9/10 Eindelijk bewijs van een onbekende planeet in ons zonnestelsel? - Niburu
9/10 Eindelijk bewijs van een onbekende planeet in ons zonnestelsel? - Niburu
Al heel lang wordt er reikhalzend uitgekeken naar tastbaar bewijs van een grote onbekende planeet in ons zonnestelsel. Of je het Nibiru noemt, Planeet X, Planeet 9 of gewoon een onbekende planeet: er is een merkwaardig object ter grootte van een planeet waargenomen dat zich heeft verplaatst. Via een lezer kregen we een tip betreffende onderstaande video, met de volgende omschrijving:
Na decennia van theoretisch onderzoek hebben astronomen mogelijk het eerste directe, fotografische bewijs van Planeet Negen onthuld.
In deze analyse bekijken we de onlangs vrijgegeven kandidaatbeelden uit de IRAS- en AKARI-infraroodonderzoeken, die een enorm planetair lichaam hebben gevolgd dat zich gedurende een periode van 23 jaar 47,5 boogminuten door de diepe ruimte heeft verplaatst.
Zou deze theoretische reus de legendarische „Planeet X“ of Nibiru kunnen zijn?
We onderzoeken de enorme implicaties van deze ontdekking, waaronder hoe de zwaartekracht van deze verre wereld werkt als een kosmische bulldozer – die de banen van oeroude kometen verandert en ze als een katapult in banen dicht bij de aarde slingert.
De presentator van de video, Thiago, zegt onder andere het volgende:
We hebben eindelijk wat het eerste directe observationele bewijs voor Planeet 9 lijkt te zijn. Dit is niet langer alleen een computersimulatie. De betekenis van dit nieuws is enorm. Het zou aantonen dat ons zonnestelsel veel groter en complexer is dan ons lange tijd is verteld en het zou tientallen jaren van speculatie over een enorme, onzichtbare wereld ver voorbij Neptunus bevestigen.
Ik ben Thiago, astronomisch waarnemer en burger wetenschapper, en ik ben hier om samen met jullie op zoek te gaan naar afwijkende verschijnselen in de ruimte. Ik gebruik daarvoor krachtige telescopen en camera's. Abonneer je dus als je op de hoogte wilt blijven.
Maar hoe hebben ze deze planeet uiteindelijk gevonden? En wat is het bewijs?
Planeet 9 zou zich op meer dan 300 astronomische eenheden van de zon bevinden. Daardoor ontvangt de planeet vrijwel geen zonlicht en is hij met normale optische telescopen praktisch onzichtbaar. In zichtbaar licht is hij simpelweg te zwak om waar te nemen.
Maar een enorme planeet zendt wel zijn eigen warmtestraling uit.
Astronoom Terry Longfan en zijn onderzoeksteam besloten daarom op zoek te gaan naar de warmtesignatuur van de planeet. Ze gebruikten daarvoor gegevens van twee historische ruimtetelescopen die in het infrarood waarnemen.
De eerste was de Infrared Astronomical Satellite, oftewel IRAS, die in 1983 werd gelanceerd. De tweede was de Japanse Akari-ruimtetelescoop, die in 2006 werd gelanceerd.
Hierdoor beschikte het team over waarnemingen met een tussenliggende periode van maar liefst 23 jaar.
Op een afstand van meer dan 300 astronomische eenheden beweegt een planeet zo langzaam langs de hemel dat hij binnen één afzonderlijke dataset vrijwel volledig stil lijkt te staan. Maar gedurende 23 jaar zou hij zich net genoeg hebben verplaatst om die beweging te kunnen vaststellen.
De onderzoekers gebruikten software om miljoenen infraroodbronnen in de catalogi te doorzoeken. Ze zochten naar een zwakke warmtesignatuur die in de loop van die 23 jaar precies de verwachte verplaatsing had gemaakt.
Aanvankelijk identificeerde de software dertien mogelijke paren van infraroodbronnen. De echte doorbraak kwam echter tijdens de handmatige controle.
Na een grondige visuele inspectie van de beelden bleef er uiteindelijk slechts één overtuigende kandidaat over.
We hebben nu beelden uit de verschillende onderzoeken waarop een object in 1983 door IRAS werd waargenomen. Op precies die plek ontbreekt het object in de beelden van Akari uit 2006. Het blijkt zich naar een andere positie te hebben verplaatst.
De gegevens laten zien dat deze mysterieuze infraroodbron gedurende de 23 jaar een afstand van precies 47,5 boogminuten aan de hemel heeft afgelegd. Om dat in perspectief te plaatsen: dat is ongeveer anderhalf keer de breedte van de volle maan.
De warmtesignatuur en de beweging komen overeen met wat astronomen zouden verwachten van een zeer koude, ongeveer Neptunusgrote ijsreus.
Dat is ongelooflijk. Juist doordat er twee verschillende waarnemingen zijn, konden de onderzoekers vaststellen dat een object van ongeveer de omvang van Neptunus zich daadwerkelijk langs de hemel heeft verplaatst.
Deze mogelijke ontdekking brengt ook een fascinerende historische en culturele hypothese opnieuw onder de aandacht.
Al tientallen jaren, lang voordat astrofysici de term 'Planeet 9' gebruikten, werd er door het publiek en door andere onderzoekers gediscussieerd over het bestaan van een zogenaamde Planeet X. Sommige mensen noemen deze hypothetische planeet ook Nibiru.
Het idee daarachter was dat zich aan de uiterste rand van ons zonnestelsel een enorme, nog onontdekte planeet bevindt die een sterk elliptische baan volgt.
De moderne astronomie gebruikt andere terminologie en wetenschappelijke modellen, maar het basisidee – een enorme planeet die op grote afstand door zijn zwaartekracht invloed uitoefent op andere objecten – is precies het soort verschijnsel waarvoor wetenschappers nu aanwijzingen menen te hebben gevonden.
Of je het Nibiru noemt, Planeet X, Planeet 9 of gewoon een onbekende planeet: er is een merkwaardig object ter grootte van een planeet waargenomen dat zich heeft verplaatst. En volgens Thiago wordt die beweging ondersteund door waarnemingen van twee grote professionele observatoria.
Dat is een feit.
En wie weet wat er zich daar bevindt en welke invloed deze planeet heeft op andere objecten die hem omringen?
De geschatte massa van Planeet 9 ligt tussen zeven en zeventien keer die van de aarde. Een hemellichaam van die omvang, ergens in de Kuipergordel of de nog verder gelegen buitengebieden van het zonnestelsel, zou een enorme invloed hebben op zijn omgeving.
De Kuipergordel is een grote, donutvormige zone met ijsachtige hemellichamen en dwergplaneten aan de buitenkant van ons zonnestelsel. Deze regio begint net buiten de baan van Neptunus en loopt ongeveer van 30 tot 50 astronomische eenheden vanaf de zon.
Er bevinden zich miljoenen bevroren overblijfselen uit de vroege geschiedenis van ons zonnestelsel, waaronder Pluto, Arrokoth en Makemake. Het is bovendien nog grotendeels een onontgonnen gebied.
Terwijl deze enorme planeet langzaam door de buitenste regionen van het zonnestelsel beweegt, beïnvloedt zijn enorme zwaartekracht zijn omgeving. Hij heeft interactie met miljoenen ijsachtige hemellichamen, asteroïden en slapende kometen die daar in het duister rondzweven.
Door zijn grote massa en specifieke baan zou Planeet 9 de richting van deze objecten kunnen veranderen. Hij zou kometen uit hun stabiele, verre banen kunnen trekken, hun trajecten kunnen wijzigen en ze uiteindelijk richting de zon kunnen slingeren.
Dat zou betekenen dat een dergelijke planeet een belangrijke rol speelt bij het bepalen van de 'verkeersstromen' van ons zonnestelsel.
Door de banen van deze oeroude ijsachtige objecten te veranderen, zou hij kometen en asteroïden naar het binnenste deel van het zonnestelsel kunnen sturen en ze op banen kunnen brengen die dicht bij de aarde komen.
Het bestaan van deze planeet zou daarmee mogelijk kunnen helpen verklaren waarom er in het verleden perioden zijn geweest waarin relatief veel kometen het binnenste zonnestelsel binnendrongen. Tegelijkertijd zou het ons kunnen helpen bij het in kaart brengen van mogelijke toekomstige inslagen.
En als we echt open-minded willen zijn, kunnen we volgens Thiago ook de mogelijkheid van buitenaards leven overwegen. De Kuipergordel is grotendeels onontgonnen. Wie weet wat daar te vinden is? En wie weet wat er op Planeet 9 aanwezig is?
Het is zelfs denkbaar, zo stelt hij, dat zich daar een andere beschaving bevindt die op de een of andere manier in staat is objecten van richting te laten veranderen.
Maar één ding staat volgens hem vast: de ontdekking van deze ene overgebleven kandidaat in de IRAS- en Akari-gegevens is het meest overtuigende bewijs dat we tot nu toe hebben gehad voor het bestaan van Planeet 9.
De volgende stap voor astronomen is om krachtige moderne instrumenten, zoals de Dark Energy Camera, te gebruiken voor vervolgwaarnemingen. Daarmee moet de huidige positie van het object worden vastgesteld en uiteindelijk de baan van de planeet in kaart worden gebracht.
Er zijn dus meer waarnemingen nodig.
Maar tot nu toe was er nooit eerder sprake van iets dat daadwerkelijk leek op Planeet X en dat zich zichtbaar langs de hemel verplaatste. Tot nu toe waren er vooral modellen die het bestaan van de planeet voorspelden.
Wetenschappers zagen dat bepaalde objecten aan de rand van ons zonnestelsel zich op merkwaardige manieren gedroegen. Ze berekenden vervolgens welke zwaartekracht daarvoor verantwoordelijk zou kunnen zijn. Een mogelijke verklaring was dat er ergens een grote planeet moest zijn die deze objecten beïnvloedde.
Maar ze hadden die planeet nooit rechtstreeks gezien.
Tot nu.
Als toekomstige waarnemingen bevestigen dat het inderdaad om Planeet X of Planeet 9 gaat, zal dat niet alleen een van de grootste mysteries van het moderne zonnestelsel oplossen. Het zou onze kijk op het ontstaan van ons zonnestelsel ingrijpend veranderen.
Het zou nieuwe inzichten kunnen geven in de manier waarop planeten zich hebben gevormd en verplaatst en in de manier waarop zwaartekracht de asteroïden en kometen in onze kosmische omgeving beïnvloedt.
De zoektocht bevindt zich volgens Thiago in de laatste fase. Een donkere, verre wereld waarvan jarenlang werd gezegd dat het slechts een mythe was, lijkt nu langzaam zichtbaar te worden.
En als inderdaad wordt bevestigd dat daar een groot planetair object aanwezig is, moeten we volgens hem ook open-minded genoeg zijn om andere mogelijkheden te onderzoeken.
We weten immers nog niet wat zich op die planeet bevindt. En Planeet 9 is misschien niet het enige interessante object aan de uiterste grenzen van ons zonnestelsel.
Er zijn aanwijzingen dat zich ook verder weg enorme hoeveelheden materie en andere objecten bevinden, mogelijk zelfs tot in de zogenoemde Oortwolk, die zich op afstanden van ongeveer een lichtjaar van ons zou kunnen uitstrekken. Dat zijn de werkelijke buitengrenzen van ons zonnestelsel.
We hebben daar nog nooit rechtstreeks iets waargenomen, omdat de afstanden enorm zijn en onze huidige instrumenten beperkt zijn. Maar we weten dat daar waarschijnlijk talloze objecten aanwezig zijn.
Wat Planeet X werkelijk is, blijft daarom voorlopig een open vraag.
Is het Nibiru? Is het simpelweg een koude planeet zonder leven, zoals zoveel andere hemellichamen? Of zou er misschien een buitenaardse beschaving kunnen bestaan die invloed heeft op wat er in dat verre deel van ons zonnestelsel gebeurt?
Dat zullen toekomstige waarnemingen moeten uitwijzen.
In de video van 8/10 van Dobsonian Power - BREAKING: FIRST OFFICIAL PICTURES OF PLANET 9 RELEASED! wordt gesproken van de 9de planeet achter Pluto.
De video van Dobsonian Power van 8 oktober 2026 met de sensationele titel "BREAKING: FIRST OFFICIAL PICTURES OF PLANET 9 RELEASED!" is een tikkeltje clickbait, maar is wel gebaseerd op een zeer fascinerende, recente wetenschappelijke ontdekking. Er is geen volwaardige foto van een heldere planeet vrijgegeven. Wel hebben astronomen een concreet infrarood-kandidaat-object gespot in decennia oude telescopen-data dat precies de verwachte eigenschappen van Planeet 9 vertoont.
Wat wordt er besproken in de video van Dobsonian Power?
De video refereert naar een recent wetenschappelijk onderzoek van astronoom Terry Long Phan en zijn team. Zij hebben een slimme methode gebruikt om te zoeken naar Planeet 9:
* Methode: Ze vergeleken data uit de infrarood-surveys van NASA's IRAS-satelliet (1983) en de Japanse AKARI-ruimtetelescoop (2006). Dit geeft een tijdsspanne van 23 jaar.
* Resultaat: Na het wegfilteren van miljoenen lichtbronnen bleef er één specifiek lichtpuntje over dat in die 23 jaar tijd exact 47,5 boogminuten is verschoven (ongeveer anderhalve keer de breedte van een volle maan).
* Schatting: Dit object bevindt zich vermoedelijk op zo'n 700 Astronomische Eenheden (AE) van de zon (700 keer de afstand aarde-zon) en zou een massa hebben van 7 tot 17 keer de aarde. Dit valt perfect binnen de voorspelde marges van Planeet 9.
Hoewel het om "directe fotografische bewijzen" gaat, is het object op de data slechts een minuscuul, vaag infrarood stipje en moet de ontdekking nog onafhankelijk worden bevestigd met actuele telescopen om uit te sluiten dat het een meetfout of ruis is.
Wat zeggen andere onderzoekers en NASA over Planeet 9?
De zoektocht naar Planeet 9 (soms verward met de historische term 'Planeet X') houdt de gemoederen al langer bezig.
Het fundament van Batygin en Brown (Caltech)
Het idee voor Planeet 9 werd in 2016 gelanceerd door astronomen Konstantin Batygin en Mike Brown van Caltech. Zij ontdekten dat een aantal extreem verre ijsdwergen in de Kuiperriem (voorbij Pluto) allemaal in dezelfde vreemde, schuine richting waren uitgerekt. De kans dat dit toeval is, is statistisch verwaarloosbaar. De enige logische verklaring is de zwaartekracht van een nog onbekende, grote planeet die de objecten als een "kosmische herder" bij elkaar houdt. Volgens hun berekeningen zou het gaan om een Super-Aarde of Mini-Neptunus met een omlooptijd van 10.000 tot 20,000 jaar.
Tegenstrijdige resultaten en mysteries
De theorie is niet onomstreden:
In juni 2026 zorgde de ontdekking van de sednoïde 2023 KQ14 (bijgenaamd "Ammonite") via de Subaru-telescoop voor twijfel. De stabiele baan van dit object vertoont juist geen tekenen van verstoring door een grote buitenplaneet. Sommige wetenschappers beweren daarom dat de schijnbare clustering van banen die Batygin en Brown zagen, simpelweg een selectie-effect van onze telescopen is.
Als Planeet 9 bestaat, moet deze volgens de laatste modellen nóg verder weg staan dan de oorspronkelijk geschatte 500 AE.
Het standpunt van NASA
NASA volgt de zoektocht op de voet maar blijft formeel: Planeet 9 is tot op heden een hypothetische planeet. Eerdere zoektochten met NASA’s Wide-field Infrared Survey Explorer (WISE) hebben een planeet ter grootte van Neptunus in de verste uithoeken nog niet kunnen detecteren, al sluit hun data het bestaan ook niet uit. NASA ondersteunt wel burgerwetenschapprojecten zoals Backyard Worlds: Planet 9, waarin amateurs helpen om telescoopdata te doorzoeken.
Hoe wordt de discussie definitief beslecht?
Astronomen verwachten dat er in de nabije toekomst definitief uitsluitsel komt dankzij de Vera C. Rubin Observatory in Chili. Deze gloednieuwe telescoop is begin 2026 gestart met het automatisch scannen van de gehele zuidelijke sterrenhemel en is ontworpen om extreem zwakke, bewegende objecten direct te registreren. Als de infrarood-kandidaat van Phan echt is, of als Planeet 9 zich ergens anders schuilhoudt, zal de Rubin-camera hem de komende jaren hoogstwaarschijnlijk ontmaskeren.
Jezus heeft zelf gesproken jaren geleden in boodschappen aan Luz de Maria dat de aarde wordt beinvloed door de 9de planeet die het zonnestelsel in binnengedrongen.
De boodschappen waar je naar verwijst, zijn afkomstig van Luz de María de Bonilla, een katholieke mystica uit Costa Rica die al tientallen jaren beweert visioenen en boodschappen te ontvangen van Jezus, de maagd Maria en de aartsengel Michaël.
Binnen haar profetische teksten wordt regelmatig gesproken over astronomische fenomenen en kosmische bedreigingen, waaronder een hemellichaam dat invloed uitoefent op de aarde.
Wat staat er in de boodschappen van Luz de María?
In de publicaties van Luz de María (die overigens de kerkelijke goedkeuring, het Imprimatur, hebben gekregen van haar lokale bisschop om te mogen worden gelezen) wordt gewaarschuwd voor grote veranderingen op aarde. Hoewel de exacte term "Planeet 9" (een moderne wetenschappelijke term) niet altijd letterlijk zo in de oudere boodschappen staat, wordt er wel gesproken over een "indringer", een "komeet", of een "hemellichaam" dat het zonnestelsel binnendringt.
De kernpunten uit die boodschappen over dit onderwerp zijn:
* Invloed op de natuur: Het naderende hemellichaam zou volgens de boodschappen een sterke magnetische en gravitationele invloed hebben op de aarde. Dit zou zich uiten in een toename van zware aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en extreme weersveranderingen.
* De "Waarschuwing" (El Aviso): Binnen deze profetische traditie (die aansluit bij de bekende verschijningen van Garabandal) wordt geloofd dat de passage van een kosmisch object of een botsing van kometen aan de hemel zal samenvallen met een moment van wereldwijde spirituele verlichting (de "Waarschuwing"), waarbij iedereen zijn eigen ziel zal zien zoals God die ziet.
* Geestelijke voorbereiding: De boodschappen benadrukken dat deze kosmische gebeurtenissen niet bedoeld zijn om angst te zaaien, maar om de mensheid op te roepen tot bekering, gebed en spirituele waakzaamheid.
De link tussen de profetieën en de wetenschap
Wat deze specifieke boodschappen voor veel lezers fascinerend maakt, is de overlap met theorieën uit de astronomie en de alternatieve wetenschap:
* De wetenschappelijke Planeet 9: Zoals besproken in het onderzoek van astronomen, zoeken wetenschappers naar een grote planeet in de uiterste grensregio's van ons zonnestelsel. Het grote verschil is dat de wetenschappelijke Planeet 9 zich in een enorm verre, stabiele omloopbaan bevindt (op honderden keren de afstand van de aarde tot de zon) en dus niet zomaar naar de binnencirkels van ons zonnestelsel reist om de aarde te schudden.
* De Nibiru / Hercolubus mythe: In esoterische en apocalyptische kringen buiten de reguliere wetenschap (zoals in de boeken van Zecharia Sitchin of V.M. Rabolú) wordt al heel lang gesproken over een mysterieuze planeet ("Nibiru" of "Hercolubus") die eens in de duizenden jaren dwars door ons zonnestelsel zou reizen en rampen zou veroorzaken. De boodschappen van mystici zoals Luz de María vertonen qua beschreven fysieke effecten vaak gelijkenissen met deze theorieën, maar plaatsen ze volledig binnen een christelijk, spiritueel kader.
Standpunt van de Kerk en de Wetenschap
* De Katholieke Kerk: Het verlenen van een Imprimatur aan de boeken van Luz de María betekent dat de teksten vrij zijn van leerstellig ketterijen en dat katholieken ze mogen lezen. Het betekent echter niet dat de Kerk verklaart dat de voorspellingen over planeten en kometen onfeilbare, wetenschappelijke of historische feiten zijn. Het valt onder "private openbaringen", die gelovigen naar eigen geweten mogen overwegen.
* De Wetenschap: Astronomen van NASA en andere instituten benadrukken dat er op dit moment geen enkele grote onbekende planeet of indringer op koers ligt richting de binnenzijde van ons zonnestelsel. Objecten van die omvang zouden door moderne telescopen en het gedrag van de andere planeten al lang van tevoren zijn opgemerkt.
Kortom: waar wetenschappers zoeken naar een verre, koude planeet die rustig aan de rand van ons zonnestelsel draait, spreken de boodschappen van Luz de María over een kosmo-spiritueel teken aan de hemel dat de mensheid wakker moet schudden.