Categorie: MENSEN

Boodschap van Michiel (28) krijgt stadion van KRC Genk stil:

"Ik wil dat de mensen die achterblijven weten hoe graag ik ze heb gezien"

In de Genkse Cegeka Arena vond maandag de afscheidsplechtigheid van Michiel Vandeweert (28) uit Diepenbeek plaats.

Vlaanderens bekendste progeriapatiënt was een grote fan van KRC Genk en zijn afscheid ging dan ook door in het stadion van de Limburgse voetbalclub. Tijdens de ceremonie, die door 2.500 mensen werd bijgewoond en voor zo’n 100.000 anderen werd gelivestreamd, sprak William Boeva zijn goede vriend een laatste keer toe.

Ook Michiels ouders, zijn zus Amber en enkele beste vrienden namen het woord. De ceremonie werd na twee uur afgesloten met een pakkende boodschap van Michiel zelf. “Je kan nooit genoeg tegen iemand zeggen dat je die graag ziet”: met deze laatste woorden nam Michiel (28) afscheid van familie en vrienden

Pasgeboren Sophie ontmoet voor het eerst vader (27) die in coma ligt en dan geschiedt een wonder:

“Plots rolden de tranen over zijn wangen”

Zijn ogen zijn open, maar Sam King (27) uit Southampton ligt roerloos in zijn ziekenhuisbed, tot een vroedvrouw zijn pasgeboren dochtertje Sophie vlak voor zijn gezicht houdt. Plots rollen de tranen over zijn wangen.

Vier dagen nadat zijn hart stopte met kloppen en hij in een kunstmatige coma werd gebracht, geeft Sam voor het eerst een teken. Zijn baby’tje was alles wat hij nodig had.

Nog voor hij haar in zijn armen kan sluiten, vindt de kleine Sophie een manier om haar vader te wekken. Enkele dagen eerder ligt Emma wakker naast haar man in bed. Ze is hoogzwanger en kan de slaap niet vatten. Ze scrolt wat op haar smartphone. Het Britse koppel wacht vol ongeduld op de geboorte van hun dochter. Het kan elk moment zover zijn.

Dan stopt Sams hart met kloppen. Zonder waarschuwing krijgt hij een hartaanval. De aanstaande vader voelde zich eerder op de avond nog goed en kampte niet met gezondheidsproblemen. “Het was gewoon een doodnormale avond”.

Omdat Emma nog wakker is, merkt ze meteen dat er iets grondig mis is. “Hij hapte drie keer heel diep naar adem. Daarna draaiden zijn ogen weg.” Ze belt de hulpdiensten en begint haar man te reanimeren. Hoogzwanger, alleen naast het bed, probeert ze zijn hart opnieuw op gang te krijgen. Wanneer de ambulanciers arriveren, nemen zij het over. Hij krijgt elf schokken met een defibrillator. Bijna twee uur lang vechten ze voor zijn leven. Ook wanneer de kans dat hij het haalt steeds kleiner wordt.

“Ze maakten een echo en dat was een van de redenen waarom ze bleven doorgaan”, legt Sam uit. “Daarop zagen ze dat mijn hart nog heel licht bewoog. Een meetbare polsslag of bloeddruk leverde dat niet op, maar er was wel nog enige hartactiviteit.” Uiteindelijk begint zijn hart weer te kloppen. Sam leeft, maar is niet bij bewustzijn. Hij wordt in een kunstmatige coma gebracht.

Artsen in het ziekenhuis in Londen kunnen niet zeggen hoeveel schade zijn hersenen hebben opgelopen. Evenmin weten ze of hij zijn vrouw ooit nog zal herkennen of zijn dochter ooit bewust zal zien. Spoedarts Edward Langford beseft hoe klein de kansen zijn. “Wanneer het hart bijna twee uur niet op eigen kracht klopt, is overleven normaal gezien erg onwaarschijnlijk”, zegt hij.

”Drie dagen later wordt Sophie geboren. In hetzelfde ziekenhuis waar haar vader in coma ligt." Daar, op die andere ziekenhuiskamer, wordt intussen Sams verdoving geleidelijk afgebouwd. “Maar op dat moment wisten we nog altijd niet of er hersenactiviteit was en of hij begreep wat er om hem heen gebeurde”.

Sam kan zijn dochter niet in zijn armen nemen. Hij kan haar niet begroeten of haar naam uitspreken. Tot een vroedvrouw vader en dochter bij elkaar wil brengen. Ze tilt Sophie voorzichtig op en houdt het pasgeboren meisje vlak voor zijn gezicht. Emma staat naast het bed.

“Onwezenlijk” Dan gebeurt iets waarop niemand nog durfde te hopen. Sam huilt.

“Je kon zien hoe de tranen over zijn wangen rolden”, vertelt Emma. “Het was de meest onwezenlijke ervaring van mijn leven.” Hij beweegt niet. Hij zegt niets. Alleen die tranen verraden dat ergens achter zijn starende blik nog iets doordringt. En hoe. Voor Emma nemen die tranen alle twijfels weg. Haar man hoort hen. Hij ziet zijn dochter. Hij is er nog.

Sam zelf herinnert zich het moment slechts vaag. Als een wazige droom, zegt hij later. Voor Emma staat het voor altijd in haar geheugen gegrift. Waarom Sams hart die nacht plots stopte met kloppen, weten de artsen nog altijd niet. Ook hijzelf kan nauwelijks bevatten dat hij het heeft overleefd. “Maar ik ben er oneindig dankbaar voor.”

De dochter die hij mogelijk nooit had leren kennen, groeit nu op met haar vader aan haar zijde.

Dit is werkelijk een wonder, een geluk voor dit gezin. Prachtig !

NAAR HUIS MET DE VERKEERDE BABY

Volgens een rechtszaak die vorige week werd aangespannen, waren zij die dag de enige twee baby’s die er werden geboren.

In Grafton, een kleine stad in de Amerikaanse staat North Dakota.

Toch gingen hun ouders naar huis met het verkeerde kind. Bijna vier decennia lang had niemand iets in de gaten.

De waarheid kwam pas twee jaar geleden aan het licht. Tijdens een kerstfeest koos Bylin willekeurig een pakje uit. Daarin bleek een DNA-test te zitten.

Via een genealogische website werd hij gekoppeld aan een vrouw die zijn biologische tante bleek te zijn. Haar neef Jeremy Morrison liet vervolgens ook zijn DNA onderzoeken. Toen vielen de puzzelstukken op hun plaats.

HET ZAL JE MAAR OVERKOMEN !!!

De nationale feestdag van België wordt gevierd op 21 juli.

Het is de dag waarop in 1831 de eerste koning der Belgen, Leopold van Saksen-Coburg-Saalfeld, de grondwettelijke eed aflegde als koning. De eedaflegging was het sluitstuk van de intrede van Leopold I in België.

Deze dag is een wettelijke feestdag, wat neerkomt op een algemene verlofdag. Op deze dag zijn veel winkels, banken, postkantoren en andere openbare diensten gesloten.

Kerstcadeau brengt schokkende waarheid aan het licht:

Kyle en Jeremy werden bij hun geboorte verwisseld

De DNA-test die Kyle Bylin toevallig als kerstcadeau kreeg, onthulde een onthutsende waarheid.

De uitslag leidde hem naar een biologische tante die hij nooit had gekend en uiteindelijk naar Jeremy Morrison, de man met wie hij 38 jaar geleden bij zijn geboorte bleek te zijn verwisseld.

Bylin en Morrison kwamen op 26 januari 1988 ter wereld in het Unity Medical Center

JA.... EN NU? DIT ZOU NIET MOGEN VOORVALLEN !!!

16 zwaar verwaarloosde en mishandelde kinderen, jaren opgesloten in één kamer:

politie stuit in Ohio toevallig op verschrikking! Met zestien waren ze.

Kinderen tussen 18 maanden en 18 jaar oud. En de afgelopen vier jaar zaten ze grotendeels opgesloten in één kamer in een huis ergens op het platteland van Ohio, in verschrikkelijke omstandigheden. Tussen hun eigen uitwerpselen en in complete wanhoop, mishandeld door de mensen die hen graag hadden moeten zien.

Ongelofelijk maar waar: ze werden dinsdag geheel toevallig gevonden. “Ik krijg de geur na 24 uur nog steeds niet van me af”, zegt de procureur-generaal van Ohio.

In de vervallen woning troffen de autoriteiten dinsdag zestien kinderen aan. De kinderen zaten de afgelopen vier jaar grotendeels opgesloten in één kamer van ongeveer 12 vierkante meter, “onder erbarmelijke omstandigheden”, aldus de autoriteiten.

De groep bestond uit jongens en meisjes in de leeftijd van anderhalf tot 18 jaar. De kinderen, die uit hetzelfde gezin komen, leefden in grote smerigheid, omringd door menselijke uitwerpselen. Enkele van hen konden niet praten en een 18-jarige met een verstandelijke beperking kon haar eigen naam niet spellen. “Ze leken bijna op wilde dieren”, voegde Andy Wilson, procureur-generaal van Ohio, toe. “Het was echt verschrikkelijk”. Bijna 24 uur later kan hij naar eigen zeggen nog steeds “de geur niet van zich afkrijgen”. De kinderen werden nog toevallig gevonden ook.

“We wisten niet dat er zestien kinderen zouden zijn,” legt procureur-generaal Wilson uit. De autoriteiten troffen hen aan tijdens het uitvoeren van een huiszoekingsbevel in een andere zaak. Wilson omschrijft de situatie in het huis als “pure kwaadaardigheid”. De “afschuwelijke scène”, vervolgde de procureur-generaal, was “het ergste” wat hij ooit al in zijn carrière heeft meegemaakt.

Zeven kinderen zijn naar ziekenhuizen in Columbus overgebracht, twee kinderen werden per helikopter naar traumacentra van het hoogste niveau gevlogen. “Een van de kinderen verkeerde dinsdag in kritieke toestand en moest worden geïntubeerd”

Ook buren vallen uit de lucht. “Ik heb nooit kinderen gezien”, reageert iemand verbaasd. “Hier gebeurt normaal helemaal niets”, zegt een ander.

Moedige kinderen redden meisje (5) uit klauwen vermoedelijke pedofiel

In de Russische stad Tjoemen heeft de politie een 44-man opgepakt die een meisje (5) meenam uit een speeltuin.

Dankzij de slimme en moedige reactie van andere kinderen kon het meisje gered worden.

Het kind krijgt psychologische begeleiding terwijl de verdachte tot twintig jaar cel riskeert als hij wordt veroordeeld.

GOED GEDAAN KINDJES.

Vrouw keert terug van vakantie met 55 (!) stukken bagage: Zwitserse douane kan ogen niet geloven

Wie denkt dat hij met één extra tas al zwaar bepakt terugkomt van vakantie, kan even meekijken in Zwitserland. Daar meldde zich een reizigster bij de douane met 55 bagagestukken.

De medewerkers, die aan het werk waren in de Zwitserse plaats Thayngen, lieten zich door het grote aantal valiezen niet van de wijs brengen. Alle bagagestukken gingen door de scanner en werden stuk voor stuk gecontroleerd. Twintig minuten later was de klus geklaard.

De uitkomst: niets aan te merken. De Zwitserse douane noemt het een verrassende situatie, maar ook “onderdeel van het dagelijkse werk”.

Al zal niet iedere vakantieganger de kofferruimte zó fanatiek benutten.

Deze eeuwenoude Japanse loopstijl zou efficiënter én vriendelijker zijn voor je gewrichten

Een eeuwenoude Japanse loopstijl uit de Edo-periode gaat viraal dankzij onderzoeker Oba Katsunori, die bestudeert hoe koeriers vroeger dagelijks meer dan 200 kilometer konden afleggen.

Volgens hem zorgt de techniek, met een lichte vooroverbuiging, kleine passen en minimale armbewegingen, voor minder belasting op knieën en gewrichten en een efficiëntere manier van lopen.