Deze prachtige wolkenformaties kan je spotten als het dondert en bliksemt
Wolken zijn er in alle soorten en maten, maar de ene wolk is de andere niet. Zo is de cumulonimbus één van de meest indrukwekkende en imposante wolken die er bestaan, dankzij zijn hoogte, vorm en stormachtige karakter.
De naam ‘cumulonimbus’ is afkomstig van het Latijnse ‘cumulus’ en ‘nimbus’. Dat staat voor ‘gehoopt’ en ‘regenbui’. Deze wolk torent hoog uit boven zijn collega’s. Waar andere wolken amper enkele kilometers groot zijn, strekt een onweerswolk zich gemakkelijk uit over een lengte van meer dan 10 km.
Met andere woorden, een cumulonimbus reikt vaak van een kilometer boven de grond helemaal tot aan het uiteinde van de eerste laag van onze atmosfeer. En als hij daar op het einde van de troposfeer tegen de volgende laag op ‘botst’ wijkt hij uit naar de zijkanten, waardoor je die karakteristieke aambeeldvorm krijgt. Daarnaast ziet het bovenste gedeelte van de wolk er ook gladder uit doordat hij daarboven vooral uit ijskristallen bestaat. Vanonder zijn dat eerder waterdruppels.
De mammatuswolk dankt zijn naam aan de karakteristieke vorm.
Maar je kijkt best ook eens omhoog als een onweerswolk nadert of wegtrekt. Want je maakt bijvoorbeeld kans om ‘mammatuswolken’ te spotten. Deze bolvormige uitstulpingen ontstaan soms bij een stevige bui, meer bepaald door dalende luchtstromen in het aambeeld van een cumulonimbus.
Het is trouwens aan hun vorm dat ze hun naam danken, want die is afgeleid van het Latijnse ‘mamma’ wat ‘uier’ of ‘borst’ betekent.
Ook de undulatus asperatus kan je spotten in de buurt van onweersbuien.
En dan is er nog de ‘altostratus undulatus asperitas’. Een hele mond vol, waarbij ‘alto’ verwijst naar hoog, ‘stratus’ naar gelaagd, ‘undulatus’ naar golvend, en ‘asperitas’ naar ruw.
Lijkt het plots alsof je onder het oppervlak van een woeste golvende zee staat, dan is de kans groot dat je naar dit zeldzaam weerfenomeen aan het kijken bent. De wolkensoort is overigens niet alleen zeldzaam maar ook relatief nieuw. Pas in 2015 voegde de Wereld Meteorologische Organisatie hem toe aan de officiële Wolkenatlas.
Ook deze wolken kan je spotten in de buurt van onweersbuien of daar waar verschillende luchtsoorten met elkaar in contact komen. Maar hoe ze precies ontstaan, hebben wetenschappers nog niet kunnen uitdokteren.
