Berichten van 1 januari 2016 tot 31 december 2016

Medische testaap Ponso werd gedumpt op een eiland, meer dan 30 jaar later wordt hij eindelijk gered

De ongeveer 40-jarige chimpansee Ponso is één van de eenzaamste dieren ter wereld. Nu krijgt hij eindelijk hoop op een heel nieuw leven. Ponso werd samen met 19 andere chimpansees gedumpt op een eiland bij de Ivoorkust in 1983, nadat de dieren als proefdieren gebruikt waren. Omdat de dieren 'afgedaan' hadden, werden ze daar gedropt.

Daarmee ondertekende het centrum meteen het doodvonnis van de dieren. Eén voor één stierven de chimpansees van honger en ziekte. Ponso bleef lange tijd dapper doorzetten met zijn familie. Maar in 2013 begonnen ook zijn partner en kinderen te verzwakken en volgde ook voor hen de dood. Ponso bleef helemaal alleen achter.

Dankzij hulp en donaties kon er een betere toekomst voor Ponso op poten worden gezet. Eerder dit jaar bezocht Estelle Raballand, stichtster van het 'Chimpanzee Conservation Center' Ponso verschillende keren om te onderzoeken of hij sterk genoeg was om het eiland te verlaten. Na verschillende tests bleek Ponso in juni ziektevrij en gezond genoeg om van het eiland weggehaald te kunnen worden.In september heeft de overheid van de Ivoorkust zijn verhuis goedgekeurd.

Hij zal een nieuwe thuis krijgen waar hij in het gezelschap van vele chimpansees komt, het 'Chimfunshi Wildlife Orphanage' in Zambia. Momenteel zetten reddingswerkers alles op alles om Ponso weg te halen voor het regenseizoen de hoopvolle plannen in het water doet vallen, en er wordt een nieuw plekje voor hem in het weeshuis gebouwd.

"Als alles goed gaat, kan hij in november verhuizen", vertelt Raballand aan The Dodo. "We werken zo snel als we kunnen." Naast de verhuis en de werken nog een toelating van CITES (Convention on International Trade in Endangered Species)

en Ponso kan eindelijk weer bij soortgenoten zijn.

De opvallende rol van maan en getijden bij zware aardbevingen

Hoe komt het dat sommige kleine aardbevingen uitgroeien tot grote en andere niet? Dat is een kwestie waar wetenschappers weer een iets beter beeld van hebben gekregen na een studie over de invloed van de maan en de getijden.

De wetenschappers namen de periodes onder de loep waarin sprake is van 'hoge getijdenstress', een fenomeen dat twee keer per maand plaatsvindt tijdens volle maan en nieuwe maan. De zee komt dan het verst bij vloed en trekt zich ook het verst terug bij eb. Die bewegingen van die enorme hoeveelheid zeewater zet meer druk op breuklijnen.

Een satellietbeeld van de tsunami die Zuidoost-Azië trof op 29 december 2004. 

Die druk kan een van de oorzaken zijn dat kleine aardbevingen heel groot worden. Kàn, want er spelen nog veel andere factoren mee. Maar de druk van de getijden kan een kleine breuk net dat kleine duwtje geven om uit groeien tot een enorme scheur, luidt de theorie.

De aardbevingen die enorme tsunami's veroorzaakten in 2004 in Zuidoost-Azië en in 2010 in Chili hadden een kracht van respectievelijk 9,1 en 8,8. Ze vonden allebei plaats nabij een volle maan, dichtbij de piek van de getijdenstress.

Eerdere studies suggereerden ook een invloed van de getijden op massief gesteente. 

Uiteraard zijn de getijdenkrachten niet de belangrijkste oorzaak van het ontstaan van aardbevingen. Die ontstaan voornamelijk doordat de tektonische platen van de Aarde tegen elkaar duwen en schuren.

Daardoor neemt de druk toe op de breuklijnen, tot die zo hoog wordt dat hij plots vrijkomt in de vorm van een aardbeving.

Zo ontstaan ook veel aardbevingen wanneer er weinig druk is van de getijden. "Aardbevingen zijn bijna een willekeurig proces". "Getijdenkrachten zijn slechts een element in een ingewikkeld proces.

Er zijn nog veel andere factoren." Een theorie gaat ervan uit dat alle aardbevingen klein starten op dezelfde manier. Of ze blijven groeien, hangt dan af van andere factoren die ze tegenkomen, zoals getijdenstress.

Een andere theorie stelt daarentegen dat er een wezenlijk verschil is tussen het ontstaan van grote en kleine aardbevingen.  Het onderzoek kan niét helpen bij betere voorspellingen van het tijdstip en de plaats waar aardbevingen zullen toeslaan.

Maar dergelijke studies kunnen wetenschappers wel helpen begrijpen hoe en waarom grote bevingen voorkomen. En zo kunnen ze de snelheid en precisie van waarschuwings-systemen verbeteren die alarm slaan meteen na het ontstaan van een beving.

De huidige systemen kunnen namelijk wel goed de impact van gematigde aardbevingen inschatten, maar schieten tekort voor de grote.

Het Japanse waarschuwingssysteem had de intensiteit van de aardbeving van 2011 in hoofdstad Tokio bijvoorbeeld onderschat. Een beter begrip van wat een aardbeving groot maakt, zou dus vooral meteen na het ontstaan ervan een grote vooruitgang zijn.

Mopshondje krijgt onderscheiding voor heldendaad

Jaxson, de 11-jarige mopshond

Een hond uit de Amerikaanse staat Idaho is in de bloemetjes gezet vanwege zijn "uitzonderlijke moed en heldendom".

Jaxson, een 11-jarige mopshond, kreeg een onderscheiding omdat hij voorkwam dat het huis van zijn baasjes afbrandde. Het hondje zag op 29 augustus vonken uit een stopcontact springen en begon te blaffen. "Ik hoorde meteen dat er iets mis was", zegt zijn baasje, Todd Lavoie.

"Hij blafte op een hele andere manier dan normaal." Lavoie sprong uit bed en haastte zich naar beneden om te kijken wat er aan de hand was. Daar zag hij dat er vonken uit het stopcontact en de elektriciteitskabel sprongen. Lavoie sloot de stroom af en pakte een brandblusser om de boel af te koelen.

De Amerikaan besefte dat dit heel anders had kunnen aflopen als Jaxson er niet was geweest. Zijn vrouw en kinderen lagen boven namelijk nog rustig te slapen. "Jaxson heeft ons gezin, ons huis en al onze herinneringen gered", aldus Lavoie.  

Ook het stadsbestuur van Meridian vond dat de heldendaad van de mopshond niet onopgemerkt mocht blijven. Dus kreeg Jaxson dinsdagavond, als eerste dier ooit, de 'Hometown Hero Award'.

Een onderscheiding die normaal alleen wordt uitgereikt aan mensen die een heldendaad hebben verricht. Voor deze ene keer heeft de ontvanger van de onderscheiding geen twee benen, maar vier pootjes. "En dat is helemaal terecht", vindt Lavoie. "We zijn ongelooflijk dankbaar voor wat Jaxson heeft gedaan."

Bliksem slaat in op vliegtuig boven IJsland

Een vliegtuig van WOW Air dat vanop de luchthaven van het IJslandse Kefalvik was opgestegen, werd vanochtend geraakt door een blikseminslag. De Airbus A330 kon zijn vlucht richting Parijs zonder problemen verderzetten.

Het vliegtuig steeg om kwart voor negen op en vier minuten later, vloog het door het onweer en werd het door de bliksem geraakt. De onweersbui ging gepaard met hagelstenen "zo groot als Cocoa Puffs".

De neus van het vliegtuig dat vorig jaar bij het opstijgen vanop Keflavik door de bliksem werd geraakt.

Overigens is er geen reden tot paniek: vliegtuigen zijn ontworpen om blikseminslagen te kunnen doorstaan. Vorig jaar in april deed zich een gelijkaardig incident voor, ook bij een vliegtuig dat vanop Kefalvik was opgestegen. Een Boeing 757-200 van Icelandic Air met bestemming Denver werd toen tijdens het opstijgen door de bliksem geraakt. Toen bleek dat alles normaal was blijven werken, besloot de bemanning door te vliegen.

Passagiers getuigden dat ze een luide knal en een lichtflits hadden waargenomen. Pas na de landing in Denver, zevenenhalf uur later, bleek er een groot gat in de neus van het toestel te zitten. 

Volledige deelstaat in Australië zonder stroom na storm

In Australië heeft een zware storm er voor gezorgd dat de volledige deelstaat Zuid-Australië - anderhalf maal de oppervlakte van Frankrijk - woensdag zonder elektriciteit viel.

De deelstaat, die 1,7 miljoen inwoners telt, kreeg af te rekenen met rukwinden tot 140 kilometer per uur, hagel, zware regens en blikseminslagen.

De storm veroorzaakte een uitval van het elektriciteitsnet, met enorme chaos tot gevolg: verkeerslichten vielen uit, en mensen zaten vast in liften. Intussen zou een deel van het net zijn hersteld.

Zeldzame zwarte maan valt precies rond Halloween

Omdat een nieuwe maan niet te zien is hier een foto van een volle maan.  

Liefhebbers zitten klaar voor de Black Moon, ofwel de zwarte maan, die vrijdag zijn opwachting maakt in een deel van de wereld.

De speciale maan zien, is niet zo gemakkelijk: er valt namelijk geen zonlicht op het deel dat naar de aarde is gericht. Een zwarte maan betekent dat er in een kalendermaand voor de tweede keer een nieuwe maan is, de schijngestalte van de maan die niet te zien is. "Dit gebeurt ongeveer één keer in de 36 maanden. Het is vergelijkbaar met een blauwe maan (blue moon). Dit is een tweede volle maan in een kalendermaand en komt ook niet vaak voor", legt meteoroloog Raymond Klaassen van Weerplaza uit.

Hij vervolgt: "Voor een blauwe maan wil je zo min mogelijk wolkenpartijen hebben om te kunnen kijken, maar bij een zwarte maan maakt dat niet uit. Een zwarte maan is namelijk helemaal niet te zien. Tijdens een nieuwe maan valt er geen zonlicht op dat deel van de maan dat naar de aarde is gericht", aldus de weerman.

Er is sprake van een zwarte maan in Noord-, Midden- en Zuid- Amerika. In België, Azié en Australië valt de zwarte maan net een dag later, waardoor er geen sprake is van een tweede nieuwe maan.

De maan laat zich zaterdag om 2.12 uur zien, en dan is het 1 oktober. "Toch hoeven wij niet lang te wachten op een zwarte maan want op 30 oktober komt het wederom tot het natuurverschijnsel en hebben we toch een tweede maan in een kalendermaand.

Deze zwarte maan valt precies rond Halloween, extra spannend dus", aldus Klaassen.

Werelddierendag

Op 4 oktober vieren we naar jaarlijkse gewoonte Werelddierendag.

Een dag waar we onze dieren nog meer in de kijker zetten.

0DE AAN ONS VERLOREN HONDJE

Ons Kiarake toen ze nog jonger was.

Je werd geboren en lag op mijn hand zo piepklein,

we vonden het beide reuzefijn om vriendjes

voor het leven te zijn.

Ons leven samen was een heus festijn,

het was alles lach en gein,

zoals onze vriendschap zijn er geen 13 in een dozijn.

Na al die jaren samenzijn,

kwam er dan plots die hartepijn.

- - - -

Je verschoot, trok je los en zette het op een lopen;

ik riep je naam, je bleef staan en keek nog eens naar mij, alsof je wuifde en dacht; het is goed geweest, bedankt, het is mijn tijd.

Weg zonder afscheid!

Geen opgewekt gekwispel, niet wetende waar je bent.

Aan jou denken is pijnlijk,

Jou vergeten nog veel meer.

Dank voor de vriendschap, liefde en trouw die jij me gaf.

Jou missen doe ik nog elke dag.

Soms met een traan, soms met een glimlach.

Dit is de laatste foto die ik van haar heb.

Dank voor de mooie 15 jaar en 4 maand. Ik had je graag wat langer bij mij gehad. Ik keek al uit naar je 16de verjaardag... maar die zal er helaas niet komen. 

Bedankt dat ik je mocht vertroetelen, verzorgen en liefhebben. ... maar ik zal je altijd missen.

Na zes jaar in een stal werd deze loebas eindelijk bevrijd

Zes jaar lang werd Lazarus de hond opgesloten in een modderige stal ergens in Nashville (Tennessee). Hij kreeg water en voedsel, maar dat was het dan ook. Een uitzichtloos bestaan, waar vorige week gelukkig een einde aan kwam.

Jarenlang werd zijn leven herleid tot de kleine stal waar zijn eigenaars hem in opsloten. Hij werd nooit gekamd of geschoren, laat staan dat er met hem gewandeld werd. Na al die jaren was zijn vacht gegroeid tot een klittende massa van meer dan 15 kilogram, die voortdurend aan zijn huid trok.

De hond had constant pijn, en kon met moeite staan of lopen. De arme hond werd uiteindelijk gevonden door een koppel, aan wie gevraagd werd om de hond eten te geven.

De twee zagen in afgrijzen hoe Lazarus moest leven, en stelden alles in het werk om de hond daar weg te halen. De eigenaar, die het duidelijk weinig kon schelen, stond algauw alle rechten op het dier af.

Lazarus werd daarna snel naar het opvangcentrum Big Fluffy Dog Rescue gebracht. Daar begrijpen ze nog altijd niet hoe Lazarus al die tijd kon overleven. "De grootte van zijn vacht kan je vergelijken met een dikke winterjas. Stel je voor dat je daarmee rondloopt in Madrid. " De enige optie was om de hond volledig kaal te scheren, wat al snel gebeurde.

Onder de dikke vacht bleek Lazarus een resem gezondheidsproblemen te hebben overgehouden aan zijn verblijf in de stal. Hij had een gebroken staart, huidirritaties, oorproblemen en een paar kleine tumoren. Daarnaast was de hond vergeten hoe hij normaal moest stappen en was hij sociaal helemaal in zichzelf gekeerd.

Maar sinds hij bevrijd werd van zijn enorme vacht, gaat Lazarus met grote sprongen vooruit. Hij voelt zich stukken beter en leert weer omgaan met de wereld. "Zijn ogen worden een stuk helderder, hij herkent affectie en kan stabieler lopen. Hij is snel onder de indruk, dus we doen alles aan zijn tempo", klinkt het. "Maar het is een lieve, dankbare pup die graag een dekentje heeft." De hond is nog lang niet klaar voor adoptie, maar eens het zover is, zal de organisatie alles in het werk stellen om een geschikt gezin te vinden. "Hij voelt zich niet zo comfortabel met alles wat modern is, en we laten het van hem afhangen wanneer hij er klaar voor is."

HOE IS HET MOGELIJK DAT JE DIT EEN DIER KAN AANDOEN?

2016

Door bijen gestoken en achtergelaten pitbull blijft knuffelen

Pitbulls, staffords en rottweilers komen vaak slecht in het nieuws, maar soms duikt er ook een vertederend bericht op. Het verhaal van Stinger is er zo een.

De dove pitbull van tien maanden werd gestoken door duizenden bijen en werd achtergelaten door zijn baasje. De puppyopvang in Michigan ving hem op. ,,Ondanks de pijn blijft Stinger de liefste hond ter wereld.''Op vijf september werd de onfortuinlijke viervoeter gestoken door een grote zwerm bijen toen hij op de grond rolde.

De pup kreeg een allergische reactie en kwam onder de rode bulten te zitten. De pitbull die al weken pijn lijdt, krijgt nu goede zorg en herstelt in de puppyopvang Luvnpupz in het Amerikaanse Michigan. ,,Gelukkig kwispelt hij weer en wil hij weer spelen'', vertelt zijn verzorgster. De goede zorg is in elk geval niet te danken aan zijn baasje. Die bracht Stinger bij de dierenarts en besloot toen afstand te doen van zijn viervoeter die ook aan ondergewicht leed en schurft en mijten op zijn huid had.

Luvnpupz gaf Stinger vorige week een liefdevol en tijdelijk thuis. Want als Stinger weer helemaal hersteld is mag hij naar zijn nieuwe baasje(s). De mijt heeft ervoor gezorgd dat zijn vacht compleet is uitgedund. ,,We weten niet eens hoe Stinger er normaal uit zou zien'', zegt de Luvnpupz-medewerkster.

,,Ondanks dit alles is hij een lieve zachte hond, hij doet geen vlieg kwaad. Zelfs met zoveel pijn wil hij niets anders dan zijn kop op mijn schoot leggen en kusjes geven''. Hopelijk krijgt Stinger na zijn herstel een warm thuis, maar voordat dat gebeurt moet hij training in gebarentaal krijgen.

Zo zien dieren eruit als hun ogen vooraan zouden staan!!!

Sommige dieren hebben hun ogen aan de zijkant van hun kop staan, omdat ze zo een groter gebied in de gaten kunnen houden. Maar hoe zou het eruit zien als die ogen tóch aan de voorzijde op gelijke hoogte zouden staan?

Het lijkt een onnozele vraag - en dat is het ook. De meeste dieren zien er een pak dommer uit met de ogen aan de voorkant van hun kop.

Een konijntje wordt plots minder schattig, een dolfijn ziet er compleet idioot uit en een hert heeft wat weg van een Russische president die we maar niet bij naam zullen noemen. (Dit was even een gek tussendoortje)

Verkeer op E17 stilgelegd om biggetje te redden

Sharon, hier samen met andere moedige automobilisten, brengt het biggetje in veiligheid.

'Loslopend biggetje op viaduct E17 in Gentbrugge.' Wie gistermiddag om half twee in de wagen zat, fronste wellicht even de wenkbrauwen bij de verkeersmelding. Het beestje was uit een transport gesukkeld en veroorzaakte een gevaarlijke situatie op de snelweg, tot Sharon Van Watermeulen (22) uit Avelgem het dier redde.

"Ik was samen met een vriendin op weg naar Sint-Niklaas  toen voor ons plots heel wat automobilisten remden en gevaarlijke manoeuvres uitvoerden."Uiteindelijk konden we alle voertuigen op de drie rijstroken tot stilstand brengen waarop we het varkentje over de afsluiting aan de kant konden zetten."

Het beestje kreeg een hondenleiband aan en genoot van het water dat zijn redders hem gaven. De federale politie kwam de gevaarlijke situatie beveiligen en lichtte de eigenaar in. Die maakte rechtsomkeer om zijn verloren lading te komen ophalen.

Ook andere automobilisten kregen het opvallende tafereel in het oog. Een passant bood zelfs aan het varken te adopteren. "Wie weet waar het arme dier nu terecht komt." Een halfuur later kon de eigenaar het biggetje weer meenemen.

Vergeet boeketten: deze bruid ging met puppy's naar het altaar

Op 10 september huwde Sarah de liefde van haar leven Matt Crain in Pennsylvania. Het werd een prachtige, traditionele bruiloft, met één grote uitzondering: de bruid en haar gevolg lieten hun boeketten links liggen en stapten met puppy's in hun armen naar het altaar.

Sarah, een grote dierenliefhebber, is een van de spilfiguren van Pitties Love Peace, een liefdadigheidsorganisatie die zich inzet voor honden. Ze houden zich specifiek bezig met het redden van pit bulls, of die nu raszuiver zijn of niet. De honden worden vaak gezien als agressieve dieren, maar zijn eigenlijk gewoon misbegrepen, meent Sarah.

Als een van de hoofdtrainers adopteerden zij en haar kersverse man al drie honden, en ze wilde haar gasten graag overtuigen om hetzelfde te doen. Daarom verving ze het traditionele bruidsboeket voor de trouwfoto's door een schattige pup, en deed hetzelfde voor haar bruidsmeisjes.

Ook de bruidsjonkers kregen trouwens een dier in de handen gedrukt. De aandoenlijke beestjes gingen al snel de wereld rond, en daarmee bereikte Sarah precies wat ze wilde.

Ze twijfelt dan ook niet dat de dieren, die allemaal geadopteerd kunnen worden, snel een goede thuis zullen vinden.

Dag en nacht duren vandaag precies even lang

De dag en de nacht duren vandaag exact even lang. We krijgen precies evenveel uren zon dan uren wanneer er geen zonlicht is.

"Het verschijnsel is te wijten aan de stand van de aarde tegenover de zon". "Tweemaal per jaar is de dag even lang als de nacht, een keer in september en de andere keer in maart". Het exacte moment verschilt elke keer, maar het eerste moment is steeds rond 22 maart wanneer de lente start en een tweede keer rond 22 september, de start van de herfst. "Vandaag is de zon opgekomen om 7.45 uur en zal ze weer ondergaan om 19.45 uur", vertelt Van den Broeck.

Wanneer de winter in aantocht is, zeggen we wel eens dat de dagen aan het korten zijn. De dagen worden echter al korter vanaf het begin van de zomer.

"De langste dag valt al in juni", vertelt weervrouw Jill Peeters. "Van dan af worden de dagen weer korter.

Vanaf 21 december krijgen we weer langere dagen met meer uren zonlicht".

Na huwelijk van 62 jaar kwijnde bejaard koppel weg in aparte rusthuizen.

Nu zijn ze weer herenigd 62 jaar getrouwd, maar de laatste jaren van je leven niet meer samen kunnen doorbrengen met je geliefde door plaatsgebrek in homes. Het overkwam het onfortuinlijke bejaarde Canadese koppel Wolfram Gottschalk (83) en zijn vrouw Anita (81). De hartverscheurende foto die het pijnlijke verdriet toonde als man en vrouw verplicht weer eens afscheid moeten nemen van elkaar, beroerde mensen wereldwijd.

Maar er is prachtig nieuws. Wolfram en Anita zijn na negen maanden uit elkaar gerukt te zijn eindelijk weer herenigd. Een foto van hun emotionele afscheid ging in augustus de wereld rond. "Ze huilen elke keer dat ze elkaar zien, het is echt hartverscheurend", schreef kleindochter Ashley aangedaan. Het werden negen intense en slopende maanden voor Wolfram, Anita en hun familieleden, die zo veel mogelijk van het ene naar het andere home reden zodat oma en opa voor heel even weer bij elkaar zouden kunnen zijn.

Extra pijnlijk was de zware dementie van de tevens tegen kanker vechtende Wolfram. Waarom konden ze niet gewoon samen zijn? De tijd die ze nog rest, is zo beperkt. En wat als hij zijn eigen vrouw op een gegeven moment niet meer zou herkennen?

Gelukkig tonen de emotionele beelden van hun hereniging donderdag dat Wolfram zijn vrouw maar al te goed herkent. Wolfram en Anita huilden van blijdschap en duwden liefdevol hun lippen op elkaar. Kleindochter Ashley filmde het prachtige moment en is blij dat haar 'omi en opi' voor hun laatste jaren samen onder één dak kunnen leven. 

Zeldzame snoezigheid: 4 witte leeuwtjes en 3 witte tijgers geboren in Poolse zoo.

In de Zoo Safari, een private dierentuin in het Poolse Borysew, is het babygekte troef. In één week tijd zagen zeven zeldzame dieren, vier witte leeuwenwelpjes en drie witte tijgers, het levenslicht.

De verzorgers weten niet welk geslacht de welpjes hebben, want ze hebben de dieren nog niet aangeraakt omdat ze de gezinnetjes niet willen storen.

Sound of Music-ster overleden: wat gebeurde er met de rest?

Ze speelde de 16-jarige Liesl, was de oudste van zeven kinderen in de film 'The Sound of Music' en zong daar hopeloos verliefd 'Sixteen going on Seventeen'. Maar behalve de jaarlijkse kerstvertoning van de musicalfilm, zullen we Charmian Carr niet meer zien verschijnen.

Als eerste van de von Trapp-kinderen bezweek de 73-jarige actrice gisteren aan de complicaties van een zeldzame vorm van dementie. Twee boeken over haar ervaringen schreef ze nog, dook af en toe wel eens op in een bijrolletje op het scherm, en startte haar eigen interieurbedrijf. Het imago van Liesl kreeg ze echter nooit van zich afgeschud.

Nét zoals de zes andere bengels die Julie Andrews 51 jaar geleden op het witte doek in haar armen sloot - ook al sloegen ze volledig andere wegen in, van bloemschikken tot geologie.

De acteurs bij een bijeenkomst in 2000

• Nicholas Hammond, 66 (Friedrich von Trapp)  

De oudste zoon van de von Trapps, en na kapitein en vader Georg «de man van de familie». Hammond is zowat de enige die er nog een serieuze acteercarrière op nahield: tot heel recent speelde hij nog in films, tv-shows en miniseries. Woont intussen in het Australische Sydney, waar hij scenarist en regisseur is. «De beste vrienden ter wereld», noemt hij zijn filmbroers en -zussen.

• Heather Menzies, 66 (Louisa von Trapp)  

Menzies schreef nog een paar rolletjes in tv-series, reclamecampagnes én een passage in Playboy op haar naam, maar focust zich momenteel volledig op haar functie als kankeronderzoekster aan de universiteit van Michigan. Haar man - Amerikaans acteur Robert Urich - overleed in 2002 aan kanker, zelf overwon ze eierstokkanker.

• Duane Chase, 65 (Kurt von Trapp)  

De vreemde eend in de bijt. Vier jaar na de film trad Chase toe tot het Amerikaanse federaal bosbeheeragentschap, waarna hij in Alabama geologie studeerde. Momenteel ontwikkelt hij computersoftware voor geologen en geofysici uit de olie- en mijnindustrie..

• Angela Cartwright, 64 (Brigitta von Trapp)  

Keerde de filmindustrie zo goed als de rug toe om zich volledig op tv, later op haar fotografie te richten. Zo speelde ze onder meer nog mee in de series 'Lost in Space' en het populaire 'The Love Boat'. Fotografeert al zowat heel haar leven en heeft een studio in Los Angeles waar ze haar zwart-wit-werken tentoonstelt.

• Debbie Turner, 60 (Marta vonTrapp)  

Ze was pas negen jaar oud toen ze de op een na jongste von Trapp-telg moest vertolken, dus na de film stonden haar studies weer op de eerste plaats. Ze keerde nooit meer naar de filmwereld en volgde net zoals «oude zus» Carr interieurontwerp. Momenteel staat ze aan het hoofd van haar eigen bedrijf in de 'bloemendesign' - oftewel bloemschikken op evenementen.

• Kym Karath, 58 (Gretl von Trapp)  

Ooit de schattige blonde kleuter, nu opgegroeid in wat Julie Andrews «een prachtige jongedame à la Marilyn Monroe» noemt. Dook enkel nog op in Amerikaanse televisieseries zoals 'Lost in Space' en 'Family Affair', maar zou intussen haar acteercarrière alweer opgenomen hebben. Is recentelijk hertrouwd met een Amerikaanse tv- en filmproducent en heeft een zoon met een beperking, een problematiek waar ze op sociale media vurig de aandacht voor vraagt.

Kat "helpt" postbode met zijn ronde

Een postbode heeft zijn band met een huiskat met de wereld gedeeld. Elke dag wanneer de postbode in Taranaki zijn pakketjes rondbrengt, begeleidt kat Levi hem daarbij.

Ze loopt een stukje mee met de fiets van de postbode, om dan vervolgens in zijn postmand te springen voor een aantal kopjes en aaitjes. De twee hebben het ritueel intussen geperfectioneerd: de kat weet precies wat hij doet wanneer hij in het mandje springt.

Koortslip

In deze animatie leer je wat je beter wel en niet kunt doen bij een koortslip. Mag je bijvoorbeeld in de buurt komen bij een baby met die besmettelijke koortslip? Helpen anti-virale crèmes? En hoe zit het met hygiëne: moet je vaker je handen wassen?

Knuffelbeestje helpt koala verlies van zijn overreden mama te verwerken

Een Australische koala probeert het overlijden van zijn moeder te verwerken met een pluchen replica. De moeder van de negen maanden oude koala werd onlangs overreden in de staat Queensland. Op het moment van het dodelijke ongeval zat de babykoala, Shayne, op de rug van de moeder. Het dier overleefde de aanrijding hoewel het ook nog een aanval van kraaien te verduren kreeg.

Shayne werd overgebracht naar een gespecialiseerde dierenkliniek van de Zoo van Australië. Daar oordeelden de dierenartsen dat de babykoala het verlies van zijn moeder zou kunnen overleven met behulp van een koalaknuffelbeest. "Shayne raakte niet gewond bij het ongeval.

Maar hij zal het verlies van zijn moeder moeten overwinnen en ook de belangrijke lessen leren die ervoor zorgen dat hij later onafhankelijk kan leven in het wild", zei ziekenhuisdirectrice Rosie Booth.

Koala's moeten door de klimaatverandering steeds vaker hun natuurlijke habitat verlaten, waardoor ze meer en meer betrokken geraken bij verkeersongevallen.

Het Australische ziekenhuis voor wildlife verzorgt maandelijks zo'n 70 tot 80 koala's. Toen de eerste Britse kolonisten voet op Australische bodem zetten in 1788, leefden er 10 miljoen koala's op het eiland. Hun aantal werd in 2012 geschat op 330.000. 

Bruidsmeisje draagt doodzieke hond tijdens huwelijk: “Zo ziet echte liefde eruit”

Toen Kelly en James trouwden hadden ze één grote wens. Dat hun oude trouwe hond de ceremonie zou bijwonen. Maar Charlie Bear was doodziek en kon amper nog op zijn benen staan. Dankzij de zus van Kelly, die bruidsmeisje was, kwam die hartewens toch uit. “Zo ziet echte liefde eruit.”

Charlie Bear was nog maar een pup toen Kelly O’Connell hem adopteerde. Ze was niet op zoek naar een hond, maar zodra ze de pup in de kennel zag, wist ze het. Dit zou haar hond worden. Het arme dier was nog maar enkele weken oud, hij was gevonden in een winkelkarretje, in de bittere winterkou.

Jarenlang waren ze de beste vrienden. Charlie volgde Kelly overal waar ze ging. Toen ze van New York naar Colorado verhuisde, ging Charlie Bear mee. Toen Kelly jaren later ging samenwonen met haar toekomstige James Garvin, kreeg Charlie een plekje in hun nieuwe huis.

Het was voor James en Kelly dan ook vanzelfsprekend dat hun geliefde hond hun huwelijk zou bijwonen. De twee zijn allebei dierenarts en zijn dus dol op beesten. Maar Charlie was ondertussen 15 jaar oud en leed aan een ernstige hersentumor.

Hij zou het niet lang meer trekken. “Ik wou hem eigenlijk een week voor het huwelijk laten inslapen”, vertelt Kelly. “Hij had al vijf aanvallen gehad en ik kon het niet meer aanzien.” Maar het was alsof Charlie zelf zei “Ik wil dit meemaken”, want hij vocht terug en werd beter. En dus was de doodzieke hond bij het huwelijk aanwezig.

Maar halverwege het gangpad werd het hem allemaal te veel. Zijn krachten begaven het. Gelukkig sprong het bruidsmeisje, de zus van Kelly, in. Ze nam Charlie in haar armen en bracht hem zo tot bij zijn baasjes. Zo ziet echte liefde eruit. Liefde door je familie, voor dieren, voor je zus.  Het meest ontroerende moment dat ik ooit meegemaakt heb.” Kelly was diep ontroerd door de inspanning van haar zus. “Het betekende alles voor me.”

Een paar dagen later moest Charlie echt een spuitje krijgen. Maar de huwelijksfoto’s waar hij op staat, zijn onbetaalbaar, zegt Kelly. “Hij kon misschien niet doen wat hij wilde doen, en zijn lichaam liet hem duidelijk in de steek. Maar hij was blij om daar te zijn.

Ze menen een puppy te hebben gered. Maar na flinke wasbeurt is de surprise des te groter.

Bouwvakkers schrikken zich een hoedje wanneer ze een diertje bedekt met modder en plastic in een put aantreffen. De mannen denken aanvankelijk een puppy te hebben gevonden.

Maar pas na een bezoek aan de dierenkliniek geeft het beestje al zijn geheimen prijs.

Eens ze de 'puppy' hebben gevonden op een werf nabij Canary Wharf in Londen, brengen de bouwvakkers hun vondst naar de dierenkliniek van South Essex. Daar krijgt hij een stevige schrobbeurt en komt beetje bij beetje zijn prachtige vacht tevoorschijn.

Het schattige diertje blijkt helemaal gaan puppy maar wel een schitterende jonge vos. 

Langste bliksemschicht ooit: 320 kilometer

Bliksem boven het Duitse Weimar, op 28 augustus jl.

Wetenschappers hebben recordwaarden vastgelegd voor zowel de langste bliksemschicht als de langstdurende bliksemflits. De langste schicht reikte 320 kilometer ver, de langstdurende bliksemflits hield ruim 7 seconden aan. Beide records werden gehomologeerd door de Wereld Meteorologische Organisatie (WMO), die dergelijke zaken optekent.

Het lengterecord werd vastgelegd op 20 juni 2007 in de Amerikaanse staat Oklahoma en omspande met 320 kilometer driekwart van de lengte van die staat. Ter vergelijking: dat is de afstand tussen Antwerpen en Parijs plus 20 kilometer. De langstdurende bliksemflits hield 7,74 seconden aan en was op 30 augustus 2012 al die tijd te aanschouwen boven de Franse Provence.

"Die vaststellingen leren ons dat bliksemschichten ver van de storm waaruit ze ontstaan kunnen reiken", stelt Randall Cerveny van de WMO.

"Het beste advies is nog altijd: als het dondert, ga dan naar binnen". Dit jaar werden al 35 Amerikanen gedood door de bliksem. In 2007 waren dat er 45. Het is de eerste keer dat bliksem wordt opgenomen in het officiële archief van weerextremen van de WMO. Dat registreert ook records op het vlak van hitte, koude, windsnelheden en neerslag. 

Ouders opgelet: zo kan je kind ontsnappen aan ontvoerders

Michelle O'Neal, een Amerikaanse moeder, heeft op Facebook        een filmpje gedeeld waarop haar dochter zich binnen een         minuut weet te bevrijden van een 'tiewrap', een plastic bandje        dat als het strak om de polsen wordt aangetrokken, heel   gemakkelijk als geïmproviseerde handboeien kan dienen.

We hopen natuurlijk dat het nooit gebeurt, maar als uw kind          ooit slachtoffer wordt van een ontvoering, dan kan het          misschien helpen dat het weet hoe het zich kan losmaken              uit een gemene tiewrap. Dat is een gemakkelijk te verkrijgen     plastic bandje, dat oorspronkelijk bedoeld is als kabelbindertje,     maar vaak dienst doet als handboeien, omdat ze veel      gemakkelijker verkrijgbaar zijn dan de laatste.

In het filmpje, dat al meer dan 34 miljoen keer bekeken is,           zien we hoe het het meisje lukt om binnen een minuut      haar tiewrap los te krijgen door met haar gebonden      handen haar schoenveters achter het bandje te werken.   Zodra een schoenveter achter het bandje zit, knoopt ze       hem aan de andere veter vast en begint ze      'zaagbewegingen' met haar voeten te maken totdat              het bandje door de wrijving en de kracht knapt.  

https://www.facebook.com/michelle. oneal.965/videos/1399236033426105/ 

Mocht u zichzelf ooit in eenzelfde situatie bevinden                 en heeft u geen veters of bent u niet lenig genoeg,                dan kan u ook een andere methode proberen om u te    ontdoen van het klemmende bandje: hef uw gebonden    polsen zo ver als u kan boven uw hoofd, en gooi ze   vervolgens met kracht naar beneden, terwijl u uw          handen probeert te spreiden. Door de kracht van de    beweging zou het bandje ook moeten breken.

De instinctieve reactie van een vastgebonden persoon is                 om te proberen met draaibewegingen de polsen te proberen te bevrijden. Dat is echter de slechtst mogelijke reactie,              die enkel zorgt voor extra pijn en beschadigingen op             de huid.

Schattig prinsje van Monaco steelt de show

Prins Jacques (1), het zoontje van prins Albert II van Monaco en prinses Charlène, heeft afgelopen weekend het hart van menig mens gestolen.

De kleine prins schitterde op de jaarlijkse openbare picknick in het Prinses Antoinette Park. Het ventje heeft veel weg van zijn moeder, blijkt uit de foto's. Jacques, gekleed in de nationale kleuren van Monaco, had alle aandacht voor de verschillende festiviteiten en zwaaide zelfs al op enigszins vorstelijke manier naar de pers.

Zijn tweelingzusje, Gabrielle, was opmerkelijk genoeg nergens te bekennen. Het is niet duidelijk waarom zij afwezig was.

Daarom zijn flessen cava en champagne altijd hol aan de onderkant

Het is je misschien al eerder opgevallen dat elke fles cava en champagne een holle onderkant heeft, terwijl dat bij flessen wijn niet altijd het geval is.

Waar het verschil net zit? Een expert van cavamerk Freixenet legde het aan ons uit. Eigenlijk is de verklaring heel simpel.

Bij het rijpen van mousserende wijnen als cava en champagne staan de flessen onder druk. De holle bodem zorgt voor meer druk, wat goed is voor de kwaliteit van de drank.

Maar de onderkant (ook wel de ziel genoemd) wordt ook zwakker gemaakt dan de rest van de fles. Wanneer de fles tijdens het rijpen zou ontploffen, schiet zo alleen de onderkant er af. Waardoor alle flessen er omheen niet beschadigd worden. Daarnaast dient een ziel in een fles ook om je duim in te stoppen, zodat je de cava of champagne makkelijker kunt uitschenken.

Warmterecord op Groenland: reusachtige ijsschots breekt af

De fjord van de Violin gletsjer op Groenland, in mei.

Ook in Groenland was het deze zomer ongewoon warm. Het was gemiddeld 2,3 graden warmer dan in de zomers van de voorbije 35 jaar. Aan veertien weerstations van het land werden temperaturen boven het gemiddelde gemeten. "Deze nieuwe metingen bewijzen dat de tendens van hogere temperaturen zich doorzet in Arctica", zei meteoroloog John Cappelen. "Dat betekent dat gletsjerijs verder smelt, met niet alleen een stijgend waterpeil maar ook zwaardere stormen als gevolg."

Wetenschappelijk onderzoeker Jason Box zegt dat door de warmte een ijsschots van 95 vierkante kilometer van een gletsjer is afgebroken. In de lente hadden weerdeskundigen nog een record gemeld: ijs op Groenland was ongewoon vroeg beginnen te smelten.

Midden april werd op bijna 12 procent van de Groenlandse ijslaag meer dan een millimeter gesmolten massa gemeten, en de hoogste apriltemperaturen sinds het begin van de metingen. Tot dan hadden de vorsers ten vroegste begin mei een smelting van het ijs over een oppervlakte van 10 procent gemeten.

Het deels autonome Groenland, dat tot Denemarken behoort, is met zijn 2.800 kilometer van noord naar zuid en zijn 1.000 kilometer van west naar het oost het grootste eiland van de wereld. Het bestaat voor 85 procent uit landijs. De tendens van temperatuurstijging in het poolgebied zet door, zeggen meteorologen. Er smolt deze zomer ook weer meer gletsjerijs. De waterstand stijgt en de stormen die Groenland aandoen, zijn krachtiger dan ooit.

15 jaar na horror van 9/11 geeft natuur prachtig teken van hoop

In 2001 was deze plaats omgevormd tot de hel door de aanslagen op het World Trade Center. Nu, bijna 15 jaar later, lijkt een zonovergoten One World Trade Center een teken van hoop te geven.

One World Trade Center is 541 meter hoog en is hiermee de hoogtse toren van Amerika. Het gebouw wordt gezien als de symbolische wederopstanding van de Verenigde Staten na de aanslagen van 11 september 2001.

Vrijdag, 2 dagen voor de 15e verjaardag van die vreselijke aanvallen, kreeg het gebouw een zonnig laagje over zich heen. De Amerikaan Ben Sturner kon er een foto van maken vanop zijn terras. Op de foto is te zien hoe One World Trade Center de zonnestralen terugkaatst.

Wat het nog mooier maakt: ook vorig jaar leek de natuur een teken te geven: toen herrees er een regenboog uit het gebouw enkele dagen voor 11 september.

Op 11 september 2001 boorden zich twee Boeing 767's zich in de World Trade Center-torens in New York, crashte een vliegtuig op het Pentagon en stortte een vliegtuig neer in Pennsylvania. In totaal vielen er toen 2.977 slachtoffers, de terroristen niet meegerekend. 

Prachtige beelden: man zwemt met wilde orka

De Nieuw-Zeelandse kayakker Timothy heeft een even onwaarschijnlijke als prachtige ontmoeting gehad met een wilde orka in Army Bay in Auckland. Het hele gebeuren werd toevallig gefilmd door de drone van fotograaf Sam Voor Stewart is het al de derde keer dat hij met wilde orka's zwemt. De watersportliefhebber, die ook surft en duikt, was aan het kayakken in Army Bay in Auckland toen hij twee orka's zag zwemmen.

Hij peddelde iets dichterbij en klom uit zijn bootje om met een van de dieren samen te zwemmen. De drie tot vier meter lange orka is speels en draait om de zwemmende man heen, tot Stewart weer terug in zijn bootje klimt. Toevallig werd de ontmoeting tussen mens en dier door de drone van fotograaf Sam gefilmd. "Ik vind het fantastisch dat ik dit moment heb kunnen opnemen.

Maar er is ook kritiek, want het is wettelijk verboden om binnen de honderd meter van een walvis te zwemmen. "Fantastische beelden, maar de zwemmer breekt wel de wet, die er om een reden is: als er iets was fout gegaan, was de schuld op de orka geschoven", klinkt het in de commentaren onder de video.

Politie redt graatmagere, verwaarloosde hond uit vervuilde woning

De politie van Rotterdam heeft vrijdag een zwaar verwaarloosde hond gered uit een appartement in de stad. Een andere hond en een papegaai konden niet gered worden. De politie werd door buurtbewoners naar een woning in de Terentiusstraat in Rotterdam gestuurd.

Buren hadden gezien dat er opvallend dikke vliegen aan de ramen van de woning zaten en er zou een verwaarloosde hond binnen zitten. De eigenaar of bewoner van het huis was al maanden niet meer gezien. Wat de agenten aantroffen toen ze de deur forceerden, was hallucinant.

In de vieze vuile woning, zat inderdaad een zwaar vermagerde hond. Het dier werd onmiddellijk naar een dierenarts gebracht, die de hond gelukkig kon redden. Een andere hond en een papegaai waren al overleden.

De politie is een onderzoek begonnen naar de eigenaar. “Er zal proces verbaal opgemaakt worden”, klinkt het.

“Al met al een hele trieste situatie voor de dieren.”

Hond zwemt en loopt 29 kilometer om baasjes te vinden

De Amerikaanse Edward Casas en zijn vrouw Kristin verloren vrijdag hun tien maanden oude puppy Rylee bij een rustig boottochtje op het Michiganmeer. Op het moment dat het echtpaar de hoop begon op te geven, dook het beest plotseling weer op.

Ze legde 29 kilometer af om haar baasjes weer te vinden. Door een technisch probleem op het meer moest Edward aan de boot sleutelen, terwijl Kristin het roer overnam. Op een onbewaakt moment ontsnapte de hond. Vermoedelijk viel ze overboord. "Onze harten braken."  "We waren misschien tien minuten weg, maar we konden haar nergens vinden. Ook niet in het water."

Een visser kwam een radiosignaal van Edward op het spoor en lichtte Lynn Fiedor van vrijwilligersgroep Lost Dog Search Team in. Zij had het volste vertrouwen dat Rylee haar weg zou vinden, omdat de puppy werd opgeleid om een reddingshond te worden en omdat Mechelse herders sowieso intelligent zijn. Kilometer Instanties werden op de hoogte gebracht, waarna Fiedor maandag een telefoontje kreeg. De hond zou zijn gezien op de Platte River Campground. "Ongelooflijk. Rylee had letterlijk bijna tien kilometer gezwommen en negentien kilometer door de bossen gewandeld," aldus Fiedor.

Edward en Kristin werden ingelicht, waarna ze naar de camping vertrokken. Ze verspreidden hun geur over hun voertuig en legden speelgoed en voedsel van Rylee neer. Met resultaat, want even later kwam de hond kwispelend tevoorschijn uit de bosjes.

Edward: ,,Ik huil niet vaak, maar oh, wat heb ik gehuild. Ik ben zo trots op deze hond en zo dankbaar voor de hulp van Lynn." 

MOCHT IK OOK MAAR HOPEN DAT MIJN HONDJE TERUG KOMT, 

MAAR ZIJ IS REEDS 15 JAAR EN 4 MAANDEN. (Kiara staat ook vermeld op Lost Dogs.

2016 

"Eerste identieke hondentweeling geboren in Zuid-Afrika"

Een Ierse wolfshond is bevallen van een identieke tweeling. In het Zuid-Afrikaanse Mogale werd het schattig duo geboren samen met vijf broers en zusjes.

Dierenarts Kurt de Cramer heeft de keizersnede uitgevoerd. Nadat hij vijf hondjes ter wereld geholpen had, was hij verrast toen hij zag dat er nog twee foetussen waren. Zij zaten met de navelstreng vast aan dezelfde placenta. Omdat de puppy's hetzelfde geslacht, dezelfde vacht en gelijkaardige vlekken hebben, was de dierenarts er quasi zeker van dat het genetisch identieke honden waren.

Specialisten bevestigden zijn vermoedens door het DNA van de hondjes met elkaar te vergelijken. Niemand heeft hen dat ooit  voorgedaan.

Daarom is het niet honderd procent zeker of de Ierse wolfshond écht als eerste hond bevallen is van een tweeling. In het verleden werden ook al identieke paarden geboren, maar geen van hen heeft het ooit overleefd.

Ge moet het maar doen hé

en....

Rouwende hond krijgt troost van ongewone nieuwe vriend

Twee jaar was de hond van Jacquie Litton uit Corryton in de Amerikaanse staat Tennessee al depressief na de dood van zijn speelkameraadje, de labrador Blackie. Niets kon hem opbeuren. Tot op de verjaardag van de dood van Blackie plots een eend het erf op kwam gestapt. Sindsdien zijn de twee onafscheidelijk.

George was sinds de dood van Blackie in 2014 triest en humeurig, volgens zijn baasje. Alles probeerde ze om hem weer de vrolijke hond van vroeger te laten worden, maar zonder resultaat. "Ze waren twaalf jaar samen toen Blackie stierf".

"Het ging daarna heel slecht met George. Zo erg zelfs, dat we twee keer dachten dat hij zou sterven." Tot opeens een eend verscheen op de boerderij. Ze leek George te willen troosten en week sindsdien niet meer van zijn zijde. "We weten niet waar ze vandaan komt", klinkt het bij de familie. "Maar ze ziet George echt graag.

Sinds ze bij ons is, heeft George geen enkele keer meer liggen janken. Het is niet iets wat je elke dag ziet, maar we zijn toch blij dat ze elkaar gevonden hebben."

Hartverscheurend: hond die baasje verloor in Italië weigert kist te verlaten

Het dodental van de aardbeving in Italië deze week heeft intussen 290 bereikt, en een van hen is Andrea Cossu (47). Zijn hondje Flash, die weigerde zijn doodskist te verlaten, wordt intussen het symbool van de vreselijke ramp.

Andrea Cossu was een van de vele Italianen die rond Rome woonde, maar naar het bergdorpje Pescara del Tronto was afgezakt voor een zomervakantie. Hij kwam onder een instortend gebouw terecht en overleefde de aardbeving van woensdag niet. Zijn hondje Flash vatte daarna post aan de doodskist van zijn baasje, en weigerde die te verlaten. "Ze waren altijd samen", aldus Rita, de diepbedroefde vrouw van Andrea.

Volgens haar heeft de hond samen met de reddingwerkers uren gegraven om haar man te redden, maar uiteindelijk troffen ze de 47-jarige timmerman levenloos aan. Hij omarmde Charly, de oudere hond van het koppel, die eveneens omkwam bij de ramp. Volgens Rita raakten ze gescheiden tijdens de aardbeving omdat Andrea wilde proberen om Charly te redden, wat uiteindelijk de dood betekende.

Vrijdagmiddag werd Andrea uiteindelijk begraven. Flash bleef heel de plechtigheid lang bij de kist van zijn baasje, maar gaf ook zichtbaar steun aan de ontroostbare vrouw. "Ik hoop dat mijn man en Charly nog steeds samen zijn", aldus Rita. "En dat ze samen door de Italiaanse velden lopen."

De dame is enorm dankbaar dat ze Flash nog heeft. "Ik raakte hem kwijt tijdens de aardbeving. Pas uren later zag ik dat een andere vrouw hem aangelijnd had. Hij herkende me meteen. Hij is nu het enige dat ik nog heb."

Hartbrekend: kat houdt hand baasje vast tijdens laatste ritje naar de dierenarts

Iedereen die een huisdier heeft (gehad) zal het gevoel aan het einde van het leven van je geliefde dier wel herkennen.

Eindeloze liefde, machteloosheid en dankbaarheid dat het dier in je leven mocht zijn. Dat je huisdier wellicht dezelfde gevoelens heeft, blijkt uit een hartbrekende foto die een verdrietig baasje postte.

Op de foto zien we de grijze kat Little Andrew, die zijn pootje op de arm van zijn baasje legt. De foto is genomen terwijl ze onderweg waren naar de dierenarts om het beestje in te laten slapen.

"Little Andrew was 15,5 jaar oud - ongeveer 83 in mensenjaren", schrijft zijn anonieme baasje. "Langzaam maar zeker werd hij steeds zwakker en zieker. Op weg naar de dierenarts hield hij onze handen vast. Hij was veel sterker dan zijn 'moeder en ik'", klinkt het.  

"Het is ongelofelijk hoe ze weten dat hun laatste reis eraan komt", schreef iemand. "De mijne wist het ook en had er vrede mee, net zoals die van jou." De anonieme eigenaar van Little Andrew bedankte de mensen voor hun steun en verhalen.

"Little Andrew spinde elke dag van zijn leven, maar toen hij daarmee stopte, wist ik dat het tijd was.

Het is altijd zo treurig om een vriend te verliezen. Jullie ook veel sterkte met jullie eigen verdriet", klonk het. 

GEZOCHT!!!!!!!!

Mensen aan zee, help aub zoeken naar ons hondje.

Verloren te Middelkerke.

Geschrokken en weggelopen hondje op 13/08/2016 rond 19u op de Zeedijk te Middelkerke.

Zij luistert naar de naam Kiara. Het is een teefje van 15 jaar en 4 maand oud, zwart met een grijs plekje op haar kopje. Ze heeft zich losgetrokken en heeft nu dus haar halsbandje niet aan. Ze heeft ook geen chip. Ze slaapt veel, gezien haar ouderdom. 

Ze heeft een gezwelletje aan de knie achteraan en een ouderdomswrat aan de linkerzijde bovenaan de voorpoot.

Mocht U ze vinden, gelieve contact op te nemen op volgend GSM NR: 0497/69.55.68

Alvast hartelijk dank voor jullie hulp!

(Haar foto staat ook op de linkerzijkant van mijn blog)

MENSEN AAN ZEE . HELP AUB ZOEKEN. MISSCHIEN LIGT ZE HIER OF DAAR.

VERDWENEN TE MIDDELKERKE;

ONS HONDJE KIARAKE

ZE IS AL 15 JAAR EN 4 MAAND,  ZIET EN HOORT NIET GOED MEER EN SLAAPT VEEL.

INDIEN JE HAAR ZIET BEL NAAR DE POLITIE OF NAAR ONDERSTAAND GSM NR.

0497/69.55.68

ZE BIJT NIET.  VERSCHIET VLUG. 

HELP ONZE LIEVE SCHAT TERUG VINDEN ZODAT WE HAAR EEN RUSTIGE

OUDE DAG KUNNEN GEVEN.

WE MISSEN HAAR ENORM....en hopen haar alsnog terug te vinden.

Met deze 5 tips bespaar je makkelijk op je elektriciteitsrekening

De elektriciteitsfactuur in Vlaanderen is op één jaar tijd 286 euro ofwel bijna 40% duurder geworden als gevolg van beslissingen van de regeringen-Michel I en -Bourgeois I.

Een flinke som geld voor de meeste mensen. Gelukkig zijn er een aantal kleine dingen die je zelf kunt doen om elektriciteit te besparen. Wij sommen er 5 op:

1. Wassen op 30 graden;

Heel wat mensen wassen hun kleren standaard op 40 graden of meer, maar door te wassen op 30° bespaar je energie en het is nog eens beter voor je kleren ook. Je krijgt er wel niet alle bacteriën mee weg, maar tenzij je ziek bent, is dat helemaal niet erg. Alleen bij beddengoed en handdoeken draai je de temperatuur van de wasmachine best hoger. 

2. Stekkers uittrekken;

De kans is groot dat je de stekker van heel wat apparaten zoals een microgolfoven, waterkoker en lamp altijd in het stopcontact laat zitten, ook al gebruik je ze niet. Dit wordt ook wel eens sluipverbruik genoemd, want per jaar kun je makkelijk tegen de € 50 besparen door alle stekkers uit te trekken van de apparaten die je niet gebruikt. Denk daarbij bijvoorbeeld ook aan je smartphone- en computeroplader.

3. Nooit warme voedingswaren in koelkast en frigo;

Door warm eten in de ijskast of frigo te stoppen, zal het hele apparaat tijdelijk opwarmen. Dat is slecht voor het andere eten in de koelkast of frigo, want het aantal bacteriën neemt hierdoor toe. Maar de koelkast en frigo zullen ook veel harder moeten werken om terug op hun normale temperatuur te komen, wat meer energie verbruikt.

4. Vermijd de droogkast;

De droogkast is een ware energievreter, door je kleren op een rekje te drogen, kun je dan ook heel wat poen besparen. Ook omdat je kleren zo veel minder snel zullen verslijten. Een toestel met een A-label (het meest zuinige energielabel) verbruikt wel de helft minder dan een gewone droogkast. Weiger je te leven met harde handdoeken en lakens die maar niet drogen, dan investeer je dus best in een apparaat met A-label.

5. Strijken doe je ook best niet te vaak;

Net als de droogkast, zit ook het strijkijzer in de top-10 van meest verbruikende toestellen in huis. Door je kleren te laten drogen op een rekje, zul je sowieso al minder moeten strijken.

Het helpt ook om je kleren zo snel mogelijk uit de wasmachine te halen en meteen op te hangen. Dan zijn ze nog goed warm en vochtig, waardoor heel wat kreuken vanzelf verdwijnen bij het drogen.

Vastberaden zwerfhond blijft maandenlang opduiken aan hotel van stewardess tot ze hem adopteert

Een Argentijnse zwerfhond blijkt een wel heel gedreven doorzetter te zijn. Toen de Duitse air-hostess Olivia Sievers begin dit jaar de hond voor het eerst zag in de buurt van het Hilton-hotel in Buenos Aires, had ze geen idee dat hij haar zou uitkiezen als zijn baasje en alles zou doen om dat te realiseren.

Toen Sievers de hond voor het eerst zag, gaf ze hem wat eten en ravotten ze wat. Ze doopte hem Rubio. Rubio volgde haar later naar haar hotel en wachtte. En wachtte. En wachtte. Tot ze weer buitenkwam.

Kort nadien keerde de stewardess terug naar Duitsland en dacht ze de hond nooit meer te zien, maar toen ze de keer nadien weer in Buenos Aires was, bleek Rubio daar weer te staan. "Hij liep altijd met me mee en ik probeerde een andere weg te nemen omdat ik niet wilde dat hij me naar het hotel zou volgen, maar dat was niet mogelijk.

Hij kwam altijd terug en volgde me," vertelde ze in Noticiero Trece, een Argentijnse talkshow. "Hij was heel blij dat iemand hem aandacht schonk. Deze hond wil echt een vriend." Toen Sievers Rubio in juli (winter in Buenos Aires) weer zag, gaf ze de hond een vliegtuigdekentje om zich warm te houden. Ze probeerde een opvanggezin voor de hond te vinden, maar hij liep weg. Daarop besloot de vrouw om hem zelf te adopteren. Rubio vloog vrijdag van Zuid-Amerika naar Europa en woont nu bij zijn nieuwe familie. Missie geslaagd.

Twee eenzame mensen, de Italiaanse politie en een potje pasta

De politie in Rome kreeg vorige woensdag een oproep van ongeruste bewoners die bij buren geroep en geschreeuw hoorden. Toen de agenten ter plaatse kwamen, troffen ze geen dief, geen gewonden, geen ruziënd koppel aan. Maar wel een pijnlijk geval van eenzaamheid. Ze reageerden met een kleine, lieve daad die wereldwijd harten beroert.

Toen de agenten aankwamen, stoten ze op de 89-jarige Jole en de 94-jarige Michele in hun piepkleine appartementje. Het bejaarde koppel is al 70 jaar samen, maar is erg eenzaam. Ze hebben enkel nog elkaar en het nieuws op hun teeveetje als gezelschap.

Tussen de constante mediastroom van terreur, kindermisbruik en andere gruwel, waren Jole en Michele emotioneel ingestort. Ze hadden geschreeuwd, geweend, hadden er alles uitgehuild. "Soms barst eenzaamheid in tranen uit. Zoals een zomerstorm. Het komt plots en neemt alles over", schrijft de politie van Rome op Facebook.

In plaats van de twee lieve bejaarden gewoon achter te laten met de pijnlijke en deprimerende informatiestroom op hun televisie en hun eenzaamheid, besloten de agenten die avond wat te blijven. Ze kalmeerden de twee senioren, praatten gezellig met hen en maakten een simpele, maar lekkere pasta klaar, waar Jole en Michele zichtbaar van genoten.

Agenten Alessandro, Ernesto en Mirko die twee nieuwe vrienden vermaakten, agent Andrea in de keuken. Ze toverden een pasta met boter en kaas op tafel. Niets speciaals.

Maar wel met één speciaal ingrediënt: menselijkheid.

Waarom u sommige microben beter niet uit uw woning weert!

Kinderen die opgroeien in een landbouwomgeving, lopen volgens onderzoek minder kans op allergieën.

Microben houden we het liefst buitenshuis. En in onze moderne, supergeïsoleerde woningen slagen we daar wonderwel in. Maar dat is niet noodzakelijk een goede evolutie, stellen milieu-ingenieurs van Yale in een artikel in Trends in Microbiology. "In de plaats van ze allemaal te weren, zouden we de juiste microben net binnen moeten laten.

"Wie vandaag de dag een huis bouwt, is vooral begaan met de energie-efficiëntie en de esthetische waarde van zijn woning. Volgens Jordan Peccia, professor chemie- en milieu-ingenieur aan Yale, ontbreekt er iets op dat lijstje: blootstelling aan microben. "Het is een misvatting dat alle microben in huis je gezondheid bedreigen", zegt hij in het artikel. "Veel microben hebben geen impact op de gezondheid, sommige zijn zelfs voordelig." T-remmercellen

'Het is een misvatting dat alle microben in huis je gezondheid bedreigen' Jordan Peccia, professor aan Yale Zo zijn er bijvoorbeeld studies die aantonen dat kinderen die opgroeien op een boerderij of in een landelijke omgeving, en die dus blootgesteld worden aan vele microben, veel minder vatbaar zijn voor allergieën.

Peccia verwijst naar een Nederlands onderzoek waaruit een spectaculair verschil naar voren kwam. Terwijl kinderen uit een Europese voorstad 19,1 procent kans hadden op astma, bedroeg dat in Beieren, een typische landbouwstreek, slechts 5,2 procent.

Een verklaring is mogelijk dat sommige microben signalen sturen naar de witte bloedcellen om zogenaamde T-remmercellen te vormen. Dat soort cellen zorgt ervoor dat onnodige immuunreacties vermeden worden. Huisdieren Voor wie niet op een boerderij werkt, zijn er andere manieren om het immuunsysteem te 'trainen'.

Een dier in huis nemen, is volgens Peccia een goed idee. Katten en honden dragen niet alleen hun eigen microben met zich mee, maar halen ook bacteriën en schimmels naar binnen die we vervolgens inademen. Maar we moeten nog verder gaan, meent de professor. "Nu meer en meer voordelige microben worden geïdentificeerd, moeten we ons de vraag stellen hoe het ontwerp van onze gebouwen ons kan helpen." Materialen, ventilatie en de geografische ligging spelen daarbij een belangrijke rol, en er is niet één oplossing voor iedereen. "De luchtkwaliteit is binnen vaak slechter dan buiten", zegt Peccia. "Het is dus niet onlogisch om de buitenlucht naar binnen te halen. Maar in steden met een slechte luchtkwaliteit leidt meer ventileren vaak net tot een ongezonde blootstelling aan luchtverontreiniging."