Archief

Vandaag 43 jaar geleden
op een zaterdagochtend
werd mijn oudste zoon geboren.
Het is een héél lange tijd geleden,
maar terwijl ik dit schrijf
 zie ik zo de 'kamer' voor me.

Het is niet meer te vergelijken
met wat je nu in "het moederhuis" ziet!
Toen mocht je pas de derde dag na de bevalling uit bed.
en moest ook nog tien dagen blijven;
een eeuwigheid.
Voor mij toch; ik wou naar huis!

Het is een andere tijd dat wel;
maar één ding is zeker:
Op die dag krijg je behalve een kind
ook een moederhart!

Dus toch een witte Pasen!
Gisteravond vielen er grote sneeuwvlokken.
Niet dat er nu nog veel van te zien is, maar toch.

Alleen de nachtvorst zint me niet zo;
de mooie bloesems worden bruin,
en misschien geen vruchtjes later op het jaar.

Wij hadden een mooie paasdag;
Eerst de Paasdienst, en daarna samen eten
van alle lekkernijen die iedereen had meegebracht.
's Avonds moe van het babbelen,
maar ook voldaan.

JEZUS LEEFT
En dat samen vieren heeft iets apart.

Dreaming of a white Christmas
is nu ook niet meer 'in'.
Het is Pasen, en ik geef toe
een vroege Pasen,
Maar het sneeuwt hier;
er was deze morgen al
regen, hagel, wind, en onweer,
en nu sneeuw.
Het ziet er niet naar uit dat er met Pasen
een sneeuwtapijt gaat liggen;
maar toch,
rare tijden waarin we leven!

Sinds gisteren wonen we hier een jaar,
en dat is voorbijgevlogen!
Er is veel gebeurd,
en ik heb me geen moment verveeld.

Ik ben zo blij dat ik hier ben,
in een tof huisje;
dat we weer een goede kerk hebbben;
dat stilaan alles op zijn plaats valt.

De dienst zondag was weer speciaal;
elke keer wordt ons geloof weer opgebouwd!
Er waren natuurlijk eerst de vastendagen,
en die invloed is merkbaar.

Op wat Martie zei kon ik
AMEN
Zeggen met heel mijn hart!

Wij kiezen om niet bezorgd te zijn,
om ons niet door angst te laten overmeesteren!
We kiezen om God te loven,
en door lof te offeren, banen wij een weg
waardoor Hij Zijn heil; of de uitkomst kan laten zien.

Het is geen ongevoeligheid als ik niet bezorgd ben;
het is niet negeren als ik angst weiger toe te laten;
het is gehoorzaamheid aan Zijn woord;
EEN KEUZE


Gaat alles hier zo makkelijk? soms niet.
Zijn er dan geen problemen? dikwijls wel.
Maar ik tel mijn zegeningen.

Allemaal neerschrijven daar is hier geen plaats voor,
 maar een paar kunnen wel;

Ik heb een dak boven mijn hoofd;
een goeie man;
gezonde kinderen en kleinkinderen;
lekker beddeke; trouwe hond;
eten; warm; liefde; vriendschap;
Een goede huisbaas (en bazin)
die onze vrienden, en broeder in Christus zijn.
Een goede kerk;


en bovenal mijn hemelse Vader,
die mij liefheeft!

Ja ik ben alleen thuis;
niet helemaal alleen,
de hond is hier ook nog;
en ik weet niet wie
"het baasje"
meer mist, de hond of ik ;)

Meer dan een jaar geleden
 nog voor het hartinfarct
sprak mijn 'witte prins' erover 
dat hij graag eens een weekje
 in de stilte wou gaan bezinnen
ergens in een klooster of zo.

Nu is hij sinds gisteren naar de vastendagen.
Het is van woensdagmiddag tot vrijdagavond.
Naderen tot God; in Zijn aanwezigheid
wordt je verfrist, vernieuwd en is er
 rust, genezing, herstel.

Ik kijk uit naar vrijdagavond,
en naar de dienst op zondag
want ik denk dat het heel speciaal gaat zijn.

Het is weeral te lang geleden,
 dat ik nog iets aan mijn blog deed;
maar hier ben ik weer.

God is goed!!
Ik weet het, dit is niet mijn bijbelblog;
maar God is goed!!!!
Dan kan ik daar toch niet over zwijgen zeker?!
Mijn hemelse Vader zorgt voor mij.
Hij voorziet in al onze noden;
ik hoef me geen zorgen te maken.

Nu hebben we weer brandhout gekregen,
het moet nog wel gekliefd worden.

We zijn al een paar keer naar een kerk
geweest waar we ons thuis voelen;
Gods tastbare aanwezigheid daar is indrukwekkend!
En maar een goede tien minuten van hier, ook belangrijk.

Toen we in geloof de beslissing namen
om mee te doen aan de genezingsschool
wat voor ons beiden 100€ kost,
hebben we die som meteen gestort.
's Anderdaags kreeg Ludo
toen we naar een begrafenis gingen
een enveloppe.
Daar zat juist die som in.
Het had ook meer of minder kunnen zijn.
Wij genieten van alles wat de Heer doet in ons leven;
en midden in soms moeilijke tijden,
weten we dat er een plan is,
 en dat Hij voor de uitkomst zorgt.


Er is geen grens aan de liefde van Jezus.
Zijn gunstbewijzen houden nooit op.
Zij zijn nieuw elke morgen, nieuw elke morgen.
 Groot is Uw trouw Heer  mijn God
Groot is Uw trouw o Heer.

Dinsdag waren we dan op bezoek in een kerk,
waar een spreker kwam vertellen over
het vaderhart van God.

We hebben gezongen, geluisterd,
gelachen, en gepraat;
maar bovenal hebben we opnieuw de liefde van
onze hemelse Vader ervaren.

We hebben allebei geslapen als een roos,
of is het een blok?
Om tien uur wakker worden;
schandalig, maar ook verfrissend.

Zou ik het nog vergeten!
Zondag waren we op het verjaardagsfeestje
 van onze kleindochters;
ze zijn jarig met een week verschil,
maar het feestje is voor allebei.

Het was een gezellige bedoening,
en ze waren blij met de kadootjes
die ze van iedereen kregen.

Wij hadden ook un kerstgeschenkjes nog;
dat was wat misgelopen toen.

Het zijn niet de grote dingen die tellen,
maar de blijdschap van de kinderen,
en een gezellige babbel onder volwassenen.

Vanavond gaan we luisteren naar een spreker
die iets komt delen over het vaderhart van God;
ik kijk er al twee weken naar uit.

We zijn pas terug van de markt,
Lekkere verse groenten hebben we meegebracht.
Het is vandaag wel een frakske frisser;
maar joepie we hebben sinds zondag
centrale verwarming, en dat wil zeggen
dat de temperatuur nog aangenaam is
als je weer binnenkomt.

Lekker warm is het hier nu;
vooral omdat ik het een paar graden hoger heb gezet.