Naar de inhoud

luikje toe

luikje open
seniorennet.beseniorennet.be

Ik wil













Ik wil zo graag in sprookjes geloven
dat op aarde goede mensen wonen.
Die alleen maar de wereld mooier maken
aan macht en rijkdom gewoon verzaken.
Die daar waar pijn en ziekte heerst
de wonden geslagen, voorgoed geneest.
Die 'n einde maken aan leed en verdriet
en onrust in 't hart dat niemand ziet.
Die met liefde zoveel geluk uitstrooien
dat zelfs de kwade wil moet plooien
Die een lach in een eenzaam kind onluikt
waarbij in zijn hart warmte opduikt.
Ik wil in het goede van de mensheid geloven
en dat de dag van barmachtigheid zal komen.
Laat mij maar, ik ben zo naief als een kind
ik hoop dat de wereld eens de vrede vind.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 23:27 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Mijn juweelkroon














Duizende dingen verbinden jou en mij
als garen van het zuiverste zij.
Sinds men zovelen jaren voorbij
je kleine hand legde in die van mij.

Ik had al zo lang op jou gewacht
en heel veel aan je gedacht.
Toen ik je dan voor het eerst zag
was of ik een wereldwonder had.

Voetjes zo klein ,teentjes volmaakt
netjes op een rij ,tien in totaal.
Wat had je prachtig gitzwart haar
en een huidje licht getind ,zowaar.

Jij was toch zo puur ,volmaakt gewoon
klein zoontje van mij wonderschoon.
Ik zielsgelukkig ,je was net een droom
Mijn prins ,mijn alles,mijn juweelkroon.

Nu zoveel jaren zijn voorbij gevlogen
mijn zoon blijf ik voor jou dromen.
Als moeder wil ik blijven hopen
dat jouw levensweg goed zal verlopen.

Wanneer je later deze woorden leest
weet je dat liefde ,liefde geeft.
Als jij ooit je kindje in je armen neemt
weet dat ik niet voor niets heb geleeft
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 21:48 Reageer op dit bericht

Kinderkuren.................



















Wat was ik fier op dat jurkje
een werk van mijn makes hand.
Op de zoom 'n golf en 'n bootje
het kraagje met borduursel omrand.

Het stof was o ,zo zacht als zijde
ik voel het nu nog op mijn huid
Was gelukkig als ' k erin glijde
het zag er toch zo mooi uit.

Zo gauw het eerst zonnetje piepte
werdt steevast uit de kast gehaald
Trok het aan met hele grote liefde
want dat kleedje had iets speciaals

Maar aan alles komt een einde
ook aan dit prachtig leuke kleed
Ik werd te groot het kleed kleiner
en dat bracht pijnlijk kinderleed.

Ondanks beter weten heel beslist
wilde in dat kleed was geen gezicht .
Mijn moeder kon er echt niet tegen
heeft 't kleed in de stoof gesmeten.

Wat doe je als moeder allemaal
met een droevig ,halstarrig kind.
Hetgeen zorgt voor die tranenval.
verwijder je oorzaak heel gezwind.

Alleen die ene foto blijft bestaan
en telkens zie ik dat jurkje staan
Dat zonodig moest verdwijnen
omdat ik vond, dat ik moest schreien.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Het is niet altijd............

Het zijn niet altijd die het hardste lachen
die hebben het grootst plezier.
Achter die lach mag je vaak verwachten
schuilt al eens verborgen verdriet.

Het zijn niet altijd zij de klagen
die tekorten hebben, je ziet vaak.
Dat zij die stoefen alle dagen
veel verstoppen voor elkaar.

Het is niet altijd rozengeur
de doornen laten zich wel voelen
Als je in je enthousiasme vlug
de rozentuin van wil onkruid ontdoen.

Het is niet alle dagen feest
soms zijn ze wel heel onmoedigend.
Als je gewoon de krant eens leest
vraag je je af waar moet dat eindigen.

Maar als ik naar je kijk in stilte
zo zonder dat je het zelf ziet.
Dan weet ik dat ik heel graag leef
ik heb je toch zo ontzettend lief.
t5koi8.gif
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 15:22 Reageer op dit bericht

Heel mooi wonder.....

t0kx9y.jpg

Ik was vandaag in het ziekenhuis
getuige van iets wonderbaar.
Zag op een heel klein schermpje
het hart van mijn liefste, zomaar.

Het klopte regelmatig ,heel intens
toverde kleuren blauw en rood.
Ik was heel blij verrast
door schouwspel dat het bood.

Een klepje dat ging op een neer
onverstoorbaar door het bezoek.
Net alsof het me zeggen wil
vind je niet dat ik het goed doe.

Want o ,dat arme tere hart
word geteisterd menigmaal.
Driemaal per week zonder fout
zadelt men het op met een reuzetaak.

Ik keek ernaar met vertedering
om wat het heeft doorstaan.
en toch steed weer ,altijd opnieuw
zomaar blijft verder slaan.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door liev om 20:48 Reageer op dit bericht

Eenzaamheid

 












Als ik ze zo alleen zie staan
op een koude gure dag.
Vang ik sombere tekens op
van pure eenzaamheid.
Zo rij aan rij, keurig in het gelid
en niemand, niemand die
in de buurt van 't strandhuisje zit.
Zelfs hun kleuren staan er
dof ,vaal en treurig bij.
Want 't zonlicht dat mankeert
dat alles mooi stralen doet .
dat zo de vreugde geeft.
Maar trouw blijven ze daar paraat
want niemand die het weet.
Wanneer de zon de regen verslaat
en ons weer warmte geeft.
Dan komt gewemel overal vandaan
gezelligheid is troef.
Je vraagt je af, waar zaten ze
hier is nu overvloed.
Ineens zien de strandhuisjes
er blijde stralend uit.
De deurtjes open ,een kleine guit 
stapt eruit  vol verwachting
met een blijde lach op zijn guitige snuit..

Met dank aan Mira voor de foto. 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Tere wilgenknopjes verkondigen....













Tere wilgenknopjes kondigen vrolijk aan
dat mooie lentedagen te wachten staan.
Ik neem ze zachtjes in mijn handen
streel heel gevoelig over hun vacht
Hier voel ik het prille leven branden
en dat doet zo ontzettend goed.

Zou ik ze plukken denk ik dan
meenemen naar mijn huis.
zodat ik ook daar genieten kan
van hun mooie zachte huid.

Neen zegt een luide stem opeens
laat ze hun eigen leven leiden.
Zo kunnen zij allen bijeen
nog anderen mensen verleiden.

Dus ga ik dan met lege handen
laat de wilgenknopjes achter.
Ze behoren ieder die passeerd
wat zou ik dat veranderen.

En elke dag als ik ze zie staan
ontdek ik hoe ze ontluiken.
Eerst heel klein en teder pril
totdat ze hun zaadjes uitsmijten.

Ooit waait er een zaadje in mijn tuin
en krijgt het geluk van groeien.
Ik kijk vol verwachtig naaruit
dat het in mijn tuin zal bloeien.

Met dank aan Rienke voor de mooie bewerking van de foto.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 22:16 Reageer op dit bericht

Avondmijmeringen
















Des avonds trek ik graag naar buiten
met onze tweevoeter erop uit.
Terwijl de vogeltjes nog fluiten
ook zij weten dat het dagje sluit
Aan de einder rijst de maan omhoog
laat zonnetje daarginder weten
"Het is tijd dat jij je lichtje dooft
want ik wil de nacht welkom heten"
De stilte is dan vredeloos intens
ze omringt me o zo weldadig
Het kusje dat het maantje schenk
ontvang ik heel ontspannen vredig.
En dwalend op zanderige paadjes
straalt de natuur haar krachten uit.
Ik geniet en langzaam ademhalend
neem ik die pracht in me op voluit.

Met dank aan Viv voor de mooie foto.

De Maten bij valavond.

Vogelnatuurresservaat te Genk
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 21:28 Reageer op dit bericht

Waar kom je vandaan












Mooi duifje waar kom je vandaan
zit je hier even te rusten
of ben je verdwaalt?

Leid deze weg je terug naar thuis
Waar je meester je wacht
en je vrouwtjesduif?

Heeft het verre vliegen je vermoeid
ben je misschien
in het reizen niet geboeid?

Mogelijk ben je ziek en krachteloos
daarom zo stil hier
voor dit mooie plekje koos?

Kan het ook zijn dat je hier woont
en gewoon heel gewoon
in deze omgeving thuishoort?

Jij bent voor mij ,uit het verleden
een herinnering aan de man
die me het leven heeft gegeven.

Daarom lieve duif ben je me dierbaar
en als ik je zie
word het blij in mijn hart,echt waar.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 15:04 Reageer op dit bericht

Soms denk ik terug aan het verleden










Op een dag ,als ik niet weet wat doen
denk ik graag eventjes terug aan toen.
Toen ik zorgeloos door het leven gleed
Ver weg van zorg ,kommer en leed.

Het hoge gras in grote ,wuivende weide
op weg naar school nodigde ons blijde.
Sporen te trekken laag  sluipend.
het hoofd omlaag en over de buik.

Zo vlug als het kon, want \'t was verboden
de boer  zou het ons niet verschonen.
Hij kon er echt niet hard om lachen
als hij ons zag gingen we hard lopen.

Maar sporen trekken .daar hield ik van
en telkens opnieuw bezweek ik eraan.
Dus boer van toen ,ik vraag om erbarmen
t\'Was sterker dan mijzelf,schenk me genade.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 14:42 1 reactie Reageer op dit bericht

Langzaam slaat de vijand toe










Met zijn twee en toch alleen
hoevelen zouden er zo niet zijn.
Geen kwade wil of boosaardigheid
gewoon een falen , dat doet pijn.
Je kan nog praten ,even lachen
maar diepgang is ...niet meer.
Je zit gewoonweg af te wachten
en dat doet verdorie echt zeer.

Dag bij dag ga je dan leven.
je zekerheid bestaat uit niets
Neemt wat je word gegeven.
alleen zijn dat veranderd niet.
De vijand staat steeds weer
heel duidelijk op de loer.
Maar tot nu toe , elke keer
gaf jij eraan duidelijk niet toe .

Zo verglijd je hele leven
in 'n stil zwijgzaam gebeuren.
Drukte ,lawaai al is het even
zit je echt niet om te treuren.
Toch zie ik je nog echt genieten
in je eentje in de warme lentezon.
Terwijl je aan je sigaartje trekt
Je blik op oneindig, zo ver weg.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Soms het je niet de keuze.........













Soms heb je niet echt keuze
geeft het leven je je aan
Welke weg je hier op aarde
voor jou uitgestippeld staat.

Had je wel andere gedachten
van wat je stond te doen.
Soms kan je beter volgen
gewoon.... stilletje afwachten.

Het grote in ons aards bestaan
zijn echt niet reuze dingen.
\'n Simpel ,lief klein gebaar
daar kan het soms om gaan.

Alleen je kijk op het leven
bepaald hoe rijk je bent
De liefde die je schenkt
en of mensen om je geven.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 11:20 1 reactie Reageer op dit bericht

Als de lente word geboren












Als de lente word geboren
voel \'k me ontzettend blij
Bij \'t rode ochtendgloren
ontwaakt het kind in mij
Gezang van vroege vogels
vrolijk klinken in mijn oor
Geeft mij dan sterke vleugels
ik zweef van zelf omhoog.
Plots lijkt het zware leven
niet meer zo zwaar als lood
Kracht word weer gegeven
kan weer een tijdje voort.
Overal kan je het weer zien
nieuwe leven dat ontspringt
Ook dat je heel misschien
op vragen antwoorden vind











Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 11:02 Reageer op dit bericht

Weten jullie nog die vasten van toen














Weten jullie nog die vasten toen.
dat was de tijd toen we nog dachten.
Dat het om de hemel was te doen.
Het begon gewis met carnaval.
Dan mochten we de clown uithangen.
Het plezier stond dan vanboven aan.
want de........ vastentijd kwam eraan.

Aswoensdag was de tijd van bezinnen.
waar kwamen we ook weer vandaan.
Het is dat ze het nog steeds niet weten.
Wel dat we tot stof zullen vergaan.
Daaraan herinnerde het assekruisje.
Waarvan men al eens grappig zei.
Behoud het tot de dag van verrijzenis
Zo koop je je zieltje vrij.

Veertig dagen kreeg je geen snoep.
Alles verdween in een grote doos.
Vrijdags was het vlees een taboe.
Zodat moeder dan voor vis koos.
Stokvis ,de vis van de werkman.
Maar zondags dan hadden we geluk .
Dan gold die enge maatregel niet.
En lagen al die snoepjes terug .
Weer in je bereik ,in je verschiet.

Witte donderdag bood vasteneinde aan .
Wij gingen met z'n allen naar de kerk.
Gedenk het laatse avondmaal .
Want dat was  Jezus zijn werk.
Maar voor ons kinderen van die tijd.
Waren andere dingen belangrijk .
Het was de dag dat de klokken vlogen .
Uit alle kerken van de wereld .
Naar de paus zijn huis in Rome.

Goede vrijdag, dag van grote rouw.
En ook van biechten ,de kruisweg .
De rozenkrans heel getrouw.
Het lag mij en velen niet erg in trek.
Dat bidden maakte je zo moe als wat.
De zaterdag hadden ze geen verhaal.
Dus werd hij in ons familie gevierd .
Als de dag waarop met heel veel kabaal .
Voor ieder kind een nestje werd versierd .

Paasdagmorgen al heel vroeg ging
gepaard met vrolijk kindergeluid .
Bij elk gekleurd eitje dat er hing .
Barsten wij in luide vreugde uit.
Het was toen nog 'n eenvoudig gedoe.
gewoon maar eieren van allerlei .
Ze waren soms van suikergoed .
Met alles waren wij reuzeblij.
En soms, heel soms kwamen later.
Nog enkele paaseitjes boven water
.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 23:30 Reageer op dit bericht

Vandaag vraag je.....Lieve ik ben zo moe.........













Vandaag vraag je\" Lieve ik ben zo moe
wat moet ik daar nu van denken.
Zou ik aan de dokters durven vragen
hoe lang ik nog te leven heb.
Hoe lang kan ik die dialyse nog aan
ik voel mijn krachten steeds meer weggaan.\"

Ik kom dan stilletjes bij je zitten 
mijn hart dat voelt dan toch zo zwaar
Want ik kan je ook alleen maar zeggen
dat daarop niemand het antwoord weet.
Misschien brengt deze nieuwe lente
Ook voor jou weer een beetje kracht
Zodat je weer voluit kan genieten
als het leven opeens weer naar je lacht.

Hou moed zo wil ik je dan vragen
er is nog zoveel wat je wacht
Met de kleinkinderen paaseieren rapen
Ik hou zo van jou lieve vertrouwde lach.
Je ogen gaan dan plots weer schitteren
een jeugdig plezier dat straalt eruit
Hier wil ik nog heel lang van genieten.
Daarom gaan we er samen tegen aan.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door liev om 19:13 Reageer op dit bericht

Ik word soms zo ontzettend..........














Ik word soms zo ontzettend kwaad
omdat de kracht hem verlaat.
Wat vroeger spelenderwijs ging
word nu een bron van belasting.

Zodat een kleine vijs die hardnekkig is
veranderd in een ontembare hindernis.
En hoe je ook wilt en uitprobeert
Dat ding is meester keer op keer.

We worden ouder ,nog niet zo oud
dat alles moet wijken waar je van houd
Begin je ergens aan en zet je door
dan gaat dat vingertje omhoog.

Maar toch wil je graag van alles doen
Probeer je weer vol goede moed
Omdan opnieuw je les te leren
De zwakte zal weer overheersen.

Men beseft pas goed wat rijkdom is
van je gezondheid als je ze mist.
Maar je hebt in 't leven niet te kiezen
soms win je en soms ga je verliezen.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 15:58 Reageer op dit bericht

Men zegt dat vroeger alles beter was.














Men zegt dat vroeger allles beter was,
Ik ben daarbij van een ander gedacht.
Het is misschien wel  heel eigenwijs.
De tijd van nu stel ik heel erg op prijs.

Heel graag wil ik alles met u overlopen .
Vergelijken ,wat we nu allemaal kopen.
Het gemak en de mogelijkheden die er zijn.
Plezier en de luxe voor groot en klein.

Begin met de maandag gewoontegetrouw.
De was toen dat was niet van gauw ,gauw.
Heel de voormiddag moest je gebruiken. 
Opdat je wasgoed weer fris ging ruiken.

Dinsdag was de dag van de bergen strijk.
Je was toen wel drie strijkijzers rijk.
Op de stoof werden ze warm gemaakt.
Zomer of winter nooit werd er gestaakt.

Woensdag bij ons, de boven zijn beurt.
Emmers en dweilen omhoog gesleurd.
Een aftrekker bestond toen nog niet .
Dus opdrogen deed je op elke  knie .

Donderdag was marktdag wel 10km ver.
Met de fiets of tevoet deed je die weg.
Beladen als een ezel zo ging je naar huis.
Moe en bezweet kwam je dan terug thuis.

Vrijdag werd poetsdag van het gelijkvloers.
Met zeepsop en borstel schuren die vloer.
Een stofzuiger werd nadien uitgevonden.
Fitnissen hoefde niet ,bleven zo wel gezonder.

Ook zaterdag was heel gewone weekdag .
Werk en school niemand had toen vrijaf.
\'s Avonds de wasbeurt een heel gedoe .
Als de avond viel was je gewoon moe.

Zondag de dag die aan God werd gewijd.
Met in de voormiddag de mis ,een feit .
Namiddag het lof ,je kon er niet langsdoor.
Want dat alles hield je in het rechte spoor.

En als ik dan naar nu kijk ,dan ben ik rijk.
Voor alles apparaten ,waar je ook kijkt .
Je hoeft je handen zelfs niet vuil te maken.
En voor je gezondheid ga je ritjes maken. 

Het is waar ,\'t gaat steeds sneller en sneller.
Soms lopen we onszelf wel eens tepletter
Dat zal de kunst zijn in dit korte  leven .
Te genieten van al wat je hier kan beleven.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door liev om 19:32 Reageer op dit bericht

Ik heb graag mensen om me heen

Ik heb graag mensen om me heen
maar af en toe ben ik graag alleen
Op een plekje ergens in de natuur
alles voor niets ,niets is er duur.

Zo zat ik op een hele hoge berg
zo\'n berg waarop ik heel klein werd.
Het deed me beseffen hoe nietig ik was
Zodanig dat ik van mijn hoogmoed genas.

Dan stond ik aan \'n hele grote oceaan
waar getijden steeds heen en weer gaan
Het deed me beseffen dat zorgen en pijn
Ook weer deel van het mensdom zijn

Op een andere keer heel diep in het woud
de zon stralen wierp als \'t zuiverste goud.
Het deed me beseffen hoe rijk ik wel ben
Dat ik hieronder zoveel vrienden heb.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Schoolreis op zijn 1952...............











Het was de gewoonte van ieder jaar.
in de zomer op schoolreis te gaan.
Niet naar de sneeuw of verre landen.
Geen cultuur of andere banden.

Neen, wij gingen netjes in het gelid.
ieder op zijn plaatsje zo was beslist.
Te voet en soms biddend naar de grot.
Van Timkesberg daar hielden we stop.

Heel mooi gelegen in het diepste punt.
vele banken die je nu niet meer vind.
Daar rammelden wij allen te samen.
waren heel blij bij het laatste amen.

Dan kwam voor ons de grote pret.
Zie me hier vlug glijden... opgelet!
Van boven naar onder altijd weer.
Wees zeker \'t plezier telkens weer.

Van dat spelen kreeg ik heel warm .
Hing mijn jasje aan een boom z\'n arm.
Dan....klonk het fluitje ,riep ons terug.
Wij moesten dan heel vlug naar de juf.

Ik stond in de rij en merkte algauw.
Werd overal rillig van de plotse kou.
Mijn mooie jasje ,o jeekes vergeten.
Ik kon gaan zoeken in die bergketen.

7 Jaar oud ik weet het nog heel goed.
Ik maar op zoek en toen zelf zoek.
Hoorde de kinderstemmen in de verte.
werd heel bang... voelde me verlaten.

Tranen met tuiten liepen over mijn wangen.
En mijn gele jasje zag ik nergens hangen.
Wat moest ik doen voelde me heel erg klein.
Had het gevoel ,alleen op de wereld te zijn.

Drie lieve mensen kwam ik toen tegen.
wat doe jij hier ,lieve schat ,zo in je eentje.
Na mijn snikkend verhaal zochten zij met mij.
Maar mijn pas verworven jas ,dat bleef kwijt.

Na een hele poos ,zeiden ze \'t heeft geen zin.
Kom jij met ons maar die chicke auto in.
Ik voelde me toen een princes eerste klas.
Blij dat ik op weg naar de school toe was.

Het eind van \'t verhaal vond ik niet fijn.
Juf was boos \'je had ontvoerd kunnen zijn\'.
Dus mocht ik braafjes veel lijntjes schrijven.
Daardoor kon ik een ganse dag binnen blijven.

Zelfs vandaag voelt dat nog als onrecht aan.
Had die jufrouw niet met me mee moeten gaan.
Je laat in een bos, toch geen kind van zeven.
Achter waar ze angstig zit te beven
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door liev om 20:45 Reageer op dit bericht

Vele sprookjes beginnen met.........













Vele sprookjes beginnen met
er was eens.....dat weten we wel
Drama\'s die worden
heel vergroot in het daglicht gezet.

Heel intens leef je mee met gevaren
die helden ....moeten beleven
Je kan het wezelijk
voelen avonturen die ze ervaren.

Je vergeet dan even de zorgen
van het..... dagelijks bestaan.
Door spanning
denk je even niet aan morgen.

En meestal dan eindigen sprookjes
op een.... mooi happy end
Zo sluiten we
het boek tevreden,geloof me.

Wat mogen we blij zijn te kunnen
lezen is... een kostbaar gegeven.
En zeggen nog zijn
er kinderen die dat niet gelukt
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door liev om 14:27 Reageer op dit bericht

Meer van luikje toe

↑ Terug naar de berichten