Het kleine deurtje...

Warmte om ons heen, dat is fijn!
Als we voelen, wat liefde is,
van mens tot mens.

Soms lijkt het, dat alles kil en koud is.
Dan bevriezen we van binnen.

Maar dan opeens,
die glimlach, dat aardige gebaar.
Te weten, dat er zovelen zijn,
die om ons geven!

Liefde is nodig, om in leven te blijven.
Om het vol te houden, met vallen en opstaan.

Liefde is het waar het om draait,
van mens tot mens.
Laten we allen ons hart open stellen,
voor het Woord dat Liefde heet.

Fijne dag

Susan Boyle, 
die naam zal bij iedereen wel bekend in de oren klinken.

Op nieuwjaarsavond was er op tv "de story of Susan Boyle"
Kippenvel bij mij, van begin tot het einde. Haar versie van “Cry me a River” supermooi…

Telkens weer verbaast zij iedereen door haar oprechte eenvoud, haar warme persoonlijkheid, haar prachtige stem.

Toen zij de eerste auditie deed voor Britains got Talent, en dus nog onbekend, werd er al direct een oordeel geveld over haar voorkomen, haar volslank zijn en haar leeftijd en je zag dan ook bij meerdere personen in de zaal, hun cynische blik.

Groot was ieders verbazing toen zij haar lied “I dreamed a dream” bracht en zij ieder liet genieten van haar prachtige stem.

Resultaat ...…staande ovatie.

Ondertussen heeft ze succes over de ganse wereld en laat ze niemand onberoerd. 

Wat een uitstraling heeft die dame, en ja, voor sommige was ze misschien “het lelijke eendje”, maar…die zullen ondertussen al wel tot inzicht gekomen zijn en haar nu bekronen als “prachtige zwaan”.

Susan …dankjewel dat je ons laat meegenieten van zoveel moois.

Geniet u even mee door het filmpje hieronder aan te klikken en op die manier een stukje van haar "story" te ontdekken.

Deze wensen voor het nieuwe jaar:

Warmte in de winterse kou,

Rust in woelige dagen,

Evenwicht als we even uit balans zijn,

Fantasie om de sleur te doorbreken,

Humor bij moeilijke momenten,

Kleur als het even somber wordt.

Aan iedereen,
een zorgeloos en gezond 2010
Cécile

Dag Blogvrienden,
dankjewel voor de woorden van steun
die we van jullie mochten ontvangen, via mail,
gedichtje en/of bericht in het gastenboek.
Het helpt ons steeds weer
om die moeilijke dagen
tussen al die "feesten" te overbruggen.

Cécile



’t Verlies begon al voor het einde,

De rouw voordat het afscheid kwam.

Moeten afstaan wat je lief is,

Het doet intens veel pijn voor jou en mij…

Mijn zoon

Vandaag, zovele jaren geleden
werd ik voor het eerst mama
Vandaag, zovele jaren geleden
mocht ik jou voor het eerst
in mijn armen nemen

 Mijn zoon

 zovele jaren

mocht ik je koesteren en liefhebben
en kreeg je een onuitwisbare
plaats in mijn hart

Mijn zoon

Vandaag zou ik jou

een tedere knuffel willen geven

Maar

Ik vind jou nergens

Mijn zoon

Ik zie jou niet... en toch

voel ik jouw aanwezigheid

in zoveel kleine dingen.

Lieve Geert*

Vandaag, zou het jouw verjaardag zijn

maar, je bent er niet meer 
want je hebt voor altijd
een plaats gevonden bij de Heer.

Mijn jongen
Gelukkige verjaardag,
waar je ook bent.

jouw mama

Vergeten

dat tijd bestaat

Vergeten dat 1 minuut

60 seconden is

Vergeten

dat alleen zijn erg is.

Voelen, dat alleen zijn

Verlichtend is

Stilte vult de gaten

Stilte voelt als vertrouwd.

Adem, voel de rust

Ik hou van je

ook al ken ik je niet

Maar maakt dat uit ?

Moeten we elkaar kennen

om te houden van elkaar…

Leef…

Droom…

Vergeet…

Bemin…

MIJN KERSTWENS 2009
Lieve Blogvrienden

Kerstmis ! 
Dezer dagen versturen de meeste mensen hun wensen naar 
familieleden en vrienden.
We wensen elkaar het allerbeste, heel veel geluk,
een uitstekende gezondheid.

Zo heeft iedereen zijn eigen kerstwensen.
Ikzelf hecht geen belang aan grote dingen,
maar aan eenvoud, echte vriendschap,
vertrouwen, blijheid in het hart, mijn man,
kinderen en kleinkinderen
én alle mensen rondom mij gelukkig zien
en natuurlijk
vooral voor iedereen een uitstekende gezondheid !
 

Ik wens jullie ook nog graag :
 
Een warm hart voor al de mensen
die dagelijks in uw nabijheid leven.
helpende handen, die bijstaan waar het nodig is.
zoekende ogen, die de nood van de ander zien.
troostende woorden, die het hart van anderen verwarmen
kortom...wees een "warm mens" in deze kille tijd,
waar het iedereen te doen is om zijn eigen "ik".

eigen tekst  © Klaproosje1



Kerst, het feest van vrede en het licht,
de geboorte van Het Kind.
Voor ons is het ook een tijd van verdriet,
want net in deze tijd, zovele jaren geleden,
waren wij vol verlangen, wachtend
op ONS KERSTKIND.
Geert*, onze 1ste zoon
werd geboren op 28 december

Geert* overleed, 20 jaar later, eind november
dus net voor de Kerstperiode.
Kerst zal voor ons nooit meer hetzelfde zijn.
Wij komen met al onze kinderen en kleinkinderen samen,
maar het gemis om onze zoon die er niet meer is,
en de plaats die open blijft aan tafel...
laat voor altijd een diepe wonde na in ons hart.

Aan zovele gezinnen waar met deze feestdagen
een geliefde ontbreekt aan de feesttafel,
wens ik veel kracht en warmte
om die moeilijke periode te overbruggen.

Feestdagen,

Het zou een gelukkige periode moeten zijn…

voor iedereen…

Maar voor sommige mensen is het een hel,

Sommige mensen zijn dan eenzaam en alleen…

Sommigen hebben zelfs geen dak om onder te wonen,

Geen bed om in te slapen,

Geen familie om liefde aan te geven…

Zij hebben geen verwarming

Zij hebben niets,

Zitten daar maar te beven!

Ze hebben geen eten,

Ze hebben alleen zichzelf,

Om de eenzaamheid te doen vergeten!

Zo zie je,

Kerstmis en Nieuwjaar…

Het is niet voor iedereen feest…

Het kan een ware hel zijn,

en het einde voor iemand zijn geweest…

Kerstmis is denken

Aan vrede en licht

Aan de boodschap

Het blijde bericht

Van komen van mensen

Heel dicht tot elkaar

Niet voor heel even

Maar – als het kan –

Het hele jaar !

  



Voor elke dag dat ik vergat
wat Kerstmis mij te zeggen had
ontsteek ik met wat stille spijt
een kleine kaars aan tederheid
en zet ze op de kandelaar
van elke dag het hele jaar
opdat elkeen van wie ik hou
ze telkens weer zien branden zou...

©Liske
dankjewel om deze wens met ons te delen

Een wonder is ons geboren
Een klein mensje kwam uit de sterren
met handjes vol zon.
In zijn oogjes kun je de hemel zien.

 Het geluk,
dat kleine wonder.
Hebben wij het niet verleerd?
De kunst is,
het terug te vinden,
in de glimlach van een kind.

Tussen al de vreugde om de geboorte van Wout,
mogen we deze dag toch ook niet vergeten.

Nogmaals wil ik iedereen...
maar dan ook iedereen...
die via mail, een e-card,
een berichtje in mijn gastenboek
of onder reageer
wensen overmaakten,
van harte danken.



Ook in naam van de trotse ouders,
dankjewel.
Ik kan u verzekeren dat zij heel erg ontroert
waren met al die warme wensen die ze mochten
ontvangen voor hun lieve schat, Wout.

Ik kom, zodra ik de tijd vind, iedereen nog eens
persoonlijk bedanken.
Klaproosje1

ook  van Lydia en Jef mochten wij een mooi gedicht ontvangen

Een kindje in je armen
Je er even aan verwarmen
Het maakt je compleet
Maar voordat je het weet
Is het een mens
Met maar één wens:
Op eigen benen te staan
Zijn eigen weg te gaan
Je moet je dan wel bedenken
Dat leven mogen jullie gaan schenken

http://www.bloggen.be/lydia47

En volgende creaties mochten we van Joyce ontvangen!

   



https://blog.seniorennet.be/mamajoyce3/

en Nele stuurde ons volgend kaartje mét gedichtje

https://blog.seniorennet.be/nele

volgend gedichtje komt van Elsa



Lieve Wout

Welkom kindje op de wereld
Welkom kindje kom erbij
Want op deze grote aarde
Is voor jou een plaatsje vrij.

Elsa Duprez

volgend gedicht stuurde Amor Fati

Geboorte

Uit twee mensen voortgebracht

het lijkt zo maar eenvoudig

maar toch, het is altijd weer een wonder

de geboorte van een kind

Is een mooi stukje van deze wereld

Een heel bijzonder wezen

Heel veel geluk en liefde

Is wat ik jullie wens met je pas geboren kleinkind

https://blog.seniorennet.be/Amorfati

Dit gedichtje ontvingen we van Derktje


ik ben moe...


Jullie kanjer is geboren
Iedereen komt kijken
Hij wil zich graag laten horen

Van heel ver gekomen,
Zonder dat iemand je kent
Jij vervult onze dromen
Wij zijn blij dat je bij ons bent
Opeens zag ik het licht
En was moeders buik geslonken
Ik trok een hongerig gezicht
Gelukkig werd er gelijk melk geschonken

https://blog.seniorennet.be/derktje