Mijn man en ik stonden naar de verbouwingen te kijken en maakten op de begane grond een praatje met M. , onze aannemer .
Hij wou ons iets tonen en moest daarvoor de stelling op .Hij klauterde gezwind via de tussenschotten naar omhoog en zette met één been een stap op de bovenste stellingsplank ...
Had hij dat maar niet gedaan , want dié plank vloog de lucht in en M.schoof langs de stellingspaal terug naar beneden.
Mijn man en ik keken geschrokken toe en mijn hart sloeg tot in mijn keel !
Gelukkig bleef M. met zijn t-shirt hangen aan een haak van die paal, zodat dit erger voorkwam .
Bungelend hing hij met zijn armen half omhoog aan de stelling en toonde ons onvrijwillig een flink stuk blote buik doordat zijn vastgehaakte t-shirt omhoog gekropen was
M zei met een bijna verontschuldigende stem “ ik heb niets “ ... en vlak daarachter “ mijne knop is los “ .
Ik snapte niet waarover hij het had ... ik zag zo direkt nérgens een knop ...
totdat zijn broek vervaarlijk begon te zakken ...
Daar stonden we dan ...
Manlief met zijn ogen nog vol schrik van het gebeuren ...
De mijne vol schrik én ongeloof ...
Die van M vol schrik , verbazing , ongeloof en schaamte ...
Mijn man heeft M bevrijdt uit zijn benarde situatie .
Ikzelf wist niet hoe ik me houden moest , heb me omgedraaid en ben weggestapt ...
om op een veilige plaats te kunnen bulderen van het lachen .
3 reacties op dit bericht
Pjew !
Zèg KLaverke, ga je ook niet bij mensen eten als je de hond hééééél goed kent ? Hahahaha.......
Kuisen
Ik kan redelijk kuisen, maar proper houden dat gaat dus niet. Een half uur en het begint al en ik kan er niks aan doen. Het zal in de gene zitten want mijne zoon, man man.
Mag ik eens nieuwsgierig zijn, u brengt toch redelijk wat tijd door achter uw pc. Een heel mooie site, dit blog en daar zal nog wel wat bij komen. Tot een van de dagen DaaG
eikebeikes !!!
enkel nog maar ga eten bij wie ik zekers ben van wat er op mijn bordje ligt. ;-)