Begin / einde

Dit lijkt weer een mooie dag te worden.
Wel wat wind maar binnen nog effe genieten van de zon.
Toch fantastisch dat het zo lang mooi blijft.
Al was augustus minder goed
nu zijn er dan toch maar minder stookkosten
bij deze temperaturen.
En daar geniet ik ook van.

Wij waren op de bakkersbeurs;
of zoals het mooier klinkt
"bakery event"
We hebben onze ogen uitgekeken,
genoten, geproefd.
Eén vraag blijft hangen bij mij:
Vroeger leerde men de stiel,
men kende zijn vak,
en kon een bakkerij beginnen.
Maar nu kun je alles
kant en klaar kopen
en is er zoiets als
een vestigingswet.
Ik snap dat dus niet hé!
Wat niet wil zeggen
dat de bakkers van tegenwoordig
hun stiel niet kennen.

Ziek..........Laat maar


Muziek........Doe maar

Ik las juist over de incidenten
tijdens de oranjemars in Noord Ierland.
Het brengt tranen in mijn ogen.
Katholiek en Protestant;
gewoon een naam
waarachter geweld en terreur schuilgaan.
Is het uit angst dat de controle te verliezen
dat de protestanten zo nodig
elk jaar opnieuw die mars moeten houden?
Is het uit angst dat de katholieken zich verweren?
Dit heeft niets met God te maken,
maar met machtswellust.
Als er al een god mee gemoeid is,
dan is het wel de god van deze wereld:
degene die komt om te stelen,
te vernietigen, en te doden!

Het erge is dat alles gebeurt in naam
van God, die liefde is.
De Vredevorst
Mag ik dan tranen krijgen,
 wanneer de Naam
van Hem die me lief is
weer eens door het slijk wordt gehaald.

Hij is de God van herstel,
en Hij antwoordt als we vragen
Maar waarom zou men vragen,
als men toch zijn eigen zin wil doen.
Men zegt gauw een gebedje,
aan elke kant van de lijn,
en doet verder met wat men bezig is.

Toch zijn er aan beide zijden vredestichters,
die met gevaar voor eigen leven samenkomen
in Naam en tot eer van Hem die het waard is!

Verleden week zo
tussen waken en slapen
Het wordt later licht,
en vroeger donker;
was er ineens een herinnering aan vroeger.

Het licht van de etalage 
verlicht het stukje straat;
maar lang van tevoren
trok de geur van brood
en koeken je aandacht.
Binnen, de verse pistolets, brood, koeken;
en in het najaar de grote
en kleine speculaas mannen;
chocolade en marsepeinen
figuurtjes van "de sint" 
Weer naar huis en dan;
 op zondagmorgen;
een pistoleke
"soppen"
in de chocomelk
die ons vader had gemaakt;
wij noemden het "cacao"
Die koffiekoek was pure luxe,
en o zo lekker.
Er was niet zoveel keuze als nu,
maar meer sfeer.

Zomaar in de vroege morgen 
dacht ik deze week over gezelligheid

Zij was de oudst levende mens
ter wereld,en is gestorven
op de leeftijd
van 115 jaar.
Haar lichaam liet ze
na aan de wetenschap;
en die kunnen nu gaan
kijken en leren.

Toen ik daar over nadacht
kreeg ik het idee dat ze nooit
volledig onderzoek kunnen doen.
Want Hendrikje is niet meer;
en wie kan
de invloed van de geest op
ons lichaam meten,
zonder zijn aanwezigheid?

Ik luister en kijk zoals de meesten van ons
 naar de berichten over katrina.
Het is een verschrikking!
Maar het stoort me hoe negatief
iedereen doet over het gemis aan hulp;
en welke sympathie sommigen hebben
voor de plunderaars.

Mensen willen aan eten en drinken geraken,
en dat is niet meer dan normaal.
Maar de gangs die gewapend door de stad
 trekken, en deze ramp zien
als een kans om hun slag te slaan;
en mensen te beroven, verkrachten,
en proberen neer te schieten,
daar moet je aan mij geen begrip voor vragen!

Wat men zaait, oogst men;
en wat erin zit komt er uit;
en dat wordt nu wel héél duidelijk.
En ook al weet men niet welk zaad
er gezaaid werd, men ziet de vrucht.

De pers doet haar werk;
maar er moeten toch ook goede berichten zijn
temidden van de ellende.
Dat verkoopt natuurlijk niet zo goed.
Ook denk ik dat elke politieker
die dit bekijkt;
 gelijk uit welk land, eerlijk moet toegeven
blij te zijn dat het niet op zijn schouders rust.

Is er nog goed nieuws?
Ja, mensen geven, en veel ook.
Op één website zag ik
 dat er gisteren al meer dan 70.000$
gestort was, en dat gaat integraal naar hulp.
Er zijn er nog meer ,
maar die cijfers ken ik nog niet.

Ik kijk uit naar de heropbouw;
en ik geloof dat het sneller zal gebeuren
dan men nu denkt!

De orkaan kwam en ging;
 in New Orleans en omliggende statan.
Het spoor dat Katrina nalaat is ongelooflijk.
Zelfs als men beelden te zien krijgt
van oorlogsgebieden ,
is er het besef dat het nooit
zó erg is op zo'n korte tijd.
Die storm raast voorbij,
en wat blijft is een grote ravage.

En nu komt de kritiek op de regering;
maar wat kan die doen op deze korte tijd?
Ik kan me voorstellen dat
ook die uit het lood geslagen zijn.
Het is niet zo eenvoudig om
gerichte hulp op gang te krijgen
onder deze omstandigheden.

Dan zijn er de plunderaars.
Met begrip voor diegenen die water,
voedsel en kleding nodig hebben,
maak ik me toch kwaad op de anderen
die luxe spullen pikken om te hebben!

Wat me ook dwarszit is
de negatieve ondertoon in "terzake"
een programma waar we bijna altijd naar kijken.

Waarom probeert men altijd om de schuld
in de schoenen van de overheid te schuiven,
ook al hebben ze hun voorzorgen genomen?
Dit is een natuurramp!!

Hetzelfde gebeurt ook
bij terroristische aanslagen:
Men zoekt altijd naar een zondebok.
Het is nochtans simpel;
wie de bommen legt,
om welke  reden dan ook,
 is de schuldige
en moordenaar!

Grote modderpoelen,

En mooie paardebloemen

+++

Als ik naar een trosje paardebloemen kijk,

zie ik onkruid dat mijn tuin gaat overwoekeren.

Mijn kids zien bloemen voor mama,

En pluisjes om weg te blazen terwijl ze een wens doen.

+++++++++

Als ik kijk naar een oude dronkaard,

En hij lacht naar mij;

Dan zie ik een vieze, stinkende mens,

En kijk weg.

Mijn kinderen zien iemand naar hen lachen,

en geven een glimlach terug.

+++++++++

Als ik een favoriete song hoor

En weet dat ik niet veel ritme heb

en geen toon kan houden; dan zit ik daar,

me bewust van mijn tekortkoming

en luister gewoon.

Mijn kids voelen de beat,

bewegen mee, en zingen de woorden.

Kennen ze die niet, dan maken ze er zelf.

+++++++++

Voel ik de wind op mijn gelaat,

dan bescherm ik me ertegen.

Ik voel hoe het mij tegenhoudt

en mijn haar overhoop haalt.

Mijn kids spreiden hun armen,

en vliegen mee

tot ze lachend op de grond vallen.

+++++++++

Als ik bid zeg ik U;

En, geef me dit, en zorg voor dat.

Mijn kids zeggen:

Hi God;

Bedankt voor mijn speelgoed

En mijn vrienden.

Hou aub de slechte dromen weg vannacht.

Sorry, ik wil nog niet naar de hemel.

Ik mis mama en papa dan.

+++++++++

Zie ik een modderpoel

Dan loop ik er omheen

Ik zie vuile schoenen,

en denk aan vieze vloeren.

Mijn kids zitten er in.

Zij zien dammen;

rivieren om over te steken

Wormen om mee te spelen.

+++++++++

Ik vraag me af of kinderen

ons gegeven zijn om van te leren.

Geen wonder dat God zoveel van hen houdt!

++++++++

Geniet van de kleine dingen in het leven

Want ooit kijk je terug en besef je

dat juist deze de grote dingen waren.

+++++++++

Ik wens je grote modderpoelen

En

Zonnig gele paardebloemen.

Wordt het dan toch zomer?
Vandaag ziet het er naar uit; goed zo!
Weer om in de tuin te werken dan.
Er is weinig in gedaan de laatste maand;
en dat zie je.
De grasmaaier werkt niet goed tenzij het gras héél droog is.
Vandaag wordt dan
werkend genieten, of
genietend werken.