Naar de inhoud

luikje toe

luikje open
seniorennet.beseniorennet.be

Avondmijmeringen
















Des avonds trek ik graag naar buiten
met onze tweevoeter erop uit.
Terwijl de vogeltjes nog fluiten
ook zij weten dat het dagje sluit
Aan de einder rijst de maan omhoog
laat zonnetje daarginder weten
"Het is tijd dat jij je lichtje dooft
want ik wil de nacht welkom heten"
De stilte is dan vredeloos intens
ze omringt me o zo weldadig
Het kusje dat het maantje schenk
ontvang ik heel ontspannen vredig.
En dwalend op zanderige paadjes
straalt de natuur haar krachten uit.
Ik geniet en langzaam ademhalend
neem ik die pracht in me op voluit.

Met dank aan Viv voor de mooie foto.

De Maten bij valavond.

Vogelnatuurresservaat te Genk
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 21:28 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Waar kom je vandaan












Mooi duifje waar kom je vandaan
zit je hier even te rusten
of ben je verdwaalt?

Leid deze weg je terug naar thuis
Waar je meester je wacht
en je vrouwtjesduif?

Heeft het verre vliegen je vermoeid
ben je misschien
in het reizen niet geboeid?

Mogelijk ben je ziek en krachteloos
daarom zo stil hier
voor dit mooie plekje koos?

Kan het ook zijn dat je hier woont
en gewoon heel gewoon
in deze omgeving thuishoort?

Jij bent voor mij ,uit het verleden
een herinnering aan de man
die me het leven heeft gegeven.

Daarom lieve duif ben je me dierbaar
en als ik je zie
word het blij in mijn hart,echt waar.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 15:04 Reageer op dit bericht

Soms denk ik terug aan het verleden










Op een dag ,als ik niet weet wat doen
denk ik graag eventjes terug aan toen.
Toen ik zorgeloos door het leven gleed
Ver weg van zorg ,kommer en leed.

Het hoge gras in grote ,wuivende weide
op weg naar school nodigde ons blijde.
Sporen te trekken laag  sluipend.
het hoofd omlaag en over de buik.

Zo vlug als het kon, want \'t was verboden
de boer  zou het ons niet verschonen.
Hij kon er echt niet hard om lachen
als hij ons zag gingen we hard lopen.

Maar sporen trekken .daar hield ik van
en telkens opnieuw bezweek ik eraan.
Dus boer van toen ,ik vraag om erbarmen
t\'Was sterker dan mijzelf,schenk me genade.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 14:42 1 reactie Reageer op dit bericht

Langzaam slaat de vijand toe










Met zijn twee en toch alleen
hoevelen zouden er zo niet zijn.
Geen kwade wil of boosaardigheid
gewoon een falen , dat doet pijn.
Je kan nog praten ,even lachen
maar diepgang is ...niet meer.
Je zit gewoonweg af te wachten
en dat doet verdorie echt zeer.

Dag bij dag ga je dan leven.
je zekerheid bestaat uit niets
Neemt wat je word gegeven.
alleen zijn dat veranderd niet.
De vijand staat steeds weer
heel duidelijk op de loer.
Maar tot nu toe , elke keer
gaf jij eraan duidelijk niet toe .

Zo verglijd je hele leven
in 'n stil zwijgzaam gebeuren.
Drukte ,lawaai al is het even
zit je echt niet om te treuren.
Toch zie ik je nog echt genieten
in je eentje in de warme lentezon.
Terwijl je aan je sigaartje trekt
Je blik op oneindig, zo ver weg.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Soms het je niet de keuze.........













Soms heb je niet echt keuze
geeft het leven je je aan
Welke weg je hier op aarde
voor jou uitgestippeld staat.

Had je wel andere gedachten
van wat je stond te doen.
Soms kan je beter volgen
gewoon.... stilletje afwachten.

Het grote in ons aards bestaan
zijn echt niet reuze dingen.
\'n Simpel ,lief klein gebaar
daar kan het soms om gaan.

Alleen je kijk op het leven
bepaald hoe rijk je bent
De liefde die je schenkt
en of mensen om je geven.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 11:20 1 reactie Reageer op dit bericht

Als de lente word geboren












Als de lente word geboren
voel \'k me ontzettend blij
Bij \'t rode ochtendgloren
ontwaakt het kind in mij
Gezang van vroege vogels
vrolijk klinken in mijn oor
Geeft mij dan sterke vleugels
ik zweef van zelf omhoog.
Plots lijkt het zware leven
niet meer zo zwaar als lood
Kracht word weer gegeven
kan weer een tijdje voort.
Overal kan je het weer zien
nieuwe leven dat ontspringt
Ook dat je heel misschien
op vragen antwoorden vind











Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 11:02 Reageer op dit bericht

Weten jullie nog die vasten van toen














Weten jullie nog die vasten toen.
dat was de tijd toen we nog dachten.
Dat het om de hemel was te doen.
Het begon gewis met carnaval.
Dan mochten we de clown uithangen.
Het plezier stond dan vanboven aan.
want de........ vastentijd kwam eraan.

Aswoensdag was de tijd van bezinnen.
waar kwamen we ook weer vandaan.
Het is dat ze het nog steeds niet weten.
Wel dat we tot stof zullen vergaan.
Daaraan herinnerde het assekruisje.
Waarvan men al eens grappig zei.
Behoud het tot de dag van verrijzenis
Zo koop je je zieltje vrij.

Veertig dagen kreeg je geen snoep.
Alles verdween in een grote doos.
Vrijdags was het vlees een taboe.
Zodat moeder dan voor vis koos.
Stokvis ,de vis van de werkman.
Maar zondags dan hadden we geluk .
Dan gold die enge maatregel niet.
En lagen al die snoepjes terug .
Weer in je bereik ,in je verschiet.

Witte donderdag bood vasteneinde aan .
Wij gingen met z'n allen naar de kerk.
Gedenk het laatse avondmaal .
Want dat was  Jezus zijn werk.
Maar voor ons kinderen van die tijd.
Waren andere dingen belangrijk .
Het was de dag dat de klokken vlogen .
Uit alle kerken van de wereld .
Naar de paus zijn huis in Rome.

Goede vrijdag, dag van grote rouw.
En ook van biechten ,de kruisweg .
De rozenkrans heel getrouw.
Het lag mij en velen niet erg in trek.
Dat bidden maakte je zo moe als wat.
De zaterdag hadden ze geen verhaal.
Dus werd hij in ons familie gevierd .
Als de dag waarop met heel veel kabaal .
Voor ieder kind een nestje werd versierd .

Paasdagmorgen al heel vroeg ging
gepaard met vrolijk kindergeluid .
Bij elk gekleurd eitje dat er hing .
Barsten wij in luide vreugde uit.
Het was toen nog 'n eenvoudig gedoe.
gewoon maar eieren van allerlei .
Ze waren soms van suikergoed .
Met alles waren wij reuzeblij.
En soms, heel soms kwamen later.
Nog enkele paaseitjes boven water
.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 23:30 Reageer op dit bericht

Vandaag vraag je.....Lieve ik ben zo moe.........













Vandaag vraag je\" Lieve ik ben zo moe
wat moet ik daar nu van denken.
Zou ik aan de dokters durven vragen
hoe lang ik nog te leven heb.
Hoe lang kan ik die dialyse nog aan
ik voel mijn krachten steeds meer weggaan.\"

Ik kom dan stilletjes bij je zitten 
mijn hart dat voelt dan toch zo zwaar
Want ik kan je ook alleen maar zeggen
dat daarop niemand het antwoord weet.
Misschien brengt deze nieuwe lente
Ook voor jou weer een beetje kracht
Zodat je weer voluit kan genieten
als het leven opeens weer naar je lacht.

Hou moed zo wil ik je dan vragen
er is nog zoveel wat je wacht
Met de kleinkinderen paaseieren rapen
Ik hou zo van jou lieve vertrouwde lach.
Je ogen gaan dan plots weer schitteren
een jeugdig plezier dat straalt eruit
Hier wil ik nog heel lang van genieten.
Daarom gaan we er samen tegen aan.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door liev om 19:13 Reageer op dit bericht

Ik word soms zo ontzettend..........














Ik word soms zo ontzettend kwaad
omdat de kracht hem verlaat.
Wat vroeger spelenderwijs ging
word nu een bron van belasting.

Zodat een kleine vijs die hardnekkig is
veranderd in een ontembare hindernis.
En hoe je ook wilt en uitprobeert
Dat ding is meester keer op keer.

We worden ouder ,nog niet zo oud
dat alles moet wijken waar je van houd
Begin je ergens aan en zet je door
dan gaat dat vingertje omhoog.

Maar toch wil je graag van alles doen
Probeer je weer vol goede moed
Omdan opnieuw je les te leren
De zwakte zal weer overheersen.

Men beseft pas goed wat rijkdom is
van je gezondheid als je ze mist.
Maar je hebt in 't leven niet te kiezen
soms win je en soms ga je verliezen.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 15:58 Reageer op dit bericht

Men zegt dat vroeger alles beter was.














Men zegt dat vroeger allles beter was,
Ik ben daarbij van een ander gedacht.
Het is misschien wel  heel eigenwijs.
De tijd van nu stel ik heel erg op prijs.

Heel graag wil ik alles met u overlopen .
Vergelijken ,wat we nu allemaal kopen.
Het gemak en de mogelijkheden die er zijn.
Plezier en de luxe voor groot en klein.

Begin met de maandag gewoontegetrouw.
De was toen dat was niet van gauw ,gauw.
Heel de voormiddag moest je gebruiken. 
Opdat je wasgoed weer fris ging ruiken.

Dinsdag was de dag van de bergen strijk.
Je was toen wel drie strijkijzers rijk.
Op de stoof werden ze warm gemaakt.
Zomer of winter nooit werd er gestaakt.

Woensdag bij ons, de boven zijn beurt.
Emmers en dweilen omhoog gesleurd.
Een aftrekker bestond toen nog niet .
Dus opdrogen deed je op elke  knie .

Donderdag was marktdag wel 10km ver.
Met de fiets of tevoet deed je die weg.
Beladen als een ezel zo ging je naar huis.
Moe en bezweet kwam je dan terug thuis.

Vrijdag werd poetsdag van het gelijkvloers.
Met zeepsop en borstel schuren die vloer.
Een stofzuiger werd nadien uitgevonden.
Fitnissen hoefde niet ,bleven zo wel gezonder.

Ook zaterdag was heel gewone weekdag .
Werk en school niemand had toen vrijaf.
\'s Avonds de wasbeurt een heel gedoe .
Als de avond viel was je gewoon moe.

Zondag de dag die aan God werd gewijd.
Met in de voormiddag de mis ,een feit .
Namiddag het lof ,je kon er niet langsdoor.
Want dat alles hield je in het rechte spoor.

En als ik dan naar nu kijk ,dan ben ik rijk.
Voor alles apparaten ,waar je ook kijkt .
Je hoeft je handen zelfs niet vuil te maken.
En voor je gezondheid ga je ritjes maken. 

Het is waar ,\'t gaat steeds sneller en sneller.
Soms lopen we onszelf wel eens tepletter
Dat zal de kunst zijn in dit korte  leven .
Te genieten van al wat je hier kan beleven.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door liev om 19:32 Reageer op dit bericht

Ik heb graag mensen om me heen

Ik heb graag mensen om me heen
maar af en toe ben ik graag alleen
Op een plekje ergens in de natuur
alles voor niets ,niets is er duur.

Zo zat ik op een hele hoge berg
zo\'n berg waarop ik heel klein werd.
Het deed me beseffen hoe nietig ik was
Zodanig dat ik van mijn hoogmoed genas.

Dan stond ik aan \'n hele grote oceaan
waar getijden steeds heen en weer gaan
Het deed me beseffen dat zorgen en pijn
Ook weer deel van het mensdom zijn

Op een andere keer heel diep in het woud
de zon stralen wierp als \'t zuiverste goud.
Het deed me beseffen hoe rijk ik wel ben
Dat ik hieronder zoveel vrienden heb.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Schoolreis op zijn 1952...............











Het was de gewoonte van ieder jaar.
in de zomer op schoolreis te gaan.
Niet naar de sneeuw of verre landen.
Geen cultuur of andere banden.

Neen, wij gingen netjes in het gelid.
ieder op zijn plaatsje zo was beslist.
Te voet en soms biddend naar de grot.
Van Timkesberg daar hielden we stop.

Heel mooi gelegen in het diepste punt.
vele banken die je nu niet meer vind.
Daar rammelden wij allen te samen.
waren heel blij bij het laatste amen.

Dan kwam voor ons de grote pret.
Zie me hier vlug glijden... opgelet!
Van boven naar onder altijd weer.
Wees zeker \'t plezier telkens weer.

Van dat spelen kreeg ik heel warm .
Hing mijn jasje aan een boom z\'n arm.
Dan....klonk het fluitje ,riep ons terug.
Wij moesten dan heel vlug naar de juf.

Ik stond in de rij en merkte algauw.
Werd overal rillig van de plotse kou.
Mijn mooie jasje ,o jeekes vergeten.
Ik kon gaan zoeken in die bergketen.

7 Jaar oud ik weet het nog heel goed.
Ik maar op zoek en toen zelf zoek.
Hoorde de kinderstemmen in de verte.
werd heel bang... voelde me verlaten.

Tranen met tuiten liepen over mijn wangen.
En mijn gele jasje zag ik nergens hangen.
Wat moest ik doen voelde me heel erg klein.
Had het gevoel ,alleen op de wereld te zijn.

Drie lieve mensen kwam ik toen tegen.
wat doe jij hier ,lieve schat ,zo in je eentje.
Na mijn snikkend verhaal zochten zij met mij.
Maar mijn pas verworven jas ,dat bleef kwijt.

Na een hele poos ,zeiden ze \'t heeft geen zin.
Kom jij met ons maar die chicke auto in.
Ik voelde me toen een princes eerste klas.
Blij dat ik op weg naar de school toe was.

Het eind van \'t verhaal vond ik niet fijn.
Juf was boos \'je had ontvoerd kunnen zijn\'.
Dus mocht ik braafjes veel lijntjes schrijven.
Daardoor kon ik een ganse dag binnen blijven.

Zelfs vandaag voelt dat nog als onrecht aan.
Had die jufrouw niet met me mee moeten gaan.
Je laat in een bos, toch geen kind van zeven.
Achter waar ze angstig zit te beven
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 20:45 Reageer op dit bericht

Vele sprookjes beginnen met.........













Vele sprookjes beginnen met
er was eens.....dat weten we wel
Drama\'s die worden
heel vergroot in het daglicht gezet.

Heel intens leef je mee met gevaren
die helden ....moeten beleven
Je kan het wezelijk
voelen avonturen die ze ervaren.

Je vergeet dan even de zorgen
van het..... dagelijks bestaan.
Door spanning
denk je even niet aan morgen.

En meestal dan eindigen sprookjes
op een.... mooi happy end
Zo sluiten we
het boek tevreden,geloof me.

Wat mogen we blij zijn te kunnen
lezen is... een kostbaar gegeven.
En zeggen nog zijn
er kinderen die dat niet gelukt
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 14:27 Reageer op dit bericht

Vandaag opeens een naar bericht.














Vandaag opeens een naar bericht
over een jonge mooie vrouw
Voor haar schijnt nooit nog licht
vele mensen gedompeld in rouw.

Kinderen die in \'t leven blijven staan  
met de grote leegte die achterblijft
Zonder moeder verder moeten gaan
vele mensen met een hart dat schreit.

\'n Man die nu alleen staat in \'t leven
plots geconfronteerd met \'t verdriet
Onbegrip staat er op zijn gelaat te lezen
vele mensen die de pijn van hem zien.

Een vader die er nooit aan had gedacht
zijn dochter op zo\'n manier te verliezen.
Dat is wat je als ouder niet verwacht
vele mensen die op de weg \'t leven lieten

En toch blijft het verkeer maar verder gaan.
alleen de getroffen familie\'s voelen de pijn
Het wordt precies gewoonweg aanvaard
Dat vele mensen dagelijks slachtoffer zijn
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 22:14 Reageer op dit bericht

Mijn vader was een duivenman.













Mijn vader was een duivenman.
Van duiven daar wist hij alles van.
Speelde regelmatig kampioen
Elke keer weer opnieuw, elk seizoen.

Op een dag kwam een verdwaalde duif
Onverwacht op bezoek bij ons thuis
Had aan haar poot een gummi ring
Met voor mij onbegrijpbare tekens in.

Mijn vader zag met zijn ervaren oog
Een kampioen in \'t beestje ,dat belooft
Dacht bij zich zelf, ik ga eens op zoek
Dat is wat een eerlijk iemand doet.

En ja hoor ,hij vond hem al heel vlug
De eigenaar wou graag zijn duifje terug.
Al vlug zonder dralen werd er besloten.
Dat hij en z\'n vrouwtje naar ons zou komen.

Het praten bracht al rap vriendschap.
Een tegen bezoekje werd dan verwacht.
Dus zakte mijn ouders op een mooie dag
Met een chaufeur en al naar Antwerpen af.

Het aankomen was er een verrassing, hoor.
Hun huis was zo ontzettend chic en groot.
\'n Diamantair, dat hadden ze nooit gedacht.
Wat daar allemaal stond nooit geziene pracht.

Het onthaal was zo warm zo hartelijk
Mijn ouders die vonden dat heerlijk
Bij het afscheid namen ze mijn ma\'s hand
Deden aan haar vinger \'n ring met diamant.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 22:43 Reageer op dit bericht

Eindeloos kan ik zitten te kijken.













Eindeloos kan ik zitten kijken
Zover mijn blik aan zee kan reiken.
Tot aan de horizon ginder ver
Waar ze de hemel naar onder trekt.

Getijden die gaan heen en weer.
Steeds gaan golven op en neer
Weerspiegelen het avondrood
Hier is de natuur op zijn groots.

Een eenzaam schip verschijnt
Tot als het achter de kim verdwijnt
Ik denk bij mezelf waarheen het gaat
Bemannigs familie die het achterlaat.

Bij dit alles voel ik me oneindig klein
Blij ik een deel van dat alles te zijn.
Het mogen ervaren ,diep te voelen.
Een met de schepping ,ontroering
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 16:19 1 reactie Reageer op dit bericht

Maagdelijk duister .........










Maagdelijk duister
waar vind je het nog?
Moet je ervoor
naar de bergen gaan?
Heel hoog op de top
waar geen leven is
mogelijk alleen
maar duisternis.


Maagdelijk duister
waar vind je het nog?
Moet je ervoor
heel diep in de woestijn
Waar niets dan vele
zandkorrels zijn
misschien alleen
maar duisternis.

Maagdelijk duister
waar vind je het nog?
Moet je ervoor
naar het regenwoud?
Waar dichte ,hoge bomen
hun groene lover
zorgen voor
de duisternis.

Maagdelijk duister
waar vind je het nog?
Of kan je gewoon
op je vertrouwde kamer
door je gordijnen
dicht te sluiten
genieten van de
stille duisternis.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 15:03 Reageer op dit bericht

Zacht streel je mijn haren uit mijn gezicht














Zacht streel je mijn haren uit mijn gezicht.
In je lieve ogen zo\'n aparte blik.
Ik zou zo graag je gedachten willen lezen.
Over hoe je je voelt ,alles weten .........

Je hand is zo teder en heerlijk warm.
Heel stilletjes leg je hem op mijn arm.
Ik vlei me heel dicht tegen je aan.
Voel de aanwezigheid van je lichaam.

Dit zijn momenten om te koesteren.
Gewoon eenvoudig niets te moeten.
Wij met ons beidjes en o zo één.
Van toen lang geleden niet meer alleen.

Het nu is belangrijk ,de toekomst niet meer.
Daaraan denken doet alleen maar zeer.
Gisteren is voorbij ,morgen moet nog komen.
Ik wil alleen van het nu nog maar dromen..
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 17:01 Reageer op dit bericht

Zou je met mij niet eens willen vliegen........











Zou je met mij niet eens willen vliegen
zomaar naar ergens
ik weet niet waar.

Zachtjes in een hangmat  wiegen
zonder gedachten
luisterend naar.

De vogels die hun gezang aanbieden
heldere hoge tonen
verstrooien je.

Over je huid streelt een heerlijk briesje
je voelt je geweldig
echt waar.

Op de achtergrond hoort je het vlieten
van een beekje
zo klaar

Als je gaat kijken dan kan je zien
er zwemmen nog
visjes in.

Dat zou ik je heel graag aanbieden
dus vraag ik je
ga je mee.........!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Een stormwind..........













Een felle stormwind  ruist in mij
probeert me onderuit te halen.
Ik buig , plooi en word zo moe
moet extra krachten boven halen.

Ik wil niet breken ,zoek een weg
om hem veilig te doorstaan
Een beetje bang en ook onzeker.
er is nog een hele weg te gaan.

Heel diep in mij leeft het gevoel
van 't zal allemaal wel lukken.
Het leven deelt soms slagen uit
en moet je 't hoofd al eens bukken.

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 20:32 Reageer op dit bericht

Meer van luikje toe

↑ Terug naar de berichten