Vastberaden zwerfhond blijft maandenlang opduiken aan hotel van stewardess tot ze hem adopteert

Een Argentijnse zwerfhond blijkt een wel heel gedreven doorzetter te zijn. Toen de Duitse air-hostess Olivia Sievers begin dit jaar de hond voor het eerst zag in de buurt van het Hilton-hotel in Buenos Aires, had ze geen idee dat hij haar zou uitkiezen als zijn baasje en alles zou doen om dat te realiseren.

Toen Sievers de hond voor het eerst zag, gaf ze hem wat eten en ravotten ze wat. Ze doopte hem Rubio. Rubio volgde haar later naar haar hotel en wachtte. En wachtte. En wachtte. Tot ze weer buitenkwam.

Kort nadien keerde de stewardess terug naar Duitsland en dacht ze de hond nooit meer te zien, maar toen ze de keer nadien weer in Buenos Aires was, bleek Rubio daar weer te staan. "Hij liep altijd met me mee en ik probeerde een andere weg te nemen omdat ik niet wilde dat hij me naar het hotel zou volgen, maar dat was niet mogelijk.

Hij kwam altijd terug en volgde me," vertelde ze in Noticiero Trece, een Argentijnse talkshow. "Hij was heel blij dat iemand hem aandacht schonk. Deze hond wil echt een vriend." Toen Sievers Rubio in juli (winter in Buenos Aires) weer zag, gaf ze de hond een vliegtuigdekentje om zich warm te houden. Ze probeerde een opvanggezin voor de hond te vinden, maar hij liep weg. Daarop besloot de vrouw om hem zelf te adopteren. Rubio vloog vrijdag van Zuid-Amerika naar Europa en woont nu bij zijn nieuwe familie. Missie geslaagd.

Twee eenzame mensen, de Italiaanse politie en een potje pasta

De politie in Rome kreeg vorige woensdag een oproep van ongeruste bewoners die bij buren geroep en geschreeuw hoorden. Toen de agenten ter plaatse kwamen, troffen ze geen dief, geen gewonden, geen ruziënd koppel aan. Maar wel een pijnlijk geval van eenzaamheid. Ze reageerden met een kleine, lieve daad die wereldwijd harten beroert.

Toen de agenten aankwamen, stoten ze op de 89-jarige Jole en de 94-jarige Michele in hun piepkleine appartementje. Het bejaarde koppel is al 70 jaar samen, maar is erg eenzaam. Ze hebben enkel nog elkaar en het nieuws op hun teeveetje als gezelschap.

Tussen de constante mediastroom van terreur, kindermisbruik en andere gruwel, waren Jole en Michele emotioneel ingestort. Ze hadden geschreeuwd, geweend, hadden er alles uitgehuild. "Soms barst eenzaamheid in tranen uit. Zoals een zomerstorm. Het komt plots en neemt alles over", schrijft de politie van Rome op Facebook.

In plaats van de twee lieve bejaarden gewoon achter te laten met de pijnlijke en deprimerende informatiestroom op hun televisie en hun eenzaamheid, besloten de agenten die avond wat te blijven. Ze kalmeerden de twee senioren, praatten gezellig met hen en maakten een simpele, maar lekkere pasta klaar, waar Jole en Michele zichtbaar van genoten.

Agenten Alessandro, Ernesto en Mirko die twee nieuwe vrienden vermaakten, agent Andrea in de keuken. Ze toverden een pasta met boter en kaas op tafel. Niets speciaals.

Maar wel met één speciaal ingrediënt: menselijkheid.

Waarom u sommige microben beter niet uit uw woning weert!

Kinderen die opgroeien in een landbouwomgeving, lopen volgens onderzoek minder kans op allergieën.

Microben houden we het liefst buitenshuis. En in onze moderne, supergeïsoleerde woningen slagen we daar wonderwel in. Maar dat is niet noodzakelijk een goede evolutie, stellen milieu-ingenieurs van Yale in een artikel in Trends in Microbiology. "In de plaats van ze allemaal te weren, zouden we de juiste microben net binnen moeten laten.

"Wie vandaag de dag een huis bouwt, is vooral begaan met de energie-efficiëntie en de esthetische waarde van zijn woning. Volgens Jordan Peccia, professor chemie- en milieu-ingenieur aan Yale, ontbreekt er iets op dat lijstje: blootstelling aan microben. "Het is een misvatting dat alle microben in huis je gezondheid bedreigen", zegt hij in het artikel. "Veel microben hebben geen impact op de gezondheid, sommige zijn zelfs voordelig." T-remmercellen

'Het is een misvatting dat alle microben in huis je gezondheid bedreigen' Jordan Peccia, professor aan Yale Zo zijn er bijvoorbeeld studies die aantonen dat kinderen die opgroeien op een boerderij of in een landelijke omgeving, en die dus blootgesteld worden aan vele microben, veel minder vatbaar zijn voor allergieën.

Peccia verwijst naar een Nederlands onderzoek waaruit een spectaculair verschil naar voren kwam. Terwijl kinderen uit een Europese voorstad 19,1 procent kans hadden op astma, bedroeg dat in Beieren, een typische landbouwstreek, slechts 5,2 procent.

Een verklaring is mogelijk dat sommige microben signalen sturen naar de witte bloedcellen om zogenaamde T-remmercellen te vormen. Dat soort cellen zorgt ervoor dat onnodige immuunreacties vermeden worden. Huisdieren Voor wie niet op een boerderij werkt, zijn er andere manieren om het immuunsysteem te 'trainen'.

Een dier in huis nemen, is volgens Peccia een goed idee. Katten en honden dragen niet alleen hun eigen microben met zich mee, maar halen ook bacteriën en schimmels naar binnen die we vervolgens inademen. Maar we moeten nog verder gaan, meent de professor. "Nu meer en meer voordelige microben worden geïdentificeerd, moeten we ons de vraag stellen hoe het ontwerp van onze gebouwen ons kan helpen." Materialen, ventilatie en de geografische ligging spelen daarbij een belangrijke rol, en er is niet één oplossing voor iedereen. "De luchtkwaliteit is binnen vaak slechter dan buiten", zegt Peccia. "Het is dus niet onlogisch om de buitenlucht naar binnen te halen. Maar in steden met een slechte luchtkwaliteit leidt meer ventileren vaak net tot een ongezonde blootstelling aan luchtverontreiniging."

Kleinste liefdeskoppel ooit wil in de recordboeken

Paulo Gabriel da Silva Barros (30) en zijn vriendin Katyucia Hoshino (26) willen zo snel mogelijk trouwen om in aanmerking te komen voor de Guinness World Records-titel 'het allerkleinste echtpaar ooit'.

Het stel uit Brazilië werd geboren met dwerggroei. Paulo heeft een lengte van 88,39 centimeter. Zijn aanstaande vrouw is met 89,40 cenimeter een fractie groter. Paulo en Katyucia kennen elkaar nu acht jaar. Het stel stapt in het huwelijksbootje om de huidige, eveneens Braziliaanse, recordhouders van de troon te stoten. Het gaat om Douglas Maistre Breger da Silva (88,9 centimeter) en zijn echtgenote Claudia Pereira Rocha (91,44 centimeter). "Als we nu niet trouwen, lopen we onze vermelding in het recordboek weer een jaar mis'', vertelt een opgetogen Paulo aan Braziliaanse media.

Hij vroeg zijn aanstaande ten huwelijk in een sushirestaurant waar ze met familie en vrienden aten. Katyucia dacht aanvankelijk dat het om een grap ging. Nu ze zeker is van haar zaak, is de kleine vrouw al een bruidsjurkje aan het uitzoeken. Wanneer het minikoppel gaat trouwen is nog niet duidelijk, meldt The Huffington Post.

Noorse prinses Märtha Louise gaat scheiden

Prinses Märtha Louise en haar voormalige echtgenoot Ari Behn in gelukkigere tijden.

De Noorse prinses Märtha Louise en haar echtgenoot schrijver Ari Behn gaan na veertien jaar huwelijk scheiden. Dat meldt het Noorse paleis vandaag. "Het leven is niet eenvoudig. Dat is wat Ari en ik hebben ondervonden", verklaarde de 44-jarige prinses in een mededeling.

Märtha Louise is de oudste dochter van de Noorse koning Harald. "Zoals veel anderen, zijn we door de tijd uit elkaar gegroeid, naar plaatsen waar we elkaar niet meer ontmoeten zoals we dat vroeger deden. Het is afschuwelijk van het gevoel te hebben dat er niets meer aan te doen is, dat we lange tijd alles geprobeerd hebben", voegde de prinses daar nog aan toe.

Prinses Märtha Louise trouwde met de 43-jarige schrijver in 2002 in de kathedraal van Trondheim. De twee hebben drie dochters: Maud Angelica (13), Leah Isadora (11) en Emma Tallulah (7).

Hondje volgt langeafstandsloper 125 kilometer door woestijn

Vriendschap op het eerste gezicht: alleen zo kan je de krachttoer van een klein straathondje verklaren dat maar liefst 125 kilometer achter een Schotse langeafstandsloper liep, dwars door de Gobiwoestijn in China.

Atleet Dion Leonard besloot het diertje na de race te adopteren. Het hartverwarmende verhaal begint aan de start van de Gobi March, een van de vier onderdelen van de zwaartse langeafstandsloop ter wereld: de 4 Desserts Race.

Lopers moeten daarbij vier onherbergzame woestijnen doorkruisen, in China, Chili, Egypte en op Antarctica. Naast de 101 lopers stond er plots ook een klein straathondje aan de streep. "De eerste dag liep ze gewoon met de groep mee", vertelt Dion Leonard.

"Maar de tweede dag stond ze naast mij aan de start. Ze keek naar me op en toen ik vertrok, merkte ik dat ze achter me aan liep."

Aanvankelijk lette Leonard niet echt op haar, omdat hij dacht dat ze toch niet bij hem zou blijven. "Maar op het einde van de dag liep ze nog altijd achter me aan en toen ik over de finish ging, volgde ze me naar mijn tent.

Die nacht sliep ze naast mijn bed." Ook de volgende dagen deelde Leonard zijn slaapplek, eten en drinken met het hondje, dat hij intussen toepasselijk Gobi had gedoopt. De twee werden onafscheidelijk. Gobi hield hem de hele tijd gezelschap en Leonard hielp het hondje als ze het nodig had onderweg. "Ik droeg haar over riviertjes als we die tegenkwamen en brugjes waar ze zelf niet over kon.

"Samen een dutje doen.

Toen de race helemaal gelopen was, besefte Leonard dat hij kleine Gobi niet kon achterlaten en gewoon terugkeren naar Edinburgh in Schotland, waar hij woont. En daarom begon hij uit te zoeken hoe hij het diertje met zich mee naar huis kon nemen. Want Gobi medisch laten checken en de papier in orde krijgen om haar door de douane te krijgen, bleken een werk van lange adem te zijn.

Dion Leonard met Gobi aan de finish van de race. 

Tegen Kerstmis moet het eindelijk zo ver zijn: vier maanden en 6.000 euro later zullen Leonard en Gobi opnieuw verenigd worden. In tussentijd verblijft ze bij een vriend in China. "Het zal het mooiste kerstgeschenk zijn dat ik ooit gekregen heb", aldus nog Leonard.

BRONS voor Van Tichelt

Onwrikbare band met Rio Rio de Janeiro brengt Van Tichelt duidelijk geluk. Van Tichelt gooide in 2009 (goud) en 2010 (brons) hoge ogen in de Grand Slam van Rio. In 2013 veroverde hij er dan weer WK-brons.  Nu drie jaar later volgde een nieuwe triomf in de Braziliaanse hoofdstad.  

Judoka Dirk Van Tichelt (32) heeft op de Olympische Spelen in Rio een bronzen medaille veroverd in de klasse tot 73 kilogram. De 'Beer van Brecht' vocht een fantastisch toernooi, waarin hij enkel zijn meerdere moest erkennen in de Japanse bulldozer en latere winnaar Shohei Ono. Het is de tweede plak voor ons land nadat Greg Van Avermaet zaterdag olympisch wegkampioen werd.

Van Tichelt nam in Rio voor de derde keer deel aan de Olympische Spelen. Na een vijfde plaats in Peking en een negende in Londen volgde hier in Rio dan eindelijk het succes: brons in de klasse tot 73 kg.

Leven als kasteelheer: binnenkijken in 6 Vlaamse kastelen

'Wonen in een kasteel, het is eens iets anders' gingen we op immosite Realo op zoek naar instapklare kastelen in Vlaanderen.

In Lichtaart bij Antwerpen ligt het kasteel "Hof Ter Heide" in een domein van maar liefst 20 369m². Het kasteel is voorzien van alle moderne wooncomfort, heeft 6 slaapkamers, een cinemazaal met 10 plaatsen en is volledig met domotica uitgerust.

Hof ter Heide in Lichtaart bij Antwerpen 

Kasteel Keyselebeke in Brugge Dit neo-classicistische Kasteel Keyselebeke van 1803 staat op 5 minuten van het centrum van Brugge en heeft een volledige wellness met binnenzwembad, jacuzzi en Turks stoombad.

Kasteel Keyselebeke in Sint-Michiels bij Brugge 

Kasteel Befferhof in Mechelen Het Kasteel Befferhof werd in de 16de eeuw gebouwd op een domein met dubbele kasteelgracht, zwemvijver met fontein, stalgebouw, garagegebouw en orangeries.

Kasteel Befferhof in Bonheide bij Mechelen 

Neo-renaissance kasteel in Rotselaar In Rotselaar, bij Leuven, staat dit kasteel in neo-renaissancestijl dat werd gebouwd in 1880 op de fundamenten van het originele kasteel uit de 17de eeuw. Het werd in 2008 volledig gerenoveerd en biedt in het parkdomein van 11 hectaren onder anderen een buitenzwembad met poolhouse.

Neo-renaissance kasteel in Rotselaar 

Op een boogscheut van Gent vind je Kasteel Ter Lede dat in 1886 werd gebouwd en in 1997 gerenoveerd. Het kasteel is volledig omringd door een geklasseerd Engelse tuin en is dankzij het afzonderlijke appartement op het 1ste verdiep de ideale kangoeroewoning.

Kasteel Ter Lede in Destelbergen bij Gent 

Domein De Paey in Turnhout Deze kasteelvilla werd in 1960 gebouwd op de fundamenten van het 19e eeuws kasteel dat er tijdens WOII volledig vernield werd. De villa met 10 slaapkamers en 6 badkamers staat in een park met vijvers, een zwembad en een tennisveld.

Domein De Paey in Turnhout 

Goffin freewheelt naar tweede ronde: "Ik wil hier schitteren voor België"

Het is niet elke dag dat David Goffin voor de koning mag spelen maar gisteren zat die wel lekker op de tribune voor zijn match in de eerste ronde in Rio.

Spannend werd het evenwel nooit. Goffin (ATP 13) was een klasse te sterk voor de Australiër Sam Groth (ATP 70). In twee sets (6-4 en 6-2) vloog Groth eruit. Na welgeteld 1u22 had Goffin de klus geklaard en kon hij zich de felicitaties van koning Filip laten welgevallen. "En hij wenste me ook succes voor het vervolg," vertelde de Luikenaar. "Het is wel leuk om de koning als supporter te hebben. Het was niet de eerste keer overigens. In Londen en in de Davis Cup was hij er ook al eens bij. 

Groth was geen partij voor Goffin. Veel power, maar weinig finesse. Goffin wist er wel raad mee. "Hij probeerde een beetje van alles," zei Goffin. "Hij komt geregeld naar het net, slaat hard, doet 'chip and charge' - maar hij maakte vooral veel fouten. Ik kon zijn opslag ook goed lezen en goed retourneren, daar had hij het lastig mee. Maar ik ben tevreden dat mijn eerste match goed is gelopen.

Het is toch wat speciaal om op de Spelen uit te komen. Dan speel je niet voor jezelf maar dan wil je schitteren voor België. Ik wil het goed doen hier, maar ik ga mezelf geen druk opleggen."

Mysterie: waarom redden bultrugwalvissen andere dieren van moordzuchtige orka's?

Niet alleen mensen geven om het welzijn van anderen, zo blijkt. Wetenschappers beginnen een patroon te herkennen in het bizarre gedrag van bultrugwalvissen. Overal ter wereld lijken die andere dieren uit de klauwen van orka's te redden. Ecoloog Robert Pitman begon het fenomeen te onderzoeken toen hij in 2009 zelf getuige was van een opmerkelijke reddingsactie in Antarctica.

Daar zag hij hoe een zeehond van een ijsschots werd gestoten door een groep orka's, en hoe een grote bultrugwalvis uit het water oprees, net toen de orka's hun prooi wilden doden. Daarop zwom de walvis weg, met de zeehond veilig op zijn naar boven gekeerde buik. Toen de zeehond in het water dreigde te glijden, leek de bultrug hem met zijn vinnen tegen te houden. Eenmaal de kust veilig was, zwom het dier naar een andere ijsschots.

Het meest verbazingwekkend is dat het niet om één of enkele geïsoleerde gevallen gaat. Pitman verzamelde niet minder dan 115 gedocumenteerde voorbeelden van interacties tussen bultruggen en orka's, gezien van Antarctica tot aan de Noordelijke IJszee tussen 1951 en 2012.

In 89 procent van de gevallen kwamen de bultruggen tussen wanneer de orka's het op een prooi gemunt hadden. Meestal gaan ze daarbij in duo's te werk. Onder de geredde dieren waren Californische zeeleeuwen, maanvissen, zeehonden en grijze walvissen.

Ook de BBC was al getuige van een dergelijke reddingsactie. Op deze beelden is te zien hoe twee bultruggen proberen een walviskalf, dat gescheiden is van zijn moeder, te redden van zijn aanvallers:

Waarom de walvissen dit doen, is niet duidelijk. Gezien ze bij hun reddingsacties hun eigen leven op het spel zetten, lijkt het erop dat hun gedrag is ingegeven door altruïsme. Al is het aannemelijk dat hun acties niet volledig onbaatzuchtig zijn.

Volwassen bultruggen zijn dan wel te groot om zelf door orka's opgejaagd te worden, hun kalveren zijn dat niet. Mogelijk speelt het verlangen om hun eigen kroost te beschermen een rol. Meer onderzoek is nu nodig om het gedrag van de bultruggen ten volle te doorgronden.

"Kippenvel van begin tot einde"

Kirsten Flipkens heeft gisteren in het olympisch tennistoernooi voor een stunt van formaat gezorgd door de Amerikaanse Venus Williams, olympisch kampioene van 2000, in de eerste ronde uit te schakelen. "Het was een beetje David tegen Goliath", verklaarde de Kempense na meer dan drie uur tennis tegen het nummer zes van de wereld.

"Het was al een droom voor mij om hier aanwezig te zijn op de Spelen", aldus Flipkens. "Ik ben 30 jaar, het was nu of nooit. En nu schakel ik één van de medaillekandidaten uit. Een kampioene als Venus Williams op centre court voor zo'n publiek kloppen, dat was kippenvel van het begin tot het einde."

Goud voor Van Avermaet: "Kippenvel!"

Greg Van Avermaet bezorgde ons land op de eerste dag van de Olympische Spelen in Rio meteen een gouden medaille.

De 31-jarige Oost-Vlaming rolde na een heerlijke koers in de finale de Deen Fuglsang en de Pool Majka op. Ook op sociale media werd de fenomenale prestatie van Van Avermaet duchtig besproken.

Mensen schuiven zelfs over straat: apocalyptische beelden van tyfoon Nida

In China heeft Nida flink huisgehouden in Guangzhou. De tyfoon, die inmiddels is afgezwakt tot een zware tropische storm, leidde tot het eerste rode stormalarm in de hoofdstad van de provincie Guangdong.

Scholen werden gesloten en werk buitenshuis werd opgeschort. Nida bereikte windsnelheden tot 105 kilometer per uur. Hong Kong vaardigde gisteren het derde hoogste stormalarm uit, terwijl Nida daar windsnelheden haalde tot 145 kilometer per uur. Chinezen die wonen in het pad van de storm werd aangeraden een voedselvoorraad voor drie dagen in te slaan.

Videobeelden uit Guangzhou maken duidelijk hoe zwaar en plots de storm toesloeg. De regen vliegt horizontaal, afval suist over straat, stalletjes waaien weg en mensen worden zelfs een eind over de grond geblazen. Toch zien enkelen er ook de humor van in, zoals je ziet rond 0:45. Het gaat om de sterkste tyfoon die het gebied trof sinds 1983, vernam persagentschap Xinhua van plaatselijke autoriteiten.

GEEN HOOGTEVREES

De streek rond Zhangjiajie in het noordwesten van China is bekend om zijn hoge bergen en trekt jaarlijks miljoenen toeristen.

Wie dit wandelpad neemt, mag wel geen last hebben van hoogtevrees. 

Man na 22 jaar herenigd met meisje dat hij vond in telefooncel

Zo’n 22 jaar geleden werd Kiran Sheikh als baby achtergelaten in een telefooncel. Joe Campbell vond haar en redde haar leven.

Nu hebben de twee elkaar opnieuw ontmoet. Kiran Sheikh was amper twee dagen oud toen ze achtergelaten werd op 30 april 1994. Haar moeder - die in een gewelddadige relatie zat - belde nadien de Samaritanen (een kleine etno-religieuze gemeenschap, red.) om de baby snel op te halen.

Maar Joe Campbell - dertig jaar oud op dat moment - vond de baby voor hen in de telefooncel in Forest Gate, east London. Meteen daarna belde hij de politie.

Campbell (52) stuurde haar gedurende de eerste vijf jaar van haar leven geschenkjes en verjaardagskaartjes. Tot de sociale diensten hem vroegen om het contact te verbreken. “Ik mocht wel nog een foto met haar nemen. Die heb ik bewaard”, zegt Campbell, die het meisje zelf wilde adopteren maar niet mocht omdat hij ongehuwd was.

Na al die jaren is hij het meisje nooit vergeten. Hij sprak vaak over haar met zijn vijf kinderen.

De aanstekelijke lach van dit jongetje maakt je dag goed

Dit filmpje van een jongen die maar niet kan stoppen met lachen tijdens de muziekles, verovert momenteel vele harten online.

Het is dan ook moeilijk om zelf niét mee te lachen met zijn aanstekelijke lach. Ideaal om deze grijze regenachtige dag even te vergeten. Samen met andere peuters krijgt de jongen muziekles in het Shalom Center.

Wanneer de lerares vraagt om mee te klappen met de muziek, kan de jongen zijn lach niet inhouden. Niet veel later buldert de hele klas - leerkracht inclusief - mee met het jongentje.

Wij dagen je uit om niet te glimlachen als je zijn aanstekelijke gibber hoort. En dan die knuffel met zijn buurman. Té schattig!