Terugblik

Dus toch een witte Pasen!
Gisteravond vielen er grote sneeuwvlokken.
Niet dat er nu nog veel van te zien is, maar toch.

Alleen de nachtvorst zint me niet zo;
de mooie bloesems worden bruin,
en misschien geen vruchtjes later op het jaar.

Wij hadden een mooie paasdag;
Eerst de Paasdienst, en daarna samen eten
van alle lekkernijen die iedereen had meegebracht.
's Avonds moe van het babbelen,
maar ook voldaan.

JEZUS LEEFT
En dat samen vieren heeft iets apart.

Dreaming of a white Christmas
is nu ook niet meer 'in'.
Het is Pasen, en ik geef toe
een vroege Pasen,
Maar het sneeuwt hier;
er was deze morgen al
regen, hagel, wind, en onweer,
en nu sneeuw.
Het ziet er niet naar uit dat er met Pasen
een sneeuwtapijt gaat liggen;
maar toch,
rare tijden waarin we leven!

Sinds gisteren wonen we hier een jaar,
en dat is voorbijgevlogen!
Er is veel gebeurd,
en ik heb me geen moment verveeld.

Ik ben zo blij dat ik hier ben,
in een tof huisje;
dat we weer een goede kerk hebbben;
dat stilaan alles op zijn plaats valt.

De dienst zondag was weer speciaal;
elke keer wordt ons geloof weer opgebouwd!
Er waren natuurlijk eerst de vastendagen,
en die invloed is merkbaar.

Op wat Martie zei kon ik
AMEN
Zeggen met heel mijn hart!

Wij kiezen om niet bezorgd te zijn,
om ons niet door angst te laten overmeesteren!
We kiezen om God te loven,
en door lof te offeren, banen wij een weg
waardoor Hij Zijn heil; of de uitkomst kan laten zien.

Het is geen ongevoeligheid als ik niet bezorgd ben;
het is niet negeren als ik angst weiger toe te laten;
het is gehoorzaamheid aan Zijn woord;
EEN KEUZE


Gaat alles hier zo makkelijk? soms niet.
Zijn er dan geen problemen? dikwijls wel.
Maar ik tel mijn zegeningen.

Allemaal neerschrijven daar is hier geen plaats voor,
 maar een paar kunnen wel;

Ik heb een dak boven mijn hoofd;
een goeie man;
gezonde kinderen en kleinkinderen;
lekker beddeke; trouwe hond;
eten; warm; liefde; vriendschap;
Een goede huisbaas (en bazin)
die onze vrienden, en broeder in Christus zijn.
Een goede kerk;


en bovenal mijn hemelse Vader,
die mij liefheeft!

Ja ik ben alleen thuis;
niet helemaal alleen,
de hond is hier ook nog;
en ik weet niet wie
"het baasje"
meer mist, de hond of ik ;)

Meer dan een jaar geleden
 nog voor het hartinfarct
sprak mijn 'witte prins' erover 
dat hij graag eens een weekje
 in de stilte wou gaan bezinnen
ergens in een klooster of zo.

Nu is hij sinds gisteren naar de vastendagen.
Het is van woensdagmiddag tot vrijdagavond.
Naderen tot God; in Zijn aanwezigheid
wordt je verfrist, vernieuwd en is er
 rust, genezing, herstel.

Ik kijk uit naar vrijdagavond,
en naar de dienst op zondag
want ik denk dat het heel speciaal gaat zijn.

Het is weeral te lang geleden,
 dat ik nog iets aan mijn blog deed;
maar hier ben ik weer.

God is goed!!
Ik weet het, dit is niet mijn bijbelblog;
maar God is goed!!!!
Dan kan ik daar toch niet over zwijgen zeker?!
Mijn hemelse Vader zorgt voor mij.
Hij voorziet in al onze noden;
ik hoef me geen zorgen te maken.

Nu hebben we weer brandhout gekregen,
het moet nog wel gekliefd worden.

We zijn al een paar keer naar een kerk
geweest waar we ons thuis voelen;
Gods tastbare aanwezigheid daar is indrukwekkend!
En maar een goede tien minuten van hier, ook belangrijk.

Toen we in geloof de beslissing namen
om mee te doen aan de genezingsschool
wat voor ons beiden 100€ kost,
hebben we die som meteen gestort.
's Anderdaags kreeg Ludo
toen we naar een begrafenis gingen
een enveloppe.
Daar zat juist die som in.
Het had ook meer of minder kunnen zijn.
Wij genieten van alles wat de Heer doet in ons leven;
en midden in soms moeilijke tijden,
weten we dat er een plan is,
 en dat Hij voor de uitkomst zorgt.


Er is geen grens aan de liefde van Jezus.
Zijn gunstbewijzen houden nooit op.
Zij zijn nieuw elke morgen, nieuw elke morgen.
 Groot is Uw trouw Heer  mijn God
Groot is Uw trouw o Heer.

Dinsdag waren we dan op bezoek in een kerk,
waar een spreker kwam vertellen over
het vaderhart van God.

We hebben gezongen, geluisterd,
gelachen, en gepraat;
maar bovenal hebben we opnieuw de liefde van
onze hemelse Vader ervaren.

We hebben allebei geslapen als een roos,
of is het een blok?
Om tien uur wakker worden;
schandalig, maar ook verfrissend.

Zou ik het nog vergeten!
Zondag waren we op het verjaardagsfeestje
 van onze kleindochters;
ze zijn jarig met een week verschil,
maar het feestje is voor allebei.

Het was een gezellige bedoening,
en ze waren blij met de kadootjes
die ze van iedereen kregen.

Wij hadden ook un kerstgeschenkjes nog;
dat was wat misgelopen toen.

Het zijn niet de grote dingen die tellen,
maar de blijdschap van de kinderen,
en een gezellige babbel onder volwassenen.

Vanavond gaan we luisteren naar een spreker
die iets komt delen over het vaderhart van God;
ik kijk er al twee weken naar uit.

We zijn pas terug van de markt,
Lekkere verse groenten hebben we meegebracht.
Het is vandaag wel een frakske frisser;
maar joepie we hebben sinds zondag
centrale verwarming, en dat wil zeggen
dat de temperatuur nog aangenaam is
als je weer binnenkomt.

Lekker warm is het hier nu;
vooral omdat ik het een paar graden hoger heb gezet.

Eindelijk en nieuwe posting.
Mijn toetsenbord was kapot;
a z e r t y u deed het niet.
Al eens iets proberen te typen
zonder de e of de a?
Om van de r en te t nog maar te zwijgen.
Kopy en plakken was wel héél moeilijk!
Maar ik ben terug
joepie

Aan iedere bezoeker wens ik een

voorspoedig

2008

Het is een rare dag;
Deze nacht hebben ze onze schoonzoon naar het ziekenhuis gebracht,
met wat leek op acute blindedarmontsteking.

Omdat ze niet helemaal zeker zijn doen ze eerst een kijkoperatie,
en halen ze voor de zekerheid de appendix weg.
Wij zijn benieuwd naar de uitslag.

Het goede nieuws is dat onze dochter zo rustig is!
"Beschamend rustig" noemt ze het zelf.
Verleden weeklag ze zelf in de lappenmand;
en nu dit.

Ik ben zo blij dat ze vrede heeft
temidden van deze chaos.

Verleden jaar zat ik alleen op de gang naast de intensieve,
 te wachten tot ik nieuws kreeg over mijn man.
Ik zong dit lied met een klein bibberend stemmeke.
En er kwam antwoord.

Geloof het of niet
maar deze voormiddag is mijn
"chef"
aan een blog begonnen.

Ik dacht dat hij het niet zou doen,
maar het begin is er.
Nu wachten op lekkere simpele recepten.

Daarom dit groot lettertype

Vanavond een kerstfeestje,
samen met de mensen van ons groepje.

Elke week komen we bij elkaar.
We zingen, doen bijbelstudie, bidden met en voor elkaar,
en voor anderen die we in ons hart dragen.
Vanavond eten we samen,
want wat is er mooier dan samen
De geboorte van Jezus te vieren?

Als er liefde is onder elkaar,
werkt ons geloof, en daar twijfel ik niet aan.
Als er eenheid is zegent de Heer.
Het wordt dus een prachtige avond.

Aan iedereen wens ik;

De echte vrede en vreugde
van het Kerstfeest!

We dachten dat we het gehad hadden;
Maar nee, eergisteren avond toen mijn ventje
met de hond ging wandelen
sloeg hij zijn voet om en viel.
De omvang van zijn enkel was verdubbeld
en hij kon niet steunen.

Voetje omhoog, en gisteren een foto shoot.
pezen gescheurd;  voorlopig insmeren.
morgen doet de dokter er
een verband aan;

Intussen loopt hij weer vrolijk rond.

Ooit hoorden we een predikant zeggen;
Hoe moeilijker het wordt
hoe dichter je bij de schatkist bent.
(bij manier van spreken dan)

Als dat waar is dan kunnen we nu
ongeveer het deksel optillen.

Eindelijk wordt onze slaapkamer behangen.
Stilaan geraken we helemaal op onze plaats;
wat niet wil zeggen dat er niks meer te doen is!

De kasten weer uitladen,
want er zijn nogal wat dingen "tijdterwijl" ingelegd.
Toen we naar hier verhuisden had ik me voorgenomen,
om rustig te zijn, en de dingen te laten ontplooien.
Al zeg ik het zelf: Het lukt me goed!

Soms kun je mooie dingen lezen
terwijl je op jouw beurt wacht bij de dokter

Vandaag las ik iets over geduld,
en hoe het uit onze samenleving verdwijnt.
Alles moet sneller, daarom heeft men die
"tijdwinners"
uitgevonden: gsm, gps, internet,
automatische wasmachines
en nog een hele waslijst.

De (goeie) vraag is:
Waar blijft al die gewonnen tijd?

Ik zou het eerlijk gezegd ook niet weten.