaliteit (breder, dieper, rechter en verlengd tot 's Hertogenbosch en Helmond) gerealiseerd. Het werd officieel geopend in 1826.
Oorspronkelijk heette het toen 'Willemsvaart'. Later kwam er in de buurt van Drenthe nog een Willemsvaart... de namen werden toen respectievelijk gewijzigd in Zuid- en Noord-Willemsvaart. Ondertussen is er in de buurt van Zwolle nog een derde Willemsvaart.


De Luysmolen (1515) op de Abeek, de molenaar maalde voor het laatst in 1965.
Ondertussen zorgt 'Toerisme Bocholt' voor maaldemonstraties.


Romantiek in het grensoverschrijdend natuurgebied 'Kempen-Broek'.
Het strekt zich uit over de gemeenten Cranendonck, Weert, Bocholt, Bree, Kinrooi en Maaseik.


... en ja, het is herfst.


Naast meerdere watermolens zijn er ook windmolens in deze streek.


De Keyersmolen in Molenbeersel.


Meermaals wisselen we tussen Nederland en België.


Eerst volop aan 't eten... maar voor de fotograaf wordt er snel geposeerd.






Nog meer herfst-plaatjes.






In Kessenich wapperen de vlaggen.


De Maas nabij Ophoven.




Opvallend hoeveel geiten en geitjes gehouden worden in deze contreien.


... en toch lieten wij ons niet verleiden om onze knooppuntenroute te verlaten.


Even later laven we onze dorst in dit donker cafeetje in Tongerlo
... een lekker lokaal biertje!


We hebben de Zuid-Willemsvaart teruggevonden...
nog even naar de andere oever en een paar km. verder vinden we onze auto terug.


Een prachtige, rustige tocht... zeker eens terugkomen!

Fietstocht Tielen
Wij willen onze gasten, fietsende vrienden,
graag een mooie Kempisch-groene fietstocht aanbieden.
Wij zochten en kozen uiteindelijk
dit 50 km. lange knooppuntenlint.

Als je achtergrondgeluid wenst,
moet je uiteraard jouw PC-luidsprekers aanzetten.
Misschien blokkeren uw surf-instellingen deze diareportage,
in dat geval kan u rechtstreeks kijken op
http://vimeo.com/14161121

Familie, vrienden en kennissen mogen mij altijd even hun mening vertellen over hoe deze montage overkomt... ik ben je er 'eeuwig' dankbaar voor!  -  K.

PORTUGAL  *  einde mei 2010
Van Noord naar Zuid,
zigzaggend langs diverse
beschermde natuurgebieden.

We komen het land binnen via het noord-oosten,
door het Parque Natural de Montesinho (2).
Het is een van de weinige plekken in Portugal
met nog een stabiele populatie Iberische wolven.
We verlaten het land weer langs het
Parque Natural da Rio Formosa (20-21)
Ondertussen hebben we diverse andere natuurparken doorkruist.

Lamas D'Olo in het Parque Natural do Alvao.
 Het Parque Natural do Alvão is in het leven geroepen vanwege
het grote landschappelijke, geologische en cultuur-historische belang.








Even een afwijking van onze route naar...
 Fátima is een plaats in Centraal-Portugal in de gemeente Ourém,
ten noordoosten van de hoofdstad Lissabon.
Nadat een verschijning van de Maagd Maria werd gemeld
in oktober 1917, verwerd het dorp tot een bedevaartsoord.
In 1944 werd een basiliek gebouwd.






 Bij de vissersplaats Peniche wordt de bijna kaarsrechte kustlijn
van de Costa de Prata
onderbroken door een grillig gevormd schiereiland,
dat met het vasteland verbonden is door
een 800 m brede en 2 km lange landtong








 

Porto Côvo is een van de twee 'freguesias' in de Portugese gemeente Sines, gelegen op ongeveer 160 kilometer ten zuiden van de hoofdstad Lissabon in het Parque Natural do Sudoeste Alentejano.
 Porto Côvo heeft prachtige stranden met zeer fijnkorrelig zand
helder wit van kleur en ingesloten door hoge grillige rotswanden.



Een typisch blauw-wit dorpje.


Uit de vele heerlijke stranden en strandjes
kozen wij het Praia do Salto, kleiner dan dit Praia Grande.


... en lekker eten!
 

FUSETA in het Parque Natural da Ria Formosa.
 Ria Formosa is een natuurgebied dat zich uitstrekt in een lange gordel van zestig kilometer tussen Faro en Tavira, het bestaat uit eilanden en schiereilanden met daarachter een lagune, die bestaat uit een labyrint van zoute moerassen, slikken, schorren en zoutpannen. De zanderige  eilanden en schiereilanden beschermen het gebied tegen de oceaan.
Het is een oase van rust
middenin het levendige toeristische hart (De Algarve) van Portugal.





Met de kleine bootjes kan je best het gebied verkennen.

Deze verkenningsronde door Portugal heeft ons zeker geleerd dat de 'Parque Natural'-s
meer dan een kort bezoek waard zijn.
Wij komen zeker nog eens terug!
Nu gaat het verder naar het ons gekende Andalusië.

Hieronder een meer uitgebreide dia-montage.

KALMTHOUTSE HEIDE  *  17 april 2010
Een dauwtrapperswandeling met zonsopgang!
Ludo en Paula nodigden ons uit om, samen met hun vrienden, deze ochtendwandeling mee te stappen, de zon te zien opkomen boven de heide en daarna gezellig te ontbijten met 'Spek en eieren'... Bedankt!
We vertrokken om 6:30 u. vanop de parking Putse Steenweg en de weergoden waren ons gunstig gezind.

De nevelslierten trekken over de heide.

 
Na deze verwelkoming was het duidelijk: wij worden 'vakkundig' ge-informeerd!



 
Jaja, zo dadelijk komt de zon op.









 
Er was ruimschoots de tijd om te genieten


















Door de stofwolken van de IJslandse vulkaan krijgen we een enigszins gesluierde zonsopgang...
dit maakt het beeld nog boeiender en is tegelijk een voordeel voor de fotografen onder ons, de contrasten zijn wat minder extreem.

 
Kort na zonsopgang ontstaat er nog wat meer nevel... deze zal nu wel snel oplossen.



























 
'Heideherstel op Landduinen', het HELA-project is in volle uitvoering.


Door het pas 'geplagde' landschap

 
Omgevallen, maar toch 'de kop boven water houden'...

















 
Het grote gevaar voor de heide, vooral kort na de winter: BRAND!







 
Een heerlijke, boeiende ervaring, zo'n ochtendwandeling over de heide...
...en nu: SPEK met EIEREN !
Dank aan de organisatoren
en aan Paula en Ludo omdat ze ons mee vroegen!

IJSLAND
met een vulkaan in eruptie-toestand.

Hopelijk gaat de berg nog even door met de innerlijke vuurmassa naar boven te werken. Dat wordt dan een unieke ervaring.
Maar ook zonder dit buitenkansje zal een exploratie van het winterse IJsland zeker mooie beelden opleveren. Over een paar weken krijg je hier het relaas.

SPIJTIG !
(Toevoeging dd. 16 april 2010)

De 'rustige' uitstoot van gloeiend-vloeibare lava uit de door ons geviseerde vulkaanmonden is sedert 13 april gestopt...
Een paar dagen later is dan de Eyjafjallajokull met bruut geweld aktief geworden.
Ondertussen zit heel de omgeving onder een centimeters-dikke stoflaag... sneeuw- en gletscherlagen smelten snel af en zorgen voor massale wateroverlast... diverse wegen zijn verwoest en/of onberijdbaar geworden.
Het ziet er niet naar uit dat een toeristisch bezoek op relatief korte termijn nog mogelijk en/of zinvol is...
SPIJTIG!
Toch bedankt Jan,
voor het vele voorbereidend werk dat je reeds geleverd had.
Ook bedankt Luc en Rina,
voor de uitnodiging om mee op fotoreportage te gaan... het was zeker een absolute topper geworden.
SPIJTIG,
de natuur heeft er anders over beslist.

Dit had het kunnen zijn...


... toen barste het wilde geweld los


... en is het echt niet meer mooi... nog wel boeiend!

PASEN * 2010 * PAŞTE

MOEZEL deel 1:   COCHEM en TREIS-KARDEN
20-21-22 maart 2010.
Een 4-daagse aan de Moezel als geschenk voor Karel's verjaardag... men wordt ook niet elk jaar 70. Nogmaals hartelijk dank, wij beleefden echt vier heerlijke dagen.
's Zaterdags bezochten wij Cochem, 's zondags vonden wij ons hotel onmiddellijk bij de Moezel in Treis (deel van Treis-Karden) bij het Lutzdal. De beste kamer, met terras en breeduit zicht op de rivier, was voor ons gereserveerd. Uitgebreid ontbijtbuffet, culinair avondeten: zondag 3-gangen- en maandag een 5-gangenmenu met hoofdschotel naar keuze, lekker en veel. Tussendoor maakten wij ook nog gebruik van sauna en zwembad.
Uiteraard werd er ook gewandeld: natuur en cultuur.

In dit eerste deel vind je foto's van de eerste drie dagen.
Het tweede deel is helemaal gewijd aan de 'geplande' dagtocht.

We vonden in Cochem al snel een plaats voor de Roadtrek.






























Het station, tegenover onze camper.


's Zondags op zoek naar ons hotel.




Naast vis (forel) is wild de specialiteit van het huis.




Op stap, over de berg naar Treis.










Uiteraard krijg je vanuit de hoogte een ander zicht op de rivier.






Gezellig koffie met koek in de plaatselijke Konditorei.


Terug 'thuis'.


's Maandags op zoek naar Kloster Maria Engelport.




Bedevaartsoord.











... en terug naar het hotel, sauna, zwembad en nog eens uitgebreid eten...
morgen dagwandeling (zie deel 2).

MOEZEL deel 2:   PYRMONTER BURG WANDELING
De Pyrmonter burcht ontstond op het einde van de 12de eeuw.
De burchtgebouwen raakten regelmatig in verval en werden telkens weer (gedeeltelijk) heropgebouwd. Bij het begin van de 19de eeuw bleef enkel nog een ruïne over die steeds meer in verval geraakte.
In 1963 kochten twee architecten de ruïne... Sedertdien herrees, vooral het binnengedeelte, weer tot een bezienswaardig geheel... je kan er nu onder meer terecht in een gerenommeerd culinair restaurant.

In de wandelliteratuur wordt het
'Mosel-Traumpfad Pyrmonter Felsensteig'
beschreven als een uitzonderlijk boeiend, avontuurlijk, wandelpad...
12 km. lang met 363 hoogtemeter...
dat leek ons wel de moeite waard voor een korte dagtocht.



Wat is daar eigenlijk onder op de routekaart bijgeplakt?


Da's echt wel grote pech hé... wat nu?


Karel gaat alléén op stap voor een klein stukje van het grote wandelpad...
op naar de burcht!
Hier alvast een unieke compositie: waterval, watermolen en boven de burcht.






Zo mooi kunnen de resten van een boomstam worden.


Er werd alvast enig hoogteverschil overwonnen.
















Het doel nadert.








Oh jee, weer pech: dinsdag gesloten!






Dan maar terug afdalen...








De kentekens van het 'Droompad' zijn overal duidelijk herkenbaar.










Hoge waterstand: één staptegel ligt onder het waterniveau.


Reeds heel wat hoogtemeter afgedaald: Roadtrek reeds in zicht.










Da's natuurlijk minder vermoeiend dan ruim 100 meter stijgen (en weer afdalen).


... toch moet je nu even mee afdalen naar het molenhuis en de waterval...






Ons 'paard' staat even verder op een andere parkeerplaats.


In de torenkapel.




't Was werkelijk een boeiend trajekt... echt spijtig dat de hele route 'gesperrt' was.
Wij komen zeker eens terug!