23/4 Krachtige getuigenis van Lindy - 2
* Je zei dat het kind gestuurd was en dat Sara erop gewacht heeft.
Ja, Sara heeft op het kind gewacht. En je ziet, ongeduld vernietigt de wil van God. Wees daarom stil en leef in het moment. Ik heb gehoord dat geduld te maken heeft met lijden. Want als je geduldig bent, zelfs als je in de rij moet wachten of iets anders moet doen het eigenlijk is omdat het ons pijn doet, maar het is alsof je een heel klein beetje lijdt. Wachten kan pijnlijk zijn, maar dat komt omdat we soms denken dat er niets gebeurt als we wachten. Zoals die goede, mooie spirituele schrijver Henry Nouwen, hij schreef ooit een boek of zoiets over wachten en hij zei: weet je, Maria wachtte haar hele leven. En weet je, de Kerk wacht en wij wachten. Vroeger dacht ik: Heer, ik word steeds ouder en ouder en ik vraag me af wat er in vredesnaam aan de hand is in mijn leven. Weet je, ik was 30, ik was 40, ik was 40, ik was 50, en ik dacht: Wat doet God in mijn leven?
Ik weet het niet. Maar door die duisternis heen doet Hij iets. Hij doet iets. Hij is iets aan het uitwerken. Daarom moeten we geloven dat God aan het werk is, ook als we moeten wachten. Net zoals in de winter onder de grond, gaan de zaden diep, heel diep, de grond in. En we kunnen het niet zien. We kunnen niet zien wat er onder de grond gebeurt. Maar hoe dieper het zaad de grond in gaat, hoe dieper de wortels gaan en hoe meer vruchten de boom zal dragen. God heeft een plan voor ons allemaal en het is een geweldig plan. Net zoals OLVrouw zegt: wie bidt, is nooit bang voor de toekomst. Wat er in de toekomst gaat gebeuren, weten we niet. Het is geprofeteerd. We zullen door moeilijke tijden heen moeten gaan.
Maar als je met Jezus leeft, leef je in de goddelijke wil, vooral als je vraagt om de gave om in de goddelijke wil te leven, als je dat wilt, is het voor iedereen die het wil. En het is voor iedereen. Je kunt er meer over leren. De geschriften zijn goedgekeurd door het Vaticaan. Er is een Nihil Obstat aan verbonden. Dat is de hoogste vorm van goedkeuring van de Kerk die je kunt krijgen. Wanneer je in de goddelijke wil leeft, heb je deze vrede die niet van deze wereld komt, je hebt deze evenwichtige vreugde, je hebt deze liefde in je hart, dit enthousiasme. Het verandert absoluut alles in je leven. Want voordat ik de gave ontving om in de goddelijke wil te leven, was ik nog steeds een beetje in de war en ik was nog steeds aan het zoeken. Ik zeg niet dat ik geen vrede had, maar misschien kwam en ging die. Nu heb ik altijd vrede, wat er ook gebeurt.
Je kunt vrede hebben omdat Jezus iets aan het doen is. Het is dus heel belangrijk om op Jezus te vertrouwen, net zoals Zr Faustina zegt. Jezus, ik vertrouw op U. Jezus, ik maak mijn wil en Uw wil één wil, samen als twee stukken metaal die samensmelten. Ze zijn niet langer één. Het zijn niet langer twee. Het is één. En wanneer je Hem toestaat Zijn leven in je te leven, zoals wanneer je de Heilige Communie ontvangt, is de Heilige Geest in je lichaam en bloed. Hij woont in je hart. De eerste 15 minuten na het ontvangen van de Heilige Communie ben je volledig één met Jezus. Lichaam, bloed, ziel en goddelijkheid. Maar nadat de elementen verdwenen zijn, het brood in je bloedbaan is opgelost, is de hostie is weg.
Maar wanneer je bidt in de goddelijke wil en je vraagt: 'Ik wil dat al mijn hartslagen, al mijn bloed, al mijn stappen, al mijn woorden, al mijn daden van 's morgens tot 's avonds in uw heilige wil zijn.' Dan leef je Zijn leven. Je wordt als een tweede Eucharistie. Zodat iedereen eraan kan deelnemen. Dus dat is wat je leven verandert. Het is alsof je de Hemel op aarde beleeft. Zoals OLVrouw hier in Medjugorje zegt: 'Verlang naar de Hemel.' Ze zegt: 'Beleef de Hemel op aarde.' Dat is wat we doen als we leven in de goddelijke wil. Alles valt op zijn plaats. Dat zijn de uitdagingen. Dat zijn de problemen. Maar je ziet de levende God, Zijn hand in je leven. Je vertraagt tot een rustiger tempo. En iets wat Elizabeth van de Drievuldigheid, zij was een karmelietes. En zij leefde in de goddelijke wil.
En ze zei altijd: "Heer Jezus, help me mezelf te vergeten." Met andere woorden, het is alsof we beseffen dat we er niet meer zijn. Alsof we er nog wel zijn, maar we zijn niet meer in het centrum. Met andere woorden, we leven in de wereld, maar we zijn niet van de wereld omdat we een goddelijke GPS hebben. We staan niet in het middelpunt van de belangstelling. We nemen niet de hoofdrol op ons. We vragen gewoon: Jezus, neem mijn hand. OLVrouw, neem mijn hand en leid me elke seconde van deze dag in de goddelijke wil door de leiding van de Heilige Geest. We moeten weer kinderen worden.
* Hoe worden we weer kinderen? We moeten ons realiseren dat we zo klein zijn. Ik denk gewoon: Heer, U weet dat ik maar stof ben. U weet dat ik maar een schepsel ben. U weet dat ik maar een klein stofdeeltje ben. Alsof we ons herinneren wie we zijn. God is, weet je, God zei tegen Luisa: wie ben jij en wie ben Ik? Dat zei Hij tegen haar. Ik ben een klein stofdeeltje. Maar Hij houdt van me. Ik ben een geliefd stofdeeltje. Ik ben geliefd door Hem. Weet je, we zijn niet waardeloos. Maar we zijn gewoon gemaakt van stof. Van stof kom je voort en tot stof keer je terug. Maar we zullen voor eeuwig leven. Onze zielen zullen voor eeuwig leven in het goddelijke leven.
En gaat het erom de ziel te cultiveren, zoals alle woede achter je laten en die vullen met liefde. Jezus vertelde Luisa dat Zijn goddelijke wil is als de zon. We kunnen niet zonder de zon leven. En zijn wil is het licht dat komt. Het verlicht ons pad. Alles is gemaakt van licht. De eerste woorden die God ooit sprak waren: 'Laat er licht zijn'. En de goddelijke wil is de zon, dat is het licht, en de goddelijke liefde, die ook een product van de zon is, is de warmte van de zon. Dus we hebben Zijn wil, die liefde is, net zoals Hij tegen Zr Faustina zei: Mijn wil is de barmhartigheid zelf. En dan ben je vol liefde, omdat je enthousiast bent over wat je doet. Je voelt je in je element. Daarom hoop ik dat iedereen blij is en als je verdriet voelt en problemen hebt, bid gewoon en onthoud dat de rozenkrans het gebed is.
Padre Pio zei: doe gewoon je best, leg er je hart in, maar het is eigenlijk een ketting die de kracht van de Hemel naar de aarde trekt. Het trekt mensen uit de duisternis, want als je de rozenkrans bidt, bid je eigenlijk het leven van Jezus en Maria. Hoe meer je het bidt, hoe meer het een deel van je leven wordt. En hoe meer je zielen helpt als je de rozenkrans bidt. Daarom is het zo'n belangrijk gebed. Het is niet alleen het bidden van Weesgegroeten en Onze Vaders, hoewel je niet zou geloven hoe krachtig die gebeden zijn als ze vanuit het hart worden gebeden. En zoals de H. Zr Lucia van Fatima zei, kun je elk probleem oplossen met het rozenkransgebed. En wees geduldig en wacht op het koninkrijk en het zal je gegeven worden. Het staat in de Bijbel.
En bid om geloof. Want ons geloof, ons vermogen om te vertrouwen, is gewond. Ons vermogen om te helpen is gewond. En geloof, hoop en liefde zijn de drie kardinale deugden die God ons heeft gegeven. Maar soms hebben ze versterking nodig. Ze hebben genezing nodig, weet je.
Dit is de tijd van genade. Dit is de tijd van barmhartigheid. Dit is een geweldige tijd en dit is ook de tijd van de goddelijke wil, want dit is de tijd waarin het nieuwe Pinksteren over de aarde wordt uitgestort, net zoals de H. Paus Johannes Paulus II, zei: er komt een nieuwe lente en die begint nu. Hij is al begonnen en het is de gave van leven in de goddelijke wil. Daarom is dit de mooiste tijd waarin je ooit kunt leven. Als er iets gebeurt en je lijdt, dan is het zoiets van: oké, nou ja, weet je, het is oké. Draag het op, en reik de hand uit naar de gemeenschap. OLVrouw spreekt over gebedsgroepen.
* Waarom zouden we een gebedsgroep met vrienden hebben? Omdat wanneer je samen bidt, je gebeden versterkt worden. Je hebt vrienden. Zij steunen je. Ze zitten op dezelfde golflengte als jij. Je kunt je problemen met hen bespreken. Ze kunnen je aanmoediging geven. Het is belangrijk om als christenen samen te zijn. Daarom komen we op zondag samen voor de H. Mis.
Daarom bidden we samen. We gaan naar gebedsgroepen. Daarom zei de Heer: "Verlaat de samenkomst niet." Weet je, verzuim de samenkomsten niet, Weet je, als je niet naar de kerk kunt gaan, hebben we het online en kun je geestelijke communies doen. Dat hebben we nu tot onze beschikking.
* En Lindy, wil je het hebben over de laatste boodschap van OLVrouw van 25/3? Lieve kinderen, het gif van egoïsme en haat heerst in de harten van mensen en daarom hebben jullie geen vrede. Ik roep jullie, lieve kinderen. Wees liefdevol en reik mijn handen uit naar iedereen die jullie ontmoeten. Bid in nederigheid voor vrede en werk aan verzoening tussen mensen, zodat het goed is voor ieder mens op aarde. Dank jullie wel dat jullie gehoor hebben gegeven aan mijn oproep.
Ik denk dat de echt belangrijke zin is: zonde is als gif, en het besmet alles. Ik herinner me die boodschap van lang geleden. Ze zei: "Bekeer je, lieve kinderen, en je zult zien hoeveel terrein zonde heeft gewonnen." En ze vertelde Luisa dat ze als klein meisje huilde toen ze net uit de moederschoot kwam. Ze huilde om de toestand van de mensheid. Zoveel houdt ze van ons, weet je. Zonde is als gif. Maar als we bidden in nederigheid, zegt ze: "Bid in nederigheid om vrede." We moeten ons gewoon herinneren dat we maar heel klein zijn, we zijn niets. Niet dat we niets waard zijn. Begrijp me niet verkeerd. We zijn niet niets waard, maar zoals Johannes van het Kruis zegt, hoe meer je beseft dat je slechts een schepsel bent en dat je niets kunt doen en we kunnen niets doen zonder God.
Zelfs onze adem komt niet van God, ons bloed, alles wat we hebben. Dus we moeten echt proberen om nederigheid te beoefenen en te vragen om de genade van nederigheid en te bidden voor vrede met nederigheid, en te werken voor vrede. We bidden voor vrede in onze harten, vrede in onze families, vrede in de wereld, vrede in de Kerk, vrede voor alle volken. Daar bidden we voor. Daar werken we voor. Daarom volgen we de Kerk, wat de Kerk zegt. We weten dat we nooit afwijken van de leer van de H. Katholieke Kerk. Daarom spreekt onze Paus over vrede en verzoening tussen de volken. We kiezen nooit onze eigen weg en gaan niet onze eigen gang. We blijven bij de H. Kerk die komt van de apostelen en Jezus.
* Ik zie in mijn leven dat wonden je kunnen blokkeren van je goddelijke bestemming, van het goddelijke. Hoe hoe genees je deze wonden eigenlijk?
We hebben ze allemaal en ze doen pijn. Laten we eerlijk zijn, ze doen pijn en die pijn verdwijnt misschien niet helemaal. Op aarde kunnen we soms bidden om genezing. We krijgen misschien niet alles helemaal genezen. Maar we kunnen bidden voor genezing. En genezing is een langzaam, geleidelijk proces. En wonden doen pijn, weet je, ze doen pijn als ze getriggerd worden. Ze doen pijn als ze aangeraakt worden. Ik bedoel, als je een wondje hebt en iemand stoot ertegenaan, dan denk je: "Oh, dat deed pijn." Weet je, maar het is alsof die wonden Jezus-wonden zijn. En ik heb het gevoel dat wat Jezus me vertelt hoe kwetsbaar ik ben en hoe gewond ik ben, zoiets is als: Lindy, ik begrijp je. Ik weet dat je deze wonden hebt. Ik weet dat dit jij bent. Je hoeft niet perfect te zijn en alles goed te doen. Ik weet dat Ik het zal doen. Dus, het is alsof Hij van deze dingen afweet en Hij houdt van ons, en dit zijn Zijn wonden. Hij heeft vernederingen geleden. Hij heeft onzekerheid geleden. Hij heeft verlatenheid geleden, de doodsangst in de hof van Getsemane.
Hij heeft de pijn van het verlies van zielen geleden. Hij heeft het verraad geleden van zijn vrienden. Hij heeft mensen opgewekt uit de dood, omdat hij wist dat de dood een vreselijk verdriet was. Maar onthoud, want we vieren Pasen. Jezus beloofde dat de dood overwonnen is. Zelfs hoewel we in de dood misschien een tijdje van onze geliefden gescheiden moeten zijn, zullen we hen weerzien in het goddelijke Hart van God. God is barmhartig en goed. Hij begrijpt onze wonden. Hij begrijpt ons verdriet. Hij begrijpt ieder van ons individueel. Hij weet wat ons pijn doet en Hij wil ons troosten. Hij wil niet dat we ons schamen voor onze wonden.
* En jij zei dat we ze moeten transformeren in de wonden van Jezus. Wat bedoel je daarmee?
Ik bedoel, als ik pijn voel, of een kwetsend gevoel, dan voel ik dat het me echt pijn doet of irriteert, of dat het me doet denken aan toen dat gebeurde en dat me deed denken aan toen, wat het ook is, en dat is zoiets van: oké, het was bijvoorbeeld een vernedering. Oké, dat is zoiets van: Jezus, ik voel me nu vernederd. Ik voel me ondermijnd. Ik voel wat het ook mag zijn. Ik voel me verlaten. Jezus, je voelde je vernederd. Je voelde je onbegrepen. Je voelde je ondermijnd. Je werd verlaten. Dus versmelt Ik. Ik verbind mijn wonden met jouw wonden, ter eerherstel van jouw H. Hart. Zodat ik je Hart kan troosten voor alle mensen in de wereld die nu lijden. Zodat ik je kan troosten. Zodat jouw heilige wil, jouw heilig Bloed op deze aarde zal neerdalen en ons allen zal genezen. Dat is wat het betekent. En aan het einde, dus de reis die we hebben afgelegd, moeten we allen heilig worden. Dat betekent dat we allemaal vol liefde moeten zijn. Laat woede, de staat van woede, achter je.
* Wat is de reis naar heiligheid?
Ik denk dat het gewoon simpel en kinderlijk is, eraan denken dat we kleine stofdeeltjes zijn waarin Hij Zijn leven wil blazen. Hij wil Zijn Bloed door je aderen laten stromen. Hij wil dat Zijn Hart in je hart klopt, zodat het Zijn hartslagen zijn die je bewegen. Hij wil dat we eenvoudige mensen zijn, dat we onszelf zijn in Zijn aanwezigheid, niet zoals iemand anders, maar onszelf, dat we Hem leren kennen, dat we Hem op de eerste plaats zetten, dat we zijn weg volgen, dat we het Evangelie lezen, en dat we proberen Hem na te volgen in Zijn leven, Zijn dood en Zijn opstanding. We zijn op weg naar de Hemel en als we ervoor kiezen, weet je, dan verzachten we ons hart. We laten onze woede los. We laten onze eigen gewoonten los. Stap voor stap laten we onze wil op elk moment sterven. En OLVrouw ontwart de knopen.

