Leven als kasteelheer: binnenkijken in 6 Vlaamse kastelen

'Wonen in een kasteel, het is eens iets anders' gingen we op immosite Realo op zoek naar instapklare kastelen in Vlaanderen.

In Lichtaart bij Antwerpen ligt het kasteel "Hof Ter Heide" in een domein van maar liefst 20 369m². Het kasteel is voorzien van alle moderne wooncomfort, heeft 6 slaapkamers, een cinemazaal met 10 plaatsen en is volledig met domotica uitgerust.

Hof ter Heide in Lichtaart bij Antwerpen 

Kasteel Keyselebeke in Brugge Dit neo-classicistische Kasteel Keyselebeke van 1803 staat op 5 minuten van het centrum van Brugge en heeft een volledige wellness met binnenzwembad, jacuzzi en Turks stoombad.

Kasteel Keyselebeke in Sint-Michiels bij Brugge 

Kasteel Befferhof in Mechelen Het Kasteel Befferhof werd in de 16de eeuw gebouwd op een domein met dubbele kasteelgracht, zwemvijver met fontein, stalgebouw, garagegebouw en orangeries.

Kasteel Befferhof in Bonheide bij Mechelen 

Neo-renaissance kasteel in Rotselaar In Rotselaar, bij Leuven, staat dit kasteel in neo-renaissancestijl dat werd gebouwd in 1880 op de fundamenten van het originele kasteel uit de 17de eeuw. Het werd in 2008 volledig gerenoveerd en biedt in het parkdomein van 11 hectaren onder anderen een buitenzwembad met poolhouse.

Neo-renaissance kasteel in Rotselaar 

Op een boogscheut van Gent vind je Kasteel Ter Lede dat in 1886 werd gebouwd en in 1997 gerenoveerd. Het kasteel is volledig omringd door een geklasseerd Engelse tuin en is dankzij het afzonderlijke appartement op het 1ste verdiep de ideale kangoeroewoning.

Kasteel Ter Lede in Destelbergen bij Gent 

Domein De Paey in Turnhout Deze kasteelvilla werd in 1960 gebouwd op de fundamenten van het 19e eeuws kasteel dat er tijdens WOII volledig vernield werd. De villa met 10 slaapkamers en 6 badkamers staat in een park met vijvers, een zwembad en een tennisveld.

Domein De Paey in Turnhout 

Goffin freewheelt naar tweede ronde: "Ik wil hier schitteren voor België"

Het is niet elke dag dat David Goffin voor de koning mag spelen maar gisteren zat die wel lekker op de tribune voor zijn match in de eerste ronde in Rio.

Spannend werd het evenwel nooit. Goffin (ATP 13) was een klasse te sterk voor de Australiër Sam Groth (ATP 70). In twee sets (6-4 en 6-2) vloog Groth eruit. Na welgeteld 1u22 had Goffin de klus geklaard en kon hij zich de felicitaties van koning Filip laten welgevallen. "En hij wenste me ook succes voor het vervolg," vertelde de Luikenaar. "Het is wel leuk om de koning als supporter te hebben. Het was niet de eerste keer overigens. In Londen en in de Davis Cup was hij er ook al eens bij. 

Groth was geen partij voor Goffin. Veel power, maar weinig finesse. Goffin wist er wel raad mee. "Hij probeerde een beetje van alles," zei Goffin. "Hij komt geregeld naar het net, slaat hard, doet 'chip and charge' - maar hij maakte vooral veel fouten. Ik kon zijn opslag ook goed lezen en goed retourneren, daar had hij het lastig mee. Maar ik ben tevreden dat mijn eerste match goed is gelopen.

Het is toch wat speciaal om op de Spelen uit te komen. Dan speel je niet voor jezelf maar dan wil je schitteren voor België. Ik wil het goed doen hier, maar ik ga mezelf geen druk opleggen."

Mysterie: waarom redden bultrugwalvissen andere dieren van moordzuchtige orka's?

Niet alleen mensen geven om het welzijn van anderen, zo blijkt. Wetenschappers beginnen een patroon te herkennen in het bizarre gedrag van bultrugwalvissen. Overal ter wereld lijken die andere dieren uit de klauwen van orka's te redden. Ecoloog Robert Pitman begon het fenomeen te onderzoeken toen hij in 2009 zelf getuige was van een opmerkelijke reddingsactie in Antarctica.

Daar zag hij hoe een zeehond van een ijsschots werd gestoten door een groep orka's, en hoe een grote bultrugwalvis uit het water oprees, net toen de orka's hun prooi wilden doden. Daarop zwom de walvis weg, met de zeehond veilig op zijn naar boven gekeerde buik. Toen de zeehond in het water dreigde te glijden, leek de bultrug hem met zijn vinnen tegen te houden. Eenmaal de kust veilig was, zwom het dier naar een andere ijsschots.

Het meest verbazingwekkend is dat het niet om één of enkele geïsoleerde gevallen gaat. Pitman verzamelde niet minder dan 115 gedocumenteerde voorbeelden van interacties tussen bultruggen en orka's, gezien van Antarctica tot aan de Noordelijke IJszee tussen 1951 en 2012.

In 89 procent van de gevallen kwamen de bultruggen tussen wanneer de orka's het op een prooi gemunt hadden. Meestal gaan ze daarbij in duo's te werk. Onder de geredde dieren waren Californische zeeleeuwen, maanvissen, zeehonden en grijze walvissen.

Ook de BBC was al getuige van een dergelijke reddingsactie. Op deze beelden is te zien hoe twee bultruggen proberen een walviskalf, dat gescheiden is van zijn moeder, te redden van zijn aanvallers:

Waarom de walvissen dit doen, is niet duidelijk. Gezien ze bij hun reddingsacties hun eigen leven op het spel zetten, lijkt het erop dat hun gedrag is ingegeven door altruïsme. Al is het aannemelijk dat hun acties niet volledig onbaatzuchtig zijn.

Volwassen bultruggen zijn dan wel te groot om zelf door orka's opgejaagd te worden, hun kalveren zijn dat niet. Mogelijk speelt het verlangen om hun eigen kroost te beschermen een rol. Meer onderzoek is nu nodig om het gedrag van de bultruggen ten volle te doorgronden.

"Kippenvel van begin tot einde"

Kirsten Flipkens heeft gisteren in het olympisch tennistoernooi voor een stunt van formaat gezorgd door de Amerikaanse Venus Williams, olympisch kampioene van 2000, in de eerste ronde uit te schakelen. "Het was een beetje David tegen Goliath", verklaarde de Kempense na meer dan drie uur tennis tegen het nummer zes van de wereld.

"Het was al een droom voor mij om hier aanwezig te zijn op de Spelen", aldus Flipkens. "Ik ben 30 jaar, het was nu of nooit. En nu schakel ik één van de medaillekandidaten uit. Een kampioene als Venus Williams op centre court voor zo'n publiek kloppen, dat was kippenvel van het begin tot het einde."

Goud voor Van Avermaet: "Kippenvel!"

Greg Van Avermaet bezorgde ons land op de eerste dag van de Olympische Spelen in Rio meteen een gouden medaille.

De 31-jarige Oost-Vlaming rolde na een heerlijke koers in de finale de Deen Fuglsang en de Pool Majka op. Ook op sociale media werd de fenomenale prestatie van Van Avermaet duchtig besproken.

Mensen schuiven zelfs over straat: apocalyptische beelden van tyfoon Nida

In China heeft Nida flink huisgehouden in Guangzhou. De tyfoon, die inmiddels is afgezwakt tot een zware tropische storm, leidde tot het eerste rode stormalarm in de hoofdstad van de provincie Guangdong.

Scholen werden gesloten en werk buitenshuis werd opgeschort. Nida bereikte windsnelheden tot 105 kilometer per uur. Hong Kong vaardigde gisteren het derde hoogste stormalarm uit, terwijl Nida daar windsnelheden haalde tot 145 kilometer per uur. Chinezen die wonen in het pad van de storm werd aangeraden een voedselvoorraad voor drie dagen in te slaan.

Videobeelden uit Guangzhou maken duidelijk hoe zwaar en plots de storm toesloeg. De regen vliegt horizontaal, afval suist over straat, stalletjes waaien weg en mensen worden zelfs een eind over de grond geblazen. Toch zien enkelen er ook de humor van in, zoals je ziet rond 0:45. Het gaat om de sterkste tyfoon die het gebied trof sinds 1983, vernam persagentschap Xinhua van plaatselijke autoriteiten.

GEEN HOOGTEVREES

De streek rond Zhangjiajie in het noordwesten van China is bekend om zijn hoge bergen en trekt jaarlijks miljoenen toeristen.

Wie dit wandelpad neemt, mag wel geen last hebben van hoogtevrees. 

Man na 22 jaar herenigd met meisje dat hij vond in telefooncel

Zo’n 22 jaar geleden werd Kiran Sheikh als baby achtergelaten in een telefooncel. Joe Campbell vond haar en redde haar leven.

Nu hebben de twee elkaar opnieuw ontmoet. Kiran Sheikh was amper twee dagen oud toen ze achtergelaten werd op 30 april 1994. Haar moeder - die in een gewelddadige relatie zat - belde nadien de Samaritanen (een kleine etno-religieuze gemeenschap, red.) om de baby snel op te halen.

Maar Joe Campbell - dertig jaar oud op dat moment - vond de baby voor hen in de telefooncel in Forest Gate, east London. Meteen daarna belde hij de politie.

Campbell (52) stuurde haar gedurende de eerste vijf jaar van haar leven geschenkjes en verjaardagskaartjes. Tot de sociale diensten hem vroegen om het contact te verbreken. “Ik mocht wel nog een foto met haar nemen. Die heb ik bewaard”, zegt Campbell, die het meisje zelf wilde adopteren maar niet mocht omdat hij ongehuwd was.

Na al die jaren is hij het meisje nooit vergeten. Hij sprak vaak over haar met zijn vijf kinderen.

De aanstekelijke lach van dit jongetje maakt je dag goed

Dit filmpje van een jongen die maar niet kan stoppen met lachen tijdens de muziekles, verovert momenteel vele harten online.

Het is dan ook moeilijk om zelf niét mee te lachen met zijn aanstekelijke lach. Ideaal om deze grijze regenachtige dag even te vergeten. Samen met andere peuters krijgt de jongen muziekles in het Shalom Center.

Wanneer de lerares vraagt om mee te klappen met de muziek, kan de jongen zijn lach niet inhouden. Niet veel later buldert de hele klas - leerkracht inclusief - mee met het jongentje.

Wij dagen je uit om niet te glimlachen als je zijn aanstekelijke gibber hoort. En dan die knuffel met zijn buurman. Té schattig! 

"Oh, is het dat maar?"

Jasper (2) kreeg de ergste windpokken die dokters ooit hebben gezien.

Toen mama Sarah (36) opvallend veel kleine rode vlekjes zag verschijnen op de huid van haar peuter Jasper (2) belde ze meteen naar de huisarts. "Oh, dat zijn de windpokken maar, daarvoor hoeft u niet eens langs te komen bij de dokter", kreeg ze te horen van diens secretaresse. Maar zij had duidelijk een zware inschattingsfout gemaakt.

Twee dagen later lag de kleine Jasper in het ziekenhuis met de ergste windpokken die dokters ooit hebben gezien. De Britse mama Sarah Allen uit Cambridgeshire was ongerust over haar kleine schat en voelde meteen dat er iets ergs aan de hand was. Zo snel mogelijk naar de dokter, dacht ze.

Van de secretaresse van haar huisarts kreeg ze echter te horen dat "elke moeder denkt dat haar kind heel erge windpokken heeft". Die wilde geen afspraak inplannen en wimpelde haar af. "Ik was er nochtans zeker van dat dit niet normaal was", vertelt Sarah aan Britse media. "Ik was niet gewoon een bange moeder."

Toen haar kind 48 uur later compleet vol stond met vlekken, snelde ze met Jasper naar het ziekenhuis. In de wachtzaal zag ze tot haar ontzetting hoe snel het allemaal van kwaad naar erger ging. "Ik zag de rode vlekjes er letterlijk bijkomen", vertelt ze. "Het was zo verschrikkelijk om hem zo te zien en te moeten vaststellen hoe de vlekken zijn hele lichaampje overnamen."

De dokters schrokken enorm toen ze Jasper zagen. "Ze vertelden me dat dit de ergste windpokken waren die ze ooit al gezien hadden", aldus Sarah. De kleine Jasper werd direct aan een infuus gelegd. Met behulp van antibiotica, antivirale medicijnen en morfine tegen de helse pijn vocht de kleine Jasper tegen het virus. Het duurde vijf dagen voor hij zich beter begon te voelen en beetje bij beetje weer herkenbaar werd. "Het was zo beangstigend", zegt Sarah. "Maar ik was ook blij dat iemand me eindelijk serieus nam en dat Jasper de nodige hulp kreeg." Al brak haar moederhart. "We konden hem drie dagen niet knuffelen, want als we hem nog maar aanraakten, schreeuwde hij het uit."

De dokters weten niet hoe het komt dat Jasper zo'n ernstige vorm van de windpokken kreeg. Hij wordt momenteel streng opgevolgd om er zeker van te zijn dat er geen blijvende effecten zijn.

Sarah wil nu andere ouders waarschuwen voor het zogezegde "onschuldige virus". "Ik was zo'n mama die niet kon wachten tot mijn twee kindjes de windpokken kregen. Dan hebben ze het achter de rug en zijn ze er voor de rest van hun leven vanaf, dacht ik."

"Maar ik had nooit kunnen denken dat het zo erg kon worden en dat het zo gevaarlijk kon zijn. Wat als een kind met een minder goed immuunsysteem deze zware vorm had gekregen? Ik wil de regering oproepen om het vaccin tegen windpokken op te nemen in het standaard vaccinschema."

Dankzij dit horloge kan je je kind niet meer kwijtraken

Een slim horloge waarmee ouders hun kinderen altijd en overal kunnen volgen: de Nederlander Erik Recter deed er drie jaar over om de KiGo te ontwikkelen en te testen.

De man kwam op het idee toen zijn nichtje van zeven jaar tijdens een skivakantie vermist raakte. "Ze nam in de drukte een andere piste en raakte vermist. Ze werd na een paar uur gelukkig weer gevonden, maar ik ging direct op zoek naar een oplossing om dit soort momenten te voorkomen".

Te jong om te lezen De KiGO weegt 33 gram en beschikt over een gps- en gsm-connectie waarmee de locatie wordt bijgehouden. Met een app ziet de ouder waar het kind zich bevindt. Ook kan de ouder berichtjes naar het kind sturen, zoals een foto van een pannetje als het eten klaar is. De kinderen kunnen dan op een icoontje van een huis drukken om te laten weten dat ze eraan komen.

Volgens Recter worden deze fotoberichtjes ook begrepen door kinderen die nog te jong zijn om te lezen. Als het horloge af wordt gedaan, ontvangen de ouders direct een berichtje. De KiGO gaat 24 uur mee op één acculading en is naast waterdicht ook schokbestendig. In het horloge zit een simkaart van Vodafone waarmee er ook bereik is in "moeilijke landen als de VS, de Malediven of Zuid-Soedan".

Als ouders meerdere KiGO-horloges aanschaffen, zien ze alle kinderen in dezelfde app op de kaart.  De KiGO wordt verkocht voor een adviesprijs van 189 euro in combinatie met een maandelijks abonnement van 6 of 8 euro, respectievelijk voor dekking in Europa en wereldwijd.

De KiGO is bedoeld voor jonge kinderen die nog niet met een smartphone kunnen omgaan. Als het kind al een smartphone heeft, zijn er genoeg apps - zoals Family Locator - waarmee je als ouder de locatie van de telefoon kunt traceren.

Grootste gezin van Groot-Brittannië krijgt 19de kind en denkt al aan 20ste.

De Radfords runnen een familiebakkerij en sluiten niet uit nog een 20ste kind te maken.

Vier of vijf kinderen hebben, lijkt ons al veel. Maar stel je eens een huis voor waarin ne-gen-tien kinderen rondlopen. Noel en Sue Radford kregen net hun 19de kind, waarmee ze het grootste gezin van Groot-Brittannië vormen.

Het koppel, wiens oudste kind 27 is, voegde het meisje Phoebe-Willow aan hun gezin toe. De 41-jarige mama Sue : "Ze is gezond, we zijn dolgelukkig. De kinderen staan in de rij om haar eens te mogen knuffelen". Sue heeft er geen probleem mee haar gezin te runnen. "De kinderen staan altijd klaar om te helpen".

Het koppel raakte bekend door de documentaire '16 Kids and Counting' en runt een familiebakkerij in Morecambe, Lancashire.

Sue raakte op haar veertiende voor het eerst zwanger. Vier jaar later trouwde ze en kort daarna was ze opnieuw zwanger. Het koppel denkt nu al aan hun 20ste kind. "Onze vrienden en familie blijft maar aandringen dat we er nog eentje moeten bijnemen om op een rond getal uit te komen", zegt Sue. "Ik sluit het niet uit, maar nu ben ik toch vooral blij met Phoebe".

ZIET ER LEUK UIT VOOR DE KINDEREN, MAAR ZOU ER NIET GRAAG AAN BEGINNEN ALS OUDER!

ELKE DAG EEN GANSE KLAS IN JE HUIS... (dat worden vroeg of laat kleine of grote problemen - hopelijk niet!)

= geen enkel moment voor jezelf eens hebben. De dag van vandaag niet meer haalbaar, je bent al gans de dag bezig met de kleintjes, eten maken, wassen, strijken, kuisen etc....

VOGELS IN DE TUIN