Leraar sleept zich naar alweer een online les, maar leerlingen hebben ontroerende verrassing in petto
Een Nederlandse leerkracht moest vanmorgen stevig zuchten toen hij aan een zoveelste online les moest beginnen en de camera’s van zijn leerlingen alweer uit bleken te staan.
Plots verschenen de scholieren echter één voor één in beeld, met een boodschap die hem niet onberoerd liet.
Conrad Berghoef is leraar Nederlands op een middelbare school in Drachten, in Friesland. Net als iedereen heeft hij het bij momenten helemaal gehad met dagenlang naar een computerscherm turen.
Al helemaal wanneer de leerlingen hun camera uitzetten, waardoor hij het gevoel heeft tegen zichzelf te praten. “Hebben ze verdorie weer die camera uit?” Vandaag leek opnieuw zo’n dag te worden. “Hebben ze verdorie weer die camera uit? Ik heb al geen zin vandaag”, beschrijft Berghoef op Twitter zijn gedachten bij het begin van zijn lesdag.
Een van zijn leerlingen vraagt of hij hen kan zien. Licht geërgerd antwoordt de leraar van niet. “Ik kan helemaal niemand zien.”
Vervolgens zetten de jongeren hun camera één voor één aan. Stuk voor stuk tonen ze een handgeschreven boodschap, gericht aan hun leraar.
“Bedankt Conrad”, valt te lezen, en “Dankjewel lieve Conrad”.
Berghoef krijgt zichtbaar een krop in de keel van ontroering, en verbergt zijn gezicht in zijn handen. Het blijft secondenlang stil. Ze merkten dat ik het de laatste weken steeds lastiger had.
Het online lesgeven duurt nu wel heel lang en daar kreeg ik het moeilijker mee Conrad Berghoef “Het raakte me heel erg. Nooit eerder ben ik zo sprakeloos geweest”, vertelt Berghoef. “Het is een eenvoudig gebaar, maar het raakte me heel erg omdat je niet weet wat voor effect je online lessen hebben op de leerlingen.”
“Ze wisten gewoon dat ik dit nodig had” Volgens Berghoef zagen de leerlingen hem achteruit gaan. ”Ze merkten dat ik het de laatste weken steeds lastiger had. Het online lesgeven duurt nu wel heel lang en daar kreeg ik het moeilijker mee. Met deze klas heb ik een goede band en het feit dat een stel 18-jarige studenten op deze manier hun waardering voor een docent uitspreekt, vind ik heel bijzonder. Ze wisten gewoon dat ik dit nodig had.”
Volgens de docent vonden de studenten het wel wat ongemakkelijk dat hij ineens stilviel. “Ik ben een grote prater en ineens was ik sprakeloos. Maar ze hebben ontzettend gelachen en het voelt voor hen alsof ze iets goeds hebben gedaan en iets kunnen betekenen.
En dat is ook zo. Mijn dag, die chagrijnig begon, is ineens positief veranderd”, besluit de leraar.
PRACHTIG GEBAAR JONGENS!
