Archief

Noveen aan de Aartsengelen H. Michaël, H. Gabriël en H. Rafaël. 

Hemelse en glorierijke aartsengelen Michaël, Gabriël en Rafaël, wij komen tot u met een diep vertrouwen en toewijding. Wij vragen om uw krachtige voorspraak tijdens deze noveen, opdat wij trouw mogen zijn aan Gods wil en instrumenten mogen zijn van een cultuur van het leven, om de cultuur van de dood te bestrijden, voor het leven te kiezen en het ongeboren leven te beschermen.

H. aartsengel Michaël, trouwe verdediger van God en zijn volk, wij wenden ons tot u met vertrouwen en vragen om uw krachtige voorspraak. Omwille van de liefde tot God, die u zo heerlijk heeft glorierijk heeft gemaakt in genade en kracht, en omwille van de liefde tot de Moeder van Jezus, Koningin van de engelen: verhoor ons gebed.

U kent de waarde van onze ziel in de ogen van God. Moge geen smet van het kwaad ooit haar schoonheid ontsieren. Help ons de boze geest te overwinnen die ons verleidt. Wij verlangen uw trouw aan God en de heilige moederkerk na te volgen, evenals uw grote liefde voor God en de mensen. En aangezien u Gods boodschapper bent, en zorg draagt voor Zijn volk, vertrouwen wij u dit bijzondere verzoek toe: dat de cultuur van de dood overwonnen wordt, dat harten moedig voor het leven kiezen en dat elk ongeboren kind beschermd, verwelkomd en gekoesterd wordt.

H. Michaël, aangezien u door de wil van de Schepper de machtige voorspreker van Christenen bent, hebben wij groot vertrouwen in uw gebeden. Wij vertrouwen eropdat, als het Gods heilige wil is, ons verzoek zal worden ingewilligd. Heilige Michaël, bid voor ons, en ook voor hen die wij liefhebben. Bescherm ons tegen alle gevaren naar lichaam en ziel. Help ons in onze dagelijkse noden. Mogen wij door uw krachtige voorspraak een heilig leven leiden, een zalige dood sterven en de Hemel bereiken, waar wij samen met u God eeuwig mogen loven en beminnen. Amen.

H. aartsengel Gabriël, wij vereren u als de "Engel van de Menswording“, omdat God u in het bijzonder heeft aangesteld om de boodschappen over de Godmens over te brengen aan Daniël, Zacharias en de heilige Maagd Maria. Schenk ons ​​een tedere en toegewijde liefde voor het Mensgeworden Woord en zijn gezegende Moeder in uw navolging. Wij vereren u ook als de "Kracht van God“, want u bent de brenger van Gods kracht, de trooster die verkozen is om Gods gelovigen te sterken en hen belangrijke waarheden te leren. Wij vragen om de genade van een bijzondere wilskracht om naar een heilig leven te streven. Versterk onze voornemens, vernieuw onze moed en troost ons in lijden, problemen en beproevingen in het dagelijks leven.

Zoals u onze Redder troostte in Zijn doodsangst, Maria in haar smarten en Jozef in zijn beproevingen, zo stellen wij ons vertrouwen in u. Heilige Gabriël, wij vragen u in het bijzonder om deze gunst: dat de cultuur van de dood overwonnen mag worden, dat harten moedig voor het leven mogen kiezen en dat elk ongeboren kind beschermd, verwelkomd en gekoesterd mag worden. Omwille van uw vurige liefde voor de mensgeworden Zoon van God en voor Zijn gezegende Moeder smeken wij u: spreek voor ons ten beste opdat ons verzoek verhoord mag worden als dat Gods heilige wil is. Bid voor ons, H. aartsengel Gabriël, opdat wij de beloften van Christus waardig mogen worden.

H. aartsengel Rafaël, grote vorst van het Hemels hof. U bent vermaard om uw gaven van wijsheid en genade. U bent een gids voor hen die reizen over land, zee of in de lucht, trooster van bedroefden en toevlucht voor zondaars. Ik smeek u: sta ons bij in al onze noden en al het lijden in ons leven, zoals u ooit de jonge Tobias hielp op zijn reizen. Omdat u Gods genezing bent, bid ik nederig dat u de kwalen van onze ziel en ziekten van ons lichaam geneest. Ik vraag u in het bijzonder om de grote genade van zuiverheid, om ons voor te bereiden als tempel van de Heilige Geest. En voor dit bijzondere verzoek: dat de cultuur van de dood overwonnen mag worden, dat harten moedig voor het leven mogen kiezen en dat elk ongeboren kind beschermd, verwelkomd en gekoesterd mag worden.

H. Rafaël, één van de zeven glorierijke aartsengelen, die ​voor de troon van Hem staan van Hem die leeft en heerst. Engel van gezondheid, de Heer heeft uw hand gevuld met balsem uit de Hemel om onze pijnen te verzachten of te genezen. Genees zieken en leid onze stappen wanneer wij twijfelen aan de weg die wij gaan. Amen.

Laten wij bidden. Christus Jezus, U hebt ons aartsengelen gegeven om ons bij te staan ​​tijdens onze

pelgrimstocht op aarde.

H. Michaël, onze beschermer, kom ons te hulp, strijd voor al onze geliefden en bescherm ons tegen gevaar. H. Gabriël, boodschapper van het Goede Nieuws, help ons Gods stem duidelijk te horen en leer ons de waarheid.

H. Rafaël, engel van genezing, breng onze smeekbede naar Gods troon van genade en schenk ons genezing en herstel.

O Heer, help ons om ons meer bewust te worden van het bestaan ​​van de aartsengelen en hun verlangen om ons te dienen. Heilige engelen, bid voor ons. Amen.

Gebed van de H. Gertrudis

Eeuwige Vader, wij offeren U op het Kostbaar Bloed van uw goddelijke Zoon Jezus, in vereniging met de missen die vandaag overal ter wereld worden opgedragen, voor alle heilige zielen in het vagevuur, voor zondaars overal, zondaars in de universele Kerk en degenen in ons huis en familie. Amen.

1 Kor 13: De liefde

Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal. Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn. Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten. De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze. De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan – want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt. Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen. Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten. Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben. Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.

De boodschap laat zich samenvatten in drie centrale punten:

Liefde is onmisbaar: Zelfs de meest indrukwekkende gaven—zoals het spreken in tongen, profeteren, diep geloof of extreme vrijgevigheid—betekenen helemaal niets als ze niet uit liefde voortkomen.

Liefde is een werkwoord: Liefde is in dit hoofdstuk geen vaag gevoel, maar actieve inzet. De tekst beschrijft wat liefde doet (geduldig zijn, beschermen, vertrouwen) en wat ze niet doet (afgunstig zijn, pronken, bitter zijn).

Liefde is eeuwig: Kennis, profetieën en talenten zijn tijdelijk en onvolmaakt. Wanneer alles wat tijdelijk is vergaat, blijven alleen geloof, hoop en liefde bestaan. En de grootste daarvan is de liefde.

Volgens 1 Korintiërs 13 verlangt God naar een liefde die het geloof bezielt en overstijgt, want geloof zonder liefde is leeg en mist zijn doel.

De apostel Paulus schrijft dit heel direct in vers 2: "Al had ik het volmaakte geloof, zodat ik bergen kon verzetten, bezat ik de liefde niet, ik zou niets zijn."

Dit betekent niet dat geloof onbelangrijk is, maar wel dat de volgorde en de vrucht ervan cruciaal zijn:

Liefde bewijst het geloof: Geloof is de motor, maar liefde is de manier waarop die motor de wereld in beweging zet. Zonder liefde blijft geloof een kille theorie of een puur intellectuele overtuiging.

Liefde verbindt ons met Gods wezen: In de Bijbel staat dat God zélf liefde is (1 Johannes 4:8). Door lief te hebben, weerspiegelen we God op de meest directe manier.

Liefde overleeft alles: In de hemel of de volmaakte toekomst is geloof niet meer nodig (want we zien dan alles) en hoop ook niet (want alles is vervuld). Liefde blijft echter voor eeuwig bestaan.

Johannes 14:6

Johannes 14:6 is een van de bekendste uitspraken van Jezus in het Nieuwe Testament, waarin Hij zegt: "Jezus zei tegen hem: 'Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.'"

Dit vers vormt het antwoord op een vraag van de discipel Thomas en bevat drie kernclaims over de identiteit van Jezus:

* De Weg: Jezus is niet zomaar een wegwijzer, maar de route zelf die de mens weer in contact brengt met God.

* De Waarheid: Hij is de ultieme betrouwbare realiteit en de belichaming van Gods beloften.

* Het Leven: Hij is de bron van geestelijk en eeuwig leven, die de dood overwint.

De link met de liefde (1 Korintiërs 13)

Waar Johannes 14:6 de exclusieve basis van het christelijk geloof benadrukt (Jezus als de enige weg tot God), laat 1 Korintiërs 13 zien hoe die weg er in de praktijk uitziet. Wie zegt Jezus te volgen (de Weg), kan dat volgens de Bijbel alleen doen door te wandelen in de liefde, want God zelf is liefde.

Johannes 3:16

Johannes 3:16 is misschien wel het beroemdste en meest geciteerde vers uit de hele Bijbel, waarin de kern van het christelijke evangelie wordt samengevat: "Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Him gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft."

Dit vers legt de directe verbinding tussen de thema's die we net hebben besproken: liefde (1 Korintiërs 13), geloof en de weg tot God (Johannes 14:6).

* Gods liefde is het startpunt: De hele redding van de mensheid begint niet bij menselijke prestaties, maar bij de diepe, actieve liefde van God voor de wereld.

* Liefde die geeft: Net zoals 1 Korintiërs 13 leert dat liefde zichzelf geeft, geeft God hier Zijn kostbaarste bezit: Zijn Zoon.

* Geloof is het antwoord: Johannes 14:6 liet zien dat Jezus de weg is; Johannes 3:16 verduidelijkt dat geloof in Hem de manier is waarop we die weg bewandelen en het eeuwige leven ontvangen.

Matteüs 22:38-40

Dit vormt de absolute climax en samenvatting van de hele Joodse Thora en de Profeten, waarin Jezus zegt: "Dit is het eerste en het grote gebod. En het tweede, hieraan gelijk, is: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten."

Jezus geeft dit antwoord aan een wetgeleerde die Hem probeert te testen met de vraag wat het belangrijkste gebod is. De verzen die je zojuist hebt genoemd, vormen samen de perfecte cirkel van het christelijk geloof:

* De basis is Gods liefde voor ons (Johannes 3:16): God geeft Zijn Zoon uit liefde.

* De toegang is geloof in Jezus (Johannes 14:6): Jezus is de weg tot de Vader.

* De praktijk is onze liefde terug (Matteüs 22:38-40 & 1 Korintiërs 13): Onze reactie op Gods liefde is dat we God liefhebben boven alles, en onze naaste als onszelf.

Wanneer Jezus zegt dat hier "heel de Wet en de Profeten aan hangen", bedoelt Hij dat elke religieuze regel, elk dogma en elk geloofsinzicht volledig waardeloos is als het niet leidt tot liefde voor God en de mensen om ons heen. Dit sluit naadloos aan bij wat je eerder opmerkte: God verlangt inderdaad liefde boven geloof alleen.

Met toevoeging van vers 37

Matteüs 22:37-40 vormt het complete fundament van het christelijke leven, waarin Jezus de kern van alle godsdienstige regels en wetten samenvat:

"Jezus zei tegen hem: U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dit is het eerste en het grote gebod. En het tweede, hieraan gelijk, is: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten."

Door vers 37 toe te voegen, wordt de boodschap pas écht compleet. Het laat zien dat liefde geen halfslachtig gevoel is, maar een totale overgave:

* Met heel uw hart (emotie en wil): God liefhebben met je diepste verlangens, keuzes en motivaties.

* Met heel uw ziel (je wezen en leven): God liefhebben met je hele bestaan, je passie en je levenskracht.

* Met heel uw verstand (intellect): God liefhebben met je gedachten, je logica en je studie. Het geloof is dus niet blind, maar gebruikt ook het verstand om Gods liefde te begrijpen en uit te dragen.

De ultieme verbinding

Met de toevoeging van dit vers zien we de perfecte hiërarchie die we de hele tijd al bespreken. Johannes 14:6 laat zien dat Jezus de weg is naar de Vader. Maar hoe beandwoord je die weg? Door God radicaal lief te hebben (vers 37) én die liefde direct door te geven aan de mensen om je heen (vers 39). Zonder die dubbele liefde is het geloof, hoe vurig ook, volgens 1 Korintiërs 13 nog steeds leeg.

 

17/9 Brits dorp wil zich afscheiden van VK vanwege dumpen grote aantallen immigranten door overheid - Niburu

Overheden zijn lakeien van de beruchte sekte in de achtergrond en dus hoog tijd dat burgers zelf het heft in handen nemen. 
Zo pikt een Brits dorp van 350 inwoners niet dat daar door de overheid duizenden immigranten worden gedumpt en dus willen ze zelfstandig worden. Het gaat om Piddington in Oxfordshire, een klein dorp met ongeveer 350 inwoners.
Op 15 september 2026 hielden de inwoners een symbolisch referendum over de vraag of het dorp zich van het Verenigd Koninkrijk zou moeten afscheiden. Van de 312 uitgebrachte stemmen waren er 285 voor en 26 tegen, met één ongeldige stem. Dat komt neer op ongeveer 91% vóór ‘Leave’.

De aanleiding is een plan van de Britse regering om op een voormalig militair terrein bij Bicester, op ongeveer 800 meter van Piddington, een opvanglocatie voor asielzoekers te maken. Het oorspronkelijke plan betreft tot circa 1.250 alleenstaande mannelijke asielzoekers.

Er zijn berichten verschenen dat het aantal mogelijk veel hoger kan worden dan de aanvankelijk genoemde 1.250. The Sun meldt op basis van gelekte documenten zelfs een mogelijk aantal van 3.510.

Andere berichtgeving gebruikt daarom inmiddels het getal van 3.000 of meer. 

En dat is nogal relevant: Piddington heeft maar zo'n 350 inwoners. De geplande opvang zou dus, zelfs bij 1.250 mensen, ruim drieënhalf keer de omvang van het dorp zijn.
Het dorp is juridisch natuurlijk niet daadwerkelijk onafhankelijk geworden. Het referendum was nadrukkelijk symbolisch en heeft geen juridische werking. Er bestaat geen eenvoudige wettelijke procedure waarmee een Engels dorp zichzelf onafhankelijk kan verklaren.
De inwoners noemen hun gebied inmiddels spottend of symbolisch de "Principality of Piddington".
Dat de inwoners zelf massaal op een linkse partij stemmen die voor open grenzen is, is het toppunt van huichelarij en een grappige bijkomstigheid, maar doet niets af aan de mogelijke waarde van dit soort protesten. 

Misschien een goed idee voor alle Nederlandse dorpen die geen AZC in hun achtertuin willen om ook een symbolisch referendum te houden en bij genoeg stemmin ook symbolisch te vragen om een afscheiding van Nederland.
Iets dergelijks zou een veel krachtiger signaal geven aan de gekochte beroepspolitici dan de zoveelste confrontatie met de ME.
En misschien als alle belaagde dorpen in de EU hetzelfde zouden doen, is dat misschien eindelijk een krachtig genoeg signaal waardoor ook de gekochte Europese politici zich toch een keer serieus achter de oren zullen krabben.
De macht ligt bij het volk en dus hoog tijd dat er een vreedzaam, maar niet mis te verstaan signaal naar de machthebbers gaat zodat ook zij beseffen dat ze het volk horen te dienen en niet de walgelijke krachten in de achtergrond omdat deze de meest mooie beloningen in het vooruitzicht stellen of de meest gemene chantagetechnieken gebruiken. 

17/9 En opeens is duidelijk waarom die knullige drone verscheen op het vliegveld van Leipzig

Op 4 augustus wordt er door een medewerker een soort bol.com drone aangetroffen op het vliegveld van Leipzig.
Dit incident werd enorm opgeblazen, maar waarom deze 'false flag' operatie werd uitgevoerd was niet helemaal duidelijk, tot nu.
Op de avond van 4 augustus ontdekte een medewerker van luchthaven Leipzig/Halle een kleine drone op het platform, vlak bij een geparkeerd Oekraïens Antonov-vrachtvliegtuig. Aan de drone zat volgens de officiële verhalen een explosieve lading met een ontstekingsmechanisme. De bom ging niet af. Een bomrobot werd over het asfalt gestuurd en de autoriteiten zouden later melden dat het explosief ongeveer vier uur onopgemerkt was gebleven.

Daarna ging de luchthaven weer open en leek het incident al snel naar de achtergrond te verdwijnen.

Tot 1 september.

Vier weken na de vondst maakten de Duitse minister van Binnenlandse Zaken Alexander Dobrindt en minister van Buitenlandse Zaken Johann Wadephul in Berlijn bekend wie volgens de Duitse regering verantwoordelijk was: Rusland.

De Russische vertegenwoordiging in Bonn zou op 18 september worden gesloten, het huurcontract van het Russische Huis in Berlijn zou worden beëindigd en Duitsland zou zich inzetten voor nieuwe Europese sancties tegen Russen.

De boodschap was duidelijk: Rusland zat achter de drone.

Maar het bewijs waarop die conclusie was gebaseerd, werd niet openbaar gemaakt.

Dobrindt baseerde zijn beschuldiging naar eigen zeggen op drie elementen: forensisch onderzoek, overeenkomsten met eerdere sabotageacties en informatie van inlichtingendiensten.

Samen zouden deze drie bronnen volgens hem voldoende zijn om Russische verantwoordelijkheid vast te stellen.

Maar wie precies achter de operatie zou hebben gezeten, bleef onduidelijk. Er werd geen naam genoemd van een Russische officier, geen specifieke eenheid en geen concrete organisatie. Volgens Dobrindt zouden vermoedelijk laaggeplaatste personen namens Russische staatsactoren hebben gehandeld.

Het publiek kreeg daarmee vooral een conclusie te horen en een beschrijving van het soort bewijs dat tot die conclusie zou hebben geleid.

Het daadwerkelijke bewijs bleef geheim.

Ook NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte verklaarde dat het bewijs voor de Russische betrokkenheid duidelijk was, zonder dat dit bewijs publiekelijk werd gemaakt. EU-buitenlandchef Kaja Kallas sprak zelfs van een incident met alle kenmerken van door een staat gesteund terrorisme.
Bij alternatieve mediakanalen verscheen een anonieme opname met een omgevormde stem waarin werd verteld dat het allemaal leugens zijn en dat er helemaal geen sprake zou zijn geweest van explosieven en dat iemand die bol.com drone gewoon met de hand had opgepakt. Dat is natuurlijk net zomin bewijs, want iedereen kan een dergelijk filmpje in een kwartier in elkaar draaien.
De opname bevat uitsluitend een stem waarvan de identiteit, werkplek en betrouwbaarheid op geen enkele wijze onafhankelijk zijn vastgesteld. Er zijn geen documenten, foto's of fysieke feiten gepresenteerd die het verhaal van de 'getuige' ondersteunen.
Dit soort ongeloofwaardige dingen doet de zaak geen goed, want de simpele waarheid is dat niemand enig overtuigend bewijs heeft geleverd.

Dus blijven we met de wel controleerbare feiten en die zijn dat Rusland werd aangewezen als schuldige zonder dat er ook maar ergens een snipper van bewijs werd geleverd.
Wel wist Ursula von der Leyen heel zeker wie de schuldige was.

De 'levensgevaarlijke situatie' op het vliegveld van Leipzig, formeel zonder enige vorm van bewijs en uitgevoerd door Rusland, speelt Ursula wel heel erg in de kaart, want:
Het plan dat Ursula von der Leyen presenteerde tijdens haar jaarlijkse speech, omvat kort gezegd twee hoofdelementen:
De eerste is een EU-versie van 'Artikel 4' (Veiligheidsprotocol).
In de NAVO houdt Artikel 4 in dat lidstaten spoedoverleg kunnen aanvragen als ze hun veiligheid bedreigd zien. Von der Leyen wil nu een Europese variant instellen.
Als een EU-land te maken krijgt met hybride acties (zoals cyberaanvallen, grensincidenten of sabotage aan infrastructuur), kunnen de 27 EU-landen direct bijeenkomen om gezamenlijk een economische, civiele of diplomatieke tegenreactie op te tuigen.
Daarnaast wil ze een Europese Veiligheidsraad.
Dit is een nieuw EU-orgaan om sneller besluiten te nemen over veiligheids- en defensiekwesties.
Ze wil hier ook niet-EU-landen zoals het Verenigd Koninkrijk, Canada en Noorwegen bij betrekken. De Verenigde Staten worden in dit voorstel echter buiten de deur gehouden.
Kritische politici en militaire analisten stellen dat defensie en beveiliging al in handen zijn van de NAVO, die daar de juiste legerstructuren voor heeft. Tegenstanders vinden het zonde van het geld en de tijd om in Brussel een 'schaduw-NAVO' op te tuigen, omdat dit volgens hen alleen maar leidt tot dubbel werk, bureaucratie en verdeeldheid tussen de EU en het NAVO-bondgenootschap. 
Het is niets meer dan de zoveelste power grab van Brussel, kracht bij gezet door een hobbydrone op het vliegveld van Leipzig met een vaag verhaal.
En nee, wij kunnen ook niet bewijzen of aantonen wie precies die drone daar heeft neergelegd, maar:

Wanneer een officieel narratief keer op keer op hetzelfde moment opduikt en steeds precies aansluit bij de politieke wensen van de machthebbers, gaat het bij veel mensen simpelweg wringen.

Het is dan niet meer een toevallige samenloop van omstandigheden, maar een doorzichtig patroon:
Er gebeurt iets opvallends, het wordt direct toegeschreven aan één specifieke dader, en de oplossing die wordt aangedragen is toevallig altijd 'meer bevoegdheden en geld naar Brussel'.
Het is logisch dat dat als een voorspelbaar toneelstuk aanvoelt als de praktische logica en/of bewijs op de grond ontbreekt.

17/9 Wereldwijde exportstops bedreigen Nederland en Europa

Terwijl de aandacht in het nieuws vaak uitgaat naar ruwe olieprijzen, voltrekt zich op de achtergrond een stille ramp in de markt voor verwerkte brandstoffen.
Binnen 24 uur hebben internationale verhoudingen en infrastructurele problemen de markt voor diesel en industriële brandstoffen op scherp gezet. Wat begint als een serie geopolitieke besluiten en drone-aanvallen in het buitenland, dreigt direct merkbaar te worden in de Nederlandse winkelmand en aan de pomp. De huidige krapte wordt veroorzaakt door drie gelijktijdige ontwikkelingen bij 's werelds grootste energieproductoren:

Na recente drone-aanvallen op de cruciale Oost-West-pijpleiding heeft Saoedi-Arabië zendingen ruwe olie naar Europese afnemers tijdelijk stopgezet. De pijpleiding was essentieel om de gevaarlijke Straat van Hormuz te omzeilen.

Rusland overweegt het exportverbod op diesel te verlengen om de eigen binnenlandse markt te beschermen tegen stijgende prijzen. Tegelijkertijd leggen Chinese autoriteiten restricties op aan de export van verwerkte olieproducten door hun eigen raffinaderijen.

De Amerikaanse Senaat onderzoekt een exportverbod op diesel om de recordprijzen op de eigen markt af te remmen. Als de VS — de grootste dieselexporteur ter wereld — de kraan dichtdraait, verliest Europa een van haar belangrijkste alternatieve leveranciers.

Het grote bijkomend probleem is echter de raffinagecrisis.

Het probleem is niet alleen een gebrek aan ruwe olie, maar vooral een gebrek aan capaciteit om die olie te raffineren tot bruikbare diesel en stookolie. Dit verschil wordt gemeten in de zogenaamde crack spread: het prijsverschil tussen een vat ruwe olie en het eindproduct. Deze marge heeft recordhoogtes bereikt.

Europa heeft de afgelopen jaren veel eigen raffinagecapaciteit afgebouwd en vertrouwde sterk op import. Nu grote machtsblokken hun eigen markt afschermen, dreigt Europa de rekening te betalen.

Diesel wordt ook wel de 'motor van de economie' genoemd. Een aanhoudende krapte heeft directe, voelbare gevolgen.
De dieselprijs stijgt sneller dan die van benzine. Automobilisten en transportbedrijven worden direct geconfronteerd met historisch hoge tankkosten.

Vrijwel alle goederen in de supermarkt worden vervoerd per vrachtwagen of schip. Hogere transportkosten vertalen zich direct in duurdere boodschappen.

Boeren (tijdens de oogstperiode) en de zware industrie leunen zwaar op diesel en lichte stookolie. Extreme energiekosten kunnen de productie onder druk zetten.

Met de winter in aantocht stijgt de vraag naar verwarmingsbrandstoffen. Zonder voldoende importen dreigen de voorraden snel uit te putten.

Als overheden overgaan tot nationaal protectionisme, heeft Europa simpelweg te weinig eigen capaciteit om het gat op korte termijn op te vullen. Het resultaat is een periode van aanhoudende prijsdruk en logistieke spanningen.

Wat opvalt is dat het iedere keer Europa is dat of linksom of rechtsom de hoofdprijs betaalt. 
Als je een complotter zou zijn, dan zou je geneigd zijn om te denken dat dit bewust gebeurt om hiermee zo snel mogelijk de Europese communistische Hunger Games staat in te voeren.
Europa is de sjaak voor wat betreft energie en Nederland gaat daar bovenop nog eens de gasputten in Groningen vol storten met beton om er toch maar vooral zeker van te zijn dat energie schaars gaat worden.
Daarnaast is Europa de sjaak voor wat betreft de komende geplande oorlog.
Voor wie Europa kan verlaten is dit misschien een goed moment om dat nu te doen. 

14/9 Jullie staan ​​op het punt getuige te zijn van een pijnlijke gebeurtenis, o volk – Myriam Corsini

God de Vader: Geliefde dochter, het is God de Vader die tot jou komt om de schoonheden aan te kondigen die Hij heeft geschapen voor Zijn uitverkorenen, voor allen die Hem trouw zullen blijven. Wanneer de wanhoop over de wereld komt, zullen Mijn kinderen zich reeds in een nieuw land bevinden waar melk en honing vloeien.

Kinderen van het Licht, heb Mij lief met heel jullie hart en stel de Eeuwige Vader voor ogen; kijk naar Hem, de Volmaakte Liefde.

Jullie staan ​​op het punt getuige te zijn van een pijnlijke gebeurtenis, o volk: …wanneer dit gebeurt, zullen Mijn uitverkorenen veilig bij Mij zijn, maar zij die Mij verloochenen en Mij blijven lasteren, zullen een tijd van groot verdriet doormaken.

De nacht zal donkerder worden; de sterren aan de hemel zullen niet meer schijnen, het maanlicht zal vervagen, geen enkel hemellichaam zal schijnen, geen licht… totale duisternis!

De lucht zal onadembaar zijn; de bijtende geur van verbranding zal de mensheid op de knieën dwingen. Een groot vuur zal over de planeet woeden.

Geliefde kinderen, keer dringend tot Mij terug; alleen Ik kan jullie redden – geen enkele andere god kan dat; Ik alleen Ben! Ontzeg jezelf niet de vreugde van de Eeuwige Liefde; God heeft jullie lief, en als jullie tot Hem terugkeren en om vergeving vragen met oprecht berouw in het hart, zullen jullie Zijn vergeving ontvangen en de vreugde om het ware leven binnen te gaan.

Werp geen hindernissen op voor de goddelijke genade; buig jullie hoofd voor Hem die jullie heeft geschapen; toon dat jullie willen leven en niet sterven.

Stel je open voor de Liefde! Jullie staan ​​op het punt jullie God van Liefde te leren kennen, o volk; wees niet dwaas; laat deze prachtige kans, die naar eeuwig geluk leidt, niet aan je voorbijgaan.

Spoedig zullen jullie door duisternis worden omhuld; belijd jullie zonden, bid voor het heil van jullie ziel, laat de Duivel jullie niet vernietigen, zoek Mij voor redding.

De dagen van de zon zijn geteld… ze staat op het punt te exploderen.

Jullie zullen de bittere beker van verdriet drinken als jullie je niet bekeren!

Ik heb jullie gewaarschuwd; wees niet dwaas.

God de Vader.

Een vergelijk tussen het offer van Abraham met Isaak en God de Vader met Jezus

De vergelijking tussen het offer van Abraham met Isaak (Genesis 22) en het offer van God de Vader met Jezus Christus is een van de meest fundamentele parallellen in de christelijke theologie. In de bijbelwetenschap en theologie wordt de geschiedenis van Isaak gezien als een typologie of zinnebeeld: een voorafschaduwing van het Nieuwe Testament.

Hieronder staat een overzicht van de opvallende overeenkomsten (parallellen) en de cruciale verschillen tussen beide gebeurtenissen.

Aspect	Het offer van Isaak (Genesis 22)	Het offer van Jezus (Evangeliën)
De Vader	Abraham, die bereid is zijn geliefde zoon te gehoorzamen aan God.	God de Vader, die Zijn liefde toont door Zijn Zoon te geven.
De Zoon	Isaak, de "eniggeboren" zoon van de belofte (uit Sara).	Jezus, de Eniggeboren Zoon van God.
Locatie	De berg Moriah.	De berg Golgotha (gelegen in hetzelfde berggebied/Moriah-complex).
Last	Isaak draagt zelf het hout voor het altaar de berg op.	Jezus draagt zelf Zijn houten kruis naar de heuvel.
Bereidheid	Isaak verzet zich niet en laat zich gewillig binden (Akedah).	Jezus legt vrijwillig Zijn leven af in gehoorzaamheid aan de Vader.
Tijdsduur	Drie dagen reizen totdat Isaak (symbolisch) uit de dood gered wordt.	Jezus verblijft drie dagen in het graf tot Zijn opstanding.
Offerdier	Een ram die met zijn hoorns vastzit in de struiken.	Jezus als het Lam van God dat de zonde van de wereld wegneemt.
Afloop	Het offer wordt verhinderd; Isaak blijft in leven.	Het offer wordt volbracht; Jezus sterft daadwerkelijk.

Kernboodschap: Het grote verschil

Hoewel de uiterlijke symbolen parallel lopen, zit het diepste theologische verschil in de uitvoering en het doel van het offer:

Bij Abraham en Isaak ging het om een test van geloof en gehoorzaamheid. God greep op het laatste moment in via een engel omdat Hij geen mensenoffers wil. God voorzag zélf in een plaatsvervangend offer (de ram) waardoor de menselijke zoon mocht blijven leven.

Bij God de Vader en Jezus werd het offer wél tot het bittere einde volbracht. Er klonk geen stem uit de hemel om het kruisigen te stoppen. God de Vader vroeg destijds iets onmenselijks van Abraham, maar besloot eeuwen later Zijn eigen Zoon wél te offeren om de mensheid te redden. Jezus werd daarmee het ultieme, definitieve plaatsvervangende Lam voor iedereen.

Adam en Eva zetten de eerste stap in ongehoorzaamheid aan God en God de Vader zond Zijn Zoon als eerste stap om ons te redden en Jezus als toonbeeld van gehoorzaamheid aan God de Vader.

De theologische lijn die je hier schetst, raakt de absolute kern van het christelijke reddingsplan. In de theologie wordt dit concept vaak aangeduid met de termen "de Eerste Adam" (ongehoorzaamheid) en "de Laatste Adam" (gehoorzaamheid).

De apostel Paulus legt dit fundament heel specifiek uit in de Romeinenbrief (met name Romeinen 5). Het is een kosmisch contrast waarin de vicieuze cirkel van de zondeval wordt doorbroken door een daad van volkomen liefde en overgave.

Hieronder volgt een gedetailleerde uitwerking van deze twee 'eerste stappen' en hoe Jezus het ultieme toonbeeld van gehoorzaamheid werd.

1. De Eerste Stap van de Mens: Ongehoorzaamheid (Adam en Eva)

In het scheppingsverhaal (Genesis 3) geeft God de mens een enorme vrijheid, met slechts één duidelijke grens: eet niet van de boom van de kennis van goed en kwaad. De breuk die hier ontstaat, is niet zomaar het eten van een stuk fruit; het is een bewuste keuze met diepe geestelijke gevolgen:

* Wortel van de zonde: De verleiding van de slang was: "Je zult als God zijn". De eerste stap van Adam en Eva was een daad van autonomie. Ze vertrouwden de goede bedoelingen van God de Vader niet meer en wilden zélf bepalen wat goed en kwaad was.

* Kosmo-historische breuk: Door deze ongehoorzaamheid kwam de zonde de wereld binnen. Dit resulteerde in directe vervreemding: de mens verstopte zich voor God (angst en schaamte) en de schepping raakte gebroken.

Het patroon van de mens: Sinds deze eerste stap is de menselijke natuur geneigd om de eigen wil boven de wil van God te stellen. De mens raakte gevangen in een status van geestelijke rebellie.

2. De Eerste Stap van God: Het Initiatief tot Redding

De mens was niet in staat om de relatie met God vanuit eigen kracht te herstellen. God had de mensheid aan haar lot kunnen overlaten, maar Zijn reactie op de rebellie is er een van onvoorwaardelijke liefde. God zet de eerste stap om de kloof te overbruggen:

* De Vader zendt de Zoon: Johannes 3:16 vat deze eerste stap van God perfect samen: "Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft..." Het initiatief komt volledig van de Vader. Voordat de mensheid überhaupt om vergeving vroeg, had God het reddingsplan al in werking gesteld.

* De menswording: God de Vader stuurde Zijn Zoon niet als een verre rechter of een koning met een ijzeren vuist, maar als een kwetsbare baby (Filippenzen 2:7). God daalde af naar het niveau van de gevallen mens om hen van binnenuit te redden.

3. Jezus als de "Nieuwe Adam": Toonbeeld van Gehoorzaamheid

Waar de eerste mens (Adam) faalde in een weelderige tuin (Eden), overwon de tweede mens (Jezus) in een dorre woestijn en uiteindelijk in de doodlopende tuin van Getsemane. Jezus keert het patroon van Adam volledig om:

* Verzoeking in de woestijn: Aan het begin van Zijn bediening wordt Jezus door de duivel verleid op exact dezelfde punten als Adam en Eva: fysieke behoefte (brood), macht en trots. Waar Adam toegaf, bleef Jezus standvastig gehoorzaam door te steunen op het Woord van God.

* Geen eigen agenda: Jezus benadrukte voortdurend dat Hij niet kwam om Zijn eigen wil te doen. In Johannes 6:38 zegt Hij: "Want Ik ben uit de hemel neergedaald, niet om Mijn wil te doen, maar de wil van Hem Die Mij gezonden heeft." Elk wonder dat Hij deed en elk woord dat Hij sprak, was in directe afstemming met de Vader.

* De ultieme test in Getsemane: De climax van Jezus' gehoorzaamheid vindt plaats in de nacht voor de kruisiging. Terwijl Hij doodsangst uitstaat en bloed zweet, bidt Hij: "Mijn Vader, als het mogelijk is, laat deze drinkbeker aan Mij voorbijgaan. Maar niet zoals Ik wil, maar zoals U wilt" (Mattheüs 26:39). Dit is de directe tegenpool van Adams keuze. Adam zei in feite: "Mijn wil geschiede, niet de Uwe". Jezus zegt: "Uw wil geschiede, niet de Mijne".

* Gehoorzaam tot in de dood: De apostel Paulus schrijft in Filippenzen 2:8 dat Jezus Zichzelf vernederde en "gehoorzaam werd tot de dood, ja, tot de kruisdood". Zijn gehoorzaamheid was niet vrijblijvend; het kostte Hem Zijn leven.

Samenvatting in theologische contrasten

Als we de twee stappen naast elkaar zetten, zien we de prachtige symmetrie van het christelijke evangelie:

De Eerste Adam (Mensheid)	De Laatste Adam (Jezus Christus)
Wilde als God worden (hoogmoed).	Was God, maar vernedere Zich tot mens (nederigheid).
Faalde in een volmaakte tuin (Eden).	Overwon in een angstaanjagende tuin (Getsemane).
Bracht door ongehoorzaamheid de dood.	Bracht door gehoorzaamheid het eeuwige leven.
Nam van de boom van kennis om te nemen.	Gaf Zichzelf aan de boom van het kruis om te geven.

Door de eerste stap van ongehoorzaamheid raakte de mensheid verdwaald. Door de eerste stap van God de Vader — het zenden van Zijn Zoon — en de volmaakte gehoorzaamheid van Jezus, is de weg terug naar de Vader voor iedereen geopend. Jezus liet hiermee niet alleen zien wie God is, maar toonde ook hoe de volmaakte mens bedoeld is te leven: in volledige, liefdevolle overgave aan de Schepper.

De 7 kruiswoorden

De zeven kruiswoorden zijn de laatste zeven uitspraken die Jezus deed terwijl Hij aan het kruis hing. Samen vormen ze een theologische en emotionele blauwdruk van Zijn missie. Ze laten de diepste lagen zien van Zijn liefde, Zijn menselijk lijden, Zijn Goddelijke natuur en de volmaakte gehoorzaamheid waar we het eerder over hadden.

In de volgorde van de traditie klinkt de diepgang van deze woorden als volgt:

1. Woord van Vergeving

"Vader, vergeef hun, want zij weten niet wat zij doen." (Lukas 23:34)

* Diepgang: Dit is Jezus’ eerste reactie op de brute vernedering en de spijkers in Zijn handen. In plaats van te vervloeken, treedt Hij op als Hogepriester en Advocaat voor Zijn eigen beulen — de Romeinse soldaten en de Joodse leiders.

* Uitleg: Jezus doorbreekt hier de menselijke cirkel van wraak. Het legt de kern van de zonde bloot: de mensheid is spiritueel blind ("zij weten niet..."). Dit gebed laat zien dat de genade van het kruis onvoorwaardelijk is en direct ingaat, zelfs voor degenen die Hem kruisigen.

2. Woord van Redding

"Voorwaar, Ik zeg u: Heden zult u met Mij in het Paradijs zijn." (Lukas 23:43)

* Diepgang: Dit is Jezus' antwoord op het geloof van de goede rover (Dismas), wiens miserabele leven door verkeerde keuzes was getekend. Terwijl Jezus Zelf in doodsnood verkeert, heeft Hij nog oog voor de individuele ziel naast Hem.

* Uitleg: Dit woord breekt met elke vorm van 'verdienmodel' in religie. De rover heeft geen tijd meer om goede werken te doen of zijn leven te beteren. Zijn oprechte erkenning van Jezus is genoeg. Het woord "Heden" (vandaag nog) geeft de absolute zekerheid en snelheid van Gods vergeving aan.

3. Woord van Menselijke Liefde en Zorg

"Vrouw, zie uw zoon." en daarna: "Zie uw moeder." (Johannes 19:26-27)

* Diepgang: Jezus kijkt neer en ziet Zijn intens verdrietige moeder Maria en Zijn geliefde discipel Johannes staan. Zelfs onder de meest extreme fysieke pijn denkt Jezus niet aan Zichzelf, maar aan de emotionele en praktische zorg voor Zijn aardse moeder.

* Uitleg: Als oudste zoon had Jezus de plicht om voor Zijn moeder te zorgen. Omdat Zijn aardse broers op dat moment nog niet in Hem geloofden, vertrouwt Hij Maria toe aan de discipel die wél bij het kruis staat. Hiermee sticht Jezus tegelijkertijd een nieuw soort familie: de gemeenschap van gelovigen (de Kerk), waar men voor elkaar zorgt op basis van geloof, niet alleen op basis van bloedbanden.

4. Woord van Geestelijke Duisternis

"Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?" (Mattheüs 27:46 / Markus 15:34)

* Diepgang: Dit is het enige kruiswoord dat in het Aramees is overgeleverd ("Eloï, Eloï, lema sabachtani?"). Het markeert het absolute dieptepunt van Jezus’ lijden. De zon is al drie uur verduisterd. Jezus spreekt God hier niet aan met "Vader" (zoals Hij altijd deed), maar met het formele "Mijn God".

* Uitleg: Dit is het moment van de plaatsvervanging. Jezus draagt hier de totale zonde van de mensheid. Omdat God de Vader heilig is en de zonde niet kan aanzien, trekt Hij Zich op dat moment symbolisch terug. Jezus ervaart de ultieme straf op de zondeval van Adam: totale, angstaanjagende scheiding van God. Tegelijkertijd citeert Hij hier de eerste regel van Psalm 22, een profetische psalm die weliswaar in duisternis begint, maar eindigt in een enorme overwinning.

5. Woord van Fysiek Lijden

"Ik heb dorst." (Johannes 19:28)

* Diepgang: Johannes merkt op dat Jezus dit zei "opdat de Schrift vervuld zou worden" (verwijzend naar Psalm 69:22: "in mijn dorst gaven zij mij azijn te drinken").

* Uitleg: Dit korte woord benadrukt de absolute menselijkheid van Jezus. Hij was geen schijngestalte of een engel die de pijn niet echt voelde; Hij leed intens fysiek. Na uren van bloedverlies, koorts en de brandende zon was Zijn lichaam volledig uitgedroogd. Door deze fysieke dorst te uiten, opende Hij de weg om voor ons de spirituele "bron van levend water" te worden. En hier blijkt ook Zijn dorst om zielen te redden.

6. Woord van Overwinning

"Het is volbracht." (Johannes 19:30)

* Diepgang: In het Grieks staat hier slechts één krachtig woord: Tetelestai. Dit was een term uit de antieke wereld die destijds onder een handelsfactuur of schuldbrief werd geschreven als de betaling binnen was. Het betekent letterlijk: "Betaald tot de laatste cent."

* Uitleg: Dit is geen kreet van verslagenheid of een zucht van verlichting dat het lijden voorbij is. Het is een triomfkreet. Het hele reddingsplan dat begon bij de zondeval van Adam en Eva, de belofte aan Abraham en Isaak, en alle Oudtestamentische profetieën, is op dit exacte moment tot een perfect einde gebracht. De schuld van de mensheid is volledig voldaan.

7. Woord van Volledige Overgave

"Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest." (Lukas 23:46)

* Diepgang: Jezus sluit Zijn aardse leven af zoals Hij het begon: in een intieme relatie met de Vader. Hij citeert hier Psalm 31:6, een traditioneel Joods avondgebed dat moeders aan hun kinderen leerden om te bidden voor het slapengaan.

* Uitleg: Dit woord laat de ultieme, koninklijke regie van Jezus zien. Hij sterft niet omdat Zijn lichaam het begeeft of omdat de Romeinen Hem breken; Hij schenkt Zijn geest actief terug aan de Vader. De breuk uit het vierde kruiswoord ("waarom hebt U Mij verlaten") is hersteld. De gehoorzaamheid is compleet. Na de storm van de kruisiging treedt de absolute rust in.

De rode draad door de 7 woorden

Als je naar de structuur van deze zeven woorden kijkt, zie je een prachtige beweging:

Jezus begint met zorg voor anderen (de beulen, de rover, Zijn moeder).

Daarna daalt Hij af in de diepste crisis van Zichzelf (de verlatenheid, de dorst).

Hij eindigt met Zijn relatie tot de Vader en Zijn missie (het is volbracht, in Uw handen).

Het is de perfecte weerspiegeling van Zijn hele leven: een leven dat volledig horizontaal (naar de mens) en verticaal (naar God) was uitgestrekt, net als het kruis waaraan Hij hing.

Jezus zat eerst in de gevangenis van het Sanhedrin en had handlangers van de Farizeeen en hogepriesters. Zij kenden Jezus maar al te goed en waren bang dat het volk Jezus ging kiezen. Maar wat met de Romeinse soldaten? Waarom waren zij zo razend op Jezus? Ze kenden Hem eigenlijk niet, dan alleen van hetgeen ze hadden gehoord?

Dit is een uitstekende historische en psychologische vraag. Je legt de vinger precies op de zere plek: de Joodse leiders hadden een politiek en religieus motief (angst voor machtsverlies en oproer), maar de Romeinse soldaten kenden Jezus nauwelijks. Waarom reageerden zij dan met zoveel sadisme, spot en razernij?

De woede en wreedheid van de Romeinse soldaten had weinig te maken met Jezus als persoon, maar alles met de politieke context, raciale spanningen en hun eigen positie in het onrustige Judea.

Hieronder leggen we de belangrijkste redenen gedetailleerd uit.

1. De claim "Koning van de Joden" was een provocatie

Voor de Romeinse soldaten was de beschuldiging tegen Jezus puur politiek. Jezus werd bij Pontius Pilatus aangeklaagd wegens majesteitsschennis: Hij zou zichzelf de "Koning van de Joden" noemen (Lukas 23:2).

In de ogen van een Romeinse legionair was er maar één heerser: de keizer (Tiberius). Ieder ander die zich 'koning' noemde, was een gevaarlijke rebel of een staatsvijand.

De soldaten zagen Jezus niet als een heilige, maar als de zoveelste Joodse opstandeling of valse messias. Judea krioelde in die tijd van de rebellenleiders die onrust veroorzaakten. De soldaten waren deze onruststokers, die hun leven in gevaar brachten, spuugzat.

2. Diepe anti-Joodse sentimenten en frustratie

De Romeinse soldaten die in Jeruzalem gelegerd waren (vaak hulptroepen uit naburige regio's zoals Syrië of Samaria), haatten de Joden en de Joden haatten hen. Judea was een van de meest opstandige en gevaarlijke provincies van het Romeinse Rijk.

De soldaten zaten daar tegen hun wil, constant op hun hoede voor een Joodse opstand of een mes in hun rug door de Zeloten (Joodse guerrillastrijders).

Tijdens het Joodse Pesach stroomde Jeruzalem vol met honderdduizenden pelgrims. De spanning was om te snijden en de soldaten moesten overuren draaien om de orde te bewaren.

Hun razernij tegen Jezus was een ontlading van opgekropte frustratie, angst en racisme tegenover het hele Joodse volk. Jezus was de perfecte zondebok op wie ze al hun woede konden botvieren.

3. Sadistisch vermaak: De spotkoning

De soldaten kenden Jezus inderdaad alleen van 'horen zeggen', en wat ze hoorden vonden ze belachelijk: een arme, bebloede timmermanszoon uit het boerse Galilea die beweerde een koning te zijn. Dit activeerde een wrede vorm van vermaak.

Ze besloten de draak met Hem te steken door een parodie op een Romeinse keizer te maken.

Ze gaven Hem een purperen mantel (de kleur van koninklijke waardigheid), vlochten een doornenkroon (als parodie op de lauwerkrans van de keizer) en gaven Hem een rietstok als scepter.

Het spugen, slaan en roepen van "Gegroet, Koning van de Joden!" (Mattheüs 27:29) was een sadistisch machtsvertoon. Het was hun manier om te zeggen: “Kijk nu naar jullie zogenaamde Joodse koning, hij stelt helemaal niets voor tegenover de macht van Rome.”

4. Groepsdruk en ontmenselijking

In de Romeinse kazerne (het Praetorium) werd Jezus overgedragen aan de gehele legerafdeling (cohort). Dit was een groep van honderden soldaten. In zo’n groepsdynamiek treedt er snel de-individualisatie en ontmenselijking op.

Omdat Jezus zweeg en zich niet verdedigde (zoals Jesaja 53:7 al voorspelde), vonden de soldaten Hem waarschijnlijk zwak. In de harde Romeinse militaire cultuur werd zwakte veracht.

Het mishandelen van een gevangene vóór de kruisiging (het geselen) was bovendien een standaard Romeinse procedure. Het was bedoeld om de wil van de veroordeelde te breken en de executie aan het kruis te versnellen. De soldaten deden dus ook 'gewoon hun werk', maar lieten zich meeslepen door de sadistische sfeer van de groep.

De ironische ommekeer

Het meest fascinerende aan de Romeinse soldaten is hoe het verhaal eindigt. Hoewel ze vol razernij en spot begonnen, veranderde de sfeer op Golgotha compleet toen Jezus stierf.

Toen de Romeinse Centurio (de officier die de leiding had over de kruisiging) de aardbeving zag en de manier waarop Jezus stierf, werd hij door diepe ontzag en angst gegrepen. Hij sprak de legendarische woorden uit: "Waarlijk, deze Mens was Gods Zoon" (Markus 15:39). De soldaten die Hem niet kenden en Hem eerst bespotten, waren uiteindelijk de eersten die (onbewust) Zijn goddelijke identiteit erkenden.

Was het hen niet opgevallen dat bij de geseling Jezus nog altijd in leven was? Dit in tegenstelling met anderen die de geseling hadden meegemaakt? En zeker geen kruis meer tot op Golgotha konden dragen?

De Romeinse soldaten merkten dit inderdaad op, en de evangeliën laten subtiel zien dat de soldaten door Jezus' uitzonderlijke overlevingskracht en houding volledig uit hun normale routine werden gehaald.

De Romeinse geseling met de flagrum (een zweep met loden kogeltjes en scherpe botfragmenten) was zo brutaal dat veel gevangenen de kruisiging niet eens haalden; ze stierven al aan de geselpaal door massaal bloedverlies of een shock.

Dat Jezus na deze slachting nog leefde én in staat was om in beweging te komen, dwong de soldaten tot twee opvallende handelingen die destijds zeer ongebruikelijk waren:

1. Ze moesten Simon van Cyrene dwingen om te helpen

De normale Romeinse procedure was dat de veroordeelde zélf de loodzware dwarsbalk van het kruis (het patibulum) naar de executieplaats droeg. Jezus begon hier ook aan, maar stortte al snel in elkaar.

De soldaten zagen dat Jezus de geseling weliswaar had overleefd, maar zó dicht bij de dood was dat Hij Golgotha nooit lopend met die balk zou bereiken. Omdat de soldaten zelf de balk absoluut niet gingen dragen (dat was onder hun waardigheid), grepen ze in: ze dwongen een toevallige voorbijganger, Simon van Cyrene, om het kruis voor Jezus te dragen (Markus 15:21). Dit laat zien dat de soldaten heel goed doorhaden dat Jezus medisch gezien aan het einde van Zijn krachten was.

2. De verwarring door Zijn stilzwijgen

Wat de soldaten waarschijnlijk nog het meest is opgevallen, was niet alleen dat Hij fysiek nog leefde, maar de manier waarop Hij leefde. Gevangenen die zo'n geseling ondergingen, schreeuwden het uit van de pijn, smeekten om genade, vervloekten de soldaten of raakten buiten bewustzijn.

Jezus onderging de marteling in een onverklaarbaar, koninklijk stilzwijgen (Jesaja 53:7). Hij behield Zijn waardigheid, wat de soldaten enerzijds provoceerde tot nóg meer sadisme (het spugen en de doornenkroon), maar hen anderzijds diep moet hebben verbijsterd

Waarom overleefde Jezus de geseling wél?

Vanuit historisch-medisch oogpunt balanceerde Jezus op het randje van een hypovolemische shock (extreem bloedverlies). Vanuit theologische context overleefde Jezus deze slachting omdat Hij de regie over Zijn eigen sterven had. In Johannes 10:18 zegt Jezus: "Niemand neemt Mijn leven van Mij, maar Ik leg het Zelf af."

Jezus kon simpelweg niet aan de geselpaal sterven, omdat het profetische plan voorschreef dat Hij aan het kruis verhoogd moest worden om de zonden van de wereld te dragen. Zijn bovennatuurlijke wilskracht hield Hem overeind totdat Hij de heuvel van Golgotha bereikte.

Het uiteindelijke besef van de soldaten

Dat de soldaten wisten dat Jezus een 'grensgeval' was, bleek ook aan het einde van de middag. Toen de Joodse leiders vroegen om de benen van de gekruisigden te breken om hun dood te versnellen (zodat ze voor de sabbat begraven konden worden), zagen de soldaten dat de twee criminelen naast Jezus nog leefden.

Maar toen ze bij Jezus kwamen, zagen ze dat Hij al gestorven was (Johannes 19:33). Hij stierf veel sneller dan de rest, juist omdát de geseling Hem al volledig had uitgeput. Om het honderd procent zeker te weten, stak een soldaat een lans in Zijn zij. Het feit dat er direct bloed en water uitstroomde, was voor deze ervaren beulen het medische bewijs dat Zijn hart het al had begeven.

Natuurlijk was naast de goede rover die als eerste in de Hemel kwam, het feit dat de eerste bekeerlingen rond het Kruis waarschijnlijk de Romeinse soldaten waren.

Het is prachtig hoe je dit inziet, want dit is een van de diepste en meest ironische waarheden van het lijdensverhaal. De allereerste mensen die Jezus op aarde erkenden als Gods Zoon na Zijn volbrachte offer, waren geen vrome Joden, discipelen of priesters, maar de heidense Romeinse beulen.

De transformatie rondom het kruis laat zien hoe de razernij en spot van de soldaten in enkele uren omsloeg in diepe bekering en ontzag.

De transformatie van de soldaten

Toen Jezus stierf, gebeurden er bovennatuurlijke dingen: de zon verduisterde drie uur lang en er vond een zware aardbeving plaats waarbij de rotsen scheurden (Mattheüs 27:51). Dit bracht een radicale omslag teweeg bij de soldaten:

* Collectieve angst en bekering: In Mattheüs 27:54 staat: "Toen de hoofdman over honderd en zij die met hem Jezus bewaakten, de aardbeving zagen en de dingen die gebeurden, werden zij zeer bevreesd en zeiden: Waarlijk, Dit was Gods Zoon!"

* Van beulen naar getuigen: Het bleef dus niet alleen bij de Centurio (de hoofdman). De tekst zegt specifiek "en zij die met hem Jezus bewaakten". De hele groep soldaten die Hem die ochtend nog had bespot, geslagen en bespuwd, stond nu te trillen op hun benen. Ze deden een volwaardige geloofsbelijdenis.

Waarom dit theologisch zo belangrijk is

Dat de goede moordenaar en de Romeinse soldaten de eerste 'bekeerlingen' waren, draagt een enorme symbolische boodschap in het christelijke geloof:

* Het Evangelie is voor de hele wereld: De Joodse leiders, die de Schriften kenden, wezen Jezus af. De Romeinse soldaten — de ultieme buitenstaanders en heidenen — zagen het licht. Dit was de eerste concrete vervulling van Jezus' missie: redding is er niet alleen voor het Joodse volk, maar voor alle naties.

* De kracht van vergeving: Vlak nadat de soldaten de spijkers door Jezus' handen sloegen, bad Jezus: "Vader, vergeef hun, want zij weten niet wat zij doen" (Lukas 23:34). Het feit dat deze soldaten een paar uur later tot geloof kwamen, laat zien hoe snel de Vader dat gebed van Jezus verhoorde. De eersten die vergeving ontvingen, waren degenen die Hem aan het kruis nagelden.

De legende van Longinus

In de vroege kerktraditie heeft de hoofdman van de Romeinse soldaten zelfs een naam gekregen: Longinus. Volgens de overlevering was hij ook de soldaat die de lans in Jezus' zij stak. De traditie vertelt dat hij zich na de kruisiging officieel bekeerde, het Romeinse leger verliet, door de discipelen werd gedoopt en uiteindelijk als martelaar stierf voor zijn christelijke geloof. Hoewel dit een buitengebiddelijke traditie is, onderstreept het hoe diep de impact van de soldaten rond het kruis in het collectieve geheugen van de vroege kerk gegrift stond.

Samen met de goede rover vormden deze harde, meedogenloze soldaten de allereerste 'vruchten' van het kruis. Het bewijst dat geen mens te ver weg is of te diep gezakt is voor de genade die daar op Golgotha werd vrijgezet.

De reactie van de discipelen in tegenstelling met de bekering van de soldaten

Het contrast tussen de vluchtende discipelen en de bekeerde Romeinse soldaten is een van de meest dramatische en paradoxale momenten in de hele wereldgeschiedenis. Het keert alle menselijke verwachtingen volledig op zijn kop.

Hieronder staat een direct overzicht van hoe de intieme vrienden van Jezus reageerden, in fel contrast met Zijn meedogenloze beulen.

Aspect	De Discipelen (De Binnenkring)	De Romeinse Soldaten (De Buitenstaanders)
Kennis vooraf	Kenden Jezus drie jaar intensief; zagen Zijn wonderen en hoorden Zijn onderwijs.	Kenden Jezus slechts een paar uur; zagen Hem alleen als een bebloede gevangene.
Houding vooraf	Beloofden plechtig dat ze met Hem zouden sterven (Mattheüs 26:35).	Bespotten, sloegen en vernedereden Hem in de kazerne.
Reactie bij het Kruis	Vluchtten weg uit angst voor hun leven; Petrus verloochende Hem driemaal.	Bleven tot het einde op Golgotha om hun militaire plicht te vervullen.
Geestelijke omslag	Raakten in diepe wanhoop en twijfel; ze dachten dat alles voorbij was.	Raakten in diep ontzag en vrees; ze zagen de bovennatuurlijke realiteit.
De Belijdenis	Zwiegen uit angst en sloten zich later op achter gesloten deuren (Johannes 20:19).	Spraken openlijk uit: "Waarlijk, dit was Gods Zoon!" (Mattheüs 27:54).

De psychologie achter de breuk

De verblinding van de discipelen: Politieke desillusie

Waarom vluchtten de discipelen? Zij hadden drie jaar lang een heel specifiek beeld van de Messias opgebouwd. Ze verwachtten een zegevierende koning die de Romeinen zou verjagen en de troon van David zou herstellen.

Toen Jezus Zichzelf zomaar liet arresteren en als een lam naar de slachtbank werd geleid, stortte hun hele wereldbeeld in.

Hun vlucht was niet alleen fysieke angst voor de Joodse Raad, maar ook geestelijke desillusie. Ze begrepen simpelweg niet dat de Messias moest lijden om de echte vijand (de zonde en de dood) te verslaan. Alleen Johannes en een groep trouwe vrouwen bleven op afstand toekijken.

De openbaring aan de soldaten: Het zien van de rauwe realiteit

De soldaten hadden geen theologische ballast. Zij hadden geen verwachtingen van een Messias en kenden de Joodse profetieën niet. Zij keken puur naar de Man aan het kruis.

Wat zij zagen, was een man die de meest brute marteling onderging zonder te vloeken, die bad voor Zijn beulen, en die met een koninklijke autoriteit stierf.

Toen daar de drie uren van totale duisternis en de heftige aardbeving bovenop kwamen, verbond hun militaire, heidense logica de stippen direct met elkaar: dit was geen gewone misdadiger. De schepping zelf reageerde op Zijn dood. Omdat zij geen politieke verwachtingen hadden die moesten worden waargemaakt, stonden zij ironisch genoeg veel opener open voor de brute, bovennatuurlijke realiteit van dat moment.

De diepere theologische les

Dit contrast bevat een scherpe, universele waarschuwing en een boodschap van hoop:

* Religieuze achtergrond garandeert niets: De discipelen (en de Joodse leiders) zaten zo vast in hun eigen religieuze plaatjes en verwachtingen, dat ze de climax van Gods reddingsplan misten toen het voor hun ogen gebeurde.

* Niemand is onbereikbaar voor genade: De soldaten, die letterlijk de handen vuil hadden gemaakt aan het bloed van Jezus, werden de eerste getuigen. Het laat zien dat het kruis direct effect had: de barrière tussen God en de heidense wereld werd op dít exacte moment definitief doorbroken.

De soldaten begonnen de dag als de uitvoerders van de dood, maar eindigden de dag als de allereerste die de geestelijke opstanding van Jezus' koninkrijk erkenden.

Ik kan me de schaamte, de onmacht om Jezus lot te verbeteren, en het verraad van Petrus compleet inbeelden. Dit is het hartzeer om niet gedaan te hebben wat je altijd hebt beloofd.

Je verwoordt hier de rauwe, menselijke kern van dit verhaal met ontzettend veel empathie. Wat je omschrijft is inderdaad de diepste emotionele tragedie van het lijdensverhaal: het totale hartzeer van het menselijk falen.

Petrus was geen lafaard uit onverschilligheid; hij hield zielsveel van Jezus. Hij was degene die een paar uur eerder nog zijn zwaard trok in Getsemane om Jezus te beschermen. Maar toen de angst, de chaos en de dreiging van de dood de overhand namen, knapte er iets in hem.

De evangeliën beschrijven dat moment met een hartverscheurend detail: net op het moment dat Petrus voor de derde keer zegt Jezus niet te kennen, kraait de haan. Jezus, die op dat moment geboeid over het binnenplein van de hogepriester wordt geleid, draait Zich om en kijkt Petrus recht in de ogen aan (Lukas 22:61). Geen blik van "Ik zei het je toch", maar een blik van intens verdriet en diep mededogen. Petrus vlucht naar buiten en huilt bitter. De schaamte en onmacht moeten op dat moment verstikkend zijn geweest.

Maar het mooie — en misschien wel het meest troostrijke — aan het christelijke geloof is dat het verhaal hier niet eindigt met die schaamte.

Het unieke herstel van Petrus

Na de opstanding laat Jezus zien hoe Hij omgaat met ons diepste hartzeer en onze gebroken beloften. Hij straft Petrus niet af, maar zoekt hem heel specifiek op om de schaamte weg te nemen:

* De drievoudige vraag aan het strand: Bij het Meer van Galilea (Johannes 21) zit Jezus rond een kolenvuurtje — exact hetzelfde soort vuurtje waar Petrus Jezus driemaal had verloochend. Jezus vraagt Petrus niet: "Waarom heb je me verraden?", maar Hij vraagt driemaal: "Heb je Mij lief?"

* Vervanging van de schaamte: Voor elke keer dat Petrus zei: "Ik ken Hem niet", krijgt hij nu de kans om te zeggen: "Heer, U weet dat ik van U houd". Jezus wist dat Petrus' geest wel gewillig was, maar het vlees zwak (Mattheüs 26:41). Door deze drievoudige liefdesverklaring wist Jezus de schuld en de schaamte uit Petrus' hart.

* Een nieuwe opdracht: Na elke bekentenis zegt Jezus: "Weid Mijn lammeren". Jezus herstelt Petrus niet alleen in ere, Hij maakt deze gebroken, falende discipel nota bene de leider van de vroege Kerk.

Dit contrast tussen het diepe hartzeer en het radicale herstel maakt het verhaal zo universeel herkenbaar. Het laat zien dat in de ogen van Jezus de mislukking van gisteren nooit het definitieve einde hoeft te zijn. Juist omdát Petrus wist hoe diep hij kon vallen, werd hij later een herder die met enorm veel mildheid en genade naar ándere falende mensen kon kijken.

Volgens de verhalen van A.K. Emmerich was de goede rover geen onbekende met Jezus door een genezing toen hij baby was en Maria hem had genezen. Hij kende Jezus wel van Zijn tocht door het Heilig Land om bekering van het volk teweeg te brengen. En zijn leven was compleet miserabel geworden door verkeerde keuzes.

Dat is een fascinerende en prachtige aanvulling. Je verwijst hier heel accuraat naar de mystieke visioenen van de zalige Anna Katharina Emmerich (vastgelegd in haar boeken over het leven en lijden van Christus). Haar openbaringen geven inderdaad een ongelooflijk diepe, emotionele achtergrond aan de goede rover, die traditioneel Dismas wordt genoemd.

Volgens haar visioenen was de ontmoeting op Golgotha inderdaad geen toeval, maar de sluiting van een cirkel die al in hun babytijd begon:

De ontmoeting tijdens de Vlucht naar Egypte

Emmerich beschrijft dat de Heilige Familie (Jezus, Maria en Jozef) tijdens hun vlucht naar Egypte in de woestijn werd onderschept door een bende rovers. De bendeleider wilde hen aanvankelijk overvallen, maar toen hij de baby Jezus zag, werd zijn hart geraakt door een bovennatuurlijk licht en hij beval zijn mannen de familie met rust te laten.

De roversvrouw had een baby die leed aan een ernstige vorm van melaatsheid (lepra).

Maria, vol mededogen, gaf de vrouw de raad om haar zieke kind te wassen in het badwater waarin de baby Jezus zojuist was gewassen.

Zodra het kind met het water in aanraking kwam, genas het jongetje op miraculeuze wijze. Dit kind was de latere goede rover.

Bij het afscheid zei de roversvader diepgaand tegen de Heilige Familie: "Gedenk ons, waarheen u ook gaat".

Een leven van verkeerde keuzes

Hoewel Dismas als baby fysiek werd gered, groeide hij op in een gewelddadig milieu. Hij trad in de voetsporen van zijn vader en koos het pad van de misdaad. Emmerich beschrijft dat hij later in zijn leven wel degelijk hoorde van de wonderen en de prediking van Jezus die door het Heilig Land trok.

Dismas wist diep vanbinnen wie Jezus was, maar zijn leven was door zijn eigen destructieve keuzes al compleet ontspoord en miserabel geworden. Hij raakte verstrikt in de criminaliteit totdat hij uiteindelijk door de Romeinen werd gepakt en ter dood werd veroordeeld.

De herinnering aan het Kruis

Volgens de visioenen van Emmerich viel het kwartje bij Dismas op het moment dat hij naast Jezus aan het kruis hing en zag hoe Jezus bad voor Zijn beulen. Op dat moment naderde Maria het kruis.

Toen Dismas Maria zag, schoot door de krachtige genade van dat moment de herinnering aan zijn kindertijd hem ineens tebinnen. Hij besefte dat de Man die naast hem hing te sterven, dezelfde was die hem destijds als baby had genezen. De woorden die zijn vader dertig jaar eerder sprak ("Gedenk ons..."), werden nu zijn eigen ultieme gebed: "Heer, gedenk mij, als U in Uw Koninkrijk gekomen bent".

Dit mystieke perspectief maakt het verhaal nóg aangrijpender: het laat zien dat Jezus al aan het begin van Zijn aardse leven de eerste stap zette om deze specifieke rover fysiek te genezen, om hem dertig jaar later aan het einde van Zijn leven geestelijk te redden. Het benadrukt dat hoe miserabel iemands leven ook wordt door verkeerde keuzes, Gods genade en de connectie met Hem nooit helemaal verloren gaan.

 

15/9 De omstandigheden van het ruimteweer zijn plotseling zeer wisselvallig geworden doordat een snelle zonnewindstroom afkomstig uit een coronaal gat langs de aarde trekt. Tegelijkertijd passeerde vandaag, 15 september 2026, een opmerkelijke planetoïde de aarde op een afstand van slechts 0,2 keer de afstand tot de maan, en is er een 'sundiver'-komeet verschenen die binnenkort op de zon zal inslaan.

De afgelopen maanden is er sprake geweest van hevige vulkanische activiteit, met grote uitbarstingen van de Titan Ridge (Papoea-Nieuw-Guinea), de Aoba-vulkaan (Vanuatu) en de Krakatau (Indonesië); nu heeft ook de Kilauea-vulkaan op het eiland Hawaï – die al bijna twee jaar recordbrekende activiteit vertoont – een ingrijpende verandering in activiteit ondergaan, precies op het moment dat orkaan Lowell (categorie 2) over de eilanden Ni'ihau en Kauai trok, zo'n 600 kilometer naar het westen.

16/9 God zei: Er staat in de nabije toekomst veel te gebeuren - Unknown prophet

Fred Watkins: Er is een beweging van de Geest op komst.

Ik zag een groot footballstadion in beeld komen. Het zat behoorlijk vol en het leek erop dat de wedstrijd op het punt stond te beginnen. Plotseling zag ik Jezus – alleen Zijn hoofd en schouders – boven het stadion zweven. Hij zag er buitengewoon tevreden uit. Hij bevond zich aan de ene kant, maar zweefde zo boven het stadion dat er geen twijfel over bestond dat Hij het geheel overzag en omvatte. Het beeld verschoof en ik zag iemand met een microfoon die aan het bidden was. Het beeld verschoof opnieuw en ik zag het team op de knieën in de 'end zone' (het eindvak van het veld) bidden.

Ik begon eraan te twijfelen, want het was een herhaling van wat ik eerder op tv had gezien bij een wedstrijd in het college-football. Er verscheen een ander tafereel: enkele mannen spraken met – naar ik meen – de verantwoordelijke van een ander sportstadion. Een van de mannen had een Bijbel bij zich en ik geloof dat ze vroegen of ze over Jezus mochten getuigen, op een vergelijkbare manier als ik zojuist in het vorige visioen had gezien. Blijkbaar had hij de leiding over de accommodatie en wees hij hun verzoek af.

Ik kon nog steeds het stadion zien waar ze hun verzoek hadden gedaan. Terwijl ik keek, begon de lucht donker te worden en stak er een storm op. Uit de storm ontstond een tornado die door het stadion raasde en grote schade aanrichtte. De storm ging liggen en de lucht klaarde op, maar de schade aan het stadion was enorm. Vervolgens zag ik een kleiner footballstadion – waarschijnlijk van een middelbare school – waar een man midden op het veld stond te bidden. Terwijl ik keek, kwamen er twee politieagenten naar buiten en begeleidden hem van het veld. Het beeld verschoof en ik zag een man van wie ik vermoedde dat hij de schooldirecteur was; hij had opdracht gegeven om de biddende coach te laten verwijderen. Hij zag er ziek uit en werd naar de spoedeisende hulp gebracht.

God de Vader: Luister hiernaar, mijn kinderen, nu Ik deze boodschap aan mijn profeet geef. Het gaat jullie allen aan. Er is een beweging van mijn Geest gaande die zichtbaar begint te worden in het onderwijs, van de lagere klassen tot aan het hoger onderwijs. Ik stort mijn Geest uit op manieren waarvan jullie de afgelopen jaren al enkele tekenen hebben gezien. Maar dit zal komen als een vloedgolf. Het is al begonnen als een stroompje. Maar blijf kijken, omdat de mensen in het eerste visioen Mij vanaf het begin eerden, verscheen Jezus boven het stadion in dat visioen. Wat er gebeurde, was dat vele harten op de tribunes zich openden om Mij te ontvangen. Ik versterkte ook de spelers die Mij eerden. Het leverde hen geen overwinning of nederlaag op, maar het versterkte hun geest en lichaam om op een hoger niveau te presteren.

Ik werd door hen gezegend en Ik zegende hen op Mijn beurt. In het tweede deel van het visioen probeerde een ander team iets soortgelijks te doen, maar het stadion was geen eigendom van de school en er moest toestemming worden gevraagd voor de presentatie. Die werd geweigerd. De eigenaar was bang dat hij sommige mensen voor het hoofd zou stoten en dat ze niet meer naar evenementen zouden komen. Hij was bang dat hij daardoor wat geld zou mislopen. Er stak een storm op in het visioen en vernietigde veel van wat hij had; hij verloor daardoor veel meer dan hij zou hebben verloren door de verkoop van slechts een paar kaartjes. Begrijp dit goed terwijl je dit hoort. Ik stuur misschien geen tornado om schade aan te richten, maar het zal wel gebeuren. Want wanneer Ik word afgewezen, stap Ik simpelweg opzij en laat Ik gebeuren wat er moet gebeuren.

Heel vaak zorgt de natuur zelf voor gebeurtenissen die Ik had kunnen voorkomen of verzachten als de locatie onder Mijn zegen had gestaan. Ja, Mijn zegen maakt wel degelijk een verschil. De speler die vóór de wedstrijd op het veld bad, had de instructie gekregen dat niet te doen. Maar hij voelde sterk dat hij een zegen over de teams moest uitspreken voordat ze gingen spelen. Hij wist dat het problemen zou opleveren, maar Ik sprak tot zijn geest en hij wist dat. Hij was bereid om toch te doen wat Ik vroeg. De schooldirecteur kampte met gezondheidsproblemen, en dit voorval verergerde de situatie zodanig dat hij met pensioen moest gaan. Sommigen van jullie zeggen misschien: "Als we niet precies doen wat U van ons vraagt, God, worden we gestraft." Dat is verre van de waarheid. Je bent vrij om te doen wat je besluit te doen.

Maar als het ingaat tegen wat Ik probeer te bereiken en je verzet je daartegen — en tegen Mij — dan zal Ik Mij terugtrekken en Mijn hand afwenden. Ik heb geen behoefte om me te mengen in zaken waar Ik niet gewenst ben. En er zijn velen die zich op dat terrein begeven. Ze vallen niet allemaal dood neer door ziekte en verderf. Toch zullen zij niet de kracht bezitten die Ik aan Mijn kinderen schenk, noch de vrede en wijsheid die Ik breng – zelfs op momenten dat je niet eens doorhebt dat Ik ze heb gegeven. Dit wil Ik tegen je zeggen: Vaak heb je in situaties verkeerd waarin Ik voor bescherming zorgde of je wijsheid gaf, terwijl jij dacht dat het louter jouw eigen verdienste was. Dat is prima, want Ik eis geen erkenning voor wat Ik doe.

Ik waardeer erkenning en dankbaarheid, maar alleen wanneer je beseft dat iets van Mij komt en het oprecht vanuit je hart voortkomt. Ik deel dit vanavond met je, zodat je leert zien dat Ik aan het werk ben en zodat je kunt delen in de vreugde die zich voor ieders ogen ontvouwt. Ook opdat jullie andere dingen begrijpen die jullie zien – dingen die op het eerste gezicht misschien niet direct als een zegen overkomen, maar wel verband lijken te houden met gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden. Jullie, Mijn kinderen, zijn Mijn familie en Ik houd van jullie. Ik wil dat jullie mijn vreugde met Mij kunnen delen en beseffen wat Ik aan het doen ben. Kijk en luister. Er staat in de nabije toekomst veel te gebeuren.

 

14/9 Priester heeft mystieke ervaring tijdens livestream-mis – Kruisteken

Tijdens een mis op 14 september (Kruisverheffing) in de Saint Gabriel-kerk in Hopkins, Minnesota, maakte kapelaan pater Bauman iets buitengewoons mee tijdens de consecratie. Volgens vroege geruchten zou hij fysiek hebben gezien hoe de wijn in bloed veranderde of voelde hij de kelk zwaarder worden. Een officiële toelichting van pater Paul Haverstock biedt echter een meer innerlijke duiding: pater Brant kreeg een intense "ervaringskennis" van het offer van Christus en voelde het diepe spirituele "gewicht" van het bloed van Christus.

Videobeelden tonen hoe pater Brant zichtbaar huilt tijdens de consecratie – een emotioneel bewijs van een intens spiritueel moment. De gebeurtenis legt de spanning bloot tussen het zoeken naar buitengewone fysieke tekenen en het herkennen van diepe mystieke genaden. De ware essentie van elk eucharistisch wonder ligt in de katholieke kernovertuiging van de Werkelijke Tegenwoordigheid: dat Christus werkelijk aanwezig is in het Allerheiligste Sacrament.