Archief

Ik ben tevreden met resultaat
van het zangexamen!

Nerveus en veel emotie
maar toch nog 88 op 100.

Nu nog leren van mijn
zenuwen en emoties te bedwingen.
Ik zal daar maar eerst aan werken.

Volgend schooljaar wil ik ook
een paar akkoorden leren spelen,
zodat ik op het keyboard
kan tokkelen.

Het is weer zover.
Vanavond zang examen.
Gisteren was er al zang notenleer,
en toen was ik echt nerveus.
Notenleer is niet echt mijn ding.

Voor straks ben ik redelijk rustig;
tenminste nu nog.
Straks met publiek en jury
kan dat rap veranderen.

Twee liedjes moeten we zingen.
Ik heb gekozen voor de Engelse versie
van Hymne a l' amour;
Het heet dan:
"If you love me".

Ik ga dat zingen voor mijn man,
die me komt steunen.
Hopelijk laat hij me niet lachen;
hij zou wel durven.


Het tweede lied is:
"You raise me up"
Dat ga ik zingen voor
mijn Heer!

Intussen bestaat mijn blogske al meer dan een jaar.
Maar omdat ik er de laatste tijd weinig
mee bezig was, weet ik niet
juist meer hoe alles moet.

Deze dag was ook de huwelijksverjaardag
van mijn ouders,
en de rozenstruik geplant een paar jaar geleden
op deze dag  begint te bloeien vandaag.

Het is vandaag ook 25 jaar geleden
 dat ik me opnieuw liet dopen.
Als volwassene deze keer.
Heel bewust omdat ik zelf gekozen had
om te geloven!
Geloven dat God bestaat.
Geloven dat wat Hij zegt in Zijn woord, waar is!
Dus Hij heeft mij lief zoals ik ben;
en de beloften zijn ook voor mij
Zeg ik nu:
JOEPIE!!!!!
of
HALLELUJA!!!!!

Het vorige bericht zag ik op een blog;
ik vond het zo mooi,
 dat ik toestemming vroeg om het over te nemen.

Ja dus:

Bedankt
Kentucky Rose

Wordt het dan toch nog zomer?
Het ziet er toch beter uit dan de voorbije week.
Ale bloemen zijn uitgeregend,
de grond is doorweekt, en koud is het ook.

De vraag is nu maar
of we van het ene extreem
"te koud"
naar het andere
"te warm"
zullen gaan

Afwachten, nog effe volhouden.

Ik was juist buiten met de hond;
en weer maakten de sterren
aan de hemel zo'n indruk op mij.

Het lijkt wel of de hemel dichterbij komt,
of er meer sterren staan.
Het zal mijn idee wel zijn anders
hadden we het al wel op het nieuws gehoord.

Maar het voelt zoals de herfst;
heel fris.
Misschien liep die spin van verleden week
haar klok ook niet meer juist.

Normaal loop ik rond deze tijd van het jaar
nog door het huis zonder te kijken
of er spinnen zitten; dat begint zo
eind augustus, begin september.

Gisteravond, in feite was 't al nacht,
zag ik in de gang een ferm exemplaar.
De stofzuiger gepakt, opgezogen,
en dan "gerust" gaan slapen.

Ik denk dat het de natigheid van de laatste week is,
waardoor die beestjes nu al binnen zitten.

Ik hoop in elk geval
dat ze tegen september niet meer groeien.

Ik kom nog eens iets schrijven,
anders vind ik nadien mijn blog niet meer.

Ik ga mij terugtrekken onder mijn stolp
en van daaruit de wereld bekijken.
Wat mij betreft is het de laatste weken
alleen maar erger geworden.
Dan heb ik het niet over de moorden
in Antwerpen.
Kijk of lees het nieuws:
maar luister vooral naar mensen rondom.

Niemand is tevreden, 
mensen zijn verdeeld in kampen.
Voor dit, en tegen dat.

Ik wil daar niet aan meedoen.

Dus ik terug in mijn "blijde bubble"

Laat de politiekers maar liegen;
het centrum voor "gelijke kansen"
onnozel doen"

Wil dat zeggen dat ik me niks meer aantrek,
 en wereldvreemd word?
Nee.

Nee zeker niet; maar de manipulatie
en de leugens maken me droef.

Gelukkig weet ik waar échte vreugde te vinden is!

+      +
V
--  --