Naar de inhoud

luikje toe

luikje open
akke.beakke.be

Men zegt dat vroeger alles beter was.














Men zegt dat vroeger allles beter was,
Ik ben daarbij van een ander gedacht.
Het is misschien wel  heel eigenwijs.
De tijd van nu stel ik heel erg op prijs.

Heel graag wil ik alles met u overlopen .
Vergelijken ,wat we nu allemaal kopen.
Het gemak en de mogelijkheden die er zijn.
Plezier en de luxe voor groot en klein.

Begin met de maandag gewoontegetrouw.
De was toen dat was niet van gauw ,gauw.
Heel de voormiddag moest je gebruiken. 
Opdat je wasgoed weer fris ging ruiken.

Dinsdag was de dag van de bergen strijk.
Je was toen wel drie strijkijzers rijk.
Op de stoof werden ze warm gemaakt.
Zomer of winter nooit werd er gestaakt.

Woensdag bij ons, de boven zijn beurt.
Emmers en dweilen omhoog gesleurd.
Een aftrekker bestond toen nog niet .
Dus opdrogen deed je op elke  knie .

Donderdag was marktdag wel 10km ver.
Met de fiets of tevoet deed je die weg.
Beladen als een ezel zo ging je naar huis.
Moe en bezweet kwam je dan terug thuis.

Vrijdag werd poetsdag van het gelijkvloers.
Met zeepsop en borstel schuren die vloer.
Een stofzuiger werd nadien uitgevonden.
Fitnissen hoefde niet ,bleven zo wel gezonder.

Ook zaterdag was heel gewone weekdag .
Werk en school niemand had toen vrijaf.
\'s Avonds de wasbeurt een heel gedoe .
Als de avond viel was je gewoon moe.

Zondag de dag die aan God werd gewijd.
Met in de voormiddag de mis ,een feit .
Namiddag het lof ,je kon er niet langsdoor.
Want dat alles hield je in het rechte spoor.

En als ik dan naar nu kijk ,dan ben ik rijk.
Voor alles apparaten ,waar je ook kijkt .
Je hoeft je handen zelfs niet vuil te maken.
En voor je gezondheid ga je ritjes maken. 

Het is waar ,\'t gaat steeds sneller en sneller.
Soms lopen we onszelf wel eens tepletter
Dat zal de kunst zijn in dit korte  leven .
Te genieten van al wat je hier kan beleven.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door liev om 19:32 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Ik heb graag mensen om me heen

Ik heb graag mensen om me heen
maar af en toe ben ik graag alleen
Op een plekje ergens in de natuur
alles voor niets ,niets is er duur.

Zo zat ik op een hele hoge berg
zo\'n berg waarop ik heel klein werd.
Het deed me beseffen hoe nietig ik was
Zodanig dat ik van mijn hoogmoed genas.

Dan stond ik aan \'n hele grote oceaan
waar getijden steeds heen en weer gaan
Het deed me beseffen dat zorgen en pijn
Ook weer deel van het mensdom zijn

Op een andere keer heel diep in het woud
de zon stralen wierp als \'t zuiverste goud.
Het deed me beseffen hoe rijk ik wel ben
Dat ik hieronder zoveel vrienden heb.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Schoolreis op zijn 1952...............











Het was de gewoonte van ieder jaar.
in de zomer op schoolreis te gaan.
Niet naar de sneeuw of verre landen.
Geen cultuur of andere banden.

Neen, wij gingen netjes in het gelid.
ieder op zijn plaatsje zo was beslist.
Te voet en soms biddend naar de grot.
Van Timkesberg daar hielden we stop.

Heel mooi gelegen in het diepste punt.
vele banken die je nu niet meer vind.
Daar rammelden wij allen te samen.
waren heel blij bij het laatste amen.

Dan kwam voor ons de grote pret.
Zie me hier vlug glijden... opgelet!
Van boven naar onder altijd weer.
Wees zeker \'t plezier telkens weer.

Van dat spelen kreeg ik heel warm .
Hing mijn jasje aan een boom z\'n arm.
Dan....klonk het fluitje ,riep ons terug.
Wij moesten dan heel vlug naar de juf.

Ik stond in de rij en merkte algauw.
Werd overal rillig van de plotse kou.
Mijn mooie jasje ,o jeekes vergeten.
Ik kon gaan zoeken in die bergketen.

7 Jaar oud ik weet het nog heel goed.
Ik maar op zoek en toen zelf zoek.
Hoorde de kinderstemmen in de verte.
werd heel bang... voelde me verlaten.

Tranen met tuiten liepen over mijn wangen.
En mijn gele jasje zag ik nergens hangen.
Wat moest ik doen voelde me heel erg klein.
Had het gevoel ,alleen op de wereld te zijn.

Drie lieve mensen kwam ik toen tegen.
wat doe jij hier ,lieve schat ,zo in je eentje.
Na mijn snikkend verhaal zochten zij met mij.
Maar mijn pas verworven jas ,dat bleef kwijt.

Na een hele poos ,zeiden ze \'t heeft geen zin.
Kom jij met ons maar die chicke auto in.
Ik voelde me toen een princes eerste klas.
Blij dat ik op weg naar de school toe was.

Het eind van \'t verhaal vond ik niet fijn.
Juf was boos \'je had ontvoerd kunnen zijn\'.
Dus mocht ik braafjes veel lijntjes schrijven.
Daardoor kon ik een ganse dag binnen blijven.

Zelfs vandaag voelt dat nog als onrecht aan.
Had die jufrouw niet met me mee moeten gaan.
Je laat in een bos, toch geen kind van zeven.
Achter waar ze angstig zit te beven
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 20:45 Reageer op dit bericht

Vele sprookjes beginnen met.........













Vele sprookjes beginnen met
er was eens.....dat weten we wel
Drama\'s die worden
heel vergroot in het daglicht gezet.

Heel intens leef je mee met gevaren
die helden ....moeten beleven
Je kan het wezelijk
voelen avonturen die ze ervaren.

Je vergeet dan even de zorgen
van het..... dagelijks bestaan.
Door spanning
denk je even niet aan morgen.

En meestal dan eindigen sprookjes
op een.... mooi happy end
Zo sluiten we
het boek tevreden,geloof me.

Wat mogen we blij zijn te kunnen
lezen is... een kostbaar gegeven.
En zeggen nog zijn
er kinderen die dat niet gelukt
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 14:27 Reageer op dit bericht

Vandaag opeens een naar bericht.














Vandaag opeens een naar bericht
over een jonge mooie vrouw
Voor haar schijnt nooit nog licht
vele mensen gedompeld in rouw.

Kinderen die in \'t leven blijven staan  
met de grote leegte die achterblijft
Zonder moeder verder moeten gaan
vele mensen met een hart dat schreit.

\'n Man die nu alleen staat in \'t leven
plots geconfronteerd met \'t verdriet
Onbegrip staat er op zijn gelaat te lezen
vele mensen die de pijn van hem zien.

Een vader die er nooit aan had gedacht
zijn dochter op zo\'n manier te verliezen.
Dat is wat je als ouder niet verwacht
vele mensen die op de weg \'t leven lieten

En toch blijft het verkeer maar verder gaan.
alleen de getroffen familie\'s voelen de pijn
Het wordt precies gewoonweg aanvaard
Dat vele mensen dagelijks slachtoffer zijn
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 22:14 Reageer op dit bericht

Mijn vader was een duivenman.













Mijn vader was een duivenman.
Van duiven daar wist hij alles van.
Speelde regelmatig kampioen
Elke keer weer opnieuw, elk seizoen.

Op een dag kwam een verdwaalde duif
Onverwacht op bezoek bij ons thuis
Had aan haar poot een gummi ring
Met voor mij onbegrijpbare tekens in.

Mijn vader zag met zijn ervaren oog
Een kampioen in \'t beestje ,dat belooft
Dacht bij zich zelf, ik ga eens op zoek
Dat is wat een eerlijk iemand doet.

En ja hoor ,hij vond hem al heel vlug
De eigenaar wou graag zijn duifje terug.
Al vlug zonder dralen werd er besloten.
Dat hij en z\'n vrouwtje naar ons zou komen.

Het praten bracht al rap vriendschap.
Een tegen bezoekje werd dan verwacht.
Dus zakte mijn ouders op een mooie dag
Met een chaufeur en al naar Antwerpen af.

Het aankomen was er een verrassing, hoor.
Hun huis was zo ontzettend chic en groot.
\'n Diamantair, dat hadden ze nooit gedacht.
Wat daar allemaal stond nooit geziene pracht.

Het onthaal was zo warm zo hartelijk
Mijn ouders die vonden dat heerlijk
Bij het afscheid namen ze mijn ma\'s hand
Deden aan haar vinger \'n ring met diamant.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 22:43 Reageer op dit bericht

Eindeloos kan ik zitten te kijken.













Eindeloos kan ik zitten kijken
Zover mijn blik aan zee kan reiken.
Tot aan de horizon ginder ver
Waar ze de hemel naar onder trekt.

Getijden die gaan heen en weer.
Steeds gaan golven op en neer
Weerspiegelen het avondrood
Hier is de natuur op zijn groots.

Een eenzaam schip verschijnt
Tot als het achter de kim verdwijnt
Ik denk bij mezelf waarheen het gaat
Bemannigs familie die het achterlaat.

Bij dit alles voel ik me oneindig klein
Blij ik een deel van dat alles te zijn.
Het mogen ervaren ,diep te voelen.
Een met de schepping ,ontroering
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 16:19 1 reactie Reageer op dit bericht

Maagdelijk duister .........










Maagdelijk duister
waar vind je het nog?
Moet je ervoor
naar de bergen gaan?
Heel hoog op de top
waar geen leven is
mogelijk alleen
maar duisternis.


Maagdelijk duister
waar vind je het nog?
Moet je ervoor
heel diep in de woestijn
Waar niets dan vele
zandkorrels zijn
misschien alleen
maar duisternis.

Maagdelijk duister
waar vind je het nog?
Moet je ervoor
naar het regenwoud?
Waar dichte ,hoge bomen
hun groene lover
zorgen voor
de duisternis.

Maagdelijk duister
waar vind je het nog?
Of kan je gewoon
op je vertrouwde kamer
door je gordijnen
dicht te sluiten
genieten van de
stille duisternis.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 15:03 Reageer op dit bericht

Zacht streel je mijn haren uit mijn gezicht














Zacht streel je mijn haren uit mijn gezicht.
In je lieve ogen zo\'n aparte blik.
Ik zou zo graag je gedachten willen lezen.
Over hoe je je voelt ,alles weten .........

Je hand is zo teder en heerlijk warm.
Heel stilletjes leg je hem op mijn arm.
Ik vlei me heel dicht tegen je aan.
Voel de aanwezigheid van je lichaam.

Dit zijn momenten om te koesteren.
Gewoon eenvoudig niets te moeten.
Wij met ons beidjes en o zo één.
Van toen lang geleden niet meer alleen.

Het nu is belangrijk ,de toekomst niet meer.
Daaraan denken doet alleen maar zeer.
Gisteren is voorbij ,morgen moet nog komen.
Ik wil alleen van het nu nog maar dromen..
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 17:01 Reageer op dit bericht

Zou je met mij niet eens willen vliegen........











Zou je met mij niet eens willen vliegen
zomaar naar ergens
ik weet niet waar.

Zachtjes in een hangmat  wiegen
zonder gedachten
luisterend naar.

De vogels die hun gezang aanbieden
heldere hoge tonen
verstrooien je.

Over je huid streelt een heerlijk briesje
je voelt je geweldig
echt waar.

Op de achtergrond hoort je het vlieten
van een beekje
zo klaar

Als je gaat kijken dan kan je zien
er zwemmen nog
visjes in.

Dat zou ik je heel graag aanbieden
dus vraag ik je
ga je mee.........!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Een stormwind..........













Een felle stormwind  ruist in mij
probeert me onderuit te halen.
Ik buig , plooi en word zo moe
moet extra krachten boven halen.

Ik wil niet breken ,zoek een weg
om hem veilig te doorstaan
Een beetje bang en ook onzeker.
er is nog een hele weg te gaan.

Heel diep in mij leeft het gevoel
van 't zal allemaal wel lukken.
Het leven deelt soms slagen uit
en moet je 't hoofd al eens bukken.

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 20:32 Reageer op dit bericht

De stoomtrein van mijn leven..........












  
De stoomtrein van mijn leven
nam mij op vele sporen mee.
Deed mij heel veel beleven
ik ben daardoor heel weltevree.

Het stationtje van het vertrek
in een toen mooi klein dorpje.
Het was ook mijn geboorteplek
net een behaaglijk ,veilig korfje.

Daar vond de eerste rit plaats
naar de onbekende kempen.
Waar koolmijnen in hun haast
uit de diepte kolen bovenbrengen.

Het was de wereld in het klein
talen uit allerlei verre landen .
Van mensen die verschillend zijn
en toch waren er mooie banden.

En als er feest was in die streek
wedijverden schitterende kleuren.
Er werd gedanst en men keek....
at lekkernijen met vreemde geuren.

Zo rijd dat treintje met me rond
nog steeds na vele lange jaren.
En vele fijne mensen stapten op
die bij mij een plaatsje vergaarden.

Ik hoop ik nog een hele poos
met hem mag verder rijden.
Bij mensen waar ik voor koos
een tijdje mag verblijven.
Verwijder dit bericht
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Geamuzeerd kijk ik ernaar.....

Buiten gaat de strijd tussen winter en lente
in alle hevigheid door.
Het eerste gevoel dat ik had was er een van pppfff
Weeral van dat.
Maar naar gelang de dag vorderde leek het net een spel
Van wie gaat er winnen.
De winter die hardnekkig volhoud dat zijn tijd van gaan
nog niet gekomen is
Of de lente die ongeduldig de eerste tekenen laat
zien van zijn komst.
Het mooie aan dat speels gedrag van zonnestralen
en plotse sneeuwbuien
Is het weten dat uiteindelijk de lente zonder falen
de bovenhand zal halen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 12:40 Reageer op dit bericht

Koning winter wil niet gaan..........













Deze morgen bij het onwaken
moest ik even heel diep gapen.
Weer \'n weertje, ik kan niet meer.
hier en daar een laagje sneeuw.

Elke keer weer als het zo begint
zorg vlug dat \'k mijn cameratje vind.
Wil zo graag mooie beelden pakken
en ermee door \'de Maten \'afzakken.

De winter geeft zich niet gewonnen
maakt aldoor maar gekke sprongen
Zo gauw hij een dapper krokusje ziet
bedekt hij haar, tot mijn groot verdriet.

De zon verjaagt het sneeuwwitte tapijt
zend met volle kracht haar stralen uit.
Ik sta geamuzeerd toe te kijken
wie zal uiteindelijk de winnaar blijken.

Nog even kan hij hier nog vertoeven
maar toch zal hij uiteindelijk moeten.
Toegeven dat de tijd is aangekomen
dat wij van de lente mogen dromen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Weet je nog de tijd van toen.....














Weet je nog de tijd van toen
zowat vijftig jaar geleden.
Wat we aan moesten doen
bij hevige pletsende regen.

Net zoals ik liepen er velen
gekleed in een rubbere caban.
Op handhoogte waren er spleten
gemakkelijk als je iets vastnam.

Als je hem dan een tijdje had
vertoonde hij hier en daar barsten.
Voelde je ook zo'n beetje plak
dat losliet op dat heel getast.

Hij was zo koud en een hele last
op onze zachte kinderhuid.
Zodat bij je bestemming blij was
Dan vloog dat ding vliegensvlug uit.

Aan je voeten en over je kuiten.
botten van hetzelfde materiaal
Maakte je een lange wandelig buiten.
Had je op je benen een ringetje staan.

De kiezelwegen zoals ze toen waren .
hadden plassen op iedere plek .
Je kon er je heerlijk doorwaden
Dat vonden we met z'n allen te gek
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 19:19 Reageer op dit bericht

In mij rees vanmorgen een straaltje hoop.......











In mij rees vanmorgen een straaltje hoop.
Misschien dat het wat trager verloopt.
Mag ik nog even in een wonder geloven.
Van een tijdje met z\'n beidjes dromen.

Dat we in mekaar ogen kunnen kijken.
Zonder woorden mekaar begrijpen.
Als ik dan die glinsters zie komen.
Dan verzet ik in gedachten weer bomen.

Wat ook vermindert mijn lief \'doet pijn.
Stilletjes is er zoveel dat van je verdwijnt.
Maar toch is er nog dat mooie gevoel.
Jij weet het wel,he, wat ik bedoel.

Ondanks dat de rollen zijn omgekeerd.
Jou sterke schouder die is er niet meer.
Ik bied je heel gaarne de mijne aan .
Om zo met jou verder door \'t leven te gaan.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 11:56 1 reactie Reageer op dit bericht

Ik had iets met schoenen in mijn kindertijd.













Ik had wel iets met schoenen
in mijn kindertijd.
Erfde een paar van mijn broeder
was ze liever kwijt.
Vond ze niet mooi en ook te groot
jongenssandalen.
Mijn proteststem werd niet gehoord
er hielp geen praten.

Op zekere dag ging ik op bezoek
door groene weiden.
Zoals een nichtje bij haar tante doet.
voelde een schoen glijden.
Bij het springen over een brede gracht
ik heb nog gekeken.
Er een hele poos naar zitten zoeken
hij bleek verdwenen.

Toen moest ik door een koeienweide
ze stonden loeiend.
Vol belangstelling naar mij te kijken
ik zag ze groeien.
Met veel angst in mijn kloppend hart
nam ik \'n andere weg.
Een netelenveld deed \'n ware aanslag
op mij benen ,weeral pech.

Maar liever dan bij die grote beesten
weerstond ik eraan.
Zou voor geen massa\'s geld weder
door die weide gaan.
Uiteindelijk kwam ik bij mijn tante aan
buiten adem opgelucht.
Dat ik zo\'n groot\' gevaar \'had doorstaan
wat een groot geluk.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 11:32 Reageer op dit bericht

Een wondermooie stem.

Ik kreeg vandaag een mailtje door
met een thema mooi verwoord.
Maar wat me daarbij diep raakte
was de muziek die ik toen hoorde.

Hij nam me op en deed me zweven
bracht me zo op heerlijke beelden.
En ik ,ik liet meer zorgeloos gaan
genoot zeer intens van het leven.

Die stem bovennatuurlijk schoon
vergelijkbaar met een zoete droom.
Deed gevoelens in me ontwaken
alles werd klaar, zo helder van toon.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 16:53 Reageer op dit bericht

Anders

 
Waarom zou je anders moeten zijn.
Ik werd verlief op jou
zoals je was.

Wilde met je leven zoals het past .
Alles met je delen
zelfs mijn hart.

Jij gaf wat toe en ik ook mijn part.
Leven werd goed
zoiets speciaals.

We hebben al een hele weg afgegaan.
Ik hoop dat het zo
even mag blijven.

Nooit had ik gedacht dit te krijgen.
Bedankt mijn liefste
Dat ik aan je zijde mag staan .
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Een stralende zon wil me.......












Een stralende zon wil me
buiten lokken
ze lonkt en lacht
hier ben ik dan.
Ik zit erna te kijken
het beste wat ik kan doen vandaag...

Kreeg bezoek ,een dag of zeven
ongezien ,ongevraagd
van een stel virussen
met kwade wensen.
Nu houden ze huis
in mijn neus, wat een plaag......

Mijn rode neus staat te blinken
af en toe ontsnapt er
een heuse waterval
die ik dan rap opvis .
Tientallen zakdoeken
verhuizen ,vlug van plaats.......

Heel dat gebeuren heeft een ....
naar.. muzikaal klankje
zo op tijd en stond
van een gemene hoest
Laatste beleven, zo denk ik
van \'n winter die stil vergaat .
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 15:05 Reageer op dit bericht

Meer van luikje toe

↑ Terug naar de berichten