Categorie: NATUUR

Daarom blijven de bladeren zo lang aan de bomen hangen.

Uitblijven nachtvorst en najaarsstormen zorgen voor ‘tragere’ herfst!

Is de herfst ingedommeld? Laat Moeder Natuur het een beetje hangen?

Begin november hangen er nog merkwaardig veel bladeren aan de bomen, veel meer dan vorig jaar. Of is dat gewoon perceptie? “De herfst zit op schema. Dat veel bomen nog bladeren hebben, komt omdat het er nog geen nachtvorst en felle winden zijn geweest”, zegt bioloog Koen Es van Plantentuin Meise!!! 

Maar er is een weerspreuk die zegt : Dragen bomen lang hun blad, koude winter in het vat.

HOE ONTSTAAN STALAGMIETEN EN STALACTIETEN?

De pilaren die in grotten uit de grond omhoog komen (stalagmieten) en aan het plafond hangen (stalagtieten) ontstaan wanneer waterdruppeltjes vanaf het plafond de grond naar beneden druppelen.

In die druppeltjes zitten mineralen opgelost. Telkens er een druppel valt, laat die mineralen achter. In de loop van honderden jaren vormt daardoor een stalactiet. Ook op de plek waar de druppel de grond raakt, laat hij mineralen achter en vormt er een stalagmiet.

Wanneer beiden lang genoeg doorgroeien, kunnen ze elkaar raken en aan elkaar groeien. Het resultaat daarvan heet een druipsteenzuil.

Weerfotograaf maakt prachtige timelapse van onweerswolk die gisteren over Vlaanderen trok

Gisteren kwam het vooral in het centrum van België tot pittige onweersbuien.

Een weerfotograaf kon onderstaande timelapse maken van de onweersbui die vanuit Zaventem richting Mechelen trok. Op het filmpje zien we duidelijk de sterke stijgstroom in de achterzijde van de onweersbui opbollen. Het is in deze fase dat er zich ook hagel en hevige regen kan ontwikkelen.

Wie geen weerfoto’s of filmpjes kon maken op zondag krijgt komende dagen nieuwe kansen. Vooral op dinsdag zou het volgens weermodellen opnieuw stevig kunnen onweren.

Huizenhoge rotsblokken versperren snelweg.

In de Amerikaanse staat Colorado raakte vrijdagmiddag een snelweg helemaal geblokkeerd. Twee enorme rotsblokken rolden langs een berghelling op de CO 145 tussen Dolores en Rico.

De grootste van de twee, zo groot als een huis, maakte een enorme groef in het wegdek en de kleinste bleef daarin steken. Bij het incident vielen geen gewonden.

Arbeiders bliezen de rotsblokken op, maar de snelweg blijft voor onbepaalde tijd afgesloten. De rotsen raakten vermoedelijk los door erosie en de stijging van de temperatuur de afgelopen week.

Zeldzaam: afvoerput in reservoir in volle actie

The Morning Glory Spillway in Californië (ook wel Glory Hole genoemd) is een afvoerput die gebruikt wordt om overtollig water uit de hoger gelegen waterreservoirs weg te krijgen.

Meestal ligt de put er droog bij, maar door het stormweer en de sneeuw van afgelopen winter, is de put nu in volle actie.

https://www.hln.be/wetenschap-planeet/zeldzaam-afvoerput-in-reservoir-in-volle-actie~a3811a75/ via @HLN_BE

Wondermooi en uniek: gigantisch meer duikt plots op in een van heetste woestijnen op aarde

Death Valley staat bekend als een van de droogste en warmste plekken op aarde, maar vorige week werd in het woestijnachtige gebied een meer van naar schatting 16 kilometer lang ontdekt. De immense plas is het gevolg van een storm die lelijk heeft huisgehouden in het zuiden van Californië. Meestal vangt een aantal bergruggen tussen Death Valley en de Stille Oceaan de regen op, maar vorige week waren de buien zo fel dat het water de woestijnvallei instroomde.

Omdat de grond er zo compact en droog is, bleef het water staan. “Het is alsof je een emmer water op beton zou uitgieten”. Fotograaf Elliot McGucken vereeuwigde het uitzonderlijke zicht en deelde de beelden op sociale media. De man was eigenlijk op weg naar het Badwater-zoutmeer in het nationaal park, in de hoop dáár een glimp van water op te vangen, toen hij tussen Harmony Borax Works en Salt Creek op het meer botste.

“Het is surreëel om op de droogste plek ter wereld zo veel water te zien”, zegt McGucken. Omdat verschillende wegen overstroomd waren, moest de man zijn tocht naar Badwater uiteindelijk afblazen. “Maar in de plaats kon hij deze adembenemende foto’s van dit naamloos meer schieten. “Wat toch unieker is”, klinkt het.

Parkmedewerkers schatten dat het meer op haar hoogtepunt een gebied van ongeveer zestien kilometer besloeg. Inmiddels is het weer kleiner geworden. Patrick Taylor werkt al zes jaar in Death Valley: “Eerder zag ik al kleinere vijvers ontstaan in het gebied, maar een plas van deze omvang? Dat zag ik hier nog nooit”.

Mysterie opgelost: hoe de stenen in Death Valley kunnen wandelen

Death Valley is het schouwtoneel van een van de meest mysterieuze verschijnselen die ooit gezien zijn. Al sinds 1948 waren wetenschappers met verstomming geslagen door de ‘wandelende’ stenen van het droge meer Racetrack Playa. Niemand zag de stenen - sommige 320 kilogram zwaar - ooit bewegen maar dat het gebeurde, was duidelijk: ze lieten sporen van soms honderden meters achter.

Onderzoekers van het Oceanografisch Instituut van San Diego zijn er nu in geslaagd het geheim te ontrafelen. Death Valley is een woestijn, bezaaid met stenen, die zich uitstrekt in de Amerikaanse staten Nevada en Californië. Het is een van de warmste plekken ter wereld. Regenen doet het er amper. Toch zijn in het zand van Death Valley altijd lange sporen te zien, die stoppen bij de rotsen. Hoe dat kon, verbaasde wetenschappers al sinds 1948.

Sommigen dachten aan zandhozen, anderen staken het op de wind. Maar bewijs werd niet gevonden.Tot nu. Onderzoekers Richard Norris en James Norris van de universiteit van Californië installeerden camera’s die de stenen in beeld brachten. Enkele stenen kregen een GPS-toestel aangemeten. Dat registreerde gegevens over de bewegingssnelheid en locatie van de stenen. Hun aanpak leverde resultaat, want in december zagen beide neven de rotsen op een nacht plots bewegen.

De temperatuur was die bewuste nacht gedaald tot onder het vriespunt en door een regenbui vormde zich een laagje ijs rond de stenen. Het ijs brak daarna in grote stukken, waarop de stukken door de harde woestijnwind over een laagje water dreven en de steen op hun tocht meenamen.

“De ironie van dit fenomeen verbaast me”, zei James Norris aan de Los Angeles Times. “Op een plaats waar amper vijf centimeter regen per jaar valt, worden de stenen verplaatst door mechanismen die je vaak in poolgebieden kan waarnemen.”

Dagrecord sneuvelt: vandaag is de warmste 15de februari

Hoewel het nog maar februari is, lijkt de lente al begonnen. In Ukkel is deze namiddag 18,1 graden gemeten, een nieuw dagrecord. Dat meldt VTM-weerman David Dehenauw.

Het vorige dagrecord dateert uit 1998, toen het 17,2 graden was. Ook komend weekend verwacht het KMI warm en zonnig weer en mogelijk sneuvelen er ook morgen en/of zondag dagrecords. Het vorige dagrecord voor 16 februari dateert van 2007. Toen bedroeg de maximumtemperatuur in Ukkel 16,2 graden Celsius. En de vorige warmste 17de februari was in 1961, toen het 17,1 graden was.

“Nieuwe dagrecords zijn niet uitgesloten de komende dagen”, zegt Dehenauw, maar het is afwachten hoe sterk de temperatuursinversie dan nog zal zijn in Ukkel, die mee aan de basis ligt van het dagrecord van vandaag. Het KMI ligt op 105 meter boven de zeespiegel, de luchthaven van Zaventem maar op 50 meter, en dat scheelt in die omstandigheden enkele graden overdag.

De hoogste temperatuur gemeten in februari in Ukkel was 18,7 op 28 februari 1960. Dagrecords worden beschouwd sinds 1901. Een hogedrukkern verplaatst zich van Centraal-Europa naar het oosten, beïnvloedt gunstig ons weer en voert zeer zachte en droge lucht, afkomstig uit Noord-Afrika, naar onze streken. “In een groot deel van Europa is het zonnig en warm: van Portugal tot het noordoosten van Polen, van een groot deel van Groot-Brittanië tot het midden van Italië”, legt Dehenauw uit.

“Het is wel nog altijd winter en door de heldere nachten en het rustige weer koelt het na zonsondergang flink af. Maar door de werking van de zon en deels de temperatuursinversie is het overdag wel opvallend warm.” Vanavond en vannacht blijft het rustig en helder, maar het wordt wel weer fris met minima tussen -1 en 4 graden.

Ook morgen krijgen we rustig en zonnig weer, met vanaf het westen wel wat hoge wolkensluiers. De maxima liggen tussen 11 graden in de Ardennen en 14 of 15 graden in de Kempen. Morgennacht komen er meer hoge wolkenvelden. Over het uiterste zuiden blijven de opklaringen breder. Op het einde van de nacht worden de opklaringen opnieuw breder vanaf de Franse grens. De minima schommelen van -2 tot +4 graden.

Zondag blijft het zeer zacht en zonnig met enkele hoge wolkenvelden. De maxima halen 11 graden in de Ardennen en 14 of 15 graden in de Kempen bij een matige zuidenwind.

Maandag is ook vrij zonnig. Over het westen kunnen er wat meer wolken verschijnen. De maxima schommelen in de meeste streken rond 13 of 14 graden bij een overwegend matig zuidenwind.

Dinsdag kans op buien Dinsdag krijgen we meer wolken en is er kans op enkele buien. Het wordt wat minder zacht met maxima rond 10 graden in het centrum van het land.

Woensdag verwacht het KMI wolken en enkele opklaringen. De kans op neerslag is klein, bij maxima rond 10 graden Voor velen is het vandaag het ideale weer om een terrasje te doen en het weekend zonnig in te zetten.

Gigantische holte ontdekt op Antarctica onder “gevaarlijkste gletsjer ter wereld”

Het gaat niet goed met de gletsjers op Antarctica, dat is geweten. De laatste 25 jaar verloor het continent maar liefst drie biljoen ton ijs, aan een alarmerende snelheid. Wetenschappers van NASA hebben nu ook een enorme holte ontdekt onder de Thwaites-gletsjer, “de gevaarlijkste ter wereld” genoemd.

Volgens een nieuwe studie verschenen in Science Advances zou er ooit 14 miljard ton ijs hebben ingepast, maar alleen al in de laatste drie jaren ging het grootste gedeelte van dat volume verloren.” Niet onbelangrijk, omdat de Thwaites-gletsjer op dit moment een aandeel van ongeveer 4 procent heeft in de stijging van het globale zeeniveau.

Hoelang de Thwaites-gletsjer het nog zal volhouden, is moeilijk in te schatten. Wetenschappers zijn onlangs letterlijk van wal gestoken voor een expeditie in het kader van een van de belangrijkste onderzoeken wereldwijd in het huidige tijdperk. 

In sommige delen ervan trekt de gletsjer elk jaar met wel 800 meter terug en smelt het driftijs er aan een tempo van 200 meter per jaar. In andere delen is dat minder. Het patroon past niet in de huidige modellen over de verhouding tussen ijskap en oceaan en vereist verder onderzoek naar de interactie tussen water en ijs in de ijskoude maar opwarmende omgeving van Antarctica.