Computers in de Middeleeuwen !

Computers in de Middeleeuwen !
Er zijn zo van die dagen ...

Héhé ...sinds vanmorgen heb ik me al zo moeten haasten om op tijd met alles klaar te zijn . Terwijl ik nog met het éne bezig was , dacht ik al aan het volgende en hield met een scheel oog voortdurend de klok in het oog .Maar ik heb het gehaald ...
Als ik me nu in een zetel zou neerzetten, dan zou ik zo vertrokken zijn naar dromenland ... en het zou "een flink uiltje knappen" zijn vermoed ik ...maar ik wil helemaal nog niet slapen
want dan kan ik gegarandeerd de slaap niet meer vatten vannacht ...
Gelukkig bestaat er nog zoiets als de pc ... dat houdt me wel wakker ...
Morgend allemaal ...
Mijn besluit ...

Na het lezen van dit bericht in de krant :
http://www.nieuwsblad.be/GT/index.aspx?genericId=43&articleId=G4GE615M staat mijn besluit vast ...
VOORTAAN ENKEL NOG MAAR VLEES GEBAKKEN OP MIJN EIGEN BBQ EN IK GA ENKEL NOG MAAR BBQ-EN BIJ MENSEN DIE IK HEEEEEEL GOED KEN ...
De hamvraag ...
Gelukkige Verjaardag Schoonzusje ... !
Next day ...
Ik ben stijf .
Terug van weggeweest ...
... Pffffff ... het was me het week-endje wel ...
Dag mensen allemaal ...
Het zal je maar gebeuren ...Mijn man en ik stonden naar de verbouwingen te kijken en maakten op de begane grond een praatje met M. , onze aannemer .
Hij wou ons iets tonen en moest daarvoor de stelling op .Hij klauterde gezwind via de tussenschotten naar omhoog en zette met één been een stap op de bovenste stellingsplank ...
Had hij dat maar niet gedaan , want dié plank vloog de lucht in en M.schoof langs de stellingspaal terug naar beneden.
Mijn man en ik keken geschrokken toe en mijn hart sloeg tot in mijn keel !
Gelukkig bleef M. met zijn t-shirt hangen aan een haak van die paal, zodat dit erger voorkwam .
Bungelend hing hij met zijn armen half omhoog aan de stelling en toonde ons onvrijwillig een flink stuk blote buik doordat zijn vastgehaakte t-shirt omhoog gekropen was
M zei met een bijna verontschuldigende stem “ ik heb niets “ ... en vlak daarachter “ mijne knop is los “ .
Ik snapte niet waarover hij het had ... ik zag zo direkt nérgens een knop ...
totdat zijn broek vervaarlijk begon te zakken ...
Daar stonden we dan ...
Manlief met zijn ogen nog vol schrik van het gebeuren ...
De mijne vol schrik én ongeloof ...
Die van M vol schrik , verbazing , ongeloof en schaamte ...
Mijn man heeft M bevrijdt uit zijn benarde situatie .
Ikzelf wist niet hoe ik me houden moest , heb me omgedraaid en ben weggestapt ...
om op een veilige plaats te kunnen bulderen van het lachen .