TRUCJE TEGEN MUFFE KLEDING

Een man dacht dat hij een puppy adopteerde.

Maar dat pakte helemaal anders uit"Gratis Puppy", stond op een bordje geschreven in Tucson in de Amerikaanse staat Arizona. Een man zag het, belde aan en weinige minuten later was hij met de ontzettend schattige puppy Neo op weg naar huis. Maar al snel bleek dat de 'hond' zich anders gedroeg.

Neo was angstig en wilde altijd in de buurt van zijn baasje blijven. Andere mensen wantrouwde hij. Oogcontact met vreemden was dan ook uit den boze. Was hij alleen in de tuin, dan sprong hij over het hek om met de honden van de buren te spelen. Een hogere afsluiting bracht geen soelaas. Dan beet Neo er zich gewoon doorheen en wist opnieuw te ontkomen.

Wat het baasje op dat moment nog niet besefte, was dat Neo geen normale hondenpuppy was. Het bleek te gaan om een 'high content wolfdog', een dier dat een mix is van twee soorten maar zijn gedrag en fysieke eigenschappen liggen meer in lijn met die van een wolf.

Dat verklaarde meteen het 'vreemde' gedrag van Neo. Hij gedroeg zich zoals een echt roedeldier en wilde steeds ontsnappen om zijn familie te vinden.In de meeste Amerikaanse staten is het niet toegelaten om dergelijk dier als particulier te houden.

Dus werd Neo naar de 'Wolf Connection' gebracht, een wolvenreservaat in Californië. Daar heeft hij de vrijheid om een echte wolf te zijn tussen zijn soortgenoten. Daar huilt hij 's nachts gewoon mee met zijn nieuwe vrienden. Hij weet dat hij daar thuishoort. Neo heeft zijn familie gevonden.

Walviskalf redt gestrande mama van zandbank

Voor de kust van de Australische deelstaat Queensland is afgelopen vrijdag een wonderlijk tafereel gefilmd nabij North Stradbroke Island.

Een bultrugwalvis zat vast op een zandbank, terwijl haar kalfje probeerde te helpen. Het kleintje duwde het enorme dier in de zij, terwijl de moeder met haar staart sloeg.

Een helikopter kon filmen hoe de redding succesvol afliep en beide dieren terugzwommen naar dieper water. Het zou gaan om dezelfde walvissen die eerder ook al kwamen vast te zitten bij Polka Point, nabij Dunwich op hetzelfde eiland.

GOED GEDAAN KLEINTEJE.

Deze hond leefde al maanden op straat in Los Angeles. 

"Ik hield haar pootje vast en vroeg haar om me te helpen". Soms kreeg ze wat eten toegestopt in een park maar meestal moest ze het in haar eentje rooien. Tot ze hulp kreeg van dierenrechtenorganisatie 'Hope For Paws' en er een verrassende ontdekking volgde. Medewerkers hoorden over het armzalige lot van 'Petunia' en repten zich naar een parkeerterrein waar ze was gesignaleerd.

De hond was angstig en verstopte zich onder een truck. "Ik ging plat op mijn buik liggen en kroop onder het voertuig", vertelde Eldad, de stichter van de dierenrechtenorganisatie. "Petunia kwispelde nerveus met haar staart maar ik wist dat het goed zou komen. Dat is het moment waarop ik haar pootje vastnam."Normaal is het geen goed idee om dit zo snel te doen bij een angstige viervoeter maar Hagar maakte zich zorgen dat ze anders weer zou weglopen. Gelukkig was de man zeer ervaren en handelde hij supersnel waardoor hij het diertje in veiligheid kon brengen.

Toen merkten haar redders waarom Petunia zo nerveus was. Het teefje produceerde melk en dus moesten er ook één of meerdere puppy's zijn. Nu was het aan Petunia om de medewerkers van Hope For Paws te helpen om de kleintjes te vinden. Het duurde niet lang vooraleer er in het struikgewas een puppy werd aangetroffen. Het kleintje van zo'n drie dagen oud kreeg meteen de naam 'Petals'.

Moeder en dochter werden liefdevol herenigd. Petunia was gerustgesteld. Het bleek haar enige puppy te zijn. Beiden verkeerden in goede gezondheid. Ondertussen sterken deze viervoeters volgens Hope For Paws elke dag verder aan waarna ze op termijn klaar zullen zijn om geadopteerd te worden. Hun miserabele leventje op straat is voorgoed voorbij.

Ze heeft ene afschuwelijke migraineaanval na de andere. Tot wonder van de natuur de oplossing brengt

Kate C. Thompson met haar tweeling

Sinds haar veertiende kreeg Kate Thompson af te rekenen met hemiplegische migraine, een verontrustende vorm waarbij de symptomen overeenkomen met die van een beroerte. Niets hield de afschuwelijke aanvallen tegen. Tot een wonder van de natuur de oplossing bracht.

Elke dag ondervond de Amerikaanse vrouw enorme hinder van de aandoening. Ze had last van verlammingsverschijnselen. Ze leed pijn. Veel pijn. Jarenlang probeerden artsen de migraine onder controle te krijgen. Zware medicatie, botox en talrijke diëten brachten geen soelaas. Drie jaar geleden lanceerden artsen een mogelijke, nieuwe en zeer eenvoudige behandeling - evenwel zonder medicijnen: zwanger worden. "Ze voorspelden dat de hormonen van de zwangerschap mijn lichaam zouden resetten en hopelijk de migraine een halt zouden toeroepen," schreef Kate. De natuur moest simpelweg haar werk doen.

We schrijven 23 december 2015. De hinderlijke pijn bleef plots helemaal weg. "Een week later vertelde ik aan een vriendin dat ik niet snapte wat er 'mis' was. Ik had van de ene op de andere dag geen klachten meer. Haar antwoord was simpel: 'Ik wed dat je zwanger bent'." Kate repte zich naar huis om een test te doen. En ja hoor, ze was zwanger.

Tijdens de eerste afspraak bij de gynaecoloog kregen de vrouw en haar echtgenoot een nieuwe verrassing. Ze verwachtten een tweeling. Na zeven maanden zwangerschap kreeg Kate nog meer goed nieuws: de artsen waren er praktisch zeker van dat ze nooit nog een aanval van migraine zou krijgen. Op haar verjaardag onderging de vrouw een keizersnede en bracht twee gezonde meisjes ter wereld.

Nu, twee maanden na de bevalling, is Kate nog steeds verlost van de aandoening. "Ik heb geen rolstoel meer nodig en mijn twee hulphonden hebben plots heel veel vrije tijd. Volgende week vier ik 300 pijnvrije dagen op een rij", aldus Kate. "Mijn dochtertjes hebben me mijn leven teruggeven."

VIER ZUSSEN BRAEM IN DRIE MAANDEN ELK BEVALLEN VAN ZOONTJE

Samen zwanger, één babyborrel

Mama Lieselot met baby Matteo, Tine met Lars, An met Sam en Katrijn met Arvid.

De vier zusjes Braem hebben gisteren samen een babyborrel gehouden. Ze waren tegelijk zwanger en in een periode van drie maanden bevielen ze elk van een zoon. Tine en Lieselot zorgden voor een extra primeur door op dezelfde dag hun kind op de wereld te zetten. "Het was een onvergetelijke periode om samen zwanger te zijn", blikken de vier zussen terug.  

An, Katrijn, Tine en Lieselot Braem haalden enkele maanden geleden deze krant met hun zwangerschap. Het gebeurt wel eens dat verscheidene vrouwen in hetzelfde bedrijf samen zwanger zijn, maar vier zussen uit één gezin is wel heel opmerkelijk. Normaal gezien zou An als de oudste als eerste bevallen, maar zus Katrijn heeft haar op de meet nog voorbijgestoken. "Ik wou niet per se de eerste zijn hoor", knipoogt Katrijn. "Ik had als enige een vrij moeilijke zwangerschap en daarom is mijn zoontje twee weken te vroeg geboren."

Op 28 april zag haar zoontje Arvid het levenslicht. Op 12 mei volgde zijn neefje Sam, het zoontje van An. Tine en Lieselot zorgden voor een extra primeur, want zij bevielen op dezelfde dag. Tine kreeg haar zoontje Lars op 3 augustus om 1 uur 's morgens en om 14.45 uur is Matteo ter wereld gekomen, zoontje van Lieselot.

Toen ik het bericht kreeg dat Tine bevallen was, kwam het besef dat we wel eens op dezelfde dag onze zoon ter wereld konden brengen. Ze kunnen samen hun verjaardag vieren. Ik vond het een onvergetelijke periode om samen zwanger te zijn.

Voor grootouders Marijke De Graef en Jan Braem was het ook een bijzondere periode in hun leven. "Enkel Tine en Lieselot hadden op voorhand verklapt dat ze zwanger waren van een zoon. Het was voor ons een verrassing dat we maar liefst vier kleinzonen kregen. De familie is nu in één klap wel heel groot geworden. We hebben zes kinderen en nu dus dertien kleinkinderen."  

De vier zussen organiseerden gisteren samen een babyborrel voor maar liefst 150 genodigden. De zussen hadden voor de gelegenheid voor elke baby een speciaal shirt laten maken met de eerste letter van hun voornaam en hun geboorteteken. "Wij kunnen ze natuurlijk wel uit elkaar houden, maar voor de rest van de familie is het wat moeilijker", klinkt het lachend.

"We hebben de voorbije maanden heel veel reacties gekregen nadat we in de krant stonden met onze bolle buiken. Het is blijkbaar toch wel heel uniek dat vier zussen gelijktijdig zwanger zijn. Zelf hebben we ook veel steun gehad aan elkaar. We houden veel contact. Meestal om ervaringen uit te wisselen, soms al eens om te klagen als we een nachtje wakker lagen omdat de baby bleef huilen. Door samen zwanger te zijn, zijn we als zussen nog meer naar elkaar toegegroeid."

GELIJKENISSEN TUSSEN MOEDER EN DOCHTER

ANDERE GELIJKENISSEN

DAT DE BESTE MAG WINNEN!

Medische testaap Ponso werd gedumpt op een eiland, meer dan 30 jaar later wordt hij eindelijk gered

De ongeveer 40-jarige chimpansee Ponso is één van de eenzaamste dieren ter wereld. Nu krijgt hij eindelijk hoop op een heel nieuw leven. Ponso werd samen met 19 andere chimpansees gedumpt op een eiland bij de Ivoorkust in 1983, nadat de dieren als proefdieren gebruikt waren. Omdat de dieren 'afgedaan' hadden, werden ze daar gedropt.

Daarmee ondertekende het centrum meteen het doodvonnis van de dieren. Eén voor één stierven de chimpansees van honger en ziekte. Ponso bleef lange tijd dapper doorzetten met zijn familie. Maar in 2013 begonnen ook zijn partner en kinderen te verzwakken en volgde ook voor hen de dood. Ponso bleef helemaal alleen achter.

Dankzij hulp en donaties kon er een betere toekomst voor Ponso op poten worden gezet. Eerder dit jaar bezocht Estelle Raballand, stichtster van het 'Chimpanzee Conservation Center' Ponso verschillende keren om te onderzoeken of hij sterk genoeg was om het eiland te verlaten. Na verschillende tests bleek Ponso in juni ziektevrij en gezond genoeg om van het eiland weggehaald te kunnen worden.In september heeft de overheid van de Ivoorkust zijn verhuis goedgekeurd.

Hij zal een nieuwe thuis krijgen waar hij in het gezelschap van vele chimpansees komt, het 'Chimfunshi Wildlife Orphanage' in Zambia. Momenteel zetten reddingswerkers alles op alles om Ponso weg te halen voor het regenseizoen de hoopvolle plannen in het water doet vallen, en er wordt een nieuw plekje voor hem in het weeshuis gebouwd.

"Als alles goed gaat, kan hij in november verhuizen", vertelt Raballand aan The Dodo. "We werken zo snel als we kunnen." Naast de verhuis en de werken nog een toelating van CITES (Convention on International Trade in Endangered Species)

en Ponso kan eindelijk weer bij soortgenoten zijn.

De opvallende rol van maan en getijden bij zware aardbevingen

Hoe komt het dat sommige kleine aardbevingen uitgroeien tot grote en andere niet? Dat is een kwestie waar wetenschappers weer een iets beter beeld van hebben gekregen na een studie over de invloed van de maan en de getijden.

De wetenschappers namen de periodes onder de loep waarin sprake is van 'hoge getijdenstress', een fenomeen dat twee keer per maand plaatsvindt tijdens volle maan en nieuwe maan. De zee komt dan het verst bij vloed en trekt zich ook het verst terug bij eb. Die bewegingen van die enorme hoeveelheid zeewater zet meer druk op breuklijnen.

Een satellietbeeld van de tsunami die Zuidoost-Azië trof op 29 december 2004. 

Die druk kan een van de oorzaken zijn dat kleine aardbevingen heel groot worden. Kàn, want er spelen nog veel andere factoren mee. Maar de druk van de getijden kan een kleine breuk net dat kleine duwtje geven om uit groeien tot een enorme scheur, luidt de theorie.

De aardbevingen die enorme tsunami's veroorzaakten in 2004 in Zuidoost-Azië en in 2010 in Chili hadden een kracht van respectievelijk 9,1 en 8,8. Ze vonden allebei plaats nabij een volle maan, dichtbij de piek van de getijdenstress.

Eerdere studies suggereerden ook een invloed van de getijden op massief gesteente. 

Uiteraard zijn de getijdenkrachten niet de belangrijkste oorzaak van het ontstaan van aardbevingen. Die ontstaan voornamelijk doordat de tektonische platen van de Aarde tegen elkaar duwen en schuren.

Daardoor neemt de druk toe op de breuklijnen, tot die zo hoog wordt dat hij plots vrijkomt in de vorm van een aardbeving.

Zo ontstaan ook veel aardbevingen wanneer er weinig druk is van de getijden. "Aardbevingen zijn bijna een willekeurig proces". "Getijdenkrachten zijn slechts een element in een ingewikkeld proces.

Er zijn nog veel andere factoren." Een theorie gaat ervan uit dat alle aardbevingen klein starten op dezelfde manier. Of ze blijven groeien, hangt dan af van andere factoren die ze tegenkomen, zoals getijdenstress.

Een andere theorie stelt daarentegen dat er een wezenlijk verschil is tussen het ontstaan van grote en kleine aardbevingen.  Het onderzoek kan niét helpen bij betere voorspellingen van het tijdstip en de plaats waar aardbevingen zullen toeslaan.

Maar dergelijke studies kunnen wetenschappers wel helpen begrijpen hoe en waarom grote bevingen voorkomen. En zo kunnen ze de snelheid en precisie van waarschuwings-systemen verbeteren die alarm slaan meteen na het ontstaan van een beving.

De huidige systemen kunnen namelijk wel goed de impact van gematigde aardbevingen inschatten, maar schieten tekort voor de grote.

Het Japanse waarschuwingssysteem had de intensiteit van de aardbeving van 2011 in hoofdstad Tokio bijvoorbeeld onderschat. Een beter begrip van wat een aardbeving groot maakt, zou dus vooral meteen na het ontstaan ervan een grote vooruitgang zijn.

Mopshondje krijgt onderscheiding voor heldendaad

Jaxson, de 11-jarige mopshond

Een hond uit de Amerikaanse staat Idaho is in de bloemetjes gezet vanwege zijn "uitzonderlijke moed en heldendom".

Jaxson, een 11-jarige mopshond, kreeg een onderscheiding omdat hij voorkwam dat het huis van zijn baasjes afbrandde. Het hondje zag op 29 augustus vonken uit een stopcontact springen en begon te blaffen. "Ik hoorde meteen dat er iets mis was", zegt zijn baasje, Todd Lavoie.

"Hij blafte op een hele andere manier dan normaal." Lavoie sprong uit bed en haastte zich naar beneden om te kijken wat er aan de hand was. Daar zag hij dat er vonken uit het stopcontact en de elektriciteitskabel sprongen. Lavoie sloot de stroom af en pakte een brandblusser om de boel af te koelen.

De Amerikaan besefte dat dit heel anders had kunnen aflopen als Jaxson er niet was geweest. Zijn vrouw en kinderen lagen boven namelijk nog rustig te slapen. "Jaxson heeft ons gezin, ons huis en al onze herinneringen gered", aldus Lavoie.  

Ook het stadsbestuur van Meridian vond dat de heldendaad van de mopshond niet onopgemerkt mocht blijven. Dus kreeg Jaxson dinsdagavond, als eerste dier ooit, de 'Hometown Hero Award'.

Een onderscheiding die normaal alleen wordt uitgereikt aan mensen die een heldendaad hebben verricht. Voor deze ene keer heeft de ontvanger van de onderscheiding geen twee benen, maar vier pootjes. "En dat is helemaal terecht", vindt Lavoie. "We zijn ongelooflijk dankbaar voor wat Jaxson heeft gedaan."

Bliksem slaat in op vliegtuig boven IJsland

Een vliegtuig van WOW Air dat vanop de luchthaven van het IJslandse Kefalvik was opgestegen, werd vanochtend geraakt door een blikseminslag. De Airbus A330 kon zijn vlucht richting Parijs zonder problemen verderzetten.

Het vliegtuig steeg om kwart voor negen op en vier minuten later, vloog het door het onweer en werd het door de bliksem geraakt. De onweersbui ging gepaard met hagelstenen "zo groot als Cocoa Puffs".

De neus van het vliegtuig dat vorig jaar bij het opstijgen vanop Keflavik door de bliksem werd geraakt.

Overigens is er geen reden tot paniek: vliegtuigen zijn ontworpen om blikseminslagen te kunnen doorstaan. Vorig jaar in april deed zich een gelijkaardig incident voor, ook bij een vliegtuig dat vanop Kefalvik was opgestegen. Een Boeing 757-200 van Icelandic Air met bestemming Denver werd toen tijdens het opstijgen door de bliksem geraakt. Toen bleek dat alles normaal was blijven werken, besloot de bemanning door te vliegen.

Passagiers getuigden dat ze een luide knal en een lichtflits hadden waargenomen. Pas na de landing in Denver, zevenenhalf uur later, bleek er een groot gat in de neus van het toestel te zitten. 

Volledige deelstaat in Australië zonder stroom na storm

In Australië heeft een zware storm er voor gezorgd dat de volledige deelstaat Zuid-Australië - anderhalf maal de oppervlakte van Frankrijk - woensdag zonder elektriciteit viel.

De deelstaat, die 1,7 miljoen inwoners telt, kreeg af te rekenen met rukwinden tot 140 kilometer per uur, hagel, zware regens en blikseminslagen.

De storm veroorzaakte een uitval van het elektriciteitsnet, met enorme chaos tot gevolg: verkeerslichten vielen uit, en mensen zaten vast in liften. Intussen zou een deel van het net zijn hersteld.

Zeldzame zwarte maan valt precies rond Halloween

Omdat een nieuwe maan niet te zien is hier een foto van een volle maan.  

Liefhebbers zitten klaar voor de Black Moon, ofwel de zwarte maan, die vrijdag zijn opwachting maakt in een deel van de wereld.

De speciale maan zien, is niet zo gemakkelijk: er valt namelijk geen zonlicht op het deel dat naar de aarde is gericht. Een zwarte maan betekent dat er in een kalendermaand voor de tweede keer een nieuwe maan is, de schijngestalte van de maan die niet te zien is. "Dit gebeurt ongeveer één keer in de 36 maanden. Het is vergelijkbaar met een blauwe maan (blue moon). Dit is een tweede volle maan in een kalendermaand en komt ook niet vaak voor", legt meteoroloog Raymond Klaassen van Weerplaza uit.

Hij vervolgt: "Voor een blauwe maan wil je zo min mogelijk wolkenpartijen hebben om te kunnen kijken, maar bij een zwarte maan maakt dat niet uit. Een zwarte maan is namelijk helemaal niet te zien. Tijdens een nieuwe maan valt er geen zonlicht op dat deel van de maan dat naar de aarde is gericht", aldus de weerman.

Er is sprake van een zwarte maan in Noord-, Midden- en Zuid- Amerika. In België, Azié en Australië valt de zwarte maan net een dag later, waardoor er geen sprake is van een tweede nieuwe maan.

De maan laat zich zaterdag om 2.12 uur zien, en dan is het 1 oktober. "Toch hoeven wij niet lang te wachten op een zwarte maan want op 30 oktober komt het wederom tot het natuurverschijnsel en hebben we toch een tweede maan in een kalendermaand.

Deze zwarte maan valt precies rond Halloween, extra spannend dus", aldus Klaassen.

Werelddierendag

Op 4 oktober vieren we naar jaarlijkse gewoonte Werelddierendag.

Een dag waar we onze dieren nog meer in de kijker zetten.

0DE AAN ONS VERLOREN HONDJE

Ons Kiarake toen ze nog jonger was.

Je werd geboren en lag op mijn hand zo piepklein,

we vonden het beide reuzefijn om vriendjes

voor het leven te zijn.

Ons leven samen was een heus festijn,

het was alles lach en gein,

zoals onze vriendschap zijn er geen 13 in een dozijn.

Na al die jaren samenzijn,

kwam er dan plots die hartepijn.

- - - -

Je verschoot, trok je los en zette het op een lopen;

ik riep je naam, je bleef staan en keek nog eens naar mij, alsof je wuifde en dacht; het is goed geweest, bedankt, het is mijn tijd.

Weg zonder afscheid!

Geen opgewekt gekwispel, niet wetende waar je bent.

Aan jou denken is pijnlijk,

Jou vergeten nog veel meer.

Dank voor de vriendschap, liefde en trouw die jij me gaf.

Jou missen doe ik nog elke dag.

Soms met een traan, soms met een glimlach.

Dit is de laatste foto die ik van haar heb.

Dank voor de mooie 15 jaar en 4 maand. Ik had je graag wat langer bij mij gehad. Ik keek al uit naar je 16de verjaardag... maar die zal er helaas niet komen. 

Bedankt dat ik je mocht vertroetelen, verzorgen en liefhebben. ... maar ik zal je altijd missen.

Na zes jaar in een stal werd deze loebas eindelijk bevrijd

Zes jaar lang werd Lazarus de hond opgesloten in een modderige stal ergens in Nashville (Tennessee). Hij kreeg water en voedsel, maar dat was het dan ook. Een uitzichtloos bestaan, waar vorige week gelukkig een einde aan kwam.

Jarenlang werd zijn leven herleid tot de kleine stal waar zijn eigenaars hem in opsloten. Hij werd nooit gekamd of geschoren, laat staan dat er met hem gewandeld werd. Na al die jaren was zijn vacht gegroeid tot een klittende massa van meer dan 15 kilogram, die voortdurend aan zijn huid trok.

De hond had constant pijn, en kon met moeite staan of lopen. De arme hond werd uiteindelijk gevonden door een koppel, aan wie gevraagd werd om de hond eten te geven.

De twee zagen in afgrijzen hoe Lazarus moest leven, en stelden alles in het werk om de hond daar weg te halen. De eigenaar, die het duidelijk weinig kon schelen, stond algauw alle rechten op het dier af.

Lazarus werd daarna snel naar het opvangcentrum Big Fluffy Dog Rescue gebracht. Daar begrijpen ze nog altijd niet hoe Lazarus al die tijd kon overleven. "De grootte van zijn vacht kan je vergelijken met een dikke winterjas. Stel je voor dat je daarmee rondloopt in Madrid. " De enige optie was om de hond volledig kaal te scheren, wat al snel gebeurde.

Onder de dikke vacht bleek Lazarus een resem gezondheidsproblemen te hebben overgehouden aan zijn verblijf in de stal. Hij had een gebroken staart, huidirritaties, oorproblemen en een paar kleine tumoren. Daarnaast was de hond vergeten hoe hij normaal moest stappen en was hij sociaal helemaal in zichzelf gekeerd.

Maar sinds hij bevrijd werd van zijn enorme vacht, gaat Lazarus met grote sprongen vooruit. Hij voelt zich stukken beter en leert weer omgaan met de wereld. "Zijn ogen worden een stuk helderder, hij herkent affectie en kan stabieler lopen. Hij is snel onder de indruk, dus we doen alles aan zijn tempo", klinkt het. "Maar het is een lieve, dankbare pup die graag een dekentje heeft." De hond is nog lang niet klaar voor adoptie, maar eens het zover is, zal de organisatie alles in het werk stellen om een geschikt gezin te vinden. "Hij voelt zich niet zo comfortabel met alles wat modern is, en we laten het van hem afhangen wanneer hij er klaar voor is."

HOE IS HET MOGELIJK DAT JE DIT EEN DIER KAN AANDOEN?