FLODDER EN BLUE

Wendy (38) knuffelt verbazend tamme struisvogels

Al lange tijd voelt Wendy naar eigen zeggen een band met dieren. Vroeger ging ze vaak naar een struisvogelboerderij. “Maar daar mag je de struisvogels niet aanraken.
Jammer, want verbinding en energie voelen doe je ook door hen te aaien”, zegt Wendy. Toen de boerderij een lading nieuwe eieren kreeg, besloot Wendy twee kuikens uit het circuit van productie te halen.
In mei 2019 werden haar twee struisvogeltjes geboren. Toen ze twee dagen oud waren nam ze die mee naar huis. Het mannetje kreeg de naam Flodder, het vrouwtje de naam Blue. “De eerste zes maanden was ik minstens zes uur per dag bij hen: ik lag erbij, knuffelde en aaide hen... Nu breng ik ook nog wel minstens vier uur per dag tijd met ze door. Ik maak vaak een wandelingetje met de struisvogels, praat tegen ze of ga zitten op het deken om ze te knuffelen.” Het resultaat? Twee ongelofelijk rustige, knuffelbare dieren.

“Wetenschappers zeiden me ‘begin daar niet aan, je kan struisvogels niet tam maken.’ Zelfs nu het me gelukt is, bestaat de vrees bij experts dat die agressiviteit op latere leeftijd nog zou komen. Momenteel zijn ze een anderhalf jaar oud en zitten ze in de puberteit. De struisvogels zijn pas na twee à drie jaar volwassen.
Maar ik heb ook al met een struisvogel van vier jaar oud in mijn armen gelegen. En die was eerst wel wat nerveus en agressief. Dus ik heb tot nu toe alle vooroordelen van de wetenschap kunnen weerleggen. Toch wel een uitzonderlijke prestatie.

Als het mannetje Flodder zich uitstrekt, is hij ongeveer 2,5 meter groot.
Struisvogels zijn de grootste vogels ter wereld. En hun klauwen kunnen moordwapens zijn. “Met zijn poten kan een struisvogel de buik van de leeuw of een mens openrijten. Maar enkel als hij zich bedreigd voelt, zal hij uithalen. Hier is die kans onbestaande, want een struisvogel is heel gevoelig en voelt de energie van wie hem benadert. En hier voelt hij zich veilig.
Criticasters zouden kunnen zeggen dat enkel het baasje Wendy en haar kinderen zo’n nauw contact met de dieren zouden kunnen hebben. Maar Wendy ontvangt op haar dierenverblijf Koch’s Corner ook mensen die graag willen knuffelen met de struisvogels of van hun vogelfobie af willen geraken. En jawel hoor, zelfs deze reporter waagde zich eraan. Zonder problemen kon ik met Wendy de omheining binnengaan. De poten en klauwen strelen, de nek aaien of aan het verenkleed krabben: de struisvogels laten zelfs wildvreemden veel toe.

Razend populair “Het enige idee over struisvogels is dat het productiedieren of agressieve beesten zijn. Dat is jammer, want je kan er zoveel plezier mee beleven”.
Er zijn filmpjes met tijgers, beren, leeuwen, giraffen... die geknuffeld worden. Maar met struisvogels zijn dergelijke video’s er nog niet. Ik heb er al lang naar gezocht, maar nog niet gevonden.

Uiteraard zijn de struisvogels ook erg geliefd in de buurt. Op Wendy’s dierenverblijf valt nog meer te beleven: ze heeft ook een varken, een geit, drie hanen, een heleboel kippen en eenden. Het dierenverblijf in Wendy’s tuin is eigenlijk een ‘sanctuary’, waar Wendy geredde dieren opvangt en verzorgt.
De kippen bijvoorbeeld komen vooral uit legbatterijen. Haar ultieme droom is een groter park met uiteraard nog veel meer struisvogels. De struisvogel (hier Blue) komt met veel plezier op het deken zitten om te knuffelen en geaaid te worden. Ook zoon Uriëll (10) en dochter Gabriëll (11) komen er maar al te graag bijzitten

Ook de kippen op 'Koch's Corner' zijn niet vies van een knuffeltje.
Prachtig, dat is veel leerzamer dan al het geweld.
Wie een dier, kind, mens kan knuffelen, echt gemeend, die persoon heeft het hart op de juiste plaats.


































