
9

VAN ALLES WAT.... EEN KIJKJE WAARD!

9


Tornado raast over Italiaanse provincie Verona

De Italiaanse provincie Verona in de noordoostelijke regio Veneto werd zaterdagnamiddag geteisterd door een tornado.
Die raasde tussen de gemeenten Nogara en Erbè. Hoe groot de schade is, is nog niet geweten. Veneto werd vorige week nog getroffen door een tyfoon. Afgelopen week kregen de Italiaanse provincies en steden Verona, Padova en Vicenza al te maken met hevige wind, hagelbuien en stortregens.


Een overstroomde straat in Verona.

Huizen werden beschadigd, wijngaarden vernield en veestallen op het platteland overstroomden.
“De schade is opgelopen tot miljoenen euro’s”, zei de nationale boerenvereniging Coldiretti maandag. De noordoostelijke regio Veneto werd vorige week nog getroffen door een tyfoon.


“We zijn vooral blij dat we álle kinderen weer terugzien”: scholen tellen af naar eerste schooldag met mondmaskers en handgel
Nog enkele dagen en dan trekken álle kinderen opnieuw naar de schoolbanken. Door de coronacrisis zal 1 september dit jaar bijzonder zijn: zonder toeters of bellen, maar wel met ontsmettingsgel in de hand en een kapje op de mond.
De voorbereidingen vragen dan ook veel tijd voor de scholen. “Het zijn lange dagen, maar dat hoort nu eenmaal bij onze job”, klinkt het. “Het is de ene meeting na de andere maar we zijn zo blij dat we onze kinderen opnieuw mogen verwelkomen.”
En de kinderen kijken ernaar uit om terug naar school te gaan!!! Ze hebben echt de school gemist!!
(ik denk dat dit nog nooit gebeurd is - in mijn tijd toch niet) ![]()

Orkaan Laura trekt spoor van vernieling in VS

In de buurt van Cameron liet orkaan Laura een rij elektriciteitspalen omvallen als een spel dominostenen.
De krachtige orkaan Laura die de afgelopen dagen over de zuidelijke staten Louisiana en Texas trok, heeft in de Amerikaanse staten aan zeker veertien mensen het leven gekost. Ook op Haïti wordt de schade opgemeten. Daar vielen al zeker 31 doden.

Laura blies in Lake Charles ook een trein van de sporen.
Het natuurgeweld richtte afgelopen weekend grote schade aan op de eilandnatie, toen nog als een tropische storm voordat die veranderde in een krachtige orkaan van categorie 4.
Meer dan 6.200 huizen zijn overstroomd, ruim 2.300 zijn beschadigd en 243 andere zijn vernield.


Onkruid op straat?
Wen er maar aan, want er is geen geld meer voor bestrijding We zullen als burgers moeten leren leven met onkruid in het straatbeeld. Dat zeggen almaar meer burgemeesters en herboristen.
Het kostenplaatje van onkruidbestrijding loopt op tot honderdduizenden euro’s per stad per jaar. Terug naar de tijd van vroeger; met een krabber en oprapen... en...
Als iedereen voor zijn eigen woning het onkruid uittrekt, zal dat al een heel ander en proper zicht zijn, is tegelijk gratis turnen en gezond! (Dit is niet voor mensen die te oud, of ziek zijn natuurlijk)


Italiaanse strandgangers opgeschrikt door windhoos
In de regio Puglia, in het zuiden van Italië, zijn heel wat strandgangers opgeschrikt. De beelden zijn gemaakt vanop het strand van Pesculose.
Een stevige wind veranderde plots in een tornado. De mensen moesten meteen vluchten. Sommige mensen liepen lichte verwondingen op.

Opletten voor storm Francis: ‘code geel’ tot na de middag, op verschillende plaatsen bomen omgewaaid

Omgewaaide bomen en een beschadigd tuinhuis: voorlopig lijkt de schade in Vlaanderen mee te vallen.
De schade door storm Francis in ons land lijkt zich voorlopig te beperken tot enkele meldingen van weggewaaide gevelstenen en omgewaaide bomen. Toch blijft het ook vandaag nog opletten: het KMI waarschuwt op de meeste plaatsen nog tot na de middag met ‘code geel’.

“Vooral deze voormiddag verwachten we nog veel wind met rukwinden rond 80 km/h in het binnenland en lokaal nog tot 90 km/h aan zee”, meldt het KMI. “Deze namiddag neemt de wind in kracht af.”
“Aangezien veel bomen vol in blad staan, vangen ze extra veel wind. Na de droogte en hitte zijn veel takken ook broos geworden waardoor het niet uitgesloten is dat er lokaal stormschade ontstaat”

Baasje vraagt dierenarts om veel te dikke golden retriever spuitje te geven, maar die weigert: wat een transformatie!

Het is geen geheim dat honden van eten houden. Maar trop is te veel en te veel is trop.
Golden retriever Kai was zo ernstig overvoed dat hij maar liefst 78 kilo woog. Véél meer dan een golden retriever normaal moet wegen. De viervoeter kon niet meer normaal bewegen, laat staan lopen of spelen. En dus besloten zijn baasjes hem naar de dierenarts te brengen voor een spuitje.
De arts weigerde en bracht Kai naar een opvangcentrum. Daar werd de dikke loebas geadopteerd door een vrouw. Zij slaagde erin zijn leven te veranderen. “Kai werd in maart 2018 in een kleine lokale dierenopvang binnengebracht”. “Hij was daar beland nadat een dierenarts had geweigerd in te gaan op het verzoek van zijn oorspronkelijke baasjes om hem te laten inslapen, omdat hij zo obees was. Hij woog 78 kilo toen, kon amper nog bewegen.
Eerst was ik pleegouder voor hem, maar eind dat jaar werd hij officieel lid van ons gezin. Nu weegt hij 31 kilo en is hij gezond en actief.”

“Toen ik Kai voor het eerst zag, kon ik niet geloven hoe dik hij was”, vervolgt Pam. “Hij had moeite met alles en zat de hele tijd te hijgen. We moesten hem de trap opdragen en hem in en uit de auto krijgen was telkens weer een huzarenwerk. Ik moet eerlijk zeggen dat ik toen altijd bang was dat ik ’s morgens wakker zou worden en dat hij gewoon in zijn slaap zou gestorven zijn.” Dringend tijd voor actie dus.
Toen en nu
“Eerst begonnen we met watertherapie, want Kai mankte erg en ik was bang voor zijn gewrichten met al dat gewicht. Eén keer per week en zes weken lang gingen we met hem naar een dierenkliniek met een speciale waterloopband. Dat hielp hem echt met zijn uithoudingsvermogen. En dan gingen we naar het hondenpark. Elke dag maakten we een wandeling. Eerst kort, daarna steeds langer en langer.
” Edmonton in Alberta, waar Pam woont, heeft heel koude winters. “Maar we misten nooit een dag”, zegt ze. “Nooit.” Daarnaast werd Kai op een strikt dieet gezet. En of er vooruitgang was, de kilo’s vlogen eraf. Intussen zit Kai al een jaar stabiel op een gezonde 31 kilo. “We wandelen nog altijd dagelijks een halfuur tot een uur met hem”, zegt ze.

Toen en nu
“Toen hij nog zo dik was, hield hij enorm van water. Ik denk nu dat hij het gewoon heel warm had en dat zijn gewrichten pijn deden, dat water hem dan deugd deed. Want nu houdt hij nog steeds van water, maar niet zoals vroeger.” Een foto die Pam eerder deze maand deelde van Kai in het water, toen en nu, gaat in ieder geval viraal. Wat een ongelofelijke transformatie.
“Hij heeft een geweldige persoonlijkheid”, zegt baasje Pam, die ook nog twee andere honden heeft. Hij is grappig, lief en heel meegaand. Hij houdt er gewoon van om overal te zijn waar ik ben. Hij is echt een beste vriend. En hij houdt van mensen in het algemeen. Tijdens wandelingen in het park is Kai niet zozeer geïnteresseerd in de andere honden, wel razend enthousiast om elke persoon te gaan groeten.
Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de viervoeter het intussen zelfs tot gecertifieerde therapiehond heeft geschopt. Intussen blijft Pam erop letten dat Kai, naast veel beweging, nog altijd aangepaste voeding krijgt. “Naast zijn speciale brokken krijgt hij fruit en groenten als snacks. Hij is gigantisch liefhebber van bananen. Ik kan geen banaan eten zonder ’m te moeten delen.
Toen

Nu
”Golden retrievers zijn een heel populair hondenras. Ze zijn goed in de omgang met kinderen, waardoor ze als een ideale familiehond gezien worden. Ook zijn ze intelligent en lief, ze worden dan ook vaak ingezet als therapiehonden. Het ras is gemakkelijk om te trainen en staat bekend om zijn gehoorzaamheid en loyaliteit. Ze wegen meestal tussen de 24 en 34 kilogram.

Ja, Kai had dus ernstig overgewicht. Het is altijd opletten geblazen met golden retrievers op dat vlak, want het zijn bekende foodies. Ze eten meestal alles wat je hen geeft. Ze hebben verder veel uitdaging en beweging nodig.

Zo mooi was zonsopgang vanmorgen.

Onze weerman legt uit hoe dat komt. Veel mensen genoten vanmorgen van een prachtige zonsopgang.
De ochtendstond heeft goud in de mond. Wie vanmorgen vroeg uit de veren was, kon zelf zien hoe de lucht prachtig rood en zelfs bijna paars kleurde tijdens de zonsopgang. Op sociale media doken vanop veel plaatsen in Vlaanderen prachtige plaatjes op.
“Dat de lucht zo prachtig rood kleurt bij zonsopkomst of ondergang heeft te maken met de verstrooiing en breking van het zonlicht in onze atmosfeer”, legt HLN-weerman Martijn Peters uit. “Op dat moment staat de zon zo laag aan de hemel dat de stralen een lange weg door de lucht moeten afleggen voordat ze bij ons geraken. Onderweg botsen heel wat kleuren met allerlei deeltjes in de atmosfeer waardoor uiteindelijk vooral de kleur rood overblijft.” “Hoe meer hindernissen, hoe roder de hemel”.
“Zijn er weinig waterdruppels, stofdeeltjes, ijskristallen, … dan zal je eerder geel-oranje zien. Maar als deze wel massaal aanwezig zijn, dan krijg je eerder oranje en rode kleuren te zien. Wolkenvelden kunnen ook nog eens voor extra spektakel zorgen.
Avondrood is vaak het gevolg van stofdeeltjes, ochtendrood daarentegen van een grotere hoeveelheid waterdamp en hogere luchtvochtigheid.

In het Oost-Vlaamse Melle kreeg je bij de zonsopgang nog gratis een regenboog.
PRACHTIG!

Het sneeuwt in Australië en dat is zeldzaam

Oberon in New South Wales ligt bedolven onder een sneeuwtapijt.
Het is uitzonderlijk dat kangoeroes Down Under door een wit sneeuwtapijt kunnen huppelen. Maar nu ligt er sneeuw in de Australische deelstaten New South Wales en Victoria, in het Australisch Hoofdstedelijk Territorium en in Tasmanië.
Het is eens wat anders voor de Aussies: sneeuwpret. “We hebben vandaag lichte sneeuw gezien in Canberra, en ja, we hoorden zelfs dat een paar stoutmoedige vlokken op het Parliament House landden”. In enkele bergachtige regio’s viel er meer dan een meter sneeuw.
Het gure weer komt via koude lucht vanuit Antarctica en zal volgens de voorspellingen nog een paar dagen aanhouden. Door de sneeuwstormen moesten sommige wegen worden afgesloten.
Het hield ene Raj Kumar niet tegen om met het gezin van Sydney naar Oberon in Blue Mountains te rijden om de sneeuw te zien, meldde Seven Network. De Blue Mountains in deelstaat New South Wales werd vorig jaar nog bedreigd door bosbranden.

Het Parliament House in de Australische hoofdstad Canberra met besneeuwd bergen op de achtergrond.


Identieke tweeling trouwt met identieke tweeling, nu zijn ze samen zwanger: “Op genetisch vlak zijn onze kinderen broers of zussen”
Brittany en Briana Deane hadden al enige faam verworven door als identieke tweeling te trouwen met een... identieke tweeling. Nu doen ze er nog een schepje bovenop door samen zwanger te zijn. “We zijn dolgelukkig om dit nieuws met jullie te delen. Op genetisch vlak zullen onze kinderen broer of zus van elkaar zijn”.
In augustus 2018 stapten de vier tortelduifjes gezamenlijk in het huwelijksbootje. De dienst werd toen geleid door -jawel- een identieke tweeling. Beide koppels hadden elkaar een jaar eerder leren kennen op een tweelingenfestival in Twinsburg (Ohio).
Het dubbele huwelijksaanzoek vond plaats in het Twin Lakes State Park (Virginia), de plek waar hun eerste afspraakje plaatsgevonden had. Josh en Jeremy Salyers (34) hadden hun liefjes wijsgemaakt dat ze een reclamefilmpje voor het park zouden opnemen. Maar toen de regisseur “actie” riep, gingen de jongens op de knieën.Voor Brittany en Briana (31) was het een kinderdroom die uitkwam.
Bij Josh en Jeremy lag dat anders: zij hadden zich altijd voorgenomen om niet te trouwen, tenzij dan met een identieke tweeling. Nu het effectief zo ver is, zijn ze helemaal gewonnen voor het idee. “We zouden graag ook zelf tweelingen hebben.
Het absolute summum zou dan zijn dat ze allemaal op dezelfde dag geboren worden”, verklaarde Jeremy in de TLC-documentaire ‘Twinsane Wedding’ .De koppels zullen hun kinderen ook in hetzelfde huis grootbrengen. “We beseffen dat onze situatie voor de buitenwereld misschien een beetje vreemd overkomt, maar één lijn zal nooit overschreden worden: we zullen nooit aan partnerruil doen”, besluit Jeremy.


Asteroïde zo groot als auto scheert op amper 2.945 km langs aarde, en niemand wist ervan!
Nooit eerder passeerde een ruimterots zo dicht bij de aarde als asteroïde 2020 QG afgelopen weekend - toch volgens de metingen.
Het gevaarte, ongeveer zo groot als een wagen, scheerde op nog geen 3.000 km langs onze planeet, wat als een ‘bijna-botsing’ wordt beschouwd.
Opvallend: de asteroïde werd pas zes uur na haar passage ontdekt. Mocht de asteroïde ons zondag daadwerkelijk geraakt hebben, dan zou ze waarschijnlijk in de atmosfeer zijn opgebrand. Dat gebeurt in dat geval op zo’n hoogte en het ruimtegevaarte was ook zo klein dat we op de aardbodem zelf geen schade zouden ondervinden.
Onrustwekkender dan de eventuele impact van 2020 QG op onze planeet is dat we haar niet zagen komen, ondanks verscheidene programma’s die allerlei gevaarlijke ruimterotsen tijdig zouden moeten opsporen. Een daarvan, gefinancierd door NASA, spotte uiteindelijk toch de asteroïde, maar dan wel zes uur na haar bijna-botsing met de aarde.

Deze kat steelt zoveel schoenen dat zijn baasje een Facebookgroep moest aanmaken om de buren hun sloffen terug te bezorgen

Maak kennis met Jordan, een kat uit Altoona, Pennsylvania, die er een opvallende ‘hobby’ op nahoudt. Schoenen stelen.
Elke nacht opnieuw trekt de miauwende dief er op uit om schoenen te gaan jatten bij de buren. Zijn baasjes zitten nu met zo’n grote collectie aan vreemd schoeisel dat ze een Facebookgroep hebben opgericht in de hoop de buren weer aan hun sneakers, flipflops en sloffen te helpen.“Tegenwoordig sleurt Jordan elke nacht opnieuw één, twee of drie schoenen naar huis”, vertelt baasje BJ Ross.

Vorig jaar bracht hij soms nog dode muizen en vogeltjes mee, of lege chipszakken en zelfs eens een handschoen”, legt de Amerikaanse uit. “Maar sinds januari merkte ik dat er plots schoenen begonnen op te duiken in mijn tuin. Ik gooide ze eerst weg, ik snapte het niet. Maar het werden er steeds meer. Op een gegeven moment zei mijn moeder dat we de schoenen moesten bijhouden, mensen waren die wel kwijt!

Een camera in de tuin betrapt Jordan op heterdaad.
Wéér een nieuwe lading. “Op een gegeven moment waren we 37 schoenen later…”, aldus Ross. En dus drong een doorgedreven onderzoek zich op. Was het nu écht Jordan die al die schoenen had gestolen, zoals de familie vermoedde?
Ross plaatste een tracking-apparaatje rond de nek van de kater, om zijn nachtelijke avonturen in kaart te kunnen brengen. Ook werd een camera op de tuin gericht. Jawel hoor: die kleine zwart-witte dief blijkt van huis tot huis te gaan, op zoek naar onbewaakt schoeisel. Het beestje legt daarbij zelfs mooie afstanden af, valt af te leiden uit het gps-toestel. De camera in de tuin legt dan weer mooi vast hoe Jordan telkens weer met een schoen in zijn mond over het hek springt. Betrapt!
De pluizige geniepigaard is trots op zijn buit. En de teller, die blijft maar lopen. Het gezin Ross zit intussen op een berg van meer dan 50 gestolen schoenen. Nu het gezin een Facebookgroep heeft opgericht rond Jordan, onder meer om gedupeerde buren terug aan hun schoenen te helpen en om de opvallende deugnieterij van hun kat met de wereld te delen, gaat de stelende kat viraal.
“Ik heb al berichtjes uit het hele land gekregen dat dit mensen hun dag echt goed maakt”. “Met alle slechte dingen die momenteel in de wereld gebeuren, tovert dit een lach op het gezicht van velen.”

Een journalist van WTAJ TV duwde voor de goede orde ook even een microfoon onder de neus van de beruchte schoenendief zelf. Of hij iets te zeggen heeft over al dat stelen? De lichaamstaal van Jordan zegt alles. “Geen commentaar.”![]()

Britni (31) is bijna continu zwanger: “Ik heb elf kinderen op de wereld gezet en wil er nog vier”!
Britni Church (31) heeft al een kroost van elf kinderen, maar nog is ze niet voldaan. “Ik zou er graag nog vier extra hebben. Als een van mijn zonen of dochters het welletjes vindt, beloof ik wel te stoppen”, aldus de vrouw uit het Amerikaanse Arkansas City (Kansas).
Church was nog maar net zestien jaar geworden toen ze Crizman (15), haar eerste kind, op de wereld zette. Daarna volgden Jordan (14), Caleb (13), Jace (12), Cadence (10), Jesalyn (8), Silas (5), Christopher (3) en de drieling Oliver, Asher en Abel (1).
Eerst dus twee meisjes, daarna twee jongens, nog eens twee meisjes en tot slot een lange rij van vijf jongens. “Nu mag het wel weer een meisje worden. Wanneer het genoeg zal zijn? Als we er in totaal vijftien hebben”, stelt Britni. “Hoewel, vroeger had ik altijd gedacht dat vier stuks het absolute maximum zou zijn. Nu voelen die elf koters heel normaal aan.
De rekening loopt op die manier natuurlijk stevig op. Wekelijks moet er 300 dollar (250 euro) gespendeerd worden aan boodschappen. Vijf dozen cornflakes, 66 dozen melk en 600 pampers behoren tot de vaste klassiekers. De eerste vijf kinderen kreeg Britni samen met haar ex. !
In 2004 was de jongedame met hem in het huwelijksbootje gestapt, ze was toen nog maar net zestien jaar geworden. Trouwen mág in de staat Kansas trouwens op zo’n jonge leeftijd, op voorwaarde dat de ouders hun toestemming geven.In 2010 kwam er een eind aan hun liefdesverhaal.
Britni ging in de weekends stoom afblazen op allerlei feestjes en raakte zo twee jaar later opnieuw zwanger. Per ongeluk, deze keer. !!! Ik hou van een grote familie, zo is er tenminste altijd iemand om tegen te praten.”
In 2014 leerde Britni onderaannemer Chris kennen. Met hem kwam de babymachine snel weer op gang.
De dag van Britni start klokvast om 7 uur. Als ze het ontbijt voor de hele bende geregeld heeft, is het tijd voor de was. Twaalf keer per week laadt ze de trommel in, manlief start intussen de grote schoolronde. Na de lunch begint Britni voor te lezen en maakt ze het avondeten klaar. De rest van het huishouden doet ze samen met Chris. En als er dan nog tijd overblijft, ontspant ze zich met het nodige haak- en breiwerk of kijkt ze een serie. (Nog tijd over?)
Het huis heeft vijf slaapkamers, dus elk kind is verplicht om een ruimte te delen. De drieling slaapt voorlopig bij Britni en Chris, op korte termijn is het wel de bedoeling om van de kelder en de zolder extra kamers te maken.
“We worden flink nagekeken als we allemaal samen op stap gaan”, besluit Britni.
EN DIT IN CORONATIJDEN??? ONGELOOFLIJK TOCH!

Onafscheidelijk en ongelofelijk geliefd: zoo van L.A. verliest hecht oud leeuwenkoppel

Hubert en Kalisa waren een onafscheidelijk duo.
Beste vrienden, kameraden, soulmates. En ongelofelijk geliefd bij hun verzorgers en het publiek; dat waren leeuwen Hubert en Kalisa van de Los Angeles Zoo. Afgelopen donderdag werd hun prachtige partnerschap er eentje voor de eeuwigheid. De dierentuin besliste om beide leeuwen samen te laten inslapen omdat ze door hun gezegende leeftijd – de twee werden liefst 21 jaar oud – steeds meer gezondheidsproblemen kregen die de kwaliteit van hun leven aantastte.
Afrikaanse leeuwen Hubert en Kalisa brachten sinds hun komst naar de L.A. Zoo in 2014 hun laatste jaren als een onafscheidelijk duo door, nadat ze elkaar eerder hadden ontmoet in de Woodland Park Zoo in Seattle en daar jarenlang samen hadden geleefd. Tot welpjes kwam het nooit tussen beiden, maar dat hun liefde en vriendschap bijzonder sterk was - dat kon iedereen zien.

Constant zaten de twee te knuffelen.
“Hubert en Kalisa waren een iconisch deel van onze zoo. Onze medewerkers en gasten waren zo geraakt door hun loyaal kameraadschap”, zegt Denise Verret, de directeur van de L.A. Zoo.
Medewerkers en dierenartsen namen vorige week de zware en moeilijke beslissing om de twee leeuwen op hetzelfde moment te laten inslapen, “door een afnemende gezondheid en leeftijdsgebonden ziektes die hun levenskwaliteit sterk hadden verminderd”. “Deze liefdevolle metgezellen kwamen zes jaar geleden naar onze dierentuin. Ze wurmden zich snel in onze harten terwijl we hun wonderlijke schoonheid en unieke band mochten aanschouwen”.

Je zag Kalisa nooit zonder dat Hubert ergens heel dichtbij was.
“Hoewel het hartverscheurend is dat we nu afscheid moeten nemen van dit iconische paar, kunnen we ons troosten met de kennis dat ze samen zijn gegaan. Deze leeuwen zullen voor altijd een heel positief deel van onze geschiedenis blijven en zullen enorm gemist worden.”

Beide leeuwen werden 21 jaar oud.
De gemiddelde levensverwachting voor Afrikaanse leeuwen in het wild is tot de midden-tienerjaren, in gevangenschap is dat ongeveer 17 jaar, laat de dierentuin nog weten.
“Hubert en Kalisa werden al gezien als oud toen ze hier aankwamen. In geen tijd werden ze echte favorieten bij de bezoekers. Ze stonden bekend om hun frequente knuffels, kopknuffels en snuffels.
Ik wil onze medewerkers bedanken voor de geweldige zorg die ze dit paar hebben gegeven.” “Deze leeuwen waren individueel en als partners heel charismatisch”.

Maar ze waren bijna nooit alleen, altijd samen.
Hun onverdeelde aandacht ging altijd naar de ander. Ze sliepen samen en knuffelden heel vaak.”
IK ZOU ZEGGEN: EEN PRACHTIG HUWELIJK, MEER MOET DAT NIET ZIJN!

Visser haalt monsterlijke meerval van 2,40 meter boven uit Seine in Parijs

Een visser heeft een gigantische meerval gevangen in de rivier de Seine, in de buitenwijken van de Franse hoofdstad Parijs. Het was een hele klus om de monsterlijke vangst van meer dan 2,40 meter en 90 kilo uit het water te halen.
“Samen met twee vrienden was ik sinds de ochtend aan het vissen, maar we hadden nog niets gevangen”, zegt Geoffrey. “Toen voelde ik plots dat ik een zware vis beet had. We sleurden hem naar de oever, waar we twintig minuten werk hadden om hem boven te halen. Het bleek een meerval, een zoetwatervis van meer dan 2,40 meter en zowat 90 kilo.”

"Gevaarlijk voor mensen is zo’n grote meerval niet”, aldus nog de visser. “Het dier is niet echt krachtig en heeft slechts hele kleine tanden.” De meerval leeft vooral in rivieren en meren en voedt zicht het liefste met andere vissoorten zoals brasem, karper, paling en snoekbaars.

Nederlands hondje Puck gered na vergiftiging door té veel water drinken: “Let goed op je hond”

Tijdens een hittegolf doen we er alles aan om verkoeling te zoeken. Ook onze trouwe viervoeters geven we graag wat extra water. Maar dat kan ook goed mis gaan.
Puck, het 2-jarige hondje van de Nederlandse Hester, dronk door de hitte zoveel water dat ze zichzelf vergiftigde. “Het ging zó snel mis. Ze glipte als zand door onze vingers.” Hester en Puck waren buiten van het mooie weer aan het genieten in Waverveen. Maar dat eindigde abrupt toen Puck van het ene op het andere moment onwel werd.
Het hondje had heel veel water gedronken uit het hondenbadje dat ze buiten hadden staan, waardoor ze in shock raakte. De dierenarts kon haar redden met een infuus. Hester: “Het was kantje boord.”
Een té grote inname van water kan tot intoxicatie leiden, bij mens en dier. “Als je meer water drinkt dan je nieren kunnen uitscheiden, stapelt het teveel aan water zich op in de bloedbaan en vervolgens in de weefsels”, zo staat te lezen op de website van het Antigifcentrum.
Concreet: “Wanneer men een overmatige hoeveelheid water drinkt, dan daalt de zoutconcentratie (natrium) in het bloed door een stijging van het bloedvolume. Dit maakt dat het vocht uit het bloed ook in de omliggende weefsels (bv. hersencellen) gaat doordringen die gaan opzwellen. In bijzonder wanneer dit in de hersenen gebeurt is dit een levensbedreigende situatie.”

Zwarte beer picknickt samen met mensen

Een familie krijgt speciaal bezoek tijdens hun picknick. Een zwarte beer schuift gezellig mee aan tafel.

Putje zomer, maar bomen lijken in herfstmodus: hoe komt dat?

Het is putje zomer, maar her en der schudden bomen hun bladeren al tegen de vlakte. Alsof ze in herfstmodus zijn. Wat is er aan de hand? En is het schadelijk? We vroegen het aan bomenexpert Tom Joye van het Agentschap voor Natuur en Bos.
Het hoeft niet uitgelegd dat het de afgelopen dagen verschroeiend heet was. Net zoals u en ik hebben ook de bomen last van die warmte en droogte. Dat ze nu al een deel van hun bladeren afwerpen, is een overlevingstactiek, legt Joye uit. “Bomen nemen water op uit de grond en laten dat via hun bladeren verdampen.” In periodes van hitte en droogte kan onvoldoende water worden opgenomen. Simpelweg omdat het niet in de grond aanwezig is.

“Om hun nood aan water te beperken, laten bomen dan een deel van hun bladeren vallen”.“Het feit dat bomen momenteel bladeren verliezen, betekent dat ze zich proberen aan te passen en te overleven.
”Quasi alle boomsoorten passen deze tactiek toe. Het betekent niet dat de bomen ziek zijn. “Absoluut niet”, beaamt Joye. “Het is goed mogelijk dat een deel van die bomen weer blaadjes gaat aanmaken wanneer het opnieuw begint te regenen.”

Zeldzame aardbeving schrikt Noord-Carolina op, maar richt geen grote schade aan Een winkel in Sparta, Noord-Carolina na de zeldzame aardbeving.

Een aardbeving met een kracht van 5,1 op de schaal van Richter deed zondag in de Amerikaanse staat Noord-Carolina gebouwen schudden, maar er vielen geen gewonden en er werd ook geen grote schade gemeld.
Het Amerikaanse observatorium USGS zei dat de aardbeving plaatsvond om iets na 8 uur plaatselijke tijd op een diepte van 3,7 km. Het epicentrum lag in de buurt van de stad Sparta, vlakbij de Appalachen. “Grote aardbevingen zijn relatief zeldzaam in deze regio”, merkte de USGS ook op.

“In de 20e eeuw vond in 1916 een enkele aardbeving met een kracht van meer dan 5 plaats 100 km hiervandaan, in de Great Smoky Mountains.” De beving “sloeg dingen van onze leggers in de kast en ons tv-meubel”, vertelde Michaela Johnson, van het nabijgelegen Traphill, aan de lokale zender WXII. “Toen het begon, zag het eruit als een lange donderslag, en daarna schudde het drie minuten lang”, zei Emily Poff, een andere plaatselijke bewoner. “Het was erg intens.” De burgemeester van Sparta, Wes Brinegar, vertelde de lokale televisie dat hij niet op de hoogte was gebracht van ernstige verwondingen of schade.