1/8 Zalige A.K. Emmerick in 1821 over de Aarde die steeds woester en onvruchtbaarder werd naarmate de duistere werken van de mensen toenamen: “Alles verdroogde en stierf af” - Michaël Dekee
1/8 Zalige A.K. Emmerick in 1821 over de Aarde die steeds woester en onvruchtbaarder werd naarmate de duistere werken van de mensen toenamen: “Alles verdroogde en stierf af” - Michaël Dekee
Reeds in 2022 hadden we een kurkdroog jaar, en schreef ik hierover, maar opnieuw hebben we met grote droogte te kampen. De Rijn wordt onbevaarbaar. De Donau staat zo laag dat ze in Hongarije hun enige kerncentrale moeten sluiten. Hier in Vlaanderen staan op de velden de maïs enz. te verdrogen. Beken drogen op en het grondwaterpeil zakt zienderogen.
Graag herinner ik ieder aan wat de Duitse zieneres Anna Katharina Emmerick zag in 1821:
“Ik zag de aarde als een rond oppervlak, overdekt met donkerte en duisternis. Alles verdroogde en stierf af. Ik zag dat met ontelbare bijzonderheden bij schepselen van allerlei soort, zoals bomen, struiken, planten, bloemen en velden. Het was alsof men het water uit de beken, de fonteinen, de rivieren en de meren pompte, of dat het weer terugkeerde naar zijn bron, naar de wateren boven het uitspansel of rond het paradijs. Ik trok over de verlaten aarde en zag de rivieren als dunne linten, de meren als zwarte afgronden, waar men alleen in het midden nog een paar plassen water zag. Heel de rest was een dikke, troebele modder, waarin ik enorme dieren en vissen zag, die zich door de modder heen werkten en vochten tegen de dood. Ik ging ver genoeg om de oever van de zee te zien, waar ik vroeger de H. Clemens had zien verdrinken. Ik zag ook plaatsen en mensen in de droevigste toestand van verwarring en ondergang en ik zag hoe de aarde steeds woester en onvruchtbaarder werd naarmate de duistere werken van de mensen toenamen. Ik zag veel gruwelen tot in bijzonderheden; ik herkende Rome en ik zag de Kerk onderdrukt en haar verval van binnen en van buiten. - Zalige A.K. Emmerick, 1821
De wereld is niet zozeer vervuild door CO2-uitstoot, en er is geen “klimaatcrisis”, maar het is een geestelijke vervuiling: de wereld is vooral bevuild door de zonden van de mensheid. Het is een crisis van de zonde, die erger is dan vlak vóór de Zondvloed!
In Fatima, La Salette en op vele andere plaatsen waarschuwde Onze Lieve Vrouw voor straffen indien de mensen zich niet zouden beteren. In La Salette bvb., in 1846, kondigde de Heilige Maagd een straf aan omdat de mensen almaar vloekten, op de vastendagen vlees aten en de boeren op zondag werkten.
“Kom dichter bij, mijn kinderen, weest niet bevreesd; Ik ben hier om u een groot nieuws te verkondigen” Toen sprak de Moeder Gods, terwijl tranen uit Haar mooie ogen begonnen te stromen op 19 september 1846 de volgende zeer merkwaardige boodschap:
“Als Mijn volk zich niet wil onderwerpen ben Ik gedwongen de arm van Mijn Zoon te laten gaan. Hij is zo zwaar en zo drukkend dat Ik hem niet langer kan tegenhouden.”“Als Ik wil dat Mijn Zoon zich niet van u afkeert ben ik genoodzaakt hem onophoudelijk voor jullie ten beste te spreken. Maar jullie, jullie trekken er zich niets van aan. Ik heb u zes dagen gegeven om te werken, ik heb mezelf de zevende dag voorbehouden en gij wilt hem Mij niet toestaan. Als de oogst verrot dan is dat alleen uw eigen schuld. Ik heb het u vorig jaar getoond met de aardappelen en ge hebt er u niets van aangetrokken. Wanneer ge er vond die rot waren vloekten jullie en brachten er de naam van Mijn Zoon bij te pas. Zij zullen verder rotten en met Kerstmis zullen er geen meer zijn. De noten zullen slecht worden en de druiven zullen verrotten. Er zal een grote hongersnood komen maar voordat die komt zullen de kleine kinderen onder de 7 jaar door een siddering bevangen worden en sterven in de handen van hen die ze vasthouden…”
God laat al deze rampen, en ook de huidige droogte en hitte toe om onze blik tot de Hemel te doen richten, en onze knieën voor onze Schepper te buigen, en Hem te eren, onze eigen ellende in te zien en onze zonden te verfoeien en te bewenen. Alles op deze wereld is vergankelijk, maar de zielen blijven voor eeuwig bestaan. Eén ziel is meer waard dan bvb. alle planten en dieren op deze aarde. God straft, uit liefde, om de mensen uit hun sluimer wakker te schudden, om ze te louteren, om ze (hopelijk) tot inkeer te brengen.
Laten wij vooral blijven bidden, en vertrouwen op de Heer.
Profetieën over droogte in Europa
Binnen de christelijke mystiek, private openbaringen en apocriefe voorspellingen nemen profetieën over extreme droogte en hongersnood in Europa een prominente plek in. Vaak worden deze ecologische rampen in de profetische literatuur niet gezien als louter klimatologische fenomenen, maar als een geestelijke loutering of een goddelijke waarschuwing (kastijding) vanwege het morele verval en de geloofsafval (apostasie) op het Europese continent.
Het profetische landschap omtrent droogte in Europa is op te delen in drie grote categorieën:
Klassieke en Erkende Mariaverschijningen
Verschillende door de Katholieke Kerk erkende (of diep onderzochte) Mariaverschijningen in Europa spreken expliciet over het opdrogen van de aarde en het mislukken van oogsten als gevolg van menselijke zonden.
* La Salette (Frankrijk, 1846): Onze-Lieve-Vrouw van La Salette waarschuwde heel concreet voor een grote hongersnood in Europa. Zij voorspelde dat de aardappelen, druiven en het graan zouden rotten en dat er een "grote droogte en hongersnood" zou uitbreken. Dit werd destijds deels gekoppeld aan de Europese aardappelcrisis van 1846-1847, maar de profetie bevat ook elementen die naar een latere eindtijdelijke crisis in Europa verwijzen.
* Fátima (Portugal, 1917): Hoewel de nadruk in Fátima ligt op oorlog en de dwalingen van Rusland, spreken de latere dagboeken en openbaringen van Zuster Lúcia over natuurrampen waarbij de oceanen hun oevers overspoelen en rivieren droogvallen als de mensheid zich niet bekeert.
* Garabandal (Spanje, jaren '60): Hoewel niet officieel erkend, spreken de visionairen hier over de 'Kastijding' (El Castigo) die de wereld zal treffen als de mensheid niet verandert na de 'Waarschuwing'. Onderdeel van deze kastijding is een extreme, wereldwijde droogte en hitte waarbij water schaars wordt.
Specifieke Mystici en Heiligen over Europa
Verschillende Europese heiligen en mystici (waaronder de eerder besproken tradities) hebben visioenen achtergelaten over de fysieke loutering van het continent.
Anna Katharina Emmerich (Duitsland, 1774–1824)
* De 'Geestelijke Woestijn' weerspiegeld in de natuur: Emmerich zag visioenen waarin de uiterlijke ontkerstening van Europa hand in hand ging met het onvruchtbaar worden van de natuur. Zij beschreef een "geestelijke droogte" die zich letterlijk zou vertalen in klimatologische chaos.
* Mislukkende oogsten door extreme hitte: In haar visioenen over de eindtijd zag zij periodes waarin de zon een verzengende hitte over Europa zou uitstorten. Dit leidde tot het mislukken van oogsten en grote schaarste. God "sluit de sluizen van de hemel" omdat de mensheid de sacramentele genade weigert.
* De misleide mensheid: Zij waarschuwde dat de mens in tijden van droogte en crisis blindelings zal vertrouwen op menselijke wetenschap en valse profeten, in plaats van terug te keren naar gebed en boetedoening.
Marie-Julie Jahenny (Frankrijk, 1850–1941)
* De 'Grote Droogte' en de verschroeide aarde: Jahenny profeteerde zeer concreet dat er een periode zal komen waarin er gedurende maanden geen druppel regen meer zal vallen op het Europese continent. Zij sprak over een hitte die zo intens is dat "het gras zal verdorren als stro" en de grond zal openbarsten van de droogte.
* Besmet water en opgedroogde rivieren: Onze-Lieve-Vrouw openbaarde aan haar dat de grote rivieren van Europa historisch laag zullen staan of deels zullen opdrogen. Bovendien waarschuwde Jahenny dat het resterende water door vreemde atmosferische verschijnselen (gelinkt aan de komende "Drie Dagen van Duisternis") tijdelijk ondrinkbaar en giftig zou worden.
* De opeenvolging van plagen: Volgens haar geschriften is de extreme droogte de directe wegbereider voor een universele hongersnood. Deze hongersnood zal zo zwaar zijn dat zij gelovigen adviseerde om specifieke sacramentaliën (zoals het Kruis van de Geweigerde Genade of gezegende medailles) in huis te hebben om voedsel en water miraculeus te zegenen.
Alois Irlmaier (Duitsland, 1894–1959):
* De 'valse lente' en plotselinge droogte: Irlmaier voorspelde dat de grote crisis in Europa voorafgegaan zou worden door een periode van abnormale weersomstandigheden. Hij sprak over een winter die zo zacht is dat de boeren al vroeg kunnen oogsten, waarna plotseling een extreme, verzengende droogte toeslaat die het water schaars maakt en de gewassen op het veld doet mislukken.
* De droogte als geopolitieke wegbereider: In zijn visioenen is de ecologische crisis en de daaropvolgende schaarste geen op zichzelf staand incident, maar de directe vonk in het kruitvat. De droogte en voedselnood veroorzaken extreme sociale onrust en inflatie in Europa, wat de weg plaveit voor een plotselinge, totale geopolitieke escalatie en een flitsconflict.
* Het breken van de materiële hoogmoed: Irlmaier benadrukte dat de droogte en de daaropvolgende chaos de mensheid hardhandig wakker zullen schudden uit haar materiële luxe. Het doel van deze natuurlijke en maatschappelijke loutering is het doorbreken van de menselijke arrogantie: mensen die eerst "niet meer in God geloofden", worden door de absolute schaarste gedwongen om weer op hun knieën te gaan.
Deze bekende Beierse ziener voorspelde een grote geopolitieke crisis in Europa, voorafgegaan door vreemde weersomstandigheden. Hij stelde: "Eerst komt er een tijd van grote voorspoed, daarna een afval van het geloof... Dan zal er plotseling een grote droogte zijn, de gewassen mislukken en het water wordt schaars nog vóór de grote oorlog uitbreekt."
Luisa Piccarreta (Italië, 1865–1947)
In haar geschriften over de Goddelijke Wil legt Jezus uit dat wanneer de menselijke wil de schepping verstoort, de natuur in opstand komt tegen de mens. Zij zag visioenen waarin Europa werd getroffen door extreme hittegolven, branden en droogte omdat de aarde "herstel" eiste voor de zonden van de mensheid.
De Bijbelse Eindtijdcontext (Openbaring)
Veel christelijke eschatologen (eindtijdbeoordelaars) linken de huidige, reële droogteproblemen in Europa aan de apocalyptische plagen:
* De Schalen van Gramschap (Openbaring 16): In de Bijbel wordt voorspeld dat de zon de macht krijgt om de mensen te verschroeien met vuur en intense hitte.
* Het opdrogen van rivieren: Hoewel de Bijbel specifiek spreekt over het opdrogen van de grote rivier de Eufraat (Openbaring 16:12), trekken veel theologen de parallel door naar Europa: wanneer de grote levensaders van het continent (zoals de Rijn, de Donau en de Po) historisch laag staan, wordt dit door gelovigen gezien als een teken dat de "vruchtbare tijd" van Europa ten einde loopt.
De spirituele betekenis achter deze profetieën
Voor al deze mystici is het doel van de voorspelde droogte nooit pure vernietiging. Het heeft altijd een pedagogisch doel:
* De illusie van zelfvoorziening doorbreken: De moderne mens denkt dat hij via technologie en economie alles onder controle heeft. Droogte dwingt Europa op de knieën omdat water niet 'gemaakt' kan worden.
* Oproep tot ecologische en spirituele bekering: Zoals ook moderne pausen (zoals Paus Franciscus in Laudato Si') benadrukken, weerspiegelt de uiterlijke droogte op de velden de innerlijke geestelijke droogte van een cultuur die God heeft losgelaten.

