Archief

A Blessing for Focus

Today may you see Jesus and him only.
May the Father have mercy upon you.
Hear his voice, see his hand,
and be aware that he is calling each of us home in everything he does.

“The Lord your God is with you;
the mighty One will save you.
He will rejoice over you.
You will rest in his love;
he will sing and be joyful about you.”

—Zephaniah 3:17

Heel lang geleden; ergens in een ander leven,
Nog voor de hamburgercultuur,
(die nu ook al over zijn hoogtepunt heen is)  bestond;
Toen de gezondheidsfreaks ons leven nog niet probeerden te controleren;
was er ergens in Deurne een frituur,
 waar men in het weekend hamburgers kon krijgen.
Allen daarheen dus
Men serveerde het in een kartonnen frietbakje:
Twee hamburgers, gekookte ajuin, tomatensaus,
en een spiegelei er bovenop;
gegarneerd met een bladje sla, en een stukje tomaat.
Daarbij ne grote friet en een "klod" mayonaise.
De auto in, naar huis, en feesten maar;
meestal zo rond elf uur 's avonds.

Vandaag maakte ik het weer eens zelf;
behalve de gekookte ajuin dan.
Nu stoof ik die voor de tomatensaus.

Lekker; lekker; yammy; MMMMM.

Ik denk dat ik dit ook op netlog plaats,
dan krijgen die ook goesting.

Het ziet er uit als herfst,
en zo voelt het ook.
Maar met al die schommelingen in het weer
weet ik niet of het ook echt herfst is!

Door al die wisselvalligheden lijkt het
of dit jaar sneller ging.
Ik vraag me af of het een witte Kerst wordt
of dat we kunnen BBQen in onze zomerkleding;
afwachten maar, we zien wel.

Wat een week was het!
Een kleindochter als logé,
dat was tof;
Maar ook twee doodsberichten,
dat is minder.

Morgen gaan we dan naar de begrafenis;
in feite is het een dankdienst, voor haar leven.

Woensdag gaan we niet; de relatie blijkt nogal moeilijk te zijn.

Wij doen rustig aan, en genieten van elke dag.

Eindelijk nog eens een berichtje!
Heb ik dan zo weinig te schrijven?
Feitelijk niet, maar ik neem er te weinig tijd voor.

In het kort;
Twee kleindochters als logé,
eerst de ene, dan de andere.

We zijn wel bezig dus.

Ik probeer het hier weer op te pikken

Wat ga ik doen vandaag?
Strijken; een beetje maar.
Koken;
Maar zeker genieten van deze mooie dag.
Met een hapje en een drankje
onder de parasol, wat lezen.
Muziek luisteren,
en hier en daar wat plantjes snoeien.

Het lijkt een andere wereld als de zon er is!

Vuilniszakken, opgestapeld
en verspreid over de weiden.

Wat een zicht als je na de concerts voorbij rijdt.

Maar er was een "Werchter feest"
waar niemand over spreekt.
Eén wei was bedekt met meeuwen,
een andere wei met meeuwen,
 en een familie ooievaars.

Geen tickets, geen parkeerplaatsen,
een volledig gratis feestmaal!

Het concert?
Misschien de voorbijrijdende auto's,
of het tevreden gekrijs van de andere vogels.

Het kan ook zijn dat ze kijken
naar de opruimploegen.

Hoe dan ook;
Ze zaaien niet
ze maaien niet
ze genieten van
"the afterparty"

Eerst en vooral een bedankje
aan de bezoekers die langskomen op mijn blogs
ondanks de onregelmatige postings!

Een beetje update dus:

Onze hond is weer helemaal de oude;
speels, lief, genezen.

We genieten al een hele maand van onze comfortabele salon,
en ons hofke krijgt vorm.

We hebben een paar rollen behangpapier gekocht
aan een lagere prijs, en het schilderwerk is bijna af.

Soms heb ik geen zin meer om hier iets te schrijven,
en dan weer wel, dus blogje blijft.

De tekst op mijn ander blog is in werking!

Deze avond zijn de mannen
de zetels gaan halen.

Ik had die tweedehands gekocht,
en de maten gevraagd,
zodat het zeker binnen kon.

Oeps........vergeten dat de rugleuning hoger is!
Geloof het of niet
maar ze kregen de driezit niet binnen.

Aha misschien langs de slaapkamer!
Nee ook niet want het gangetje is te smal.

Ze hebben dan de grote raam eruit gehaald
en nadien weer terug geplaatst.

Ik geniet nu van mijn mooi warm rood
lederen natuzzi zetel.
Grave gasten zenne
"de mannen"

Stilaan wordt het hier weer een beetje normaal:
Deze nacht konden we eindelijk doorslapen.

Het verhaal:
Maandag ontsnapt Bas uit de tuin;
hij heeft nog een gaatje gevonden!
Achter de hoek woordt hij gegrepen door een auto,
en rent in paniek weer de straat in.
Toen men kwam het vertellen,
 wij de auto in en erachteraan.
Niks te vinden.

Met vijf zochten we, en de mensen
waar we aan vroegen of ze hem
gezien hadden, beloofden ons om mee op te letten.

Het was een harde klap geweest, hij was
op zijn heup geraakt vertelde men ons.

We belden naar de dierenbescherming, en politie.
Die wisten van niks.
Meestal verstopt een gekwetste hond zich onder struiken,
of in een bosje, of anders doolt hij rond
omdat hij verward en in paniek is.

We hebben niks gevonden:
 Om half één voor we naar bed gingen
nog maar eens rondgereden, weer niks..

Om 2h30 's morgens was hij er;
ik was juist in slaap,
maar mijn man hoorde hem janken.

Daarna konden we niet slapen van blijdschap.

Omdat hij er redelijk gewoon uitzag;
behalve nat en koud,
gingen we nog niet naar de dierenarts.
We wilden hem dat niet direct aandoen; hij gaat niet graag.

Maar heel de volgende nacht hebben we geen oog dichtgedaan,
want hij kwam ons wakker janken, en wou niet liggen.
Dus gisteren toch naar de 'doc'.

Zij zei dat we een héél sterke hond hebben,
en dat het heel speciaal is dat hij zelf naar huis kwam.
Normaal beland zo'n gekwetst dier
in het asiel, of erger.

Hij kreeg een pijnstiller,
 omdat hij een zware kneuzing heeft,
aan de binnenkant van zijn dij,
en onder zijn staart.
Daarom ging hij niet liggen.

Vannacht hebben we geslapen,
want de pijnstiller deed zijn werk!
Het duurde wel een tijdje
voor hij ging liggen, maar hij deed het.

Het is goed afgelopen, we zijn dankbaar!
Er hadden ergere dingen kunnen gebeuren.